Aristote ne soutient-il pas « qu’il n’est pire injustice que de traiter également des gens inégaux » ?

Vivre ou naître avec un handicap n'a rien de facile quel que soit le coin du monde où se trouve la personne. En effet, les obstacles à surmonter sont multiples. Ainsi les Nations Unis ont déclarés la décennie 1983-1992, décennie des personnes handicapés. L’accent est mis sur la lutte contre la stigmatisation avec la mise en place de stratégies de sensibilisation et la création de promotion et d’intégration. Se faisant l’écho des Nations Unis, l’OUA déclare dans la foulée les années 1999-2009 Décennie des Personnes Handicapés.

D'une manière générale, les personnes handicapés vivent pour des raisons diverses en marge de la société et leurs conditions de vie sont encore plus précaires dans les pays sous-développés. L'image la plus connue d'un handicapé est celle d'une personne devant se déplacer en fauteuil roulant mais il existe une très grande variété de handicaps, certains pouvant être très discrets, telle que la surdité.

L’on estime mondialement à 278 millions les personnes souffrant d'une perte auditive modérée ou profonde des deux oreilles. Parmi les personnes qui ont besoin d'une aide auditive, moins d'une (01) sur quarante (40) en dispose. Quatre-vingt pour cent des personnes atteintes de déficience auditive vivent dans des pays à bas ou moyen revenus et un quart des déficiences auditives surviennent pendant l'enfance (OMS, 2005) .

Dans les pays industrialisés, la technologie, la médecine et les services sociaux mettent à disposition des personnes handicapées toute une série de moyens leur facilitant la vie ou atténuant leurs difficultés. En revanche, dans les pays sous-développés et en voie de développement, notamment les pays de l’Afrique subsaharienne, la personne handicapée est contrainte de vivre avec son handicap sans aucun moyen palliatif la plupart du temps.

En Afrique, les gens ont longtemps considéré les personnes déficientes auditives comme des malades mentaux, des « choses », des « truc », les empêchant d'apprendre quoi que ce soit. Dans certains pays, les gens continuent à croire que les personnes sourdes sont possédées par des « esprits démoniaques et maléfiques ». Ces pratiques montrent à quel point les personnes déficientes auditives peuvent avoir une condition misérable. A cause du poids de certaines traditions, la naissance d'un enfant handicapé notamment un enfant déficient auditif dans une famille africaine, donne lieu aux interprétations et préjugés de tout genre. Ainsi, souvent négligés par la famille, marginalisés par la société, ignorés de l'Etat, parfois analphabètes et sans emploi, les sourds en Afrique vivent encore actuellement une situation loin d'être enviable.
L'enfant sourd suscite malheureusement peu d'intérêt sur le plan communautaire mais aussi au niveau familial. L'investissement des parents auprès des enfants sourds est souvent infime. Beaucoup d'enfants sourds d’Afrique ne sont pas inscrits à l'école.

Les enfants déficients auditifs, tout comme les autres enfants en situation de handicap, éprouvent d'énormes besoins d'éducation, de formation, d'encadrement, de logement, de nutrition, de santé, etc. Ils sont aujourd'hui victimes du phénomène d'exclusion dans la société. Pourtant, pour les enfants sourds, la clé est d'apprendre: apprendre non seulement les matières scolaires mais surtout apprendre le monde, apprendre qui ils sont, à savoir des personnes à part entière pleines de capacités et de possibilités qu'on doit éveiller en eux.

Le droit à l’éducation est un des droits fondamentaux de l’homme. Tout être humain a besoin d’une éducation pour acquérir des connaissances lui permettant de tirer profit des avantages et opportunités que présentent la nature et la société de manière générale mais aussi de mener une vie descente et digne, de s’affirmer en tant que membre à part entière de sa communauté pour enfin participer à son développement.

Nombre d’études révèlent que l’éducation a une influence considérable sur la vie sociale et professionnelle des personnes.
En ce sens, l’école constitue la première étape vers la socialisation en dehors de l’environnement familial. Cependant, des milliers d’individus continuent encore aujourd’hui d’en être privées dans le monde.
Il s’agit entre autres des personnes handicapées en général et des personnes atteintes de surdité en particulier qui sont victimes de l’exclusion sociale de tout genre.
Nous remarquons un intérêt grandissant ces dernières années pour les questions d’intégration sociale des enfants handicapés. Mais cette intégration souhaitée par tous, n’est pas sans soulever un certain nombre de questions. Cette insertion est-elle réellement bénéfique pour l’enfant, ou n’est-elle qu’un soulagement provisoire pour sa famille ? S’agit-il d’une véritable intégration sociale et pédagogique permettant à l’enfant de participer aux activités éducatives et à la vie de groupe, ou n’est-ce qu’un gardiennage, attentif mais passif, voire une simple sorte de « leurre » pour la famille qui recule devant la réalité du handicap et l’orientation vers un établissement spécialisé dont l’enfant pourrait bénéficier plus tôt ?


Toujours est-il qu’il est important d’intégrer l’enfant sourd dans le système scolaire dès l’enfance. D’après un Rapport de 1991 présenté par le Rapporteur Spécial des Nations Unies sur les Droits de l’homme et l’invalidité, dans la plupart des pays, une (01) personne sur dix (10) au moins a un handicap physique, cognitif ou sensoriel (ouïe/vue). Autrement dit, il y a entre 50 et 55 millions d’enfants handicapés de moins de 12 ans, dont moins de 5% devraient atteindre l’objectif de l’éducation pour tous, qui est de terminer le cycle primaire. Et ce nombre est sans doute en augmentation du fait même de la situation de l’Afrique à l’heure actuelle, qui est caractérisée par la progression de la pauvreté, les conflits armés, le travail des enfants, la violence et les abus, et le Vih/Sida, etc.


Comment ne pas s'indigner devant la situation ces enfants sourds contraints de rester à la maison lorsque les autres enfants sont à l’école. Sont-ils si différents des autres enfants au point de ne pas recevoir une éducation scolaire ? Existe-t-il des difficultés propres aux enfants sourds ? Sont-ils prédisposés à être en échec scolaire ? Comment reconnaître et prendre en compte leur différence ?
Il est donc important de penser une intégration la mieux adaptée pour l’enfant déficient auditif et prendre en compte ses faiblesses scolaires.

elkedj@gmail.com
Tel. +221772096601

¿Problemática sobre l? integración escolar de los niños defectuosos auditivos en África
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo



¿Aristote no sostiene “qu? ¿él n? ¿es peor injusticia que de tratar también de la gente desigual”?

Vivir o nacer con una desventaja no tiene nada de fácil cualquiera que sea la esquina del mundo donde se encuentra la persona. En efecto, los obstáculos que deben superarse son múltiples. Así las Naciones Unidos declararon la década 1983-1992, década de las personas minusválidos. ¿L? ¿acento se pone sobre la lucha contra la estigmatización con la instauración de estrategias de sensibilización y la creación de promoción y d? integración. ¿Haciéndose l? ¿eco de las Naciones Unidos, l? OUA declara en esa línea los años 1999-2009 Década de las Personas Minusválidos.

Generalmente, las personas minusválidos viven por distintas razones al margen de la sociedad y sus condiciones de vida son aún más precarias en los países subdesarrollados. La imagen más conocida de un minusválido es la de una persona que debe desplazarse en sillón que circula pero él existe una enorme variedad de desventajas, algunos pudiendo ser muy discretos, como la sordera.

¿L? se estiman mundialmente en 278 millones a las personas que sufren de una pérdida auditiva moderada o profunda de las dos orejas. Entre las personas que necesitan una ayuda auditiva, menos de una (01) sobre cuarenta (40) dispone lo siguiente. Ochenta para - cientos de las personas afectadas por deficiencia auditiva viven en países a bajo o medias rentas y un cuarto de las deficiencias auditivas ocurren durante la infancia (OMS, 2005).

En los países industrializados, la tecnología, la medicina y los servicios sociales ponen a disposición de las personas minusválidas toda una serie de medios que les facilitan la vida o que reducen sus dificultades. ¿En cambio, en los países subdesarrollados y en vías de desarrollo, en particular, los países de l? África subsahariano, se obliga a la persona minusválida a vivir la mayor parte del tiempo con su desventaja sin ningún medio paliativo.

En África, la gente mucho tiempo consideró a las personas defectuosas auditivas como enfermos mentales, “cosas”, “truco”, impidiéndolos enterarse de cualquier cosa. En algunos países, la gente sigue creyendo que las personas sordas son poseídas por “espíritus demoníacos y maléfiques”. Estas prácticas muestran hasta qué punto las personas defectuosas auditivas pueden tener una condición miserable. Debido al peso de algunas tradiciones, el nacimiento de un niño dificultado, en particular, un niño defectuoso auditivo en una familia africana, da lugar a las interpretaciones y prejuicios de toda clase. Así pues, a menudo descuidados por la familia, marginalizados por la sociedad, ignorados del Estado, a veces analfabetos y en paro, el sordos en África viven aún actualmente una situación lejos ser envidiables.
El niño sordo suscita desgraciadamente poco interés a nivel comunitario y también a nivel familiar. La inversión de los padres para los niños sordos es a menudo insignificante. ¿Muchos niños sordos d? África no se inscribe a la escuela.

Los niños defectuosos auditivos, al igual que los otros niños en situación de desventaja, prueban enormes necesidades de educación, de formación, de marco, de alojamiento, nutrición, salud, etc Son víctimas hoy del fenómeno de exclusión en la sociedad. Con todo, para los niños sordos, la clave es aprender: enterarse no solamente de las materias escolares pero sobre todo enterarse del mundo, enterarse que son, a saber de personas por completo llenas de capacidades y posibilidades que se debe despertar en ellos.

¿El derecho a l? ¿educación es uno de los derechos fundamentales de l? hombre. ¿Todo ser humano tiene necesidad d? ¿una educación para adquirir conocimientos que le permiten sacar provecho de las ventajas y oportunidades que presentan la naturaleza y la sociedad general y también de llevar una vida digna pendiente y, de s? afirmar como miembro de pleno derecho de su comunidad por fin para participar en su desarrollo.

¿Número d? ¿estudios revelan que l? educación tiene una influencia considerable sobre la vida social y profesional de las personas.
¿En este sentido, l? ¿escuela constituye la primera etapa hacia la socialización fuera de l? medio ambiente familiar. ¿Sin embargo, millares d? ¿individuos siguen aún aujourd? ¿hoy d? estar privadas en el mundo.
¿Él s? ¿actúa entre otras cosas de las personas dificultadas en general y de las personas afectadas por sordera en particular que son víctimas de l? exclusión social de toda clase.
¿Observamos un interés que crece estos últimos años por las cuestiones d? integración social de los niños minusválidos. ¿Pero esta integración deseada por todos, n? no está sin plantear una serie de cuestiones. ¿Esta inserción es realmente beneficiosa para l? ¿niño, o n? ¿es qu? ¿un alivio provisional para su familia? ¿S? ¿actúa d? ¿una verdadera integración social y pedagógica que permite a l? ¿niño de participar en las actividades educativas y en la vida de grupo, o n? ¿es qu? ¿una vigilancia, atenta pero pasiva, o incluso una simple clase de “señuelo” para la familia que retrocede delante de la realidad de la desventaja y l? ¿orientación hacia un establecimiento especializado entre los cuales l? ¿niño podría beneficiarse antes?


¿Todavía es qu? ¿es importante d? ¿integrar l? ¿niño sordo en el sistema escolar a partir de l? infancia. ¿D? ¿después de un Informe de 1991 presentado por el Ponente Especial de las Naciones Unidas sobre los Derechos de l? ¿hombre y l? incapacidad, en la mayoría de los países, una (01) persona sobre diez (10) una desventaja al menos tiene física, cognoscitiva o sensoria (audiencia/vista). ¿Es decir, hay entre 50 y 55 millones d? ¿niños minusválidos menores de 12 años, 5% de los cuales menos de deberían alcanzar l? ¿objetivo de l? educación para todos, que es terminar el ciclo primario. ¿Y este número está seguramente en aumento por lo mismo que la situación de l? ¿África a l? hora actual, que es caracterizada por la progresión de la pobreza, los conflictos armados, el trabajo infantil, la violencia y los abusos, y el Vih/SIDA, etc


¿Cómo no indignarse ante la situación a estos niños sordos obligados permanecer a la casa cuando los otros niños están a l? escuela. ¿Son tan diferentes de los otros niños en el punto no recibir una educación escolar? ¿Existe dificultades consustanciales a los niños sordos? ¿Se les predispone a ser en fracaso escolar? ¿Cómo reconocer y tener en cuenta su diferencia?
¿Es pues importante pensar una integración mejor adaptada para l? niño defectuoso auditivo y tener en cuenta sus debilidades escolares.

elkedj@gmail.com
telf. +221772096601

Problematica su l? integrazione scolastica dei bambini difettosi uditivi in Africa
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo



Aristote non sostiene -il “qu? egli n? è peggiore ingiustizia che di trattare anche della gente disuguale„?

Vivere o nascere con un handicap non ha nulla di facile indipendentemente dall'angolo del mondo dove si trova la persona. In effetti, gli ostacoli da superare sono multipli. Così le nazioni uniti hanno dichiarato il decennio 1983-1992, decennio delle persone minorati. L? è data importanza alla lotta contro la stigmatizzazione con la messa in atto di strategie di sensibilizzazione e la creazione di promozione e d? integrazione. Facendosi l? eco delle nazioni uniti, l? OUA dichiara la scia gli anni 1999-2009 decennio delle persone minorati.

Generalmente, le persone minorati vivono per ragioni diverse in margine della società e le loro condizioni di vita sono ancora più precarie nei paesi sous-développés. L'immagine più conosciuta di un minorato è quella di una persona che deve muoversi in poltrona a rotelle ma egli esiste molto una grande varietà di handicap, alcuni potendo essere molto discreti, come la sordità.

L? si stimano universalmente a 278 milioni le persone che soffrono per una perdita uditiva moderata o profonda dei due orecchi. Fra le persone che hanno bisogno di un aiuto uditivo, meno di una (01) su quaranta (40) ne dispone. Ottanta per - cento delle persone raggiunte di mancanza uditiva vivono in paesi a basso o redditi medi ed un quarto delle mancanze uditive si verificano durante l'infanzia (OMS, 2005).

Nei paesi industrializzati, la tecnologia, la medicina ed i servizi sociali mettono a disposizione delle persone minorate tutta una serie di mezzi che facilitano loro la vita o che attenuano le loro difficoltà. In compenso, nei paesi sous-développés ed in via di sviluppo, in particolare i paesi di l? Africa subsahariana, la persona minorata è costretta a vivere con il suo handicap senza alcuno mezzo palliativo di solito.

In Africa, la gente ha a lungo considerato le persone difettose uditive come malati mentali, “cose„, “un trucco„, a impedendogli di apprendere nulla. In alcuni paesi, la gente continua a credere che le persone sorde siano possedute “da spiriti demoniaci e maléfiques„. Queste pratiche mostrante a quale punto le persone difettose uditive possono avere una condizione misera. A causa del peso di alcune tradizioni, la nascita di un bambino ostacolato in particolare un bambino difettoso uditivo in una famiglia africana, dà luogo alle interpretazioni e pregiudizi di qualsiasi tipo. Così, spesso trascurati dalla famiglia, resi marginali dalla società, ignorati dello Stato, a volte illetterati e disoccupato, i sordi in Africa vivono ancora attualmente una situazione lungi dall'essere invidiabile.
Il bambino sordo suscita purtroppo poco interesse sul piano comunitario ma anche a livello familiare. L'investimento dei genitori presso i bambini sordi è spesso trascurabile. Molti bambini sordi d? Africa non è iscritta a scuola.

I bambini difettosi uditivi, come gli altri bambini in situazione d'handicap, provano necessità enormi d'istruzione, di formazione, di inquadramento, d'alloggio, di nutrizione, di salute, ecc. Sono oggi vittime del fenomeno d'esclusione nella società. Tuttavia, per i bambini sordi, la chiave è di apprendere: avere la notizia non soltanto delle materie scolastiche ma soprattutto avere la notizia del mondo, apprendere che sono, cioè delle persone interamente piene di capacità e di possibilità che si deve destare in loro.

Il diritto a l? istruzione è uno dei diritti fondamentali di l? uomo. Ogni essere umano ha bisogno d? un'istruzione per acquisire conoscenze che gli permettono di trarre vantaggio dai vantaggi ed opportunità che presentano la natura e la società generalmente ma anche di condurre una vita discesa e degna, di s? affermare come membro a pieno titolo della sua Comunità infine per partecipare al suo sviluppo.

Numero d? studi rivelano soltanto l? istruzione esercita un'influenza considerevole sulla vita sociale e professionale delle persone.
In questo senso, l? scuola costituisce la prima tappa verso la socializzazione al di fuori di l? ambiente familiare. Tuttavia, migliaia d? individui continuano ancora aujourd? oggi d? in essere private nel mondo.
Egli s? agisce tra l'altro dei minorati in generale e delle persone raggiunte di sordità in particolare che sono vittime di l? esclusione sociale di qualsiasi tipo.
Osserviamo un interesse crescente in questi ultimi anni per le questioni d? integrazione sociale dei bambini minorati. Ma quest'integrazione auspicata da tutti, n? non è senza sollevare un certo numero di problemi. Quest'inserimento è realmente benefico per l? bambino, o n? è -elle qu? un sollievo provvisorio per la sua famiglia? S? agisce -il d? una vera integrazione sociale e pedagogica che permette a l? bambino di partecipare alle attività educative ed alla vita di gruppo, o n? è -ce qu? un custodia, attento ma passivo, o un semplice tipo “di esca„ per la famiglia che arretra dinanzi alla realtà dell'handicap e l? orientamento verso un istituto specializzato di cui l? bambino potrebbe beneficiare prima?


Sempre è -il qu? è importante d? integrare l? bambino sordo nel sistema scolastico fin da l? infanzia. D? dopo una relazione del 1991 presentato dal relatore speciale delle Nazioni Unite sui diritti di l? uomo e l? invalidità, nella maggior parte dei paesi, una (01) persona su dieci (10) almeno ha un handicap fisico, conoscitivo o sensoriale (udito/vista). In altre parole, ci è tra 50 e 55 milioni d? bambini ostacolati di meno di 12 anni, di cui meno del 5% dovrebbero raggiungere l? obiettivo di l? istruzione per tutti, che è di terminare il ciclo primario. E questo numero è certamente in aumento per il fatto stesso della situazione di l? Africa a l? ora attuale, che è caratterizzata dalla progressione della povertà, i conflitti armati, il lavoro dei bambini, la violenza e gli abusi, ed il viu/AIDS, ecc.


Come indigner dinanzi alla situazione questi bambini sordi costretti a restare alla casa quando gli altri bambini sono a l? scuola. Sono così diversi dagli altri bambini al punto non di ricevere un'istruzione scolastica? Esistono difficoltà proprie dei bambini sordi? Sono predisposti ad essere in fallimento nella scuola? Come riconoscere e tenere conto della loro differenza?
È dunque importante pensare un'integrazione meglio adeguata per l? bambino difettoso uditivo e tenere conto delle sue debolezze scolastiche.

elkedj@gmail.com
tel. +221772096601

Problematik auf l? Schulintegration der fehlerhaften Gehörkinder in Afrika
Automatically translated into German thanks to WorldLingo



Aristote unterstützt er „qu nicht? er n? schlechter ist Ungerechtigkeit, als ebenfalls von den ungleichen Leuten zu behandeln“?

Leben oder mit einem Schwachpunkt geboren werden hat nichts einfach es ungeachtet der Ecke der Welt, wo die Person sich befindet. In der Tat sind die zu überwindenden Hindernisse mehrfach. So haben die Nationen vereint das Jahrzehnt 1983-1992 erklärt Jahrzehnt der Personen behindert. L? Schwerpunkt wird auf die Bekämpfung der Stigmatisierung mit der Einführung von Sensibilisierungsstrategien und der Förderungsschaffung und d gelegt? Integration. Macht sich l? Echo der Nationen vereint, l? OUA erklärt in den Spuren in den Jahren 1999-2009 Jahrzehnt der Personen Behinderte.

Im allgemeinen leben die Behindertpersonen aus unterschiedlichen Gründen in Spielraum der Gesellschaft, und ihre Lebensbedingungen sind in den unterentwickelten Ländern noch unsicherer. Das bekanntste Bild eines Behinderten ist jenes einer Person, die sich in rollendem Sitz verschieben muß, aber er besteht eine sehr große Vielfalt von Schwachpunkten einige, die sehr diskret sein können, wie die Taubheit.

L? man schätzt weltweit auf 278 Millionen die Personen, die unter einem gemäßigten oder tiefen Gehörverlust der zwei Ohren leiden. Unter den Personen, die eine Gehörhilfe benötigen, weniger als eine (01), auf vierzig (40), darüber verfügt. Achtzig - hundert von den erreichten Personen von Gehörmangel leben in Ländern an niedrigem, oder durchschnittliche Einkommen und ein Viertel des Gehörmangels kommen während der Kindheit (WGO 2005) vor.

In den Industrieländern stellen die Technologie, die Medizin und die Sozialdienste den behinderten Personen eine ganze Reihe von Mitteln zur Verfügung, die ihnen das Leben vereinfachen oder die ihre Schwierigkeiten vermindern. Andererseits in den unterentwickelten und Entwicklungsländern insbesondere die Länder l? Subsahraisches Afrika die behinderte Person ist gezwungen, meistens mit ihrem Schwachpunkt ohne durchschnittliches Palliativ zu leben.

In Afrika haben die Leute lange Zeit die fehlerhaften Gehörpersonen als geistige Patienten betrachtet „Sachen“, ein „Ding“, sie, die daran hindern, was auch immer zu lernen. In einigen Ländern glauben die Leute, weiterhin daß die tauben Personen durch „dämonische und maléfiques Geister“ besessen werden. Diese Praktiken zeigen, welcher Punkt die fehlerhaften Gehörpersonen eine elende Bedingung haben können. Wegen des Gewichts bestimmter Traditionen die Geburt eines insbesondere behinderten Kindes gibt ein fehlerhaftes Gehörkind in einer afrikanischen Familie zu den Interpretationen und Vorurteilen jeder Art Anlaß. Somit oft vernachlässigt von der Familie marginalisés durch die Gesellschaft ignoriert vom manchmal analphabetisch und arbeitslosen Staat leben die tauben in Afrika noch momentan eine Lage, alles andere als enviable zu sein.
Das taube Kind ruft leider wenig Interesse auf gemeinschaftlicher Ebene, aber auch auf dem Familienniveau hervor. Die Investition der Familienmitglieder bei den tauben Kindern ist oft sehr gering. Viele taube Kinder d? Afrika sind nicht in der Schule eingetragen.

Die fehlerhaften Gehörkinder genauso wie die anderen Kinder in Schwachpunktsituation prüfen gewaltige Bedürfnisse der Erziehung, der Bildung, des Rahmens, der Wohnung, der Ernährung, der Gesundheit usw. Sie sind heute Opfer des Ausschlußphänomens in der Gesellschaft. Jedoch für die tauben Kinder besteht der Schlüssel darin zu lernen: nicht nur die Schulmaterialien zu lernen, sondern auch die Welt zu lernen die sie sind, nämlich von Kapazitäten und von Möglichkeiten volle Personen vollständig zu lernen, daß man in ihnen erwecken muß.

Das Recht auf l? Erziehung ist eines der Grundrechte von l? Mann. Jedes menschliche Wesen hat Bedürfnis d? eine Erziehung, um Kenntnisse zu erwerben, die ihm erlauben, aus den Vorteilen und Gelegenheiten Nutzen zu ziehen, die die Natur und die Gesellschaft im allgemeinen, aber auch vorstellen, ein Leben würdigen Abstieg und zu führen, von s? als Vollmitglied von seiner Gemeinschaft zu behaupten, um schließlich an ihrer Entwicklung teilzunehmen.

Zahl d? Studien enthüllen nur l? Erziehung hat einen beträchtlichen Einfluß auf das soziale und professionelle Leben der Personen.
In diesem Sinn, l? Schule stellt die erste Etappe in Richtung der Sozialisierung außer l dar? Familienumwelt. Jedoch Tausend d? Individuen setzen noch fort aujourd? heute d? in Wesen privat in der Welt.
Er s? handelt unter anderem um die im allgemeinen behinderten Personen und um die erreichten Taubheitspersonen insbesondere, die Opfer l sind? soziale Ausgrenzung jeder Art.
Wir bemerken ein Interesse, das diese letzten Jahre für die Fragen d wächst? soziale Integration der behinderten Kinder. Aber diese durch alle gewünschte Integration n? ist, ohne einige Fragen aufzuwerfen. Ist diese Einfügung für l wirklich vorteilhaft? Kind oder n? ist sie qu? eine provisorische Erleichterung für seine Familie? S? handelt er d? eine echte soziale und pädagogische Integration, die l erlaubt? Kind an den Erziehungsaktivitäten und am Gruppenleben oder n teilzunehmen? ist es qu? eine aufmerksame, aber passive überwachung, sogar eine einfache Art „Lockvogel“ für die Familie, die vor der Wirklichkeit des Schwachpunktes und l zurückgeht? Orientierung in Richtung einer spezialisierten Einrichtung darunter l? Kind könnte früher profitieren?


Immer ist er qu? es ist wichtig d? l zu integrieren? taubes Kind im Schulsystem von l an? Kindheit. D? nach einem Bericht von 1991, das vom speziellen Berichterstatter der Vereinten Nationen vorgestellt wurde, über die Rechte l? Mann und l? Invalidität in den meisten Länder eines (01), Person auf zehn (10), hat wenigstens eine Körper-, Erkennungs- oder sensorische Behinderung (Gehörsinn/Sicht). Mit anderen Worten hat er dort zwischen 50 und 55 Millionen d? behinderte Kinder unter 12 Jahren, deren weniger als 5% erreichen müßten l? Zielsetzung l? Erziehung für alle, die darin besteht, den primären Zyklus zu beenden. Und diese Zahl steigt zweifellos gerade wegen der Situation l? Afrika an l? derzeitige Stunde, die durch die Zunahme der Armut, die bewaffneten Konflikte, die Arbeit der Kinder, die Gewalt und die Mißbräuche charakterisiert wird, und das HIV/AIDS usw.


Wie indigner vor der Lage diese tauben Kinder nicht, die gezwungen sind, am Haus zu bleiben, wenn die anderen Kinder an l sind? Schule. Sind sie von den anderen Kindern zum Punkt so verschieden, keine Schulerziehung zu erhalten? Gibt es Schwierigkeiten, die den tauben Kindern eigen sind? Werden sie vorbereitet, in Schulmißerfolg zu sein? Wie ihren Unterschied anzuerkennen und zu berücksichtigen?
Es ist also wichtig, eine für l angepaßtes Integration besser zu denken? fehlerhaftes Gehörkind und seine Schulschwächen zu berücksichtigen.

elkedj@gmail.com
Tel. +221772096601

Problemática sobre l? integração escolar das crianças deficientes auditivas na África
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo



Aristote não apoia “qu? ele n? é pior injustiça que de tratar igualmente das pessoas desiguais”?

Viver ou nascer com uma deficiência não tem nada de fácil independentemente do canto do mundo onde encontra-se a pessoa. Com efeito, os obstáculos a superarem são múltiplos. Assim as Nações Lisos declararam a década 1983-1992, década das pessoas deficientes. L? acento é posto sobre a luta contra a estigmatização com instaurado estratégias de sensibilização e a criação de promoção e d? integração. Fazendo-se l? eco das Nações Lisas, l? OAU declara no passo os anos 1999-2009 Década das Pessoas Deficientes.

Geralmente, as pessoas deficientes vivem por razões diversas em margem da sociedade e as suas condições de vida são ainda mais precárias nos países sous-développés. Imagem mais conhecida de um deficiente é a de uma pessoa que deve deslocar-se em cadeira de rodas mas ele existe muito grande variedade de deficiências, alguns que pode ser muito discreta, como a surdez.

L? considera-se mundialmente à 278 milhões as pessoas que sofrem de uma perda auditiva moderada ou profunda das duas orelhas. Entre as pessoas que têm necessidade de uma ajuda auditiva, menos de uma (01) sobre quarenta (40) dispõe. Oitenta para - cem das pessoas atingidas de deficiência auditiva vivem em países à baixos ou médios rendimentos e um quarto das deficiências auditivas ocorrem durante a infância (OMS, 2005).

Nos países industrializados, a tecnologia, a medicina e os serviços sociais põem à disposição das pessoas deficientes qualquer série de meios que facilitam-lhes a vida ou atenuando as suas dificuldades. Em contrapartida, nos países sous-développés e em via de desenvolvimento, nomeadamente os países de l? A África subsariana, a pessoa deficiente é obrigada de viver com a sua deficiência sem nenhum meio paliativo a maior parte do tempo.

Na África, as pessoas muito tempo têm considerado as pessoas deficientes auditivas como pacientes mentais, “coisas”, “truque”, impedindo-o saber seja como for. Em certos países, as pessoas continuam a crer que as pessoas surdas são possuídas por “espíritos demoníacos e maléfiques”. Estas práticas mostram qual ponto as pessoas deficientes auditivas podem ter uma condição miserável. Devido ao peso de certas tradições, o nascimento de uma criança desabilitada nomeadamente uma criança deficiente auditiva numa família africana, dá lugar às interpretações e prejuízos de qualquer tipo. Assim, frequentemente negligenciados pela família, marginalizados pela sociedade, ignorados do Estado, às vezes analphabètes e desempregado, os surdos na África vivem ainda actualmente uma situação distante de ser invejáveis.
A criança surda suscita infelizmente pouco interesse no plano comunitário mas também a nível familiar. O investimento dos pais junto das crianças surdas é frequentemente ínfimo. Muitas crianças surdas d? A África não é inscrita em escola.

As crianças deficientes auditivas, da mesma maneira que as outras crianças em situação de deficiência, provam enormes umas necessidades de educação, de formação, de enquadramento, de alojamento, de nutrição, de saúde, etc. São hoje vítimas do fenómeno de exclusão na sociedade. No entanto, para as crianças surdas, a chave é aprender: saber não somente as matérias escolares mas sobretudo saber o mundo, saber que são, nomeadamente pessoas integralmente cheias de capacidades e possibilidades que deve-se despertar neles.

O direito à l? educação é um dos direitos fundamentais de l? homem. Qualquer ser humano tem necessidade d? uma educação para adquirir conhecimentos que permitem-lhe aproveitar das vantagens e oportunidades que apresentam a natureza e a sociedade geral mas também de efectuar uma vida descida e digna, de s? afirmar como membro inteiramente da sua comunidade para por último participar no seu desenvolvimento.

Número d? estudos revelam único l? educação tem uma influência considerável sobre a vida social e profissional das pessoas.
Neste sentido, l? escola constitui a primeira etapa para socialisation fora de l? ambiente familiar. Contudo, milhares d? indivíduos continuam ainda aujourd? hoje d? para estar privado no mundo.
Ele s? age designadamente das pessoas deficientes em geral e as pessoas atingidas de surdez em especial que são vítimas de l? exclusão social de qualquer tipo.
Observamos um interesse que cresce estes últimos anos para as perguntas d? integração social das crianças deficientes. Mas esta integração desejada por todos, n? não é sem estar a levantar diversas perguntas. Esta inserção é realmente benéfica para l? criança, ou n? é qu? um alívio provisório para a sua família? S? age d? verdadeira uma integração social e pedagógica que permite à l? criança de participar nas actividades educativas e à vida de grupo, ou n? é qu? gardiennage, atento mas passivo, ou mesmo uma simples espécie “de astúcia” para a família que recua na frente da realidade da deficiência e l? orientação para um estabelecimento especializado entre os quais l? criança poderia beneficiar mais cedo?


Sempre é qu? é importante d? integrar l? criança surda no sistema escolar a partir de l? infância. D? após um Relatório de 1991 apresentado pelo Relator Especial das Nações Unidas sobre os Direitos de l? homem e l? invalidez, na maior parte dos países, uma (01) pessoa sobre dez (10) uma deficiência pelo menos tem física, cognitiva ou sensorial (ouvido/vista). Em outros termos, há entre 50 e 55 milhões d? crianças desabilitadas com menos de 12 anos, entre as quais menos de 5% deveriam atingir l? objectivo de l? educação para todos, que é terminar o ciclo primário. E este número está sem dúvida aumento devido mesmo à situação de l? África à l? hora actual, que é caracterizada pela progressão da pobreza, os conflitos armados, pelo trabalho das crianças, pela violência e os abusos, e o VIH/SIDA, etc.


Como indigner na frente da situação estas crianças surdas obrigadas permanecer à casa quando as outras crianças estão à l? escola. São tão diferentes das outras crianças ao ponto não receber uma educação escolar? Existe dificuldades limpas às crianças surdas? São predispostos ser em malogro escolar? Como reconhecer e ter em conta a sua diferença?
É por conseguinte importante pensar uma integração melhor adaptada para l? criança deficiente auditiva e ter em conta as suas fraquezas escolares.

elkedj@gmail.com
tel. +221772096601

Problems on L? school integration of the auditive defective children in Africa
Automatically translated into English thanks to WorldLingo



Doesn't Aristote support “qu? it N? is worse injustice than to also treat unequal people”?

To live or be born with a handicap does not have anything easy whatever the corner of the world where the person is. Indeed, the obstacles to be surmounted are multiple. Thus the Nations Plain declared the decade 1983-1992, decade of the people handicapped. L? is stress laid on the fight against stigmatization with the installation of strategies of sensitizing and the creation of promotion and D? integration. Being made L? echo of the Nations Linked, L? OAU declares in the tread the Handicapped years 1999-2009 Decade of the People.

Generally, the people handicapped live for various reasons in margin of the company and their living conditions are even more precarious in the underdeveloped countries. The most known image of a handicapped person is that of a person having to move in wheel chair but there is a very large variety of handicaps, some being able to be very discrete, such as deafness.

L? one universally considers at 278 million the people suffering from a moderate or major auditive loss of the two ears. Among the people who need an auditive help, less one (01) out of forty (40) has which it. Eighty percent of the people reached of auditive deficiency live in countries with bottom or average incomes and a quarter of auditive deficiencies occur during childhood (WHO, 2005).

In the industrialized countries, technology, medicine and the social services place at the disposal of the handicapped people a whole series of means facilitating the life to them or attenuating their difficulties. On the other hand, in the underdeveloped countries and in the process of development, in particular the countries of L? Sub-Saharan Africa, the handicapped person is forced to live with its handicap without any average palliative most of the time.

In Africa, people a long time regarded the auditive defective people as mental patients, “things”, “trick”, preventing them from learning anything. In certain countries, people continue to believe that the deaf people are had by “spirits démoniaques and malefic”. These practices show at which point the auditive defective people can have a miserable condition. Because of the weight of certain traditions, the birth of a child in particular handicapped an auditive defective child in a African family, gives place to interpretations and prejudices of any kind. Thus, often neglected by the family, marginalized by the company, been unaware of of the State, sometimes illiterates and without employment, the deaf persons in Africa still currently live a situation far from being enviable.
The deaf child unfortunately causes little interest on the Community level but also at the family level. The investment of the parents near the deaf children is often negligible. Many deaf children D? Africa are not registered at the school.

The auditive defective children, just like the other children in situation of handicap, test enormous needs for education, training, framing, housing, nutrition, health, etc They are today victims of the phenomenon of exclusion in the company. However, for the deaf children, the key is to learn: to learn not only the school matters but especially to learn the world, to learn which they are, namely of the people with whole share full with capacities and possibilities that one must wake up in them.

Right to L? is education one of the basic rights of L? man. Does any human being need D? an education to acquire knowledge allowing him to draw profit from the advantages and opportunities which do present nature and the company in a general but also to carry out life descent and worthy way, of S? to affirm as a full member of his community for finally taking part in its development.

D numbers? do studies reveal that L? education has a considerable influence on the social and professional life of the people.
In this direction, L? does school constitute the first stage towards socialization apart from L? home environment. However, of the thousands D? do individuals still continue aujourd? today D? in being private in the world.
It S? acts inter alia people handicapped in general and people reached of deafness in particular who are victims of L? social exclusion of any kind.
We notice a growing interest these last years for the questions D? social integration of the handicapped children. But this integration desired by all, N? is not without raising a certain number of questions. Is this insertion really beneficial for L? child, or N? is qu? a provisional relief for its family? S? does it act D? a true social and teaching integration allowing L? child to take part in the educational activities and the life of group, or N? is this qu? a guarding, attentive but passive, even a simple kind of “lure” for the family which moves back in front of the reality of the handicap and L? orientation towards an establishment specialized of which L? could child profit earlier?


Always is qu? it is important D? to integrate L? deaf child in the school system as of L? childhood. D? after a Ratio of 1991 presented by the Special Rapporteur of the United Nations on the Rights of L? man and L? disability, in the majority of the countries, one (01) nobody out of ten (10) at least has a physical, cognitive or sensory handicap (hearing/seen). In other words, there is between 50 and 55 million D? handicapped children of less than 12 years, of which less than 5% should reach L? objective of L? education for all, which is to finish the primary education cycle. And this number is undoubtedly in increase in the fact even of the situation of L? Africa with L? current hour, which is characterized by the progression of poverty, the wars, the child work, violence and the abuses, and Vih/Sida, etc


How not to be indignant in front of the situation these constrained deaf children to remain at the house when the other children are with L? school. Are they so different from the other children at the point not to receive a school education? Do there exist difficulties specific to the deaf children? Is they predisposed to be in school failure? How to recognize and take into account their difference?
It is thus important to think an integration best adapted for L? auditive defective child and to take into account its school weaknesses.

elkedj@gmail.com
tel. +221772096601

Problem på L? skola integration av de auditive defekta barnen i Afrika
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo



Inte stöttar Aristote ”qu? det N? är värre orättvisa än till också olika folk för fest”?

För att bo eller vara fött med ett handikapp har inte något som är lätt, allt vad tränga någon av världen var personen är. Sannerligen är hindren att surmounteds multipeln. Således plattar till nationerna förklarat årtiondet 1983-1992, årtiondet av det handikapp folket. L? läggas spänningen på slagsmål mot stigmatization med installationen av strategier av sensitizing och skapelsen av befordran och D? integration. Göras L? eka av de anknöt nationerna, L? OAU förklarar i däckmönstret det handikappade årtiondet för år 1999-2009 av folket.

Allmänt handikapp folket direkt för olikt resonerar förser med marginal in av företaget, och deras uppehälle villkorar är även mer bekymmersam i de underutvecklade länderna. Det mest bekant avbildar av en handikappad person är det av en person måste flyttningen rullar in stolen, men det finns en mycket stor variation av handikapp, något vara kompetent att vara mycket åtskild, liksom dövhet.

L? man betraktar universal på 278 miljoner folket som lider från en dämpa eller, ha som huvudämne auditive förlust av tvåna gå i ax. Bland folket, som behöver en auditive hjälp, minus en (01) ut ur forty (40) har som det. Åttioprocent av folket nådde av auditive brist direkt i länder med botten, eller medelinkomstar och en inkvartera av auditive brister uppstår under barndom (WHO, 2005).

I de industrialized länderna förlägger teknologi, medicinen och socialtjänstarna på förfogandet av det handikappade folket per bemedlade hela serier göra livet lättare till dem eller göra smal deras svårigheter. Å ena sidan i de underutvecklade länderna och i det processaa av utveckling, i synnerhet länderna av L? Sub-Saharan Afrika, den handikappade personen tvingas för att bo med dess handikapp utan någon genomsnittlig palliative mest av tiden.

Bemanna en lång tid betraktade det auditive defekta folket som mentala tålmodig, ”saker”, ”trick” som förhindrar dem från att lära något i Afrika. I bestämda länder fortsätter folket för att tro att det döva folket has av ”andedémoniaques och malefic”. Dessa övar showen som peka på det auditive defekta folket kan ha ett bedrövligt att villkora. På grund av väga av bestämda traditioner handikapp ger sig födelsen av ett barn i synnerhet ett auditive defekt barn i en afrikansk familj, förlägger till tolkningar och fördomar av någon sort. Således ofta försummat av familjen, marginalized av företaget, vart omedvetna av av det statligt, ibland analfabeterna och utan anställning, bor de döva personerna i den Afrika stillbilden för närvarande läge långtifrån som ett är avundsvärt.
Det döva barnet orsakar tyvärr intresserar lite på gemenskapsnivån men också på den jämna familjen. Investeringen av föräldrarna nära de döva barnen är ofta försumbar. Många döva barn D? Afrika registreras inte på skola.

De auditive defekta barnen, rättvis något liknande de andra barnen i läge av handikappet, testar jättelika behov för utbildning, utbildning, att inrama, att inhysa, näring, vård-, etc. De är i dag offer av fenomen av uteslutandet i företaget. Emellertid för de döva barnen, är det nyckel- att lära: att lära inte endast skolamaterierna men speciellt att lära världen, att lära vilka de är, namely av folket med den hela aktien som är full med kapacitetar och möjligheter att en måste vakna upp i dem.

Rakt till L? är utbildning en av de grundläggande rätterna av L? man. Behöver någon människa D? en utbildning som får kunskap låta honom dra vinst från fördelarna och tillfällena, som framlägger naturen och företaget i en general, men också bära ut livnedstigning och värdigt långt, av S? att intyga som en full medlem av hans gemenskap för slutligen deltagande i dess utveckling.

D numrerar? avslöjer studier det L? utbildning har en betydlig påverkan på det sociala och yrkesmässiga livet av folket.
I denna riktning L? skolar utgör första arrangerar in mot socialization frånsett L? hem- miljö. Emellertid av tusentals D? fortsätter individstillbilden aujourd? i dag D? i att vara privat i världen.
Det S? agerar inter aliafolk som i allmänhet handikapp, och folk som i synnerhet nås av dövhet vem är offer av L? socialt uteslutande av någon sort.
Vi märker växa intressera dessa sist år för ifrågasätter D? social integration av de handikappade barnen. Men denna integration önskade vid alla, N? är inte, utan att lyfta som är ett visst nummer av, ifrågasätter. Är denna införing egentligen välgörande för L? barn eller N? är qu? en preliminär lättnad för dess familj? S? agerar det D? en riktig samkväm- och undervisningintegration låta L? barn som tar del i de bilda aktiviteterna och livet av gruppen eller N? är denna qu? bevaka, uppmärksamt men passivum, även en enkel sort av ”drag” för familjen som flyttningar drar tillbaka framme av verkligheten av handikappet och let? riktningen in mot en etablering specialiserade av vilket L? kunde barnet gagna tidigare?


Är alltid qu? det är viktigt D? att integrera L? dövt barn i skolsystemet som av L? barndom. D? efter ett förhållande av 1991 som framläggas av den speciala rapporteuren av Förenta nationen på rätterna av L? man och L? handikappet i majoriteten av länderna, en (01) inget ut ur tio (10) har åtminstone kognitiv eller sensorisk handikapp ett läkarundersökning, (utfrågning/sett). Med andra ord, där mellan är 50 och 55 miljon D? handikappade barn av mer mindre än 12 år, som mer mindre än 5% bör nå av L? mål av L? utbildning för allt, som är att avsluta den primära utbildningen, cyklar. Och detta numrerar är otvivelaktigt i förhöjning i faktumet även av läget av L? Afrika med L? strömtimmen, som karakteriseras av fortgången av armod, kriger, barnarbetet, våld och missbruken, och Vih/Sida, etc.


Att hur inte vara indignerat framme av läget dessa tvungna döva barn som återstår på huset, när de andra barnen är med L? skola. Är de så olika från de andra barnen på peka inte som mottar en skolautbildning? Finns det svårigheter som är specifika till de döva barnen? Göras mottaglig de för att vara in skolar fel? Hur man känner igen och tar in i konto deras skillnad?
Det är thus viktigt till funderare per bäst anpassat för integration för L? det auditive defekta barnet och att ta in i det dess kontot skolar svagheter.

elkedj@gmail.com-
telefon. +221772096601

Проблемы на l? обучьте внедрение auditive неполноценных детей в Африке
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo



Aristote не поддерживает «qu? оно n? будет более плохой несправедливостью чем также обслуживанием неравные люди»?

Для того чтобы жить или быть принесенным с гандикапом не имеет что-нибыдь легкое угол мира где персона. Деиствительно, препоны быть surmounted множественны. Таким образом нации упрощают после того как они объявлены декада 1983-1992, декада handicapped людей. L? усилие положено на драку против stigmatization с установкой стратегий сенсибилизировать и творения промотирования и d? внедрение. Делаемо l? отголосок наций соединил, l? OAU объявляет в декаде лет 1999-2009 the handicapped проступи людей.

Вообще, люди handicapped в реальном маштабе времени для различных причин в допустимом пределе компании и их living услови условия even more precarious в сырьевая страна. Самое известное изображение handicapped персоны та из персоны двинуть в стул колеса но будет очень большое разнообразие гандикапов, некоторый мочь быть очень дискретно, such as глухота.

L? всеобще рассматривать на 278 миллионов людей терпя от вмеру или главной auditive потери 2 ушей. Среди людей нужна auditive помощь, без одного (01) из 40 (40) имеет которое оно. 80 процентов людей достигли auditive дефицита в реальном маштабе времени в странах с дном или средние доходы и четверть auditive дефицитов происходят во время детства (WHO, 2005).

В индустриализированных странах, технология, микстура и место социальных обеспечений на избавлении the handicapped населяют всю серию середин облегчая жизнь к им или ослабляя их затруднения. С другой стороны, в сырьевая страна и in the process of развитие, в частности страны l? Sub-Saharan Африка, персона the handicapped принуждается жить с своим гандикапом без любого среднего паллиатива больше всего времени.

В Африке, населите длиннее время сосчитал auditive неполноценные людей по мере того как умственные пациенты, «вещи», «выходка», предотвращая их от учить что-нибыдь. В некоторых странах, люди продолжаются верить что deaf люди имеются «démoniaques духов и malefic». Эти практики показывают на который этап auditive неполноценные люди могут иметь горемычное состояние. Из-за веса некоторых традиций, рожденио ребенка в частности handicapped auditive неполноценный ребенок в африканской семье, дает место к толкованиям и предубежденностям нисколько вида. Таким образом, часто после того как я упущены семьей, marginalized компанией, после того как я были незнающи положения, иногда illiterates и без занятости, deaf люди в Африке все еще в настоящее время живут ситуация far from быть завидны.
Deaf ребенок несчастливо причиняет меньший интерес на уровне общины но также на уровне семьи. Облечение родителей почти deaf дети часто незначительно. Много deaf детей d? Африка не зарегистрирована на школе.

Auditive неполноценные дети, как раз как другие дети в ситуации гандикапа, испытывают преогромные потребности для образования, тренировки, обрамлять, расквартировывать, питания, здоровья, etc Они будут сегодня жертвами явления исключения в компании. Однако, для deaf детей, ключ должен выучить: выучить not only дела школы но специально выучить мир, выучить они, namely людей с всей долей полной с емкостями и возможностями что одно должно wake up в их.

Право к l? образование одно основных права l? человек. Делает любая людская потребность d существования? образование для того чтобы приобрести знание позволяющ его нарисовать профит от преимуществ и возможностей представляют природу и компанию в генералитете но также унести спуск жизни и достойную дорогу, s? подтвердить как полноправный член его общины для окончательно принимать участие в своем развитии.

Номера d? изучения показывают тот l? образование имеет значительное влияние на социальной и профессиональной жизни людей.
В этом направлении, l? школа образовывает первый этап к социализации отдельно от l? домашняя окружающая среда. Однако, тысяч d? индивидуалы все же продолжают aujourd? сегодня d? в быть приватн в мире.
Оно s? поступки inter alia населяют после того как они handicapped вообще и населяют после того как они достигли глухоты в частности будут жертвами l? социальное исключение нисколько вида.
Мы замечаем интерес эти последние леты для вопросов d? социальное внедрение детей the handicapped. Но это внедрение пожелало всеми, n? не без поднимать определенное количество вопросы. Этот ввод реально полезн для l? ребенок, или n? qu? provisional сброс для своей семьи? S? он действует d? поистине социальное и учя внедрение позволяющ l? ребенок, котор будут принимать участие в воспитательных RABOTах и жизни группы, или n? этот qu? защищать, внимательно но passive, даже просто вроде «прикорм» для семьи которая двигает назад перед реальностью гандикапа и l? ориентация к установке специализировала of which l? смог ребенок принести пользу более раньше?


Всегда qu? будет важным d? интегрировать l? deaf ребенок в школьнаяой системы от l? детство. D? после коэффициента 1991 представил специальным Rapporteur Организации Объединенных Наций на правах l? человек и l? инвалидность, в большинстве стран, одном (01) никто из 10 (10) по крайней мере имеет физический, познавательный или сензорный гандикап (слух/увидено). In other words, там находится между 50 и 55 миллионов d? handicapped дети меньш чем 12 лет, of which меньш чем 5% должно достигнуть l? задача l? образование для всего, которое должно закончить главным образом цикл образования. И это номер будет несомненно внутри увеличением в факте даже ситуации l? Африка с l? в настоящее время час, который охарактеризован прогрессированием скудости, войн, работы ребенка, расправы и злоупотреблений, и Vih/Sida, etc


Как не быть indignant перед ситуацией эти ограниченные deaf дети, котор нужно остать на доме когда другие дети с l? школа. Отличают они настолько другие дети на этап для того чтобы не получить образование школы? Существуют затруднения специфически к deaf детям? Они predisposed, котор нужно находиться в отказе школы? Как узнать и учесть их разницу?
Таким образом важно думать внедрение наиболее наилучшим образом приспособленное для l? auditive неполноценный ребенок и учесть свои слабости школы.

cTel
elkedj@gmail.com. +221772096601

Problematiek op l? schoolintegratie van de gebrekkige gehoorkinderen in Afrika
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo



Aristote ondersteunt hij „qu niet? hij n? slechter is de onrechtvaardigheid dan om eveneens de ongelijke mensen te behandelen“?

Leven of met een handicap ontstaan heeft niets van gemakkelijk ongeacht de hoek van de wereld waar zich de persoon bevindt. Immers zijn de uit de weg te ruimen hinderpalen veelvoudig. Aldus hebben de Volkeren Vlak het decennium 1983-1992, decennium van de personen gehandicapt verklaard. L? de nadruk wordt op de bestrijding van de stigmatisering met het invoeren van bewustmakingsstrategieën en de oprichting van promotie en d gelegd? integratie. Zich doend l? echo van de Volkeren Vlak, l? OUA verklaart in de pas de jaren 1999-2009 Decennium van de Personen Gehandicapten.

Over het algemeen leven de personen gehandicapten wegens verschillende redenen buiten de maatschappij en hun levensomstandigheden zijn nog onzekerder in de sous-développés landen. Het bekendste beeld van een gehandicapte is die van een persoon die moet zich in leunstoel verplaatsen die maar er bestaat een zeer groot aantal verschillende handicaps, sommige die zeer discreet kunnen zijn, zoals de doofheid rolt.

L? men schat wereldwijd op 278 miljoen de personen die aan een gematigd of diep gehoorverlies van beide oren lijden. Onder de personen die een gehoorhulp nodig hebben, minder van een (01) op veertig (40) beschikt erover. Tachtig voor - honderd van de personen die van gehoorgebrek zijn getroffen, leven in landen aan laag of de gemiddelde inkomsten en een kwart van de gehoorgebreken komen gedurende de kinderjaren (WGO, 2005) voor.

In de industrielanden, stellen de technologie, de sociale geneeskunde en de diensten van de gehandicapte personen een hele reeks middelen ter beschikking hun vergemakkelijkend het leven of verzachtend hun moeilijkheden. Daarentegen in de sous-développés en ontwikkelings landen, met name de landen van l? Afrika bezuiden de Sahara, wordt de gehandicapte persoon verplicht om met zijn handicap zonder enig palliatif middel meestal te leven.

In Afrika, hebben de mensen lang de gebrekkige gehoorpersonen als psychische zieken, „dingen“, „een truukje“ beschouwd, ze verhinderend om wat dan ook te leren. In bepaalde landen, blijven de mensen geloven dat de dove personen door „duivelse en maléfiques geesten“ worden bezeten. Deze praktijken tonen hoezeer de gebrekkige gehoorpersonen een ellendige voorwaarde kunnen hebben. Wegens het gewicht van bepaalde tradities, de geboorte van benadeeld kind een met name geeft een gebrekkig gehoorkind in een Afrikaanse familie, aanleiding tot de interpretaties en vooroordelen van elk soort. Aldus vaak verwaarloosd door de familie, gemarginaliseerd door de maatschappij, onkundig geweest van van soms analfabetisch en werkloos de Staat, leeft doven in Afrika nog momenteel een situatie verre van benijdenswaardig te zijn.
Het dove kind wekt helaas weinig belangstelling op communautair niveau maar ook op familieniveau. De investering van de ouders bij de dove kinderen is vaak gering. Vele dove kinderen d? Afrika worden niet op school ingeschreven.

De gebrekkige gehoorkinderen, evenals de andere kinderen in situatie van handicap, voelen de enorme behoefte aan onderwijs, opleiding, kader, huisvesting, voeding, van gezondheid, enz Zij zijn vandaag slachtoffers van het uitsluitingsverschijnsel in de maatschappij. Nochtans voor de dove kinderen, is de sleutel te leren: de schoolmaterie niet alleen leren maar de wereld vooral leren, leren die zij zijn met name volledig volle personen van capaciteiten en mogelijkheden dat men in hen moet wekken.

Het recht op l? de opvoeding is een van de fundamentele rechten van l? man. Elk menselijk wezen heeft behoefte d? een opvoeding om een kennis te verkrijgen die hem toelaat om voordeel uit de voordelen en opportuniteiten te halen die de natuur en de vennootschap op algemene wijze maar ook presenteren om een leven waardige afdaling te leiden en, van s? als volwaardig lid van zijn gemeenschap verzekeren om tenslotte aan zijn ontwikkeling deel te nemen.

Aantal d? de studies openbaren slechts l? de opvoeding heeft een aanzienlijke invloed op het sociale en professionele leven van de personen.
In deze richting, l? de school vormt de eerste etappe naar de socialisatie buiten l? familiemilieu. Nochtans duizendtallen d? de personen gaan nog door aujourd? vandaag d? in wezen particulier in de wereld.
Hij s? handelt onder meer over de in het algemeen benadeelde personen en de personen van doofheid zijn getroffen die, in het bijzonder die slachtoffers van l zijn? sociale uitsluiting van elk soort.
Wij merken een groeiend belang op deze laatste jaren voor de vragen d? sociale integratie van de gehandicapte kinderen. Maar deze gewenste integratie door iedereen, n? is niet zonder een aantal vragen te stellen. Is deze integratie werkelijk voordelig voor l? kind, of n? is zij qu? een voorlopige opluchting voor zijn familie? S? handelt hij d? een echte sociale en pedagogische integratie die l toelaat? kind om aan de educatieve activiteiten en het leven van groep, of n deel te nemen? is het qu? een bewaking, oplettend maar passief, en zelfs een eenvoudig soort „leurre“ voor de familie die voor de werkelijkheid van de handicap en l achteruitgaat? oriëntatie naar een gespecialiseerde instelling waarvan l? het kind zou vroeger kunnen genieten?


Nog steeds is hij qu? het is belangrijk d? l integreren? doof kind in het schoolsysteem vanaf l? kinderjaren. D? na een Verslag van 1991 die door de Speciale Rapporteur van de Verenigde Naties wordt gepresenteerd, over de Rechten van l? man en l? invaliditeit, in het merendeel van de landen, een (01) de persoon op tien (10) heeft minstens een lichamelijke, cognitieve of zintuig handicap (gehoor/standpunt). Anders heeft hij er tussen 50 en 55 miljoen d? benadeelde kinderen van minder dan 12 jaar, van wie minder dan dan 5% zouden moeten bereiken l? doel van l? opvoeding voor iedereen, die is de primaire cyclus te beëindigen. En dit aantal stijgt waarschijnlijk van het feit zelf van de situatie van l? Afrika aan l? huidig uur, dat door de toename van de armoede worden gekenmerkt, de gewapende conflicten, het werk van de kinderen, het geweld en de misbruiken, en het Hiv/AIDS, enz


Hoe zich niet voor de situatie deze dove kinderen verontwaardigen verplicht om aan het huis te blijven wanneer de andere kinderen aan l zijn? school. Zijn zij zo verschillend van de andere kinderen aan het punt geen schoolopvoeding te ontvangen? Bestaan er moeilijkheden eigen aan de dove kinderen? Worden zij gepredisponeerd om in schoolmislukking te zijn? Hoe hun verschil erkennen en in aanmerking nemen?
Het is dus belangrijk om een integratie te denken die best voor l wordt aangepast? gebrekkig gehoorkind en zijn schoolzwaktes in aanmerking nemen.

elkedj@gmail.com
telefoon. +221772096601

مشاكل على [ل]? علمت دمج من الأطفال [أوديتيف] معيبة في إفريقيا
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo



لا يساند [أريستوت] "[قو]? هو ن? يكون ظلم مريضة من أن أيضا متعة الناس غير متساو"?

لا يتلقّى أن يعيش أو كنت [بورن] مع عقبة أيّ شيء يتيح ماذا الركن من العالم حيث الشخص يكون. حقّا, العوائق أن يكون علات يتعدّد. لذلك يمهّد الأمم يفيد العقد 1983-1992, عقد من الالناس يعاق. [ل]? يكون إجهاد وضعت على المعركة ضدّ [ستيغمتيزأيشن] مع التجهيز الإستراتيجيات من يستثير والخلق من ترقية و [د]? دمج. يكون يجعل [ل]? اقترن صدى من الأمم, [ل]? [وأو] يفيد في الأثر [ث هنديكبّد] سنون 1999-2009 عقد من الالناس.

عموما, يعيش الالناس يعاق لأسباب مختلفة في هامش من الشركة وشروطهم حيّة [إفن مور] متقلقلة في البلاد متخلّفة. ال أكثر يعرف صورة من يعاق شخص أنّ من شخص يضطرّ تحرّكت في عجلة كرسي تثبيت غير أنّ هناك تشكيل كبيرة عقبات جدّا, بعض يكون يمكن أن يكون جدّا منفصلة, مثل حالة صمم.

[ل]? يعتبر واحدة عموما في 278 مليون الالناس يعاني من معتدلة أو خسارة كبريات [أوديتيف] من الاثنان آذان. يتلقّى بين الالناس الذي يحتاج مساعدة [أوديتيف], إلّا واحدة (01) من [فورتي] (40) أيّ هو. بلغ نسبة مئويّة ثمانون من الالناس من عجز [أوديتيف] حيّة في بلاد مع سفليّة أو [أفرج ينكم] وربع من أعجاز [أوديتيف] يقعون أثناء طفولة ([وهو], 2005).

في ال يصنع بلاد, يعمّم تكنولوجيا, الطبّ والاجتماعيّة خدمات مكان في التصرف ال [ث هنديكبّد] [سري] كاملة [منس] يسهّل الحياة إلى هم أو يوهن صعوباتهم. [أن ث ون هند], في البلاد متخلّفة وخلال تطوير, [إين برتيكلر] البلاد ال [ل]? أجبرت [سوب-سهرن فريك], [ث هنديكبّد] شخص أن يعيش مع عقبته دون أيّ [بلّيتيف] معدّلة أكثر من الوقت.

عمّرت في إفريقيا, [لونغ تيم] اعتبر الالناس [أوديتيف] معيبة بما أنّ مريضات عقليّة, "أشياء", "خدعة", يمنعهم من يعلم أيّ شيء. في بلد مؤكّدة, يستمرّ الناس أن يصدق أنّ الالناس صمّاء تلقّيت ب "[سبيريتس] [دمونيقوس] و [ملفيك]". يبدي هذا ممارسات [وهيش بوينت] الالناس [أوديتيف] معيبة يستطيع يتلقّى شرط هزيلة. بسبب الوزن من تقاليد مؤكّدة, عاق الولادة من طفلة [إين برتيكلر] طفلة [أوديتيف] معيبة في أسرة [أفريكن], يعطي مكان إلى تفاسير وأضرار من أيّ نوع. لذلك, غالبا يهمل بالأسرة, همّش بالشركة, يكون غير واع من من الدولة, أحيانا [إيلّيترتس] ودون وظيفة, يعيش ال [دف برسن] في إفريقيا بعد حاليّا حالة [فر فروم] يكون محسودة.
يسبّب الطفلة صمّاء لسوء الحظّ بعض فائدة على الجماعة مستوى غير أنّ أيضا في الأسرة مستوى. الإستثمار من الواجدات قرب الأطفال صمّاء غالبا تافهة. كثير أطفال صمّاء [د]? لا يسجّل إفريقيا في المدرسة.

يختبر الأطفال [أوديتيف] معيبة, فقط مثل الأخرى أطفال في حالة العقبة, حاجات ضخمة لتربية, تدريب, يشكّل, يؤوي, تغذية, صحة, [إتك] هم اليوم ضحايا من الظاهر الاستثناء في الشركة. مهما, للأطفال صمّاء, المفتاح أن يعلم: أن يعلم ليس فحسب المدرسة أوامر غير أنّ خصوصا أن يعلم العالم, أن يعلم أيّ هم يكونون, أيّ من الالناس مع سهم كاملة يشبع مع قدرات وإمكانيات أنّ واحدة ينبغي أفقت في هم.

صحّ إلى [ل]? يكون تربية واحدة من ال [بسك ريغت] من [ل]? رجل. يتمّ أيّ إنسانيّة كائن حاجة [د]? تربية أن يكتسب معرفة يسمحه أن يسحب ربح من الميزات وفرص أيّ يقدّم طبيعة والشركة في جنرال غير أنّ أيضا أن يوفي حياة هبوط وطريق جديرة, من [س]? أن يؤكّد ك [فولّ ممبر] من جماعته ل أخيرا يساهم في تطويره.

[د] أرقام? دراسات يكشفون أنّ [ل]? تربية يتلقّى تأثير هامّة على الاجتماعيّة و [بروفسّيونل ليف] من الالناس.
في هذا اتّجاه, [ل]? مدرسة يمثّل ال [فيرست ستج] نحو مشركة [أبرت فروم] [ل]? [هوم نفيرونمنت]. مهما, من الآلاف [د]? فردات بعد يستمرّون [أوجوورد]? اليوم [د]? في يكون خاصّة في العالم.
هو [س]? يعمّر أعمال [إينتر ليا] يعيق في جنرال والناس يبلغ من حالة صمم [إين برتيكلر] الذي يكون ضحايا ال [ل]? استثناء اجتماعيّة من أيّ نوع.
نحن نلاحظ ينمو فائدة هذا سنون متأخّرة للأسئلة [د]? دمج اجتماعيّة من [ث هنديكبّد] أطفال. غير أنّ ب رغب هذا دمج ب كلّ, ن? ليس دون يرفع [ا سرتين نومبر وف] أسئلة. يكون هذا إدخال حقّا مفيدة ل [ل]? طفلة, أو ن? يكون [قو]? راحة مؤقّتة لأسرته? [س]? هو يتصرّف [د]? صحّ اجتماعيّة ويعلم دمج يسمح [ل]? طفلة أن يساهم في الأنشطة تربويّة والحياة المجموعة, أو ن? يكون هذا [قو]? يحرس, منتبهة غير أنّ المبني للمجهول, حتّى نوع بسيطة من "طعم" للأسرة أيّ يتحرّك إلى الخلف أمام الحقيقة من العقبة و [ل]? اختصّ توجيه نحو إقامة [أف وهيش] [ل]? استطاع طفلة ربحت [إرلير]?


دائما يكون [قو]? هو [د] مهمّة? أن يضمّد [ل]? طفلة صمّاء في ال [سكهوول سستم] بدءا [ل]? طفولة. [د]? قدّم بعد نسبة من 1991 بالمقررة خاصّة من الالأمم المتّحدة على الحقوق ال [ل]? رجل و [ل]? يتلقّى حالة عجز, في الأغلبية من البلاد, واحدة (01) لا أحد من عشرة (10) على الأقلّ طبيعيّة, إدراكيّة أو عقبة حسّيّة (جلسة استماع/يرى). [إين وثر ووردس,] هناك يكون بين 50 و55 مليون [د]? يعاق أطفال من أقلّ من 12 سنون, [أف وهيش] أقلّ من 5% سوفت بلغت [ل]? هدف ال [ل]? تربية ل كلّ, أيّ يكون أن ينهي الأوّليّة تربية دورة. وهذا رقم دون شكّ داخل زيادة في الحقيقة حتّى من الحالة ال [ل]? إفريقيا مع [ل]? ساعة حاليّة, أيّ يكون ميّزت بالتقدم الفقر, الحروب, الطفلة عمل, عنف والأسواء, و [فيه/سدا], [إتك]


كيف لا أن [ب] ساخطة أمام الحالة هذا يقيّد أطفال صمّاء أن يبقى في المنزل عندما الأخرى أطفال مع [ل]? مدرسة. يكونون هم هكذا مختلفة من الأخرى أطفال في النقطة لا أن يستلم مدرسة تربية? هناك يتواجد صعوبات خاصّة إلى الأطفال صمّاء? يكونون هم [برديسبوسد] أن يكون في مدرسة إخفاق? كيف أن يميّز و [تك ينتو كّوونت] فرقهم?
هو لذلك مهمّة أن يفكّر دمج على أحسن وجه يكيّف ل [ل]? طفلة [أوديتيف] معيبة وأن [تك ينتو كّوونت] ه مدرسة [ونسّس].

[إلكدجغميل.كم]
[تل.]. +221772096601