Durant les dernières décennies, s’est produite une évolution des problématiques socio-sanitaires en Afrique. Cette évolution est marquée par l’augmentation relative des maladies liées à des styles de vie et /ou à des comportements considérés comme « à risque » pour la santé à l’instar du Vih/Sida et des infections sexuellement transmissibles (IST).
L’épidémie du Vih/Sida est la plus grande tragédie humaine du XXIème siècle. Sur le continent africain, ce fléau a causé beaucoup de misères parmi les communautés et les nations. Il représente une menace pour des millions de personnes à travers le continent, dont une majorité de jeunes de moins de 25 ans. Au moment où le Vih menace fortement la santé des jeunes, notamment en Afrique subsaharienne ; chaque année un (01) adolescent sur vingt (20) contracte une Infection Sexuellement Transmissible (IST) bactérienne.
Notre société d’aujourd’hui, permissive en matière de sexualité, favorise chez les jeunes le développement des comportements à risque et par conséquence, les expose aux Vih/Sida et IST.

Dans la plupart des sociétés traditionnelles africaines, la sexualité a toujours été précoce mais obéissant à un contrôle social. L’échange entre les parents et les enfants sur les connaissances sexuelles n’était pas l’œuvre direct des parents (Abega, 1997). L’enfant appartient dès sa naissance à une communauté, un lignage qui représente à la fois l’autorité, la protection et l’affection. Cette appartenance provient du fait que l’enfant représente l’ancêtre et perpétue le nom de la famille, il assure donc la continuité du lignage. Toute la société est éducative parce que l’enfant est l’enfant du groupe tout entier et non pas seulement de ses parents géniteurs. L’éducation à un caractère collectif prononcé, une globalité au niveau des agents. En effet, dans les sociétés traditionnelles de l’Afrique subsaharienne, la parenté, les pairs, le village participent à éducation. Tout le monde est concerné par son éducation même si une place particulière revient aux parents et aux aînés ou à des personnes qualifiées par des tâches spéciales comme durant les moments de rites d’initiations diverses ou d’apprentissage de métiers. « Membre parasite d’abord, autonome ensuite, l’enfant rompt progressivement ses amarres d’avec le milieu et d’avec les éducateurs non pas nécessairement comme ailleurs pour s’opposer à eux, mais il s’affirme pour les épauler efficacement dans la mesure de ses capacités » (Ngoma, 1981 :12). Le jeune s’affirme tellement que pour consacrer sa maturité sociale, son intégration officielle au statut d’adulte est l’objet d’une véritable décision et, avec l’autorisation de son groupe, il subit l’épreuve de l’initiation.

Dans la formation initiatique, filles et garçons sont en effet séparés et confiés aux aînés, sages et expérimentés. Quoique les parents, plus proches de l’enfant restent les premiers initiateurs ; l’initiation à la vie est aussi menée de front par les anciens , oncles, tantes, grands-parents et les aînés du clan, distingués par leur notoriété et leur expérience de la vie. Désignés pour cette fin, ils enseignent aux plus jeunes les règles de conduite, les grands principes moraux, les bonnes manières. L’apprentissage de l’enfant se fait dans la société à l’aide de maximes , sentences, chansons, contes, proverbes…,utilisés pour justifier telle manière de procéder, ou telle intervention et au travers desquels on devine l’existence d’un projet pédagogique, d’une véritable philosophie de l’éducation (Mbarga, 1991 ; Rwenge,1999). Les normes et les valeurs de la société véhiculées à l’enfant portent souvent l’honneur (pour sa famille et lui), la pudeur, le respect de soi-même, etc. Dans le domaine de la sexualité, la chasteté, virginité, la tolérance et la patience dans leurs futurs ménages sont davantage adressées aux jeunes filles qu’aux garçons. Pour ces derniers, on insiste sur le sens et l’importance de la responsabilité afin d’en faire des êtres capables de s’assumer et d’assumer et de contribuer à la production du groupe (Rwenge ,1999).

Depuis le XVIII e siècle, le rythme d’accroissement de la population urbaine et du nombre de ville n’a cessé de s’accélérer, au point où aujourd’hui en Afrique, la croissance urbaine est parfois plus rapide qu’en occident (Hauser,1965 ; Ela, 1983 ; Antoine et al,1995 ; Gendreau, 1996). En Afrique subsaharienne, le phénomène urbain s’est généralisé depuis les années 50 grâce à la colonisation et son corollaire l’industrialisation . Estimé à 14.7% en 1950, le taux d’urbanisation est passé à 40.5% en 2005 pour l’ensemble des pays africains, avec un rythme annuel proche de 5%. A ce rythme, la croissance urbaine est parfois supérieure à la croissance naturelle de la population (Antoine et al, 1995 :5).

Alors qu’on a le plus souvent assigné à l’urbanisation le statut d’un facteur de développement, ce processus prend corps dans un contexte de paupérisation croissante des populations, de décentralisation et de désengagement de l’Etat, à la suite de multiple crises (économiques, sociales, culturelles) ayant entraîné des politiques austères d’ajustement structurel. C’est désormais en ville que se développent la plupart des déviances et fléaux sociaux : conflits familiaux, violences conjugales, exploitation sexuelle des enfants, trafic des enfants, grossesses précoces non désirées, avortement clandestin, pédophilie, etc.
La diminution du contrôle social en matière de sexualité serait en partie imputé à l’urbanisation qui, du fait des opportunités socioéconomiques, a détruit les structures traditionnelles, favorisé les mutations culturelles et, partant, augmenté le pouvoir décisionnel des individus dans les choix à propos du moment de, avec qui et pourquoi contracter les rapports sexuels (Bauni, 1990 :22 ; Meekers, 1992). Cette hypothèse a été validée par une enquête qualitative réalisée auprès d’adolescentes kenyanes (Ocholla-Ayayo et al 1990 :67). Du fait du modernisme et de l’urbanisation, les familles africaines subissent des mutations profondes au point de ne plus assurer efficacement ses fonctions de protection, de sécurité et d’éducation.

La société dite « moderne », contrairement à la société traditionnelle, n’assignent pas de fonctions sociales précises à la jeunesse. La société traditionnelle était sécurisante pour elle. L’autorité qu‘y avait la famille s’est réduite à l’heure actuelle (Caldwell et al, 1991 ; Diop, 1995). Il y a, en ville, comme une rupture du lien parental et ethnique à cause de la dilution de la notion d’individu dans un espace très régulé et réglementé qui distribue le pouvoir autrement que par la donnée parentale et familiale, très accentuée en zone rurale (Mendo Ze ,2000. p120). L’influence de la famille sur l’enfant, en ne se limitant point à transformer son affectivité en vue de l’accommoder à la vie de la communauté, dépouille celui-ci de toute fonction sociale (Rwenge, 1999). La multiplication des foyers monoparentaux à la faveur de la polygamie et des ruptures d’union et des recompositions en une structure acéphale ou sans lien parental, on assiste à la déstructuration de l’entité familiale qui a pour corollaire la perte de contrôle sur la progéniture (Ngueyap F, 1997 ; Rwenge M, 2000 ; Makatjane T ?). La famille ne constitue plus le seul contrôle comme au village (Mendo Ze G, p120) .Son éducation y est prise en charge par l’école, les medias (télévision, radio et presse écrite) véhiculant de nouvelles idées qui créent des comportements différents (Rwenge M, 1999). L’essor des technologies de l’information et de la communication (TIC) a développé dans les villes africaines de nouvelles attitudes chez les jeunes. Si l’arrivée desTICs est une aubaine pour les jeunes africains pour améliorer leur niveau d’éducation, il faut révéler que bon nombre d’entre eux et particulièrement les adolescent(e)s, sollicitent ces outils pour multiplier les relations amoureuses, télécharger ou regarder les films pornographiques.

L’école et les loisirs éloignent de plus en plus les jeunes des adultes et la séparation des sexes n’y est plus assurée. Ces loisirs qui se rapportent au cinéma, aux soirées dansantes, au sport, pique-nique, lecture…, diminuent le temps que les jeunes passent sous le contrôle parental et familial. Privés ainsi de la protection physique et de l’encadrement éducationnel de la parentèle et livrés à eux-mêmes dans un milieu hostile, ils se retrouvent à la merci des sévices corporels et des abus sexuels (Anarfi J.K et Appiah B.N, 1997).

Le rapport de la Conférence Internationale sur la Population et le Développement (CIPD, 2000) stipule que dans la plupart des régions du monde, la majorité de jeunes deviennent sexuellement actifs pendant l’adolescence, dans le cadre et en dehors du mariage. Environs la moitié ou les deux tiers des adolescents des pays latino-américains et antillais sont sexuellement actifs, et cette proportion atteint les trois-quarts ou plus dans l’ensemble du tiers-monde, et dépasse 90% dans plusieurs pays d’Afrique noire. Les statistiques montrent que 38% des femmes de 19 ans ou moins d’Afrique noire et 28% de celles-ci en Amérique latine et aux Antilles ont eu leur premier rapport sexuel en dehors du mariage. Approximativement 30% des filles de 15 à 19 ans sont mariées (et par conséquent sexuellement actives) en Afrique ; le nombre augmente jusqu’à 34% en Asie (à l’exclusion de la Chine).

Si à l’origine les premières études sur les comportements sexuels en Afrique subsaharienne avaient pour objectif de cerner les causes de l’infécondité et de la stérilité observées surtout en Afrique centrale ; à présent, l’accentuation et l’implication sur l’aspect sanitaire se sont accrues avec le développement des IST et surtout l’avènement et l’explosion des cas de VIH/sida sur le continent. Au moment où les IST/VIH/sida ainsi que la morbidité et la mortalité maternelle menacent fortement la santé sexuelle et procréative des jeunes filles, notamment en Afrique subsaharienne ; chaque année un (01) adolescent sur vingt (20) contracte une infection Sexuellement Transmissible (IST) bactérienne . L’adolescence est devenue à cet effet un sujet de préoccupation et de toutes les attentions parce que justement, elle est la période de forte contamination au virus (Anderson R.M, cité par Görgen R et al, 1998). L’ONUSIDA dans son rapport de 2001 estime que sur une population de 6 milliards de personnes que compte le monde, environ 36 millions ont une infection à VIH. Il est à souligner que 95% de ces personnes se trouvent dans les pays du Sud dont 70% en Afrique subsaharienne (Marie-Claude, 2000). Certains vont jusqu’à se demander si pour l’Afrique d’aujourd’hui, le Sida ne serait pas ce que fut jadis la peste pour l’Europe . Le rapport de l’UNICEF (2000) des dix dernières années indique que la situation des jeunes âgés entre 15 et 24 ans par rapport au virus du Sida est alarmante. Il en ressort de ce rapport que sur 34.3 millions de la population séropositive mondiale, un tiers de ce nombre est constitué de jeunes de 15 à 24 ans, tout en sachant que c’est surtout à travers les rapports sexuels que la contamination au VIH/Sida est la plus rependue.

On note cependant que des conduites à risque persistent (Moore et Oppong, 2006) et que la tendance majoritaire n’a pas changé d’habitude malgré les discours et campagnes de sensibilisation sur la sexualité et la pandémie du Vih/Sida. Quoique cette tendance concerne tout le monde, elle est accentuée dans le milieu des jeunes et chez les adolescent(e)s en particulier, affectant non seulement les individus mais également les familles et les sociétés globales.

Les adolescent(e)s sont aujourd’hui exacerbés par l’absence ou l’insuffisance d’éducation sexuelle en milieu familial, les balbutiements constatés dans l’introduction de l’éducation sexuelle par certains médias qui ne tiennent pas toujours compte des valeurs culturelles endogènes.
Face à cette situation, il est légitime de s’interroger sur la mission que doit jouer les parents, l’Etat et les ONG dans l’éducation sexuelle des adolescent(e)s. Assument-ils véritablement leur fonction d’éducateurs et d’accompagnateur dans ce domaine complexe? Car, les thèmes de l’éducation sexuelle, de la recrudescence des infections sexuellement transmissibles (IST) et de la pandémie du Sida nous concerne tous et toutes, et les adolescent(e)s n’échappent pas à ce contexte qui est d’une actualité préoccupante. Ils constituent un réel problème social et de santé publique.

Elie Michel KEDJO
Social Worker
elkedj@gmail.com

¿L? educación sexual de los jóvenes urbanos y su contribución en la lucha contra el IST y VIH/sida en África
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo


¿Durante las últimas décadas, s? se produce una evolución de la problemática sociosanitaria en África. ¿Esta evolución se caracteriza por l? ¿aumento relativo de las enfermedades vinculadas a estilos de vida y/o a comportamientos considerados como “de riesgo” para la salud a l? semejanza del Vih/SIDA y de las infecciones sexualmente transmisibles (IST).
¿L? epidemia del Vih/SIDA es la mayor tragedia humana del XXI siglo. Sobre el continente africano, esta plaga causó muchas miserias entre las comunidades y las naciones. Representa una amenaza para millones de personas a través del continente, cuya mayoría de jóvenes menor de 25 años. En el momento en que el Vih amenaza mucho la salud de los jóvenes, en particular, en África subsahariano; cada año uno (01) adolescente sobre veinte (20) contrata una Infección sexualmente Transmisible (IST) bacteriana.
¿Nuestra sociedad d? ¿aujourd? hoy, permisiva en materia de sexualidad, favorece en los jóvenes el desarrollo de los comportamientos de riesgo y por lo tanto, los expone a los Vih/SIDA e IST.

En la mayoría de las sociedades tradicionales africanas, la sexualidad todavía ha sido precoz pero obedeciendo a un control social. ¿L? ¿intercambio entre los padres y los niños sobre los conocimientos sexuales n? ¿no era l?? obra directo de los padres (Abega, 1997). ¿L? ¿niño pertenece a partir de su nacimiento a una comunidad, un linaje que representa a la vez l? ¿autoridad, la protección y l? afecto. ¿Esta pertenencia procede debido a que l? ¿niño representa l? antepasado y perpetúa el nombre de la familia, garantiza pues la continuidad del linaje. ¿Toda la sociedad es educativa porque l? ¿niño es l? todo niño del grupo y no solamente de sus padres géniteurs. ¿L? educación un carácter colectivo pronunciado, una globalidad en los agentes. ¿En efecto, en las sociedades tradicionales de l? África subsahariano, la relación, los pares, el pueblo participan en educación. ¿Todo el mundo se es referido por su educación aunque un lugar particular corresponde a los padres y al mayores o a un personas calificadas por tareas especiales como durante los momentos de ritos d? ¿distintas iniciaciones o d? aprendizaje de oficios. ¿“Miembro parásito d? ¿acceso, autónomo a continuación, l? ¿niño rompe progresivamente sus amarras d? ¿con el medio y d? ¿con los profesores no necesariamente como a otra parte para s? ¿oponer ellos, pero él s? afirme para llevarlos a hombros eficazmente en la medida de sus capacidades” (Ngoma, 1981: 12). ¿El joven s? ¿afirma tanto que para consagrar su madurez social, su integración oficial al estatuto d? ¿adulto es l? ¿objeto d? ¿una verdadera decisión y, con l? ¿autorización de su grupo, sufre l? ¿prueba de l? iniciación.

En la formación iniciática, muchachas y muchachos son en efecto separados y confiadas al mayores, a los sabios y a las con experiencia. ¿Aunque los padres, más próximos a l? niño siguen siendo los primeros iniciadores; ¿l? iniciación a la vida también es llevada a cabo simultáneamente por los antiguos, tíos, tías, abuelos y el mayores del clan, distinguidos por su notoriedad y su experiencia de la vida. Designados para este final, enseñan los más jóvenes a las normas de conducta, los grandes principios morales, las buenas maneras. ¿L? ¿aprendizaje de l? ¿niño se hace en la sociedad a l? ¿ayuda de maximes, frases, canciones, cuentos, proverbios? ¿, utilizados para justificar tal manera de proceder, o tal intervención y a a través de del cual se conjetura l? ¿existencia d? ¿un proyecto pedagógico, d? ¿verdadera filosofía de l? educación (Mbarga, 1991; Rwenge, 1999). ¿Las normas y los valores de la sociedad transportadas a l? ¿niño llevan a menudo l? honor (para su familia y él), el pudor, el autorrespeto, etc ¿En el ámbito de la sexualidad, la castidad, virginidad, la tolerancia y la paciencia en sus futuros hogares van dirigida aún más a las jóvenes muchachas qu? a los muchachos. ¿Para estos últimos, se hace hincapié en el sentido y l? ¿importancia de la responsabilidad a fin d? ¿hacer seres capaces de s? ¿asumir y d? asumir y de contribuir a la producción del grupo (Rwenge, 1999).

¿Desde los XVIII e siglo, el ritmo d? ¿aumento de la población urbana y el número de ciudad n? ¿cesó de s? ¿acelerar, en el punto donde aujourd? ¿hoy en África, el crecimiento urbano es a veces más rápido qu? en occidente (aumentar, 1965; Ela, 1983; Antoine y AL, 1995; Gendreau, 1996). ¿En África subsahariano, el fenómeno urbano s? ¿se generaliza desde los años 50 gracias a la colonización y su corolario l? industrialización. ¿Estimado en 14.7% en 1950, el tipo d? ¿urbanización pasó al 40.5% en 2005 para l? conjunto de los países africanos, con un ritmo anual cercano de 5%. A este ritmo, el crecimiento urbano es a veces superior al crecimiento natural de la población (Antoine y AL, 1995: 5).

¿Entonces qu? ¿generalmente se asignó a l? ¿urbanización el estatuto d? ¿un factor de desarrollo, este proceso toma cuerpo en un contexto de empobrecimiento creciente de las poblaciones, de descentralización y retirada de l? ¿Estado, tras múltiplo crisis (económicos, sociales, culturales) implicando políticas austeras d? ajuste estructural. ¿C? está en adelante en ciudad que se desarrollan la mayoría de los déviances y plagas sociales: conflictos familiares, violencias maritales, explotación sexual de los niños, tráfico de los niños, de embarazos precoces no deseados, de fracaso clandestino, de pederastia, etc
¿La disminución del control social en materia de sexualidad se imputaría en parte a l? urbanización que, a causa de las oportunidades socioeconómicas, destruyó las estructuras tradicionales, favorecido los cambios culturales y, por consiguiente, aumentado el poder de toma de decisiones de los individuos en las elecciones con respecto al momento de, con que y porqué contratar las relaciones sexuales (Bauni, 1990: 22; Meekers, 1992). ¿Esta hipótesis fue validada por una investigación cualitativa realizada d? adolescentes des Kenya (Ocholla-Ayayo y AL 1990: 67). ¿A causa del modernismo y l? ¿urbanización, las familias africanas sufren cambios profundos en el punto ya de no garantizar eficazmente sus funciones de protección, seguridad y d? educación.

¿La sociedad dicha “moderna”, contrariamente a la sociedad tradicional, n? no asignan funciones sociales precisas a juventud. La sociedad tradicional era que aseguraba para ella. ¿L? ¿autoridad qu? ¿había la familia s? ¿se reduce a l? hora actual (Caldwell y AL, 1991; Diop, 1995). ¿Hay, en ciudad, como una ruptura del vínculo parental y étnico debido al dilución del concepto d? individuo en un espacio muy controlado y regulado que distribuye el poder diferentemente que por el dato parental y familiar, muy acentuado en zona rural (Mendo Ze, 2000. p120). ¿L? ¿influencia de la familia sobre l? ¿niño, no limitándose no a transformar su afectividad para l? adaptar a la vida de la comunidad, desnuda éste de toda función social (Rwenge, 1999). ¿La multiplicación de los hogares monoparentales al favor de la poligamia y las rupturas d? ¿unión y de las recomposiciones en una estructura sin cabeza o sin vínculo parental, se asiste al déstructuration de l? entidad familiar que tiene por corolario la pérdida de control sobre la progenitura (Ngueyap F, 1997; Rwenge M, 2000; Makatjane T?). La familia no constituye ya el único control como al pueblo (Mendo Ze G, p120). ¿Su educación es tomada allí en carga por l? escuela, los medios de comunicacíon (televisión, radio y prensa escrita) transportando nuevas ideas que crean comportamientos diferentes (Rwenge M, 1999). ¿L? ¿desarrollo de las tecnologías de l? información y de la comunicación (TIC) desarrolló en las ciudades africanas nuevas actitudes en los jóvenes. ¿Si l? ¿llegada desTICs es una ganga para los jóvenes africanos para mejorar su nivel d? ¿educación, es necesario revelar que bien número d? el uno con el otro y especialmente el adolescente (e) s, solicitan estas herramientas para multiplicar las relaciones enamoradas, cargar a distancia u observar las películas pornográficas.

¿L? ¿escuela y los ocios se alejan cada vez más los jóvenes de los adultos y la separación de los sexos n? más se asegura allí. ¿Estos ocios relativos al cine, a los bailes, al deporte, comida, lectura? , disminuyen el tiempo que los jóvenes pasan bajo el control parental y familiar. ¿Privados así de la protección física y l? marco educativo del parentèle y suministrados a ellos mismos en un medio hostil, se encuentran gracias a los malos tratos corporales y abusos sexuales (Anarfi J.K et Appiah B.N, 1997).

¿El informe de la Conferencia Internacional sobre la Población y el Desarrollo (CIPD, 2000) estipulan que en la mayoría de las regiones del mundo, la mayoría de jóvenes se vuelven sexualmente activos durante l? adolescencia, en el marco y fuera del matrimonio. ¿Alrededores la mitad o los dos tercios de los adolescentes de los países latinoamericanos y antilleses son sexualmente activos, y esta proporción alcanzado los trescuartos o más en l? ¿conjunto del tercer mundo, y sobrepasa un 90% en varios países d? África negro. ¿Las estadísticas ponen de manifiesto que un 38% de las mujeres de 19 años o menos d? África negro y un 28% de las en América Latina y las Antillas tuvieron su primer relación sexual fuera del matrimonio. Se casan aproximadamente 30% de las muchachas de 15 a 19 años (y por lo tanto sexualmente activas) en África; ¿el número aumenta jusqu? ¿al 34% en Asia (a l? exclusión de China).

¿Si a l? ¿origen los primeros estudios sobre los comportamientos sexuales en África subsahariano tenían por objetivo delimitar las causas de l? esterilidad y de la esterilidad observadas sobre todo en África central; ¿ahora, l? ¿énfasis y l? ¿implicación sobre l? ¿aspecto sanitario aumentaron con el desarrollo del IST y sobre todo l? ¿llegada y l? explosión de los casos de VIH/sida sobre el continente. En el momento en que el IST/VIH/sida así como la morbosidad y la mortalidad maternal amenazan mucho la salud sexual y procréative de las jóvenes muchachas, en particular, en África subsahariano; cada año uno (01) adolescente sobre veinte (20) contrata una infección sexualmente Transmisible (IST) bacteriana. ¿L? adolescencia se convirtió en a tal efecto un tema de preocupación y de todas las atenciones porque precisamente, es el período de fuerte contaminación al virus (Anderson R.M, citado por Görgen R y AL, 1998). ¿L? ONUSIDA en su informe de 2001 considera que sobre una población de 6 mil millones de personas quienes cuenta el mundo, alrededor de 36 millones tienen una infección a VIH. Hay que destacar que un 95% de estas personas se encuentran en los países del Sur 70% de los cuales en África subsahariano (Marie-Claude, 2000). ¿Algunos van jusqu? ¿a preguntarse si para l? ¿África d? ¿aujourd? ¿hoy, el SIDA no sería lo que fue la peste antes para l? Europa. ¿El informe de l? UNICEF (2000) de los diez últimos años indica que la situación de los jóvenes viejos entre 15 y 24 años con relación al virus del SIDA es alarmante. ¿Resulta de este informe que sobre 34.3 millones de la población seropositiva mundial, un tercio de este número está constituido por jóvenes de 15 a 24 años, muy en sabiendo que c? está sobre todo a través de las relaciones sexuales que la contaminación al VIH/Sida es el más rependue.

¿Se tiene en cuenta mientras que conductas de riesgo persisten (Moore et Oppong, 2006) y que la tendencia mayoritaria n? ¿a no cambiada d? práctica a pesar de los discursos y campañas de sensibilización sobre la sexualidad y la pandemia del Vih/SIDA. Aunque esta tendencia se refiere a todo el mundo, se acentúa en el medio de los jóvenes y en el adolescente (e) s en particular, afectando no sólo a los individuos sino también las familias y a las sociedades globales.

¿El adolescente (e) s son aujourd? ¿hoy exacerbados por l? ¿ausencia o l? ¿insuficiencia d? ¿educación sexual en medio familiar, los balbuceos constatados en l? ¿introducción de l? educación sexual por algunos medios de comunicación que no tienen en cuenta siempre los valores culturales endógenos.
¿Ante esta situación, es legítimo de s? ¿preguntar sobre la misión que debe jugar los padres, l? ¿Estado y las ONG en l? educación sexual del adolescente (e) s. ¿Asumen verdaderamente su función d? ¿profesores y d? ¿acompañante en este ámbito complejo? ¿Ya que, los temas de l? ¿educación sexual, del recrudecimiento de las infecciones sexualmente transmisibles (IST) y de la pandemia del SIDA se nos refiere a todos y a todas, y el adolescente (e) s n? ¿no escapan a este contexto que es d? una actualidad preocupante. Constituyen un verdadero problema social y de Salud Pública.

Elie Michel KEDJO
Social Worker
elkedj@gmail.com

L? educazione sessuale dei giovani urbani ed il suo contributo nella lotta contro IST e VIH/sida in Africa
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo


Durante gli ultimi decenni, s? è prodotta un'evoluzione delle problematiche sociosanitarie in Africa. Quest'evoluzione è segnata da l? aumento relativo delle malattie legate a stili di vita e/o a comportamenti considerati come “rischio„ per la salute a l? modo del viu/AIDS e delle infezioni sessualmente trasmissibili (IST).
L? epidemia del viu/AIDS è la più grande tragedia umana del XXI secolo. Sul continente africano, questa peste ha causato molte miserie fra le Comunità e le nazioni. Rappresenta una minaccia per milioni di persone attraverso il continente, fra cui una maggioranza di giovani di meno di 25 anni. Nel momento in cui il viu minaccia fortemente la salute dei giovani, in particolare in Africa subsahariana; ogni anno uno (01) adolescente su venti (20) contrae un'infezione sessualmente trasmissibile (IST) batterica.
La nostra società d? aujourd? oggi, permissiva in materia di sexualité, favorisce nei giovani lo sviluppo dei comportamenti rischio e di conseguenza, li espone ai viu/AIDS ed IST.

Nella maggior parte delle società tradizionali africane, il sexualité è sempre stata precoce ma obbedendo ad un controllo sociale. L? scambio tra i genitori ed i bambini sulle conoscenze sessuali n? non era l?? opera diretto dei genitori (Abega, 1997). L? bambino appartiene fin dalla sua nascita ad una Comunità, un lignaggio che rappresenta allo stesso tempo l? autorità, la protezione e l? affezione. Quest'appartenenza proviene dal fatto che l? bambino rappresenta l? antenato e perpetua il nome della famiglia, garantisce dunque la continuità del lignaggio. Tutta la società è educativa perché l? bambino è l? bambino del gruppo intero e non soltanto dei suoi genitori géniteurs. L? istruzione ad un carattere collettivo pronunciato, una globalità a livello degli agenti. In effetti, nelle società tradizionali di l? Africa subsahariana, la relazione, i paia, il villaggio partecipa ad istruzione. Tutti sono interessati dalla sua istruzione anche se un posto particolare ritorna ai genitori ed ai maggiori o a persone qualificate da compiti speciali come durante i momenti di riti d? iniziazioni diverse o d? apprendistato di lavori. “Membro parassita d? accesso, autonomo in seguito, l? bambino rompe gradualmente il sue amarres d? con il mezzo e d? con gli insegnanti non necessariamente come altrove per s? opporre a loro, ma egli s? afferma per metterseli sulle spalle efficacemente nella misura delle sue capacità„ (Ngoma, 1981: 12). Il giovane s? afferma così tanto che per dedicare la sua maturità sociale, la sua integrazione ufficiale allo statuto d? adulto è l? oggetto d? una vera decisione e, con l? autorizzazione del suo gruppo, subisce l? prova di l? iniziazione.

Nella formazione initiatique, ragazze e ragazzi sono in effetti distinti ed affidati alle maggiori, le prudenti e le esperte. Sebbene i genitori, più vicini a l? bambino resta i primi iniziatori; l? iniziazione alla vita è anche condotta di fronte dai vecchi, zii, le zie, nonni ed i maggiori del clan, distinti dalla loro notorietà e la loro esperienza della vita. Designati per questa fine, insegnano il più giovani alle norme di condotta, i grandi principi morali, i buoni modi. L? apprendistato di l? bambino si fa nella società a l? aiuto di maximes, sentenze, canzoni, racconti, proverbi? , utilizzati per giustificare tale modo di procedere, o tale intervento ed a attraverso di cui si indovinano l? esistenza d? uno schema pedagogico, d? una vera filosofia di l? istruzione (Mbarga, 1991; Rwenge, 1999). Le norme ed i valori della società trasportati a l? bambino porta spesso l? onore (per la sua famiglia e lui), il pudore, il rispetto di sé, ecc. Nel settore della sexualité, la castità, virginité, la tolleranza e la pazienza nelle loro future famiglie sono maggiormente indirizzati alle giovani donne qu? ai ragazzi. Per quest'ultimi, si insiste sul senso e l? importanza della responsabilità allo scopo d? fare esseri capaci di s? assumere e d? assumere e di contribuire alla produzione del gruppo (Rwenge, 1999).

Dal XVIII e secolo, il ritmo d? aumento della popolazione urbana e del numero di città n? ha cessato di s? accelerare, al punto dove aujourd? oggi in Africa, la crescita urbana è a volte più rapida qu? nell'occidente (aumentare, 1965; Ela, 1983; Antoine e Al, 1995; Gendreau, 1996). In Africa subsahariana, il fenomeno urbano s? è generalizzato dagli anni 50 grazie alla colonizzazione ed il suo corollario l? industrializzazione. Ritenuto a 14.7% nel 1950, il tasso d? urbanizzazione è passata a 40.5% nel 2005 per l? insieme dei paesi africani, con un ritmo annuale vicino al 5%. A questo ritmo, la crescita urbana è a volte superiore alla crescita naturale della popolazione (Antoine e Al, 1995: 5).

Allora qu? si è generalmente assegnato a l? urbanizzazione lo statuto d? un fattore di sviluppo, questo processo prende corpo in un contesto d'impoverimento crescente delle popolazioni, di decentramento e di disimpegno di l? Stato, a seguito di multiplo crisi (economici, sociali, culturali) che ha comportato politiche austere d? adeguamento strutturale. C? è ormai in città che si sviluppano la maggior parte dei déviances e pesti sociali: conflitti familiari, violenze coniugali, sfruttamento sessuale dei bambini, traffico dei bambini, gravidanze precoci non desiderate, fallimento clandestino, pedofilia, ecc.
La diminuzione del controllo sociale in materia di sexualité sarebbe in parte attribuita a l? urbanizzazione che, a causa delle opportunità socioeconomiche, ha distrutto le strutture tradizionali, favorito i cambiamenti culturali e, perciò, aumentato il potere decisionale degli individui nelle scelte a proposito del momento di, con che e perché contrarre i rapporti sessuali (Bauni, il 1990: 22; Meekers, 1992). Quest'ipotesi è stata convalidata da un'indagine qualitativa svolta presso d? adolescentes kenyanes (Ocholla-Ayayo e Al 1990: 67). A causa del modernismo e di l? urbanizzazione, le famiglie africane subiscono cambiamenti profondi al punto non di svolgere più efficacemente le sue funzioni di protezione, di sicurezza e d? istruzione.

La società detta “moderna„, contrariamente alla società tradizionale, n? non assegnano funzioni sociali precise alla gioventù. La società tradizionale era che rassicura per essa. L? autorità qu? là aveva la famiglia s? è ridotto a l? ora attuale (Caldwell e Al, 1991; Diop, 1995). Ci è, in città, come una rottura del legame parentale ed etnico a causa della diluizione della nozione d? individuo in uno spazio molto controllato e regolamentato che distribuisce il potere differentemente che con il dato parentale e familiare, molto accentuato in zona rurale (Mendo Ze, 2000. p120). L? influenza della famiglia su l? bambino, non limitandosi affatto a trasformare la sua affettività in previsione di l? adattare alla vita della Comunità, spoglia quest'ultimo di ogni funzione sociale (Rwenge, 1999). La moltiplicazione dei focolari monogenitore al favore della poligamia e delle rotture d? unione e delle recompositions in una struttura senza testa o senza legame parentale, si assiste alla déstructuration di l? entità familiare che ha per corollario la perdita di controllo sulla progenie (Ngueyap F, 1997; Rwenge M, 2000; Makatjane T?). La famiglia non costituisce più il solo controllo come al villaggio (Mendo Ze G, p120). La sua istruzione vi è presa in carico da l? scuola, i mass media (televisione, radio e stampa scritta) che trasportano nuove idee che creano comportamenti diversi (Rwenge M, 1999). L? aumento delle tecnologie di l? informazione e della comunicazione (TIC) ha sviluppato nelle città africane nuovi atteggiamenti nei giovani. Se l? arrivata desTICs è un aubaine per i giovani africani per migliorare il loro livello d? istruzione, occorre rivelare soltanto un buono numero d? tra loro e particolarmente l'adolescente (e) s, sollecitano quest'attrezzi per moltiplicare le relazioni innamorate, teletrasmettere o osservare le pellicole pornographiques.

L? scuola e gli svaghi allontanano sempre più i giovani degli adulti e la separazione dei sessi n? più vi è garantito. Questi svaghi che si riferiscono al cinema, alle sere che ballano, allo sport, picnic, lettura? , diminuiscono il tempo che i giovani passano sotto il controllo parentale e familiare. Privati così della protezione fisica e di l? cornice educativa del parentèle e consegnati ad essi stessi in un ambiente ostile, si trovano grazie ad sévices corporali ed abusi sessuali (Anarfi J.K ed Appiah B.N, 1997).

La relazione della conferenza internazionale sulla popolazione e lo sviluppo (CIPD, 2000) stipula che nella maggior parte delle regioni del mondo, la maggioranza di giovani diventino sessualmente attivi durante l? adolescenza, nel quadro ed oltre al matrimonio. Dintorni la metà o i due terzi degli adolescenti dei paesi latino-americani ed antillais sono sessualmente attivi, e questa proporzione raggiunto i tre quarti o più in l? insieme del terzo mondo, e supera il 90% in molti paesi d? Africa nera. Le statistiche mostrante che 38% delle donne di 19 anni o meno d? Africa nera ed il 28% di queste in America latina ed agli Antille hanno avuto il loro primo rapporto sessuale oltre al matrimonio. Approssimativamente il 30% delle ragazze dai 15 ai 19 anni è sposato (e quindi sessualmente attive) in Africa; il numero aumenta jusqu? al 34% in Asia (a l? esclusione della Cina).

Se a l? origine i primi studi sui comportamenti sessuali in Africa subsahariana si prefiggevano di individuare le cause di l? sterilità e della sterilità osservate soprattutto in Africa centrale; ora, l? enfasi e l? implicazione su l? aspetto sanitario è aumentato con lo sviluppo della IST e soprattutto l? arrivo e l? esplosione dei casi di VIH/sida sul continente. Nel momento in cui IST/VIH/sida e la morbosità e la mortalità materna minacciano fortemente la salute sessuale e procréative delle giovani donne, in particolare in Africa subsahariana; ogni anno uno (01) adolescente su venti (20) contrae un'infezione sessualmente trasmissibile (IST) batterica. L? adolescenza è diventata a questo scopo un argomento di preoccupazione ed di tutte le attenzioni perché precisamente, è il periodo di forte contaminazione al virus (Anderson R.M, citato da Görgen R e Al, 1998). L? ONUSIDA nella sua relazione del 2001 ritiene che su una popolazione di 6 miliardi di persone che conta il mondo, circa 36 milioni hanno un'infezione a VIU. È da sottolineare che il 95% di queste persone si trova nei paesi del Sud di cui 70% in Africa subsahariana (Marie-Claude, 2000). Alcuni vanno jusqu? a chiedersi se per l? Africa d? aujourd? oggi, l'AIDS non sarebbe ciò che fu precedentemente la peste per l? Europa. La relazione di l? UNICEF (2000) degli ultimi dieci anni segnala che la situazione dei giovani vecchi tra i 15 ed i 24 anni rispetto al virus dell'AIDS è allarmante. Ne sorge di questa relazione che su 34.3 milioni della popolazione sieropositiva mondiale, un terzo di questo numero è costituito da giovani dai 15 ai 24 anni, tutto in tenuto conto che c? è soprattutto attraverso i rapporti sessuali che la contaminazione al VIH/Sida è più il rependue.

Si nota tuttavia che condotte rischio persistono (Moore ed Oppong, 2006) e soltanto la tendenza maggioritaria n? a non cambiato d? pratica nonostante i discorsi e campagne di sensibilizzazione sulla sexualité ed il pandémie del viu/AIDS. Sebbene questa tendenza riguardi tutti, è accentuata nell'ambiente dei giovani e nell'adolescente (e) s in particolare, che influisce non soltanto sugli individui ma anche le famiglie e le società globali.

L'adolescente (e) s è aujourd? oggi inasperti da l? assenza o l? insufficienza d? educazione sessuale in mezzo familiare, i balbutiements constatati in l? introduzione di l? educazione sessuale con alcuni mass media che non tengono sempre conto dei valori culturali endogeni.
Di fronte a questa situazione, è legittimo di s? interrogare sulla missione che deve giocare i genitori, l? Stato e le ONGS in l? educazione sessuale dell'adolescente (e) s. Assumono veramente la loro funzione d? insegnanti e d? accompagnatore in questo settore complesso? Poiché, i temi di l? educazione sessuale, della recrudescenza delle infezioni sessualmente trasmissibili (IST) e della pandémie dell'AIDS ci riguarda tutti e tutte, e l'adolescente (e) s n? non sfuggono a questo contesto che è d? un'attualità preoccupante. Costituiscono un reale problema sociale e di sanità pubblica.

Elie michel KEDJO
social Worker
elkedj@gmail.com

L? Sexualerziehung der Stadtjugendlichen und ihr Beitrag im Kampf gegen IST und VIH/sida in Afrika
Automatically translated into German thanks to WorldLingo


Während der letzten Jahrzehnte s? wird eine Entwicklung der socio-sanitaires Problematik in Afrika produziert. Diese Entwicklung wird durch l geprägt? relative Erhöhung der Krankheiten, die mit Lebensstilen und/oder mit einem Verhalten zusammenhängen, das als „an Risiko“ für die Gesundheit l angesehen wurde? instar des HIV/AIDS und der übertragbaren Infektionen sexuell (IST).
L? Epidemie des HIV/AIDS ist die größte menschliche Tragödie des XXI. Jahrhunderts. Auf dem afrikanischen Kontinent hat diese Plage vieles Elend unter den Gemeinschaften und die Nationen verursacht. Er stellt eine Bedrohung für Millionen Personen durch den Kontinent dar, darunter eine Mehrheit von Jugendlichen unter 25 Jahren. Zum Zeitpunkt, wo das HIV stark der Gesundheit der Jugendlichen insbesondere in subsahraischem Afrika droht; jedes Jahr zieht junger einer (01), auf zwanzig (20), eine übertragbare Bakterieninfektion sexuell (IST) zusammen.
Unsere Gesellschaft d? aujourd? heute, zulässig hinsichtlich der Sexualität, bei den Jugendlichen begünstigt die Entwicklung des Risikoverhaltens, und folglich setzt sie den HIV/AIDS und IST aus.

In den meisten afrikanische traditionelle Gesellschaften war die Sexualität immer Früh-, aber, die einer sozialen Kontrolle gehorcht. L? Austausch zwischen den Familienmitgliedern und den Kindern auf den Geschlechtskenntnissen n? war l?? Werk direkt der Familienmitglieder (Abega, 1997). L? Kind gehört einer Gemeinschaft bei seiner Geburt, ein Abschnüren, das gleichzeitig l darstellt? Autorität, der Schutz und l? Zuneigung. Diese Zugehörigkeit stammt, aufgrund der Tatsache, daß l? Kind vertritt l? Vorfahr und setzt den Namen der Familie fort, er gewährleistet also die Kontinuität des Abschnürens. Die ganze Gesellschaft ist erzieherisch, weil l? Kind ist l? Kind der ganzen Gruppe und nicht nur ihrer géniteursfamilienmitglieder. L? Erziehung von einem ausgesprochenen gemeinsamen Charakter eine Gesamtheit bei den Beamten. In der Tat in den traditionellen Gesellschaften l? Subsahraisches Afrika die Verwandtschaft, die Ebenbürtigkeit, das Dorf nehmen an Erziehung teil. Jeder ist von seiner Erziehung betroffen, selbst wenn eine besondere Stelle zu den Familienmitgliedern und zu den älteren zurückkommt, oder an Personen, die durch spezielle Aufgaben wie während der Rituszeitpunkte d qualifiziert wurden? unterschiedliche Einführungen oder d? Berufslehre. „Parasitisches Mitglied d? Zugang unabhängiger danach l? Kind bricht progressiv seine Haltetaue d? mit der Mitte und d? mit den Erziehern nicht notwendigerweise wie anderswo für s? ihnen entgegenzusetzen, aber er s? behauptet, um ihnen wirksam in der Maßnahme seiner Kapazitäten beizustehen“ (Ngoma, 1981: 12). Der Jugendliche s? behauptet so sehr, daß, um seine soziale Reife, ihre offizielle Integration am Statut d zu widmen? Erwachsener ist l? Gegenstand d? eine echte Entscheidung und mit l? Genehmigung seiner Gruppe erfährt er l? Prüfung l? Einführung.

In der Initiationsbildung den älteren, die weise und die erfahrene sind Mädchen die und Jungen in der Tat getrennt und anvertraut wurden. Obwohl die an l näheren Familienmitglieder? Kind bleiben die ersten Initiatoren; l? Einführung ins Leben wird auch von Vorderseite durch die alten, Onkel, Tanten, Großeltern und die älteren vom Clan geführt, die aus ihrer allgemeinen Bekanntheit und ihrer Erfahrung des Lebens unterschieden wurden. Bezeichnet für dieses Ende lehren sie an Jugendlich den Leitungsregeln die großen moralischen Grundsätze, die gute Art. L? Lehre l? Kind macht sich in der Gesellschaft l? Hilfe von Sinnsprüchen, Urteilen, Liedern, Erzählungen, Sprichwörtern? , benutzt, um solche Art zu rechtfertigen vorzugehen oder solche Intervention und an, durch von dem man l rät? Existenz d? ein pädagogisches Projekt, d? eine echte Philosophie l? Erziehung (Mbarga, 1991; Rwenge, 1999). Die an l beförderten Normen und die Werte der Gesellschaft? Kind tragen oft l? Ehre (für ihre Familie und ihn), der Anstand, der Respekt von sich selbst usw. Im Bereich der Sexualität sind die Keuschheit, Jungfräulichkeit, die Toleranz und die Geduld in ihren künftigen Haushalten mehr an die jungen Mädchen qu gerichtet? an den Jungen. Für diese Letzten besteht man auf dem Sinn und l? Bedeutung der Verantwortung um d? davon ein fähiges Wesen zu machen von s? zu übernehmen und d? zu übernehmen und zur Produktion der Gruppe (Rwenge, 1999) beizutragen.

Seit dem XVIII e Jahrhundert der Rhythmus d? Zunahme der Stadtbevölkerung und der Anzahl der Stadt n? aufgehört hat s? zum Punkt zu beschleunigen wo aujourd? heute in Afrika ist das Stadtwachstum manchmal schneller qu? im Jahre Okzident (zu erhöhen, 1965; Ela, 1983; Antoine und Al, 1995; Gendreau, 1996). In subsahraischem Afrika das Stadtphänomen s? seit den fünfziger Jahren dank der Besiedlung und ihrer logischen Folge l verallgemeinert wird? Industrialisierung. Geschätzt auf 14.7% im Jahre 1950 der Satz d? Urbanisierung ist zu 40.5% im Jahre 2005 für l übergegangen? Gesamtheit der afrikanischen Länder mit einem an 5% nahen jährlichen Rhythmus. IN diesem Rhythmus ist das Stadtwachstum manchmal höher als das natürliche Wachstum der Bevölkerung (Antoine und Al, 1995: 5).

Dann qu? man hat meistens l zugewiesen? Urbanisierung das Statut d? ein Entwicklungsfaktor, dieser Vorgang nimmt Gestalt in einem Rahmen wachsender Verarmung der Bevölkerungen, der Dezentralisierung und des Rückzuges l an? Stand infolge des Krisenvielfachen (wirtschaftlich, sozial, kulturell) das strenge Politiken d bewirkt hat? Strukturanpassung. C? ist von nun an in Stadt, daß die Mehrzahl der sozialen déviances und Plagen sich entwickeln: Familienkonflikte, eheliche Gewalten, Geschlechtsausnutzung der Kinder, Verkehr der Kinder, nicht gewünschter Frühschwangerschaften, heimlicher Abtreibung, Pädophilie usw.
Der Rückgang der sozialen Kontrolle hinsichtlich der Sexualität würde zum Teil l angelastet? Urbanisierung, die wegen der sozioökonomischen Gelegenheiten die traditionellen Strukturen zerstört hat, bevorzugt die kulturellen Veränderungen und deshalb die Entscheidungsmacht der Individuen in der Wahl in Verbindung mit dem Zeitpunkt gestiegen von, mit dem und weswegen die Geschlechtsberichte zusammenzuziehen (Bauni, 1990: 22; Meekers, 1992). Diese Hypothese ist durch eine qualitative Untersuchung für rechtsgültig erklärt worden, die bei d verwirklicht wurde? kenianische Jugendlichen (Ocholla-Ayayo und Al 1990: 67). Wegen des Modernismus und der l? Urbanisierung, die afrikanischen Familien erfahren tiefe Veränderungen zum Punkt, seine Funktionen des Schutzes, von Sicherheit und d nicht mehr wirksam zu gewährleisten? Erziehung.

Die „moderne“ sogenannte Gesellschaft entgegen der traditionellen Gesellschaft n? weisen präzise soziale Funktionen der Jugend zu. Die traditionelle Gesellschaft war, die für sie beruhigt. L? qu-Autorität? dort hatte die Familie s? auf l reduziert wird? derzeitige Stunde (Caldwell und Al, 1991; Diop, 1995). Er hat dort in Stadt als ein Bruch der elterlichen und ethnischen Verbindung wegen der Verdünnung des Konzeptes d? Individuum in einem sehr regulierten und geregelten Raum, der die Macht anders wie durch die elterliche und familiäre Angabe verteilt, die sehr in ländlichem Gebiet betont wurde (Mendo Ze, 2000. p120). L? Einfluß der Familie auf l? Kind indem man sich nicht mehr darauf beschränkt, seine Affektivität angesichts der l umzuwandeln? dem Leben der Gemeinschaft anzupassen prüft diesen jeder sozialen Funktion (Rwenge, 1999). Die Multiplikation der alleinerziehenden Foyers an der Gunst der Polygamie und der Brüche d? Vereinigung und der Neu-Kompositionen in einer kopflosen Struktur oder ohne elterliche Verbindung erlebt man das déstructuration l? Familiengebilde, das für logische Folge den Kontrollverlust auf den Sprößlingen hat (Ngueyap F, 1997; Rwenge M 2000; Makatjane T?). Die Familie stellt die Kontrolle allein wie im Dorf nicht mehr dar (Mendo Ze G, p120). Seine Erziehung wird dort in Last durch l genommen? Schule, die Medien (Fernsehen, Radio und geschriebene Presse), die neue Ideen befördern, die ein anderes Verhalten schaffen (Rwenge M 1999). L? Aufschwung der Technologien l? Information und der Mitteilung (IKT), hat in den afrikanischen Städten neue Einstellungen bei den Jugendlichen entwickelt. Wenn l? angekommen desTICs ist ein Glück für die Jugendlichen afrikanisch, um ihr Niveau d zu verbessern? Erziehung muß man nur eine beträchtliche Anzahl d enthüllen? untereinander und besonders ersuchen der Jugendliche s, um diese Werkzeuge, um die verliebten Beziehungen zu multiplizieren, die pornographischen Filme fernzuladen oder anzuschauen.

L? Schule und die Freizeit entfernen immer mehr die Jugendlichen der Erwachsenen und die Trennung der Geschlechter n? mehr dort versichert ist. Diese Freizeit, die sich auf das Kino, auf die tanzenden Abende, auf den Sport, Picknick, Lektüre bezieht? vermindern die Zeit, die die Jugendlichen unter der elterlichen und familiären Kontrolle verbringen. So privat des physischen Schutzes und der l? erzieherischer Rahmen des parentèle und geliefert sich selbst in einer feindseligen Mitte finden sie sich danke an Körpermißhandlungen wieder und Geschlechtsmißbräuche (Anarfi J.K et Appiah B.N, 1997).

Der Bericht der internationalen Konferenz zur Bevölkerung und Entwicklung (CIPD, 2000), legt fest, daß in der Mehrzahl der Regionen der Welt, der Mehrheit von Jugendlichen sexuell während des l aktiv werden? Jugend im Rahmen und außer der Ehe. Umgebungen sind die Hälfte oder die zwei Drittel der Jugendlichen der lateinamerikanischen und von den Antillen Länder sexuell aktiv und dieser Anteil erreicht dreiviertel oder mehr in l? Gesamtheit der Dritten Welt und überschreitet 90% in mehreren Ländern d? Schwarzes Afrika. Die Statistiken zeigen, daß 38% der Frauen von 19 Jahren oder weniger d? Schwarzes Afrika und 28% von diesen in Lateinamerika und in den Antillen haben ihren ersten Geschlechtsbericht außer der Ehe gehabt. Ungefähr 30% der Mädchen von 15 bis 19 Jahre sind (und folglich sexuell aktiv) in Afrika verheiratet; die Zahl steigt jusqu? an 34% in Asien (an l? Ausschluß Chinas).

Wenn an l? Ursprung hatten die ersten Studien über das Geschlechtsverhalten in subsahraischem Afrika zum Ziel, die Ursachen von l einzukreisen? Unfruchtbarkeit und der Sterilität besonders beobachtet in Zentralafrika; jetzt l? Betonung und l? Auswirkung auf l? sanitärer Aspekt haben mit der Entwicklung IST und besonders l zugenommen? Ausbreitung und l? Explosion der Fälle von VIH/sida auf dem Kontinent. Zum Zeitpunkt, wo IST/VIH/sida sowie die Morbidität und die Muttersterblichkeitsrate stark der geschlechtlichen und procréative Gesundheit der jungen Mädchen insbesondere in subsahraischem Afrika drohen; jedes Jahr zieht junger einer (01), auf zwanzig (20), eine übertragbare Bakterieninfektion sexuell (IST) zusammen. L? Jugend ist zu diesem Zweck ein Thema des Anliegens und aller Beachtungen geworden, weil gerade sie die Periode starker Verschmutzung am Virus ist (Anderson R.M, erwähnt durch Görgen R und Al, 1998). L? ONUSIDA in seinem Bericht von 2001 glaubt, daß auf einer Bevölkerung von 6 Milliarden Personen, die die Welt zählt, ungefähr 36 Millionen eine HIVinfektion haben. Man muß unterstreichen, daß 95% von diesen Personen sich in den Ländern der südlichen Hemisphäre befinden, darunter 70% in subsahraischem Afrika (Marie-Claude 2000). Einige gehen jusqu? sich zu fragen, ob für l? Afrika d? aujourd? heute wäre AIDS nicht das, was früher die Pest für l war? Europa. Der Bericht l? UNICEF (2000), der zehn letzten Jahre hebt hervor, daß die Lage der alten Jugendlichen zwischen 15 und 24 Jahren hinsichtlich des Virus von AIDS besorgniserregend ist. Er daraus geht aus diesem Bericht, daß auf 34.3 Millionen der weltweiten seropositiven Bevölkerung ein Drittel von dieser Zahl aus Jugendlichen von 15 bis 24 Jahre besteht, allem hervor in, da c? ist besonders durch die Geschlechtsberichte, daß die Verschmutzung an VIH/Sida das mehr rependue ist.

Man stellt jedoch fest, daß Risikoleitungen bestehen (Moore et Oppong, 2006) und nur die Mehrheitstendenz n? geändertes a nicht d? Gewohnheit trotz der Reden und Sensibilisierungskampagnen auf der Sexualität und der Pandemie des HIV/AIDS. Obwohl diese Tendenz jeden betrifft, wird sie in der Mitte der Jugendlichen und beim Jugendlichen betont s insbesondere, die nicht nur die Individuen, sondern ebenfalls die globalen Familien und die Gesellschaften betreffen.

Der Jugendliche s sind aujourd? heute verschlimmert durch l? Abwesenheit oder l? Unzulänglichkeit d? Sexualerziehung in Familienmitte das in l festgestellte Stottern? Einführung von l? Sexualerziehung durch bestimmte Medien, die nicht immer die endogenen kulturellen Werte berücksichtigen.
Angesichts dieser Lage ist es legitim s? über die Aufgabe zu befragen, die spielen muß die Familienmitglieder, l? Stand und die NRO in l? Sexualerziehung des Jugendlichen s. Übernehmen sie wirklich ihre Funktion d? Erzieher und d? Begleiter in diesem komplexen Bereich? Denn die Themen l? Sexualerziehung vom Ansteigen der übertragbaren Infektionen sexuell (IST), und von der Pandemie von AIDS betrifft uns alle und alle und der Jugendliche s n? entgehen diesem Zusammenhang, der d ist? eine beunruhigende Aktualität. Sie stellen ein wirkliches soziales Problem und öffentlichen Gesundheitswesens dar.

Elie Michel KEDJO
Social Worker
elkedj@gmail.com

L? educação sexual dos jovens urbanos e a sua contribuição na luta contra a WTI e VIH/sida na África
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo


Durante as últimas décadas, s? é produzida uma evolução das problemáticas socio-sanitaires na África. Esta evolução é marcada por l? aumento relativo das doenças ligadas à estilos de vida e/ou comportamentos considerados “à risco” para a saúde à l? fase do VIH/SIDA e as infecções sexualmente transmissíveis (WTI).
L? epidemia do VIH/SIDA é mais maior tragédia humana do XXI século. Sobre o continente africano, esta calamidade causou muitas misérias entre as comunidades e as nações. Representa uma ameaça para milhões de pessoas através do continente, do qual uma maioria de jovens com menos de 25 anos. No momento em que o VIH ameaça fortemente a saúde dos jovens, nomeadamente na África subsariana; cada ano um (01) adolescente sobre vinte (20) contrata uma Infecção sexualmente Transmissível (WTI) bacteriana.
A nossa sociedade d? aujourd? hoje, permissive em matéria de sexualidade, favorece nos jovens o desenvolvimento dos comportamentos à risco e consequentemente, expõe-o aos VIH/SIDA e WTI.

Na maior parte das sociedades tradicionais africanas, a sexualidade sempre estêve precoce mas que obedece a um controlo social. L? troca entre os pais e as crianças sobre os conhecimentos sexuais n? não era l?? obra directa dos pais (Abega, 1997). L? criança pertence a partir do seu nascimento à uma comunidade, lignage que representa ao mesmo tempo l? autoridade, a protecção e l? afeição. Esta pertença provem pelo facto l? criança representa l? antepassado e perpetua o nome da família, assegura por conseguinte a continuidade lignage. Toda a sociedade é educativa porque l? criança é l? toda criança do grupo e não apenas dos seus pais géniteurs. L? educação de um carácter colectivo pronunciado, uma globalidade a nível dos agentes. Com efeito, nas sociedades tradicionais de l? A África subsariana, o parentesco, as paridades, a aldeia participa em educação. Todos são referido pela sua educação ainda que um lugar específico retorna aos pais e aînés ou à pessoas qualificadas por tarefas especiais como durante os momentos rites d? iniciações diversas ou d? aprendizagem de ofícios. “Membro parasítico d? abordagem, autónoma seguidamente, l? criança quebra progressivamente seus amarres d? com o meio e d? com os educadores não necessariamente como noutro lugar para s? opôr à eles, mas ele s? afirme para ajudar-o eficazmente na medida das suas capacidades” (Ngoma, 1981: 12). O jovem s? afirma tanto que para consagrar a sua maturidade social, a sua integração oficial ao estatuto d? adulto é l? objecto d? uma verdadeira decisão e, com l? autorização do seu grupo, sofre l? prova de l? iniciação.

Na formação iniciadora, raparigas e rapazes são com efeito separados e confiados aînés, os sábios e as experientes. Embora os pais, mais próximos de l? criança permanece os primeiros iniciadores; l? iniciação à vida também é efectuada de frente por os antigos, tios, tias, grands-parents e aînés do clã, distinguidos pela sua notoriedade e sua experiência da vida. Designados para este fim, ensinam mais jovem às regras de condução, os grandes princípios morais, as boas maneiras. L? aprendizagem de l? criança faz-se na sociedade à l? ajuda de maximes, sentenças, canções, contos, provérbios? , utilizados para justificar tal maneira de proceder, ou tal intervenção e através do qual adivinha-se l? existência d? um projecto pedagógico, d? uma verdadeira filosofia de l? educação (Mbarga, 1991; Rwenge, 1999). As normas e os valores da sociedade veiculados à l? criança leva frequentemente l? honra (para a sua família e ele), o pudor, o respeito soi-même, etc. No domínio da sexualidade, chasteté, virginité, a tolerância e a paciência nas suas futuras famílias são dirigidas mais às jovens raparigas qu? aos rapazes. Para estes, insiste-se no sentido e l? importância da responsabilidade assim d? fazer ser capazes de s? assumir e d? assumir e de contribuir para a produção do grupo (Rwenge, 1999).

Desde XVIII os e século, o ritmo d? crescimento da população urbana e o número de cidade n? cessou de s? acelerar, ao ponto onde aujourd? hoje na África, o crescimento urbano é às vezes mais rápido qu? em ocidente (aumentar, 1965; Ela, 1983; Antoine e Al, 1995; Gendreau, 1996). Em África subsariana, o fenómeno urbano s? é generalizado desde os anos 50 graças à colonização e o seu corolário l? industrialização. Considerado à 14.7% em 1950, a taxa d? urbanisation passou à 40.5% em 2005 para l? conjunto dos países africanos, com um ritmo anual próximo de 5%. À este ritmo, o crescimento urbano é às vezes superior ao crescimento natural da população (Antoine e Al, 1995: 5).

Então qu? geralmente atribuiu-se à l? urbanisation o estatuto d? um factor de desenvolvimento, este processo toma corpos num contexto de empobrecimento crescente das populações, descentralização e desobrigamento de l? Estado, na sequência de múltiplo crises (económicos, sociais, culturais) que tem provocado políticas austères d? ajustamento estrutural. C? é doravante na cidade que desenvolvem-se a maior parte dos déviances e calamidades sociais: conflitos familiares, violências conjugais, exploração sexual das crianças, tráfego as crianças, de gravidezes precoces não desejadas, de aborto clandestino, pédophilie, etc.
A diminuição do controlo social em matéria de sexualidade é atribuída em parte à l? urbanisation que, devido às oportunidades socioeconómicas, destruiu as estruturas tradicionais, favorecido as mutações culturais e, por conseguinte, aumentado o poder de decisão dos indivíduos nas escolhas a propósito do momento, com que e porque contratar os relatórios sexuais (Bauni, 1990: 22; Meekers, 1992). Esta hipótese foi validada por um inquérito qualitativo realizado junto de d? adolescentes quenianos (Ocholla-Ayayo e Al 1990: 67). Devido ao modernismo e l? urbanisation, as famílias africanas sofrem mutações profundas ao ponto mais não assegurar eficazmente as suas funções de protecção, de segurança e d? educação.

A sociedade dita “moderna”, contrariamente à sociedade tradicional, n? não atribuem funções sociais precisas à juventude. A sociedade tradicional era que protege para ela. L? autoridade qu? havia a família s? é reduzido à l? hora actual (Caldwell e Al, 1991; Diop, 1995). Há, na cidade, como uma ruptura da relação parental e étnica devido à diluição da noção d? indivíduo num espaço muito controlado e regulamentado que distribui o poder diferentemente que pelo dado parental e familiar, muito acentuado em zona rural (Mendo Ze, 2000. p120). L? influência da família sobre l? criança, não se limitando não a transformar a sua afectividade com o propósito de l? adaptar à vida da comunidade, conta este de qualquer função social (Rwenge, 1999). A multiplicação dos lares monoparentais ao favor polygamie e as rupturas d? união e recompositions numa estrutura acéphale ou sem relação parental, assiste-se ao déstructuration de l? entidade familiar que tem por corolário a perda de controlo sobre a progenitura (Ngueyap F, 1997; Rwenge M, 2000; Makatjane T?). A família não constitui mais o único controlo como à aldeia (Mendo Ze G, p120). A sua educação é tomada lá em carga por l? escola, os meios de comunicação social (televisão, rádio e imprensa escrita) que veiculam novas ideias que criam comportamentos diferentes (Rwenge M, 1999). L? desenvolvimento das tecnologias de l? informação e da comunicação (TIC) desenvolveu nas cidades africanas novas atitudes nos jovens. Se l? chegado desTICs é aubaine para o jovem africanos para melhorar o seu nível d? educação, é necessário revelar único um bom número d? entre si e particularmente o adolescente (e) s, solicitam estes instrumentos para multiplicar as relações amoureuses, fazer o download ou olhar dos filmes pornográficos.

L? escola e os lazeres afastam cada vez mais os jovens dos adultos e a separação dos sexos n? é assegurado mais lá. _ este lazer que se referir cinema, noite dançar, desporto, piquenique, leitura? , diminuem o tempo que os jovens passam sob o controlo parental e familiar. Privados assim da protecção física e l? enquadramento educacional do parentèle e entregues às num meio hostil, reencontram-se obrigado às sevícias corporais e abusos sexuais (Anarfi J.K et Appiah B.N, 1997).

O relatório da Conferência Internacional sobre a População e o Desenvolvimento (CIPD, 2000) estipula que na maior parte das regiões do mundo, a maioria de jovens tornam-se sexualmente activos durante l? adolescência, no âmbito e fora do casamento. Arredores a metade ou os dois terços dos adolescentes dos países latino-americanos e antillais são sexualmente activos, e esta proporção atingidos os três quartos ou mais em l? conjunto do terceiro mundo, e excede 90% em vários países d? África preta. As estatísticas mostram que 38% das mulheres de 19 anos ou menos d? A África preta e 28% de estas na América Latina e nas Antilhas tiveram o seu primeiro relatório sexual fora do casamento. Aproximadamente 30% das raparigas de 15 para 19 anos são casados (e por conseguinte sexualmente activos) na África; o número aumenta jusqu? à 34% na Ásia (à l? exclusão da China).

Se à l? origem os primeiros estudos sobre os comportamentos sexuais na África subsariana tinham por objectivo delimitar as causas de l? esterilidade e da esterilidade observada sobretudo na África central; actualmente, l? acentuação e l? implicação sobre l? aspecto sanitário aumentou-se com o desenvolvimento da WTI e sobretudo l? advento e l? explosão dos casos de VIH/sida sobre o continente. No momento em que o IST/VIH/sida bem como a morbidade e a mortalidade materna ameaçam fortemente a saúde sexual e procréative das jovens raparigas, nomeadamente na África subsariana; cada ano um (01) adolescente sobre vinte (20) contrata uma infecção sexualmente Transmissível (WTI) bacteriana. L? adolescência tornou-se para esse efeito um assunto de preocupação e de todas as atenções porque precisamente, é o período de forte contaminação ao vírus (Anderson R.M, citado por Görgen R e Al, 1998). L? ONUSIDA no seu relatório de 2001 considera que sobre uma população de 6 mil milhões de pessoas que conta o mundo, cerca de 36 milhões têm uma infecção à VIH. É necessário sublinhar que 95% destas pessoas encontram-se nos países do Sul dos quais 70% na África subsariana (Marie-Claude, 2000). Alguns vão jusqu? a interrogar-se se para l? África d? aujourd? hoje, a SIDA não seria que foi outrora a peste para l? Europa. O relatório de l? UNICEF (2000) dos dez últimos anos indica que a situação dos jovens idosos entre o 15 e o 24 anos em relação ao vírus da SIDA é alarmante. Surge deste relatório que dos 34.3 milhões da população seropositiva mundial, um terço deste número é constituído de jovens de 15 para 24 anos, muito sabendo que c? está sobretudo através dos relatórios sexuais que a contaminação ao VIH/Sida é o mais rependue.

Nota-se contudo que conduções à risco persistem (Moore et Oppong, 2006) e único a tendência majoritária n? a não alterado d? hábito apesar dos discursos e campanhas de sensibilização sobre a sexualidade e pandémie do VIH/SIDA. Embora esta tendência refere-se a todos, é acentuada no meio dos jovens e no adolescente (e) s em especial, afectando não somente os indivíduos mas igualmente as famílias e as sociedades globais.

O adolescente (e) s é aujourd? hoje exacerbados por l? ausência ou l? insuficiência d? educação sexual em meio familiar, balbutiements constatados em l? introdução de l? educação sexual por certos meios de comunicação social que não têm em conta sempre os valores culturais endógenos.
Perante esta situação, é legítimo de s? interrogar sobre a missão que deve brincar os pais, l? Estado e as ONG em l? educação sexual do adolescente (e) s. Assumem verdadeiramente a sua função d? educadores e d? acompanhador neste domínio complexo? Porque, os temas de l? educação sexual, do recrudescimento das infecções sexualmente transmissíveis (WTI) e pandémie da SIDA nos refere-se a todos e toda, e o adolescente (e) s n? não escapam à este contexto que é d? uma actualidade preocupante. Constituem um real problema social e de saúde pública.

Elie Michel KEDJO
Social Worker
elkedj@gmail.com

L? sex education of the urban young people and his contribution in the fight against STI and VIH/sida in Africa
Automatically translated into English thanks to WorldLingo


During the last decades, S? an evolution of the socio-medical problems in Africa is produced. Is this evolution marked by L? increase relating in the diseases related to life styles and/or behaviors considered as “to health risk” on L? instar of Vih/AIDS and the infections sexually transmissible (STI).
L? epidemic of Vih/Sida is the greatest human tragedy of the 21st century. On the African continent, this plague because much of miseries among the communities and nations. It represents a threat for million people through the continent, of which a majority of young people of less than 25 years. At the moment when Vih strongly threatens health of the young people, in particular in sub-Saharan Africa; each year one (01) adolescent out of twenty (20) contracts an Infection Sexually Transmissible (STI) bacterial.
Our company D? aujourd? today, permissive as regards sexuality, in the young people the development of the behaviors at the risk supports and by consequence, exposes them to Vih/Sida and STI.

In the majority of the African traditional companies, sexuality was always early but obeying a social control. L? exchanges between the parents and the children on sexual knowledge N? was not L?? uvre direct of the parents (Abega, 1997). L? does child belong as of his birth at a community, a chalk-lining which represents at the same time L? authority, protection and L? affection. Does this membership come owing to the fact that L? does child represent L? ancestor and perpetuates the surname, it thus ensures the continuity of chalk-lining. Is all the company educational because L? is child L? child of the entire group and not only of his/her parents parents. L? education with a pronounced collective character, a globality on the level of the agents. Indeed, in the traditional companies of L? Sub-Saharan Africa, the relationship, the pars, the village take part in education. Is everyone concerned with its education even if a particular place returns to the parents and to elder or with people qualified by special tasks as during the moments of rites D? various initiations or D? training of trades. “Does Member parasitize D? access, autonomous then, L? does child break his mooring ropes D gradually? with the medium and D? with the teachers not necessarily like elsewhere for S? to oppose to them, but it S? affirm to shoulder them as far as effectively its capacities” (Ngoma, 1981: 12). The young S? affirms so much that to devote its social maturity, its official integration with the statute D? is adult L? object D? a true decision and, with L? does authorization of its group, it undergo L? test of L? initiation.

In the initiatory formation, girls and boys indeed separate and are entrusted to elder, wise and are tested. Though parents, closer to L? child remain the first initiators; L? initiation with the life is also carried out of face by the old ones, uncles, aunts, grandparents and the elder ones of the clan, distinguished by their notoriety and their experiment from the life. Indicated for this end, they teach with young people the codes of conduct, the great moral principles, the good mannerss. L? training of L? is child done in the company with L? helps of maxims, sentences, songs, tales, proverbs? , used to justify such manner of proceeding, or such intervention and with through which L is guessed? existence D? a teaching project, D? a true philosophy of L? education (Mbarga, 1991; Rwenge, 1999). Standards and values of the company conveyed with L? do child often carry L? honor (for its family and him), decency, the self-respect, etc In are the field of sexuality, chastity, virginity, the tolerance and patience in their future households more addressed to girls qu? with the boys. For does the latter, one insist on the direction and L? importance of the responsibility so D? in making beings capable of S? to assume and D? to assume and to contribute to the production of the group (Rwenge, 1999).

Since the XVIII E century, the rate/rhythm D? increase in the urban population and the number of city N? S ceased? to accelerate, at the point where aujourd? today in is Africa, the urban growth sometimes faster qu? in occident (To raise, 1965; Ela, 1983; Antoine et al., 1995; Gendreau, 1996). In sub-Saharan Africa, the urban phenomenon S? is generalized since the Fifties thanks to colonization and its corollary L? industrialization. Estimated at 14.7% in 1950, the rate D? did urbanization pass to 40.5% in 2005 for L? together African countries, with an annual rate/rhythm near to 5%. This rate/rhythm, the urban growth is sometimes higher than the natural growth of the population (Antoine et al., 1995: 5).

Then qu? one generally assigned with L? urbanization the statute D? does a factor of development, this process shape in a context of increasing impoverishment of the populations, decentralization and disengagement of L? State, following multiple crises (economic, social, cultural) having involved austere policies D? structural adjustment. C? is from now on downtown that develop the majority of the deviances and plagues social: family conflicts, marital violences, sexual exploitation of the children, traffic of the children, nondesired early pregnancies, clandestine abortion, paedophilia, etc
Would the reduction in social control as regards sexuality be partly charged to L? urbanization which, because of socio-economic opportunities, destroyed the traditional structures, supported the cultural changes and, therefore, increased the decisional capacity of the individuals in the choices concerning the moment of, with which and why contract the sexual relations (Bauni, 1990: 22; Meekers, 1992). Was this assumption validated by a qualitative investigation carried out auprès D? Kenyan teenagers (Ocholla-Ayayo et al. 1990: 67). Because of the modernism and L? do urbanization, the African families undergo major changes at the point not to provide its functions of protection effectively more, of safety and D? education.

The company known as “modern”, contrary to the traditional company, N? do not assign precise social functions with youth. The traditional company was making safe for it. L? authority qu? did y have the family S? is reduced to L? hour current (Caldwell et al., 1991; Diop, 1995). There is, downtown, like a rupture of the parental and ethnic bond because of the dilution of the concept D? individual in a very controlled and regulated space which differently distributes the capacity than by the parental and family data, very accentuated in rural zone (Mendo Ze, 2000. p120). L? influences of the family on L? child, while not limiting itself to transform its affectivity for L? to adapt to the life of the community, strips this one of any social function (Rwenge, 1999). Multiplication of the single-parent hearths to the favour of polygamy and the ruptures D? does union and of recombinings in a headless structure or without parental bond, one attend the destructuration of L? family entity which has as a corollary the loss of control on the offspring (Ngueyap F, 1997; Rwenge M, 2000; Makatjane T?). The family does not constitute any more only control as at the village (Mendo Ze G, p120). Is its education dealt with by L there? school, the mediae (television, radio and newspaper industry) conveying new ideas which create different behaviors (Rwenge M, 1999). L? rise of technologies of L? information and of the communication (TIC) developed in the African cities of new attitudes in the young people. If L? is arrival desTICs an aubaine for young African to improve their level D? should education, it be revealed that good number D? between them and particularly the teenager (E) S, request these tools to multiply the relations in love, to download or look at pornographic films.

L? do school and the leisures move away more and more the young people from the adults and the separation of sexes N? y is more assured. These leisures which refer to the cinema, the dances, the sport, picnic, reading? , time decreases that the young people pass under parental and family control. Deprived thus of physical protection and L? educational framing of the parentèle and delivered to themselves in a hostile environment, they are found at the thank you of the body maltreatments and the sexual abuse (Anarfi J.K and Appiah B.N, 1997).

Does the report/ratio of the International Conference on the Population and the Development (CIPD, 2000) stipulate that in the majority of the areas of the world, the majority of young people sexually become active during L? adolescence, within the framework and apart from the marriage. Are surroundings half or two thirds of the teenagers of the Latin-American and West-Indian countries sexually active, and this proportion reaches the three-quarters or more in L? together does the Third World, and exceed 90% in several countries D? Black Africa. Do the statistics show that 38% of women the 19 year old or less D? Black Africa and 28% of those in Latin America and in the Antilles had their first sexual relation apart from the marriage. Roughly 30% of the girls from 15 to 19 years are married (and consequently sexually active) in Africa; does the number increase jusqu? to 34% in Asia (with L? exclusion of China).

If with L? did origin the first studies on the sexual behaviors in sub-Saharan Africa aim to determine the causes of L? sterility and of sterility observed especially in central Africa; now, L? stressing and L? implication on L? did medical aspect increase with the development of STI and especially L? advent and L? explosion of the cases of VIH/sida on the continent. At the moment when IST/VIH/sida as well as morbidity and maternal mortality strongly threaten health sexual and procréative of the girls, in particular in sub-Saharan Africa; each year one (01) adolescent out of twenty (20) contracts a Sexuellement infection Transmissible (STI) bacterial. L? adolescence became to this end a subject of concern and all the attentions because precisely, it is the period of strong contamination to the virus (Anderson R.M, quoted by Görgen R et al., 1998). L? ONUSIDA in his ratio of 2001 estimates that on a population of 6 billion people whom account the world, approximately 36 million have an infection with HIV. It is to be stressed that 95% of these people are in the countries of the South including 70% in sub-Saharan Africa (Marie-Claude, 2000). Do some go jusqu? to wonder whether for L? Africa D? aujourd? today, the AIDS would not be what was formerly the plague for L? Europe. The report/ratio of L? UNICEF (2000) ten last years indicates that the situation of the old young people between 15 and 24 years compared to the virus of the AIDS is alarming. It comes out from it from this report/ratio that on 34.3 million the world HIV positive population, a third of this number consists of young people from 15 to 24 years, while knowing that C? is especially through the sexual relations that the contamination in VIH/Sida is more rependue.

It is noted however that conduits at the risk persist (Moore and Oppong, 2006) and that majority tendency N? D did not change? practice in spite of the speeches and public awareness campaigns on the sexuality and the pandemia of Vih/AIDS. Though this tendency relates to everyone, it is accentuated in the medium of the young people and at the teenager (E) S in particular, affecting not only the individuals but also the families and the companies total.

Are the teenager (E) S aujourd? today exacerbated by L? absence or L? insufficiency D? sex education in family medium, stammerings noted in L? introduction of L? sex education by certain media which always do not take account of the endogenous cultural values.
Vis-a-vis is this situation, it legitimate of S? to question on the mission which has to play the parents, L? State and ONG in L? sex education of the teenager (E) S. Do they take up truly their duty D? teachers and D? guide in this complex field? Because, topics of L? does sex education, of the recrudescence of the infections sexually transmissible (STI) and of the pandemia of the AIDS concern us all and all, and the teenager (E) S N? do not escape this context which is D? an alarming topicality. They constitute a real social problem and of public health.

Elie Michel KEDJO
Social Worker
elkedj@gmail.com

L? sexualundervisning av den stads- ungdomaren och hans bidrag i slagsmål mot STI och VIH/sida i Afrika
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo


Under de sist årtiondena S? en evolution av socio-läkarundersökningen problemen i Afrika produceras. Markeras denna evolution av L? förhöjning som förbinder i sjukdomarna släkta till liv, utformar och/eller ansedda uppföranden, som ”till vård- riskera” på L? instar av Vih/AIDS och de sexually transmissible infektionerna (STI).
L? epidemin av Vih/Sida är den mest stora människatragedin av det 21st århundradet. På den afrikanska kontinenten, denna epidemi därför att mycket av misärer bland gemenskaperna och nationer. Det föreställer ett hot för miljon folk till och med kontinenten, av som en majoritet av ungdomar av mer mindre än 25 år. På ögonblicket, när Vih hotar starkt vård- av ungdomaren, i synnerhet i sub-Saharan Afrika; varje 01) tonåring för år ett (ut ur tjugo (20) avtalar en infektion Sexually bakterie- Transmissible (STI).
Vårt företag D? aujourd? i dag permissive som hänseendesexualitet, i ungdomaren utvecklingen av uppförandena på riskeraservicen och vid följd, blottor dem till Vih/Sida och STI.

I majoriteten av de afrikanska traditionella företagen var sexualitet alltid tidig sort, men lyda ett samkväm kontrollera. L? utbyten mellan föräldrarna och barnen på sexuell kunskap N? inte var L?? uvre riktar av föräldrarna (Abega, 1997). L? hör hemma barnet som av hans födelse på en gemenskap, ettfodrar som föreställer samtidigt L? myndighet, skydd och L? affektion. detta medlemskap kommer vara skyldig till faktumet som L? föreställer barnet L? förfadern och förevigar efternamnet, det ser till thus kontinuiteten av krita-fodrar. Är alla företag bilda därför att L? är barnet L? barnet av den hela gruppen och inte endast av his/henne föräldrar uppfostrar. L? utbildning med ett uttalat kollektivt tecken, en globality på det jämnt av medlen. Sannerligen i de traditionella företagen av L? Sub-Saharan Afrika, förhållandet, parsna, bytakedelen i utbildning. Är alla som angå med dess utbildning, om även en detalj förlägger retur till föräldrarna och till fläderen eller med folk som är kvalificerat vid speciala uppgifter som under ögonblicken av rites D? olikt påbörjanden eller D? utbildning av handel. ”Parasitize medlemmen D? ta fram autonomt därefter, L? bryter barnet hans förtöja rep D gradvist? med medlet och Det? med lärarna som inte nödvändigtvis är lika någon annanstans för S? att motsätta till dem, men det S? intyga för att knuffa dem så långt som effektivt dess kapacitetar” (Ngoma, 1981:12). Barn S? intygar så mycket som att ägna dess sociala mognad dess officiella integration med lagar D? är vuxen människa L? anmärka D? ett riktigt beslut och, med L? genomgår bemyndigande av dess grupp, det L? testa av L? påbörjande.

I det initiatory bildandet avskiljer anförtros testas flickor och pojkar sannerligen och till fläderen som är klok och. Though föräldrar, närmare L? barnet återstår de första igångsättarna; L? påbörjandet med livet bärs också ut ur vänder mot vid de gammala, uncles, fastrar, morföräldrar och fläderen en av clanen, distingerat vid deras ökändhet och deras experiment från livet. Indikerat för detta avsluta, dem undervisar med ungdomar kodifierar av uppförande, de stora moraliska principerna, de bra mannerssna. L? utbildning av L? göras barnet i företaget med L? hjälp av sentensar, dömer, songs, sagor, proverbs? , van vid försvara det sådan sättet av förfarandet eller sådan ingripande och med through som L gissas? existens D? en undervisning projekterar, D? en riktig filosofi av L? utbildning (Mbarga, 1991; Rwenge 1999). Normal och värderar av företaget som framförs med L? bär barnet ofta L? heder (för dess familj och honom), anständighet, självaktningen, etc. I tilltalas sätta in av sexualitet, kyskhet, virginityen, toleransen och patiens i deras framtida hushåll mer till flickor qu? med pojkarna. För insisterar sistnämnden, en på riktningen och let? betydelse av ansvaret så D? i danandebeings som är kapabla av S? att anta och D? att anta och bidra till produktionen av gruppen (Rwenge, 1999).

Efter århundradet för XVIII E klassa/rytmen D? förhöjning i den stads- befolkningen och numrera av stad N? S upphörde? att accelerera på peka var aujourd? i dag i är Afrika, den stads- tillväxten ibland snabbare qu? i occident (till lönelyften, 1965; Ela 1983; Antoine o.a., 1995; Gendreau 1996). I sub-Saharan Afrika det stads- fenomen S? generaliseras efter femtiotaltack till colonization och dess naturlig följd L? industrialization. Beräknat på 14.7% i 1950, klassa D? passerade urbaniseringen till 40.5% i 2005 för L? tillsammans afrikanska länder, med en årstakt/rytm nära till 5%. Detta klassar/rytm, den stads- tillväxten är ibland högre än den naturliga tillväxten av befolkningen (Antoine o.a., 1995:5).

Därefter qu? en som tilldelas allmänt med L? urbanisering lagar D? av utveckling, dela upp i faktorer detta processaa formar i ett sammanhang av ökande utarmning av befolkningarna, decentraliseringen och disengagementen av L? Påstå efter multipelkriser (ekonomiskt, socialt, kulturellt) som har involverad spartansk politik D? strukturell justering. C? är från nu på i stadens centrum som framkallar majoriteten av avvikande beteende och epidemisamkvämet: familjen kämpar, äktenskapliga våld, sexuell exploatering av barnen, trafikerar av barnen, nondesired tidig sorthavandeskap, hemlig abort, paedophilia, etc.
Skulle förminskningen i samkväm kontrollerar som hänseenden som sexualitet laddas delvis till L? urbanisering, som, på grund av samhällsekonomiska tillfällen, förstörde det traditionellt strukturerar, stöttat de kulturella ändringarna, och, därför, ökande den decisional kapaciteten av individerna i valen som angår ögonblicket av, med som och varför avtala den sexuella förbindelsen (Bauni, 1990:22; Meekers 1992). Validerades detta antagande av en kvalitativ utredning burna ut auprès D? Kenyanska tonåringar (Ocholla-Ayayo o.a. 1990:67). På grund av modernismen och let? genomgår urbaniseringen, de afrikanska familjerna ha som huvudämne ändringar på peka för att inte ge dess fungerar av skydd effektivt mer, av säkerhet och D? utbildning.

Företaget som är bekant som ”modernt”, tvärtemot det traditionella företaget, N? tilldela inte preciserar samkväm fungerar med ungdommen. Det traditionella företaget var danandekassaskåpet för det. L? myndighet qu? har y familjen S? förminskas till L? timmeström (Caldwell o.a., 1991; Diop 1995). Där, i stadens centrum, är något liknande en brista av den föräldra- och etniska förbindelsen på grund av förtunningen av begreppet D? individen i ett mycket kontrollerat och reglerat utrymme, som fördelar olikt kapaciteten än vid de föräldra- och familjdatan som accentueras mycket i lantligt, zonplanerar (Mendo Ze, 2000. p120). L? påverkan av familjen på L? barn stund som inte begränsar sig för att omforma dess affectivity för L? att anpassa till livet av gemenskapen remsor som denna av något samkväm fungerar (Rwenge, 1999). Multiplikation av singel-uppfostrar härdar till favören av polygamy, och brister D? union, och av recombinings i en utan ledning strukturerar eller utan föräldra- förbindelse, en deltar i destructurationen av L? familjenheten, som har som en naturlig följd förlusten av, kontrollerar på avkommorna (Ngueyap F, 1997; Rwenge M, 2000; Makatjane T?). Familjen utgör inte något mera kontrollerar endast som på byn (Mendo Ze G, p120). Handlas dess utbildning med av L där? skola mediaena (televisionen, radiosände och tidningsbransch) som framför nya idéer som skapar olika uppföranden (Rwenge M, 1999). L? löneförhöjning av teknologier av L? information och av kommunikationen (MUSKELRYCKNING) framkallade i de afrikanska städerna av nya inställningar i ungdomaren. Om L? är ankomstdesTICs en aubaine för att den unga afrikanen ska förbättra deras jämna D? bör utbildning, det avslöjas att godan numrerar D? dem emellan och bestämt ber tonåringen (E) S, dessa bearbetar för att multiplicera den förälskade förbindelsen, för att nedladda, eller looken på pornografiskt filmar.

L? skola, och könsbestämmer den mer fritidflyttningen bort och mer ungdomaren från vuxen människa och avskiljandet av N? y är mer försäkrad. Dessa fritidar, som ser till bion, danserna, sporten, picknick, läsning? , kontrollerar tidminskningar, som ungdomaren passerar under föräldra-, och familjen. Behöva thus av läkarundersökningskydd och L? bilda inrama av parentèlen och som levererar till dem i en fientlig miljö, finnas de på tackaen dig av förkroppsligamisshandelarna och sexuellt övergrepp (Anarfi J.K och Appiah B.N, 1997).

rapporten/förhållandet av landskampkonferensen på befolkningen, och utvecklingen (CIPD, 2000) det i majoriteten av områdena av världen, stipulerar majoriteten av ungdomar blir sexually aktivet under L? tonårstid inom ramen och frånsett förbindelsen. Är halv omgivning eller två thirds av tonåringarna av den Latin-American och för Västra-Indier länder sexually aktivet, och detta räckvidder proportionerar threen-quarters eller mer i L? tillsammans tredje värld, och att överskrida 90% i flera länder D? Svart Afrika. Visar statistiken den 38% av kvinnor de åriga 19na eller mindre D? Svart Afrika och 28% av de i Latinamerika och i Antillesna hade deras första sexuella förhållande frånsett förbindelsen. Ungefärligt 30% av flickorna från 15 till 19 år att gifta sig (och därför sexually aktivet) i Afrika; numrerar förhöjningjusqu? till 34% i Asien (med L? uteslutande av Kina).

Om med L? beskärningen de första studierna på de sexuella uppförandena i det sub-Saharan Afrika syftet att bestämma orsakar av L? sterility och av sterility som observeras speciellt i centralen Afrika; nu L? belastning och L? implikation på L? medicinsk aspektförhöjning med utvecklingen av STI och speciellt L? advent och L? explosion av fallen av VIH/sida på kontinenten. På ögonblicket, när IST/VIH/sida såväl som morbiditet och maternal dödlighet hotar starkt vård- sexuellt och procréative av flickorna, i synnerhet i sub-Saharan Afrika; varje 01) tonåring för år ett (ut ur tjugo (20) avtalar en Sexuellement infektion bakterie- Transmissible (STI). L? tonårstid blev till denna avslutar en betvinga av bekymmer och alla uppmärksamheter, därför att exakt, det är perioden av stark förorening till viruset (Anderson R.M som o.a. citeras av Görgen R, 1998). L? ONUSIDA i hans förhållande av 2001 bedömningar som på en befolkning av 6 miljard folk som kontot världen, ungefärligt 36 miljoner har en infektion med HIV. Det är att vara stressat att 95% av dessa folk är i länderna av den södra däribland 70%en i sub-Saharan Afrika (Marie-Claude, 2000). Går några jusquen? att undra huruvida för L? Afrika D? aujourd? i dag BISTÅR skulle för att inte vara vad var förr epidemin för L? Europa. Rapporten/förhållandet av L? Indikerar 2000) tio sist år för UNICEF (att läget av den gammala ungdomaren mellan 15 och 24 år som jämförs till viruset av BISTÅR alarmerar. Det kommer ut från det från detta rapport/förhållande som på 34.3 miljoner befolkningen för världsHIV-realiteten, en third av denna numrerar består av ungdomar från 15 till 24 år, stunder som vet det C? är speciellt till och med den sexuella förbindelsen att föroreningen i VIH/Sida är mer rependue.

Det är noterat emellertid det trummor på riskera framhärdar (Moore och Oppong, 2006) och den majoritetstendens N? D ändrade inte? öva trots anförandena och de offentliga medvetenhetaktionerna på sexualiteten och pandemiaen av Vih/AIDS. Fast denna tendens förbinder till alla, accentueras den i medlet av ungdomaren och på tonåringen (E) S i synnerhet och att påverka inte endast individerna, men också räknar samman familjerna och företagen.

Är aujourden för tonåring (E) S? i dag exacerbated av L? frånvaro eller L? brist D? sexualundervisning i familjmedlet, stammerings som noteras i L? inledning av L? sexualundervisning av bestämt massmedia som inte tar alltid konto av de endogenous kulturvärdena.
Vis-a-vis är detta läge, det som är legitimt av S? att ifrågasätta på beskickningen, som måste att leka föräldrarna L? Påstå och ONG i L? sexualundervisning av tonåringen (E) S. Tar de upp riktigt deras arbetsuppgift D? lärare och D? vägleda i detta komplex sätter in? Därför att ämnen av L? sexualundervisning, av recrudescencen av de sexually transmissible infektionerna (STI) och av pandemiaen av BISTÅR angår alla oss och alla och tonåringen (E) S N? inte flykten detta sammanhang som är D? en alarmerande aktualitet. De utgör ett verkligt socialt problem och av allmän hälsa.

Elie Michel KEDJO
socialarbetare
elkedj@gmail.com

L? образование секса урбанских молодых людей и его вклада в драке против STI и VIH/sida в Африке
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo


Во время последних декад, s? произведено развитие socio-медицинских проблем в Африке. Это развитие маркировано l? увеличьте относить в заболеваниях отнесенных к укладам жизни and/or поведениях рассматриваемых как «к риска для здоровья» на l? instar Vih/AIDS и инфекций сексуальн transmissible (STI).
L? эпидемией Vih/Sida будет большой людской трагизм 2його столетие. На африканском материке, этой чуме потому что много из нищет среди общин и нациях. Оно представляет угрозу для миллион людей через материк, of which большинство молодых людей меньш чем 25 лет. At the moment когда Vih сильно угрожает здоровья молодых людей, в частности в sub-Saharan Африке; each year один (01) подросток из 20 (20) подрядов инфекция сексуальн Transmissible (STI) бактериальное.
Наша компания d? aujourd? сегодня, разрешительно что касается sexuality, в молодых людях развитие поведений на поддержках риска и последствием, подвергает действию они к Vih/Sida и STI.

В большинстве африканских традиционных компаний, sexuality было всегда предыдущим но повинующся социальному управлению. L? обмены между родителями и дет на сексуальном знании n? не был l?? uvre сразу родителей (Abega, 1997). L? ребенок принадлежит от его рождениа на общине, мелк-подкладке которая представляет в то же самое время l? авторитет, предохранение и l? affection. Это членство приходит owing to факт l? ребенок представляет l? родоначальниец и perpetuates фамилия, оно таким образом обеспечивает непрерывность мелк-подкладки. Полностью компания воспитательна потому что l? будет ребенок l? ребенок всей группы и not only его/ее родителей родителей. L? образование с pronounced собирательным характером, глобальностью на уровне веществ. Деиствительно, в традиционных компаниях l? Sub-Saharan Африка, отношение, равенства, село принимает участие в образовании. Каждое связано с своим образованием even if определенное место возвращает к родителям и к старейшини или при люди квалифицированные специальная задача как во время моментов rites d? различные начала или d? тренировка торговль. «Член паразитирует d? достигните, автономно после этого, l? ребенок ломает его веревочки d зачаливания постепенно? с средством и d? с учителями обязательно полюбите в другом месте для s? сопротивляться к им, но ему s? подтвердите для того чтобы взвалить их далеко как эффективно свои емкости» (Ngoma, 1981:12). Молодой s? подтверждает so much что для того чтобы посвятить свою социальную зрелость, свое официальное внедрение с законоположением d? будет взрослый l? предмет d? поистине решение и, с l? утверждение своей группы, оно проходит l? испытание l? начало.

В initiatory образовании, девушки и мальчики деиствительно отделяются и возложены к старейшини, велемудрому и испытаны. Однако родители, closer to l? ребенок остает первыми инициаторами; L? начало с жизнью также унесено стороны старыми одними, дядюшками, тетушками, grandparents и более старыми одной из группы, после того как оно различено их notoriety и их экспериментом от жизни. Я показаны для этого конца, они учат с молодыми людьми Кодим проведения, большим нравственным принципам, хорошим mannerss. L? тренировка l? ребенок сделан в компании с l? помощь сентенций, предложений, песен, сказов, пословиц? , использовано для того чтобы оправдать такой образ продолжать, или такую интервенцию и с сквозной которую l угадывают? существование d? учя проект, d? поистине общее соображение l? образование (Mbarga, 1991; Rwenge, 1999). Стандарты и значения компании транспортированной с l? ребенок часто носит l? почетность (для своих семьи и его), пристойность, self-respect, etc В находятся поле sexuality, целомудрие, virginity, допуск и терпение в их будущих домочадцах больше адресованных к девушкам qu? с мальчиками. Для последнее, настаивать на направлении и l? важность ответственности так d? в делать существования способным s? принять и d? принять и способствовать к продукции группы (Rwenge, 1999).

С столетия CXVIII e, тариф/ритм d? увеличьте в городском населении и номере города n? Ый s? ускорьте ход, на этап где aujourd? сегодня в будет Африка, урбанский рост иногда более быстрым qu? в occident (поднять, 1965; Ela, 1983; Antoine et al., 1995; Gendreau, 1996). В sub-Saharan Африке, урбанское явление s? обобщает с спасибо Fifties колонизация и свой вывод l? индустриализация. Оценено на 14.7% в 1950, тариф d? урбанизация прошла до 40.5% в 2005 для l? совместно африканские страны, с годовым уровнем/ритмом ближайше до 5%. Эти тариф/ритм, урбанский рост иногда более высоки чем естественный рост населенности (Antoine et al., 1995:5).

После этого qu? одно вообще задаваемое с l? урбанизация законоположение d? фактор развития, этот процесс формирует в смысле увеличивая оскудевания населенностей, децентрализации и отцепления l? Положение, следуя за множественные кризисы (хозяйственно, социально, культурно) включая austere политики d? структурно регулировка. C? будет from now on городск начинает большинство deviances и чум социальных: семья противоречит, супружеские violences, сексуальное эксплуатирование детей, движение детей, nondesired предыдущие стельности, clandestine выкидыш, paedophilia, etc
Уменьшение в социальном управлении что касается sexuality отчасти было бы поручено к l? поэтому, увеличенная урбанизация, из-за socio-economic возможностей, разрушила традиционные структуры, поддержанная культурным изменениям и, decisional емкости индивидуалов в выборах относительно момента, с которым и почему подряд сексуальные отношения (Bauni, 1990:22; Meekers, 1992). Это предположение было утвержено качественно auprès унесенными исследованием d? Teenagers Kenyan (Ocholla-Ayayo et al. 1990:67). Из-за modernism и l? урбанизация, африканские семьи проходит изменения майора на этап для того чтобы не обеспечить свои функции предохранения эффективно больше, безопасности и d? образование.

Компания известная как «самомоднейше», вопреки к традиционной компании, n? не задайте точные социальные функции с молодостью. Традиционная компания делала сейф для его. L? авторитет qu? y имеет семью s? уменьшает к l? течение часа (Caldwell et al., 1991; Diop, 1995). Там, городск, как повреждение родительского и этнического скрепления из-за разбавления принципиальной схемы d? индивидуал в очень controlled и отрегулированном космосе по-разному распределяет емкость чем данными по родительских и семьи, очень акцентированном в сельской зоне (Mendo Ze, 2000. p120). L? влияния семьи на l? ребенок, пока ограничивающ для того чтобы преобразовать свою аффективность для l? приспособиться к жизни общины, прокладки это одна из любой социальной функции (Rwenge, 1999). Умножение шестков одиночн-родителя к благосклонности polygamy и повреждений d? соединение и recombinings в безглавой структуре или без родительского скрепления, одного присутствует на destructuration l? реальность семьи имеет как вывод потерю управления на отродье (Ngueyap F, 1997; Rwenge m, 2000; Makatjane t?). Семья не образовывает больше только управление как на селе (Mendo Ze g, p120). Свое образование общано с l там? школа, mediae (индустрия телевидения, радиоего и газеты) транспортируя новые идеи которые создают по-разному поведения (Rwenge M, 1999). L? подъем технологий l? информация и сообщения (TIC) превратилась в африканских городах новых ориентаций в молодых людях. Если l? будут desTICs прибытия aubaine для молодого африканца для того чтобы улучшить их уровень d? должно образование, оно быть показано что хорошее номер d? между ими и определенно teenager (e) s, спросите эти инструменты для того чтобы умножить отношения в влюбленности, download или посмотреть pornographic пленки.

L? обучьте и отдыхи двигают прочь больше и больше молодых людей от взрослых и разъединения сексов n? y убеждатьле. Эти отдыхи refer to кино, танцульки, спорт, пикник, читая? , уменшения времени которые молодые люди проходят под управление родительских и семьи. Лишено таким образом физических предохранения и l? воспитательный обрамлять parentèle и поставленный к себе в вражеской окружающей среде, они найдены на благодарить вы maltreatments тела и сексуального злоупотребления (Anarfi J.K и Appiah B.N, 1997).

Рапорт/коэффициент международной конференции на населенности и развитии (CIPD, 2000) обусловливают что в большинстве зон мира, большинство молодых людей сексуальн будет активно во время l? отрочество, внутри рамки и отдельно от замужества. Surroundings половинные или 2/3 teenagers латино-американских и Запад-Индийских стран сексуальн активно, и достигаемости этой пропорции 3/4 или больше в l? совместно делает третий мир, и превысить 90% в нескольких стран d? Черная Африка. На статистик показано то 38% из женщин 19 год - старые или меньше d? Черная Африка и 28% тех в латинской америке и в Антильских островах имели их первое сексуальное отношение отдельно от замужества. Грубо 30% из девушок от 15 до 19 лет поженены (и последовательн сексуальн активно) в Африке; номер увеличивает jusqu? до 34% в Азии (с l? исключение Китая).

Если с l? начало первые изучения на сексуальных поведениях в sub-Saharan Африке направило обусловить причины l? стерильность и стерильности наблюдаемой специально в центральной Африке; теперь, l? усиливать и l? прикосновенность на l? медицинский аспект увеличил с развитием STI и специально l? пришествие и l? взрыв случаев VIH/sida на материке. At the moment когда IST/VIH/sida так же, как заболеваемость и материнская смертность сильно угрожают здоровья сексуального и procréative девушок, в частности в sub-Saharan Африке; each year один (01) подросток из 20 (20) подрядов инфекция Transmissible Sexuellement (STI) бактериальное. L? отрочество стало к этому концу предметом заботы и всех вниманий потому что точно, будет периодом сильного загрязнения к вирусу (Anderson R.M, закавыченному Görgen R et al., 1998). L? ONUSIDA в его коэффициенте 2001 оценивает что на населенности 6 миллиардов людей учет мир, приблизительно 36 миллионов имеет инфекцию с HIV. Оно должна быть усиленным что 95% из этих людей находятся в странах юга включая 70% в sub-Saharan Африке (Marie-Клод, 2000). Некоторые идут jusqu? интересовать ли для l? Африка d? aujourd? сегодня, AIDS не был бы было бывш чумой для l? Europe. Рапорт/коэффициент l? 2000) 10 последних лет UNICEF (показывают что ситуация старых молодых людей между 15 и 24 летами сравненными к вирусу AIDS alarming. Оно приходит вне от его от этих рапорта/коэффициента на 34.3 миллиона населенность HIV мира положительная, треть этого номера consist of молодые люди от 15 до 24 лет, пока знающ тот c? будет специально через сексуальные отношения что загрязнением в VIH/Sida будет больше rependue.

Замечено однако что проводники на риске упорствуют (Moore и Oppong, 2006) и что тенденция n большинства? D не изменил? напрактикуйте in spite of речи и кампании общественной осведомленности на sexuality и pandemia Vih/AIDS. Хотя эта тенденция относит к каждому, она акцентирована в средстве молодых людей и на teenager (e) s в частности, влияющ на not only индивидуалов но также семьи и компании подытоживают.

Aujourd teenager (e) s? сегодня exacerbated l? отсутствие или l? недостаточность d? образование секса в средстве семьи, stammerings замеченных в l? введение l? образование секса некоторыми средствами всегда take account of эндогенные культурные ценности.
Vis-a-vis эта ситуация, оно правомерна s? спросить на полете должен сыграть родителей, l? Положение и ONG в l? образование секса teenager (e) S. Они take up поистине их обязанность d? учителя и d? направляющий выступ в этом сложном поле? Потому что, темы l? образование секса, recrudescence инфекций сексуальн transmissible (STI) и pandemia AIDS относится мы все и все, и teenager (e) S N? не избеубегите этим смыслом будет d? alarming хроникальность. Они образовывают реальное социальная проблема и общественного здравоохранения.

Работник elkedj@gmail.com Elie
Michel KEDJO
социальный

L? seksuele opvoeding van de stadsjongeren en zijn bijdrage in de bestrijding van IST en VIH/sida in Afrika
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo


Tijdens de laatste decennia s? wordt een evolutie van de sociaal-sanitaire problematiek in Afrika geproduceerd. Deze evolutie is per l gekenmerkt? relatieve toename van de ziektes in verband met een levensstijl en/of een gedrag die als „aan risico“ voor de gezondheid aan l worden beschouwd? voorbeeld van het Hiv/AIDS en de sexueel overdraagbare besmettingen (IST).
L? de epidemie van het Hiv/AIDS is de grootste menselijke tragedie van de XXste eeuw. Op het Afrikaanse werelddeel, heeft deze plaag vele ellende onder de gemeenschappen en volkeren veroorzaakt. Hij vertegenwoordigt een dreiging voor miljoenen personen door het werelddeel, waarvan een meerderheid van jongeren van minder dan 25 jaar. Op het moment dat het Hiv de gezondheid van de jongeren sterk, met name in Afrika bezuiden de Sahara bedreigt; elk jaar gaat adolescenteeen (01) op twintig (20) een bacteriële Sexueel overdraagbare Besmetting (IST) aan.
Onze vennootschap d? aujourd? vandaag tolerant inzake seksualiteit, bij de jongeren bevordert de ontwikkeling van het riskante gedrag en dientengevolge, zet ze uiteen aan de Hiv/AIDS en IST.

In het merendeel van de Afrikaanse traditionele vennootschappen, is de seksualiteit geweest die altijd vroegtijdig maar aan een sociale controle gehoorzaamt. L? uitwisseling tussen de ouders en de kinderen op de seksuele kennis n? niet was l?? werk rechtstreeks van de ouders (Abega, 1997). L? het kind behoort vanaf zijn geboorte tot een gemeenschap, lignage die tegelijkertijd l vertegenwoordigt? instantie, de bescherming en l? genegenheid. Dit lidmaatschap is afkomstig door het feit dat l? het kind vertegenwoordigt l? de voorvader en vereeuwigt de naam van de familie, hij waarborgt dus de voortzetting van lignage. De hele vennootschap is educatief omdat l? het kind is l? kind van de hele groep en niet alleen maar van zijn ouders géniteurs. L? opvoeding aan een uitgesproken collectief karakter, een globaliteit op het niveau van de agenten. Immers in de traditionele vennootschappen van l? Afrika bezuiden de Sahara, de verwantschap, de paren, nemen het dorp aan opvoeding deel. Iedereen is bij zijn opvoeding betrokken zelfs wanneer een bijzondere plaats aan de ouders en ouder toekomt of aan personen die door speciale taken zoals tijdens de momenten van riten d worden gekwalificeerd? verschillende inwijdingen of d? scholing van beroepen. „Storend lid d? omtrek, autonoom vervolgens, l? het kind breekt geleidelijk zijn trossen d? met het midden en d? met de opvoeders niet noodzakelijkerwijs als elders voor s? , maar hij s tegenoverstellen? verzekert om ze doeltreffend te steunen in de mate van zijn capaciteiten“ (Ngoma, 1981: 12). Jong s? verzekert zo dat om zijn sociale rijpheid, zijn officiële integratie aan het statuut d te wijden? de volwassene is l? onderwerp d? een echte beslissing en, met l? vergunning van zijn groep, ondergaat hij l? proef van l? inwijding.

In de initiatique vorming, zijn de oudere, wijze en ervaren meisjes en de jongens immers afzonderlijk en toevertrouwd aan. Hoewel de ouders, meer nabij l? het kind blijven de eerste initiatiefnemers; l? de inwijding aan het leven wordt eveneens van voorhoofd door oud, ooms, tantes, grootouders en ouder van de clan geleid, die door hun bekendheid en hun ervaring van het leven worden onderscheiden. Aangewezen voor dit eind, onderwijzen zij aan het jongst de regels voor leiding, de grote morele principes, de goede manieren. L? scholing van l? het kind komt in de samenleving aan l tot stand? hulp van maximes, vonnissen, liederen, verhalen, spreekwoorden? , gebruikt om dergelijke manier te rechtvaardigen om te handelen, of dergelijke tussenkomst en aan door waarvan men l raadt? bestaan d? een pedagogisch project, d? een echte filosofie van l? opvoeding (Mbarga, 1991; Rwenge, 1999). De normen en de waarden van de vennootschap aan l worden vervoerd die? het kind dragen vaak l? eer (voor zijn familie en hem), de schaamte, de naleving van zichzelf, enz Op het gebied van de seksualiteit, zijn de kuisheid, de maagdelijkheid, de verdraagzaamheid en het geduld in hun toekomstige huishoudens meer gericht aan de jonge meisjes qu? aan de jongens. Voor deze laatsten, wijst men op de richting en l? belang van de verantwoordelijkheid teneinde d? bekwame wezens ervan van s doen? aanvaarden en d? aanvaarden en om tot de productie van de groep (Rwenge, 1999) bij te dragen.

Sinds XVIII e eeuw, het ritme d? groei van de stadsbevolking en het aantal stad n? met s is opgehouden? , aan het punt versnellen waar aujourd? vandaag in Afrika, is de stadsgroei soms sneller qu? in Westen (verhogen, 1965; Ela, 1983; Antoine en al, 1995; Gendreau, 1996). In Afrika bezuiden de Sahara, het stadsverschijnsel s? sinds de jaren 50 dank zij de kolonisatie en zijn logisch gevolg l wordt veralgemeend? industrialisatie. Geschat op 14.7% in 1950, de koers d? de urbanisatie is om 40.5% in 2005 voor l voorbijgegaan? geheel van de Afrikaanse landen, met jaarlijkse een ritme nabij 5%. AAN dit ritme, is de stadsgroei soms hoger dan de natuurlijke groei van de bevolking (Antoine en al, 1995: 5).

Dan qu? men heeft meestal aan l toegewezen? urbanisatie het statuut d? een ontwikkelingsfactor, dit proces nemen lichamen in een context van toenemende verarming van de bevolkingen, decentralisatie en terugtrekking van l? Staat, na veelvoud crisissen (economisch, sociaal, cultureel) dat strenge beleidsmaatregelen d tot gevolg heeft gehad? structuurwijziging. C? is voortaan in stad dat zich het merendeel van sociale déviances en plagen ontwikkelen: familieconflicten, echtelijk geweld, seksueel gebruik van de kinderen, handel van de kinderen, niet verlangde naar vroegtijdige zwangerschap, klandestiene abortus, pedofilie, enz
De vermindering van de sociale controle inzake seksualiteit zou gedeeltelijk l toegeschreven worden? urbanisatie die, ten gevolge van de sociaal-economische opportuniteiten, de traditionele structuren heeft vernietigd, bevoordeeld de culturele overplaatsingen en, dientengevolge, gestegen de besluitvormingsmacht van de personen in de keuzen met betrekking tot het moment van, waar met en waarom de seksuele verslagen aangaan (Bauni, 1990: 22; Meekers, 1992). Deze veronderstelling werd door een kwalitatief onderzoek gevalideerd dat bij d wordt verwezenlijkt? Keniaanse adolescentes (Ocholla-Ayayo en al 1990: 67). Ten gevolge van het modernisme en l? de urbanisatie, de Afrikaanse families ondergaan diepe overplaatsingen aan het punt om niet meer zijn functies van bescherming, van veiligheid en d doeltreffend te waarborgen? opvoeding.

„Moderne“ de zogenaamde vennootschap, in tegenstelling tot de traditionele vennootschap, n? niet wijzen nauwkeurige sociale functies aan de jeugd toe. De traditionele vennootschap die was voor haar veiligstelt. L? instantie qu? had er de familie s? is verminderd tot l? huidig uur (Caldwell en al, 1991; Diop, 1995). Hij er heeft, in stad, als een breuk van de ouderlijke en etnische band wegens de verdunning van de kennis d? persoon in een zeer gevoerde met antifrictiemateriaal en gereglementeerde ruimte die de macht anders verdeelt dan door het ouderlijke en familie gegeven, dat zeer in plattelandszone wordt geaccentueerd (Mendo Ze, 2000. p120). L? invloed van de familie op l? kind, door zich te beperken om zijn affectivité niet te veranderen met het oog op l? zich aan het leven van de gemeenschap aanpassen, ontdoet van deze van elke sociale functie (Rwenge, 1999). De vermeerdering van de monoparentaux haarden aan het voordeel van de polygamie en de breuken d? unie en van recompositions in een acéphale structuur of zonder ouderlijke band, is men van déstructuration van l getuige? familieentiteit die voor logisch gevolg het verlies van controle op de nakomelingen (Ngueyap F, 1997 heeft; Rwenge M, 2000; Makatjane T?). De familie vormt de enige controle zoals aan het dorp (Mendo Ze G, p120) niet meer. Zijn opvoeding is er in last per l genomen? school, de media (televisie, radio en schriftelijke pers) die nieuwe ideeën vervoeren, die een verschillend gedrag creëren (Rwenge M, 1999). L? ontwikkeling van de technologieën van l? de informatie en van de mededeling (ITC) heeft in de Afrikaanse steden nieuwe houdingen bij de jongeren ontwikkeld. Als l? aangekomen desTICs is een buitenkansje voor jong Afrikaans om hun niveau d te verbeteren? opvoeding, goed moet men slechts aantal d openbaren? tussen hen en in het bijzonder de adolescent (e) s, verzoeken deze werktuigen om de amoureuses betrekkingen te vermenigvuldigen, de pornografische films te downloaden of te kijken.

L? de school en de vrije tijd verwijderen steeds meer de jongeren van de volwassenen en de scheiding van de geslachten n? meer wordt gewaarborgd. Deze vrije tijd die op de bioscoop betrekking heeft, de avonden die, op de sport, pique-nique, lezing dansen? , verminderen de tijd die de jongeren onder de ouderlijke en familie controle doormaken. Aldus beroofd van de lichamelijke bescherming en van l? éducationnel kader van parentèle en geleverd aan zelf in een vijandig milieu, bevinden zij zich aan bedankt lichamelijke mishandelingen weer en seksuele misbruiken (Anarfi J.K en Appiah B.N, 1997).

Het verslag van de Internationale Conferentie over de Bevolking en de Ontwikkeling (CIPD, 2000) bepaalt dat in het merendeel van de gebieden van de wereld, de meerderheid van jongeren seksueel actief gedurende l worden? adolescentie, in het kader en buiten het huwelijk. Omgeving zijn de helft of de Latijnsamerikaanse en Antilliaanse het twee derde adolescenten van de landen seksueel actief, en deze verhouding bereikt trois-quarts of meer in l? het geheel van de Derde Wereld, en overschrijdt 90% in verschillende landen d? Zwart Afrika. De statistieken tonen aan dat 38% van de vrouwen van 19 jaar of minder d? Zwart Afrika en 28% van deze in Latijns-Amerika en in de Antillen hebben hun eerste seksueel verslag buiten het huwelijk gehad. Bij benadering 30% van de meisjes van 15 tot 19 jaar is (en bijgevolg seksueel actief) in Afrika getrouwd; het aantal stijgt jusqu? aan 34% in Azië (aan l? uitsluiting van China).

Als aan l? oorsprong hadden de eerste studies over het seksuele gedrag in Afrika bezuiden de Sahara als doel om de oorzaken van l te omlijnen? infécondité en van de steriliteit vooral geobserveerd in centraal Afrika; nu l? versterking en l? gevolg op l? het gezondheidsaspect zijn met de ontwikkeling van IST en vooral l toegenomen? komst en l? explosie van de gevallen van VIH/sida op het werelddeel. Op het moment dat IST/VIH/sida evenals het ziektecijfer en het moedersterftecijfer de seksuele en procréative gezondheid van de jonge meisjes sterk, met name in Afrika bezuiden de Sahara bedreigen; elk jaar gaat adolescenteeen (01) op twintig (20) een bacteriële Sexueel overdraagbare besmetting (IST) aan. L? de adolescentie is met het oog hierop een bron van zorg en alle aandacht geworden omdat juist, zij de periode van sterke besmetting aan het virus is (Anderson R.M, aangehaald door Görgen R en al, 1998). L? ONUSIDA in zijn verslag van 2001 is van mening dat op een bevolking van 6 miljard personen die de wereld verwacht, ongeveer 36 miljoen besmetting om een HIV heeft. Hij is te benadrukken dat 95% van deze personen zich in de landen van het Zuiden bevindt waarvan 70% in Afrika bezuiden de Sahara (Marie-Claude, 2000). Sommige gaan jusqu? om zich af te vragen of voor l? Afrika d? aujourd? vandaag zou AIDS niet zijn wat vroeger de pest voor l was? Europa. Het verslag van l? UNICEF (2000) van de tien laatste jaren deelt mede dat de situatie van de oude jongeren tussen 15 en 24 jaar ten opzichte van het virus van AIDS alarmerend is. Er blijkt ervan uit dit verslag dat op 34.3 miljoen de seropositieve wereldbevolking, een derde van dit aantal uit jongeren van 15 tot 24 jaar bestaat, alles in aangezien c? is vooral door de seksuele verslagen dat de besmetting aan VIH/Sida meer rependue is.

Men merkt echter op dat riskante leidingen voortduren (Moore en Oppong, 2006) en slechts de meerderheidstendens n? veranderd a niet d? gewoonte ondanks de redevoeringen en voorlichtingsacties over de seksualiteit en pandémie van het Hiv/AIDS. Hoewel deze tendens iedereen betreft, wordt zij in het midden van de jongeren en bij de adolescent (e) s in het bijzonder geaccentueerd, dat niet alleen de personen maar eveneens de globale families en de vennootschappen bestemt.

De adolescent (e) s zijn aujourd? vandaag exacerbés per l? afwezigheid of l? ontoereikendheid d? seksuele opvoeding in leefkring, het gestamel dat in l is vastgesteld? invoering van l? seksuele opvoeding door bepaalde media die altijd met de endogene culturele waarden niet rekening houden.
Tegenover deze situatie, is het wettig van s? op de taak ondervragen die moet spelen de ouders, l? Staat en NGOs in l? seksuele opvoeding van de adolescent (e) s. Aanvaarden zij werkelijk hun functie d? opvoeders en d? begeleider op dit ingewikkelde gebied? Want de thema's van l? de seksuele opvoeding, van recrudescence van de sexueel overdraagbare besmettingen (IST) en pandémie van AIDS betreft ons iedereen en iedereen, en de adolescent (e) s n? ontsnappen niet aan deze context die d is? een verontrustende actualiteit. Zij vormen een reëel sociaal probleem en van volksgezondheid.

Elie Michel KEDJO
Sociaal Worker
elkedj@gmail.com

[ل]? جنس تربية من الالناس مدنيّة شابّة ومساهمته في المعركة ضدّ [ستي] و [فيه/سدا] في إفريقيا
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo


أثناء العقود متأخّرة, [س]? أنتجت تطور من المشاكل [سسو-مديكل] في إفريقيا. يكون هذا تطور علمت ب [ل]? زدت يرتبط في الأمراض يرتبط إلى [ليف ستل] [أند/ور] تصرفات يعتبر بما أنّ "إلى [هلث ريسك]" على [ل]? [إينستر] من [فيه/يدس] والتلوثات جنسيّا قابل للتحويل ([ستي]).
[ل]? وباء ال [فيه/سدا] المأساة عظيمة إنسانيّة من ال [21ست سنتثري]. على القارّ [أفريكن], هذا طاعون لأنّ كثير من شقاء بين الجماعات وأمم. هو يمثّل تهديد ل [ميلّيون بيوبل] من خلال القارّ, [أف وهيش] أغلبية من الناس شابّة من أقلّ من 25 سنون. [أت ث مومنت] عندما يهدّد [فيه] بقوّة صحة من الالناس شابّة, [إين برتيكلر] في [سوب-سهرن فريك]; [إش ر] واحدة (01) يتعاقد مراهقة من عشرون (20) تلوث جنسيّا [ترنسميسّيبل] ([ستي]) جرثوميّة.
شركتنا [د]? [أوجوورد]? اليوم, متساهلة [أس رغردس] جنس, في الالناس شابّة يعرضهم التطوير من التصرفات في الخطر دعامات وبنتيجة, إلى [فيه/سدا] و [ستي].

في الأغلبية من الشركات [أفريكن] تقليديّة, كان جنس دائما مبكّرة غير أنّ يطيع تحكم اجتماعيّة. [ل]? تبادلات بين الوالد والأطفال على معرفة جنسيّة ن? [ب] لم [ل]?? [أوفر] مباشرة من الوالد ([أبغ], 1997). [ل]? طفلة ينتسب بدءا ولادته في جماعة, [شلك-لينينغ] أيّ يمثّل [أت ث سم تيم] [ل]? سلطة, حماية و [ل]? عاطفة. هذا عضوية يأتي بسبب الحقيقة أنّ [ل]? طفلة يمثّل [ل]? يديم سلف والكنية, هو لذلك يضمن الإستمرار ال [شلك-لينينغ]. يكون [ألّ ث] شركة تربويّة لأنّ [ل]? يكون طفلة [ل]? طفلة من المجموعة كاملة وليس فحسب من [هيس/هر] والد والد. [ل]? تربية مع رمز واضحة جماعيّة, شمولية على المستوى من العاملات. حقّا, في الشركات تقليديّة [ل]? يساهم [سوب-سهرن فريك], العلاقة, التكافؤ, القرية في تربية. يكون كلّ شخص تعلّقت مع تربيته [إفن يف] مكان خاصّة يرجع إلى الواجدات وإلى شيخة أو مع الناس ينعت بمهام خاصّة بما أنّ أثناء الأعزام ال [ريت] [د]? مختلفة إستهلالات أو [د]? تدريب التجارات. "عضوة [برستيز] [د]? نفذت, مستقلّة بعد ذلك, [ل]? طفلة يكسر ه إرساء حبول [د] تدريجيّا? مع الوسط و [د]? أحبّت مع المعلمات لا بالضّرورة في مكان آخر ل [س]? أن يتعارض إلى هم, غير أنّ هو [س]? أكّدت أن يتنكّبهم لغاية بشكل فعّال قدراته" ([نغما], 1981:12). ال [س] شابّة? يؤكّد كثيرا أنّ أن يكرّس نضجه اجتماعيّة, دمجه رسميّة مع القانون [د]? يكون بالغة [ل]? شيء [د]? يصحّ قرار و, مع [ل]? إجازة من مجموعته, هو يتحمّل [ل]? إختبار ال [ل]? إستهلال.

في التشكيل ابتدائيّة, يفصل بنات وفتى حقّا وأمّنت إلى شيخة, حكيمة واختبرت. مع ذلك والد, [كلوسر تو] [ل]? طفلة يبقى المبتكرات أولى; [ل]? وفيت إستهلال مع الحياة أيضا من وجه بالقديمة أحد, عمات, عمّات, جد والقديمة أحد من العشيرة, يميّز بسوء سمعتهم وتجربتهم من الحياة. يشير ل هذا نهاية, يعلم هم مع الناس شابّة ال [كد وف كندوكت], المبادئ عظيمة أخلاقية, ال [منّرسّ] جيّدة. [ل]? تدريب ال [ل]? يكون طفلة أتمّت في الشركة مع [ل]? مساعدات القواعد, جمل, أغنيات, حكايات, أمثال? , يستعمل أن يبرد هذا طريقة من يباشر, أو هذا تدخل ومع مباشرة أيّ [ل] يكون خمّنت? وجود [د]? يعلم مشروع, [د]? يصحّ فلسفة ال [ل]? تربية ([مبرغ], 1991; [رونج], 1999). معايير وقيم من الشركة يوصّل مع [ل]? طفلة غالبا يحمل [ل]? شرف (ل ه أسرة وه), لياقة, ال [سلف-رسبكت], [إتك] في يكون المجال الجنس, عفة, بتولة, الاحتمال وصبر في منازلهم مقبلة أكثر يخاطب إلى بنات [قو]? مع الفتى. للمتأخّرة, واحدة يلحّ على الاتّجاه و [ل]? أهمية من المسؤولية هكذا [د]? في يجعل كائن قادرة من [س]? أن يفترض و [د]? أن يفترض وأن يسهم إلى الإنتاج من المجموعة ([رونج], 1999).

منذ ال [إكسفييي] [إ] قرن, المعدل/إيقاع [د]? زدت في الالسّكان مدنيّة والرقم المدينة ن? [س] أوقف? أن أسرعت, في النقطة حيث [أوجوورد]? اليوم في يكون إفريقيا, الحالة نموّ مدنيّة [قو] سريعة أحيانا? في [أكّيدنت] (أن يرفع, 1965; [إلا], 1983; [أنتوين] [إت ل]., 1995; [جندرو], 1996). في [سوب-سهرن فريك], الظاهر مدنيّة [س]? عمّرت منذ الالخمسينات شكور إلى استعمار ولازمته [ل]? تصنيع. يقدر في 14.7% في 1950, المعدل [د]? تمدن مرّ إلى 40.5% في 2005 ل [ل]? [أفريكن كونتري] معا, مع سنويّة معدل/إيقاع قريبا إلى 5%. هذا معدل/إيقاع, الحالة نموّ مدنيّة أحيانا [هيغر] من الحالة نموّ طبيعيّة من الالسّكان ([أنتوين] [إت ل]., 1995:5).

بعد ذلك [قو]? واحدة عموما يعيّن مع [ل]? تمدن القانون [د]? عاملة التطوير, هذا عملية يشكّل في سياق من يزيد إفقار من الالسّكان, لامركزيّة وانفصال ال [ل]? دولة, يتبع يتعدّد أزمات (اقتصاديّة, اجتماعيّة, ثقافيّة) يتلقّى يتضمّن سياسات صارمة [د]? تعديل إنشائيّة. [ك]? [فروم نوو ون] في وسط المدينة أنّ يطوّر الأغلبية من الإنحرافات وطواعين اجتماعيّة: أسرة يتعارض, عنف زوجيّة, إستثمار جنسيّة من الأطفال, حركة مرور من الأطفال, [نوندسرد] حالة حمل مبكّرة, إجهاض سرّيّة, [بدوفيليا], [إتك]
التخفيض في تحكم اجتماعيّة [أس رغردس] جنس كنت جزئيّا حمّلت إلى [ل]? تمدن أيّ, بسبب فرص [سسو-كنوميك], دمّر البنى تقليديّة, يساند التغيرات ثقافيّة و, لذلك, يزاد القدرة قراريّة من الفردات في الإختبار في ما يتعلّق ب العزم من, مع أيّ ولما عقد العلاقات جنسيّة ([بوني], 1990:22; [ميكرس], 1992). كان هذا افتراض صدقت بتحقيق نوعيّة يوفى [أوبرس] [د]? [كنن] مراهقات ([أشلّ-و] [إت ل]. 1990:67). بسبب ال [مودرنيسم] و [ل]? تمدن, الأسرات [أفريكن] يتحمّل رائدة تغيرات في النقطة لا أن يزوّد أعماله الحماية بشكل فعّال أكثر, من أمان و [د]? تربية.

الشركة يعرف بما أنّ "حديثة", على عكس إلى الشركة تقليديّة, ن? لا يعيّن أعمال دقيقة اجتماعيّة مع شباب. جعل الشركة تقليديّة كان خزينة ل هو. [ل]? سلطة [قو]? [ي] تلقّى الأسرة [س]? قلّلت إلى [ل]? ساعة تيار ([كلدولّ] [إت ل]., 1991; [ديوب], 1995). هناك, في وسط المدينة, مثل تمزق من الأبويّة ورابطة عرقيّة بسبب التخفيف من المفهوم [د]? فردة في جدّا مراقبة وينظّم فراغ أيّ بطريقة مختلفة يوزّع القدرة من بالأبويّة وأسرة معطيات, جدّا يؤكّد في منطقة ريفيّة ([مندو] [ز], 2000. [ب120]). [ل]? تأثيرات من الأسرة على [ل]? طفلة, بينما لا يحدّبنفسي أن يغيّر انفعاليّته ل [ل]? أن يكيّف إلى الحياة من الجماعة, أشرطة هذا واحدة من أيّ عمل اجتماعيّة ([رونج], 1999). مضاعفة من ال [سنغل-برنت] مواقد إلى المعروفة من تعدّد زوجات والتمزقات [د]? إتحاد ومن [ركمبينينغ] في بنية بدون رأس أو دون رابطة أبويّة, واحدة يحضر ال [دستروكتثرأيشن] ال [ل]? أسرة ذاتية أيّ يتلقّى كلازمة الخسارة التحكم على النتاج ([نغب] [ف], 1997; [رونج] [م], 2000; [مكتجن] [ت]?). لا يمثّل الأسرة أيّ فقط تحكم بما أنّ في القرية ([مندو] [ز] [غ], [ب120]). يكون تربيته عالجت مع ب [ل] هناك? مدرسة, ال [مدي] (تلفزيون, راديو و [نوسببر يندوستري]) يوصّل أفكار جديدة أيّ يخلق تصرفات مختلفة ([رونج] [م], 1999). [ل]? إرتفاع التكنولوجيا ال [ل]? طوّر معلومة ومن الاتّصال (عرة) في المدائن [أفريكن] من مواقف جديدة في الالناس شابّة. إن [ل]? يكونون وصول [دستيكس] [أوبين] لإفريقية شابّة أن يحسن مستوىهم [د]? سوفت تربية, هو كنت كشفت أنّ رقم جيّدة [د]? رجات بين هم وبشكل خاصّ المراهقة [()] [س], هذا أدوات أن يضاعف العلاقات في حالة حبّ, إلى [دوونلوأد] أو نظرة في أفلام إباحيّة.

[ل]? علمت والوقت فراغ يتحرّكون بعيدا [مور ند مور] الالناس شابّة من البالغات والفصل الأجناس ن? [ي] أكثر يؤكّد. هذا وقت فراغ أيّ يحيل السينما, الرقص, الرياضة, نزهة, يقرأ? , وقت تناقصات أنّ الالناس شابّة يمرّون تحت أبويّة وأسرة تحكم. يحرم لذلك من طبيعيّة حماية و [ل]? تربويّة يشكّل من ال [برنتل] ويسلّم إلى بنفسي في بيئة عدائيّة, أسّست هم في ال [ثنك] أنت من الجسم [ملترتمنت] والسوء جنسيّة ([أنرفي] [ج.ك] و [أبّيه] [ب.ن], 1997).

التقرير/نسبة من ال [إينترنأيشنل كنفرنس] على الالسّكان والتطوير ([سبد], 2000) يشترط أنّ في الأغلبية من المناطق من العالم, يصبح الأغلبية من الناس شابّة جنسيّا نشطة أثناء [ل]? مراهقة, ضمن الهيكل و [أبرت فروم] الزواج. يكونون محيطات نصفيّة أو [توو ثيردس] من المراهقات من ال [لتين-مريكن] وبلاد [وست-يندين] جنسيّا نشطة, وهذا نسبة إستطاعة ال [ثري-قورترس] أو أكثر في [ل]? معا يتمّ ال [ثيرد وورلد], وتجاوزت 90% في عدّة بلاد [د]? إفريقيا سوداء. الإحصائيّة يبدون أنّ 38% من نساء ال 19 [ير-ولد] أو أقلّ [د]? تلقّى إفريقيا سوداء و28% من أنّ في [لتين مريك] وفي أنتيل علاقتهم أولى جنسيّة [أبرت فروم] الزواج. زوّجت تقريبا 30% من البنات من 15 إلى 19 سنون (وبالتّالي جنسيّا نشطة) في إفريقيا; الرقم يزيد [جوسقو]? إلى 34% في آسيا (مع [ل]? استثناء الصين).

إن مع [ل]? أصل الدراسات أولى على التصرفات جنسيّة في [سوب-سهرن فريك] هدف أن يحدّد الأسباب ال [ل]? حالة عقم ومن حالة عقم يلاحظ خصوصا في [سنترل فريك]; الآن, [ل]? يضغط و [ل]? تضمن على [ل]? مظهر طبيّة زاد مع التطوير من [ستي] وخصوصا [ل]? قدوم و [ل]? انفجار من الحالات ال [فيه/سدا] على القارّ. [أت ث مومنت] عندما يهدّد [إيست/فيه/سدا] [أس ولّ س] مرضيّة ووفاة أموميّة بقوّة صحة جنسيّة و [بروكرتيف] من البنات, [إين برتيكلر] في [سوب-سهرن فريك]; [إش ر] واحدة (01) يتعاقد مراهقة من عشرون (20) [سإكسولّمنت] تلوث [ترنسميسّيبل] ([ستي]) جرثوميّة. [ل]? مراهقة أصبح إلى هذا نهاية موضوع من اهتمام و [ألّ ث] إنتباهات لأنّ تماما, هو يكون الفترة من تلوث قوّيّة إلى الحمى (أندرسن [ر.م], يقتبس ب [غرجن] [ر] [إت ل]., 1998). [ل]? يقدّم [أنوسدا] في نسبته من 2001 أنّ على السّكان من 6 بليون الناس الّذي حساب العالم, تقريبا 36 مليون يتلقّى تلوث مع [هيف]. هو أن يكون ضغطت أنّ 95% من هذا الناس في البلاد من الجنوب بما في ذلك 70% في [سوب-سهرن فريك] ([مري-كلود], 2000). بعض يذهب [جوسقو]? أن يتساءل ما إذا ل [ل]? إفريقيا [د]? [أوجوورد]? اليوم, لم [ب] ال [أيدس] ماذا كان سابقا الطاعون ل [ل]? أوروبا. التقرير/نسبة ال [ل]? [أونيسف] (2000) يشير عشرة سنون متأخّرة أنّ الحالة من الالناس قديمة شابّة بين 15 و24 سنون يقارن إلى الحمى من ال [أيدس] مثيرة. هو يأتي خارجا من هو من هذا تقرير/نسبة أنّ على 34.3 مليون العالم [هيف] السّكان إيجابيّة, ثالثة من هذا رقم يتألّف الناس شابّة من 15 إلى 24 سنون, بينما يعرف أنّ [ك]? خصوصا من خلال العلاقات جنسيّة أنّ التلوث في [فيه/سدا] كثير [ربندو].

هو لاحظت مهما أنّ على ثابر مجاري في الخطر (مور و [أبّونغ], 2006) وأنّ أغلبية نزعة ن? لم يغيّر [د]? مارست [إين سبيت وف] الخطب و [بوبليك ورنسّ كمبين] على الجنس وال [بندميا] ال [فيه/يدس]. رغم أنّ هذا نزعة يرتبط إلى كلّ شخص, أكّدت هو في الوسط من الالناس شابّة وفي المراهقة [()] [س] [إين برتيكلر], يأثر ليس فحسب الفردات غير أنّ أيضا الأسرات والشركات يجملون.

يكون المراهقة [()] [س] [أوجوورد]? اليوم يفاقم ب [ل]? غياب أو [ل]? نقصان [د]? جنس تربية في أسرة وسط, [ستمّرينغ] يلاحظ في [ل]? تقديم ال [ل]? جنس تربية بأوساط مؤكّدة أيّ دائما لا [تك كّوونت وف] القيم داخليّ منشأ ثقافيّة.
[فيس--فيس] يكون هذا حالة, هو شرعيّة من [س]? أن يستنطق على المهمة أيّ يضطرّ لعبت الواجدات, [ل]? دولة و [أنغ] في [ل]? جنس تربية من المراهقة [()] [س.]. هم يقصّرون حقّا واجب رسمهم [د]? معلمات و [د]? مرشدة في هذا مجال معقّدة? لأنّ, مواضيع ال [ل]? جنس تربية, من ال [ركرودسنس] من التلوثات جنسيّا قابل للتحويل ([ستي]) ومن ال [بندميا] من ال [أيدس] يتعلّق نا كلّ وكلّ, والمراهقة [()] [س] ن? لا يهرب هذا سياق أيّ يكون [د]? موضوعية مثيرة. هم يمثّلون مشكلة حقيقيّة اجتماعيّة ومن [بوبليك هلث].

[إلي] [ميشل] [كدجو]
عاملة
اجتماعيّة [إلكدجغميل.كم]

L’enfant d’aujourd’hui sera l’adulte de demain. Il doit être protégé des hostilités de l’environnement pouvant entraver son développement et son épanouissement. Ce souci de protection s’est traduit de tout temps par une forme de socialisation qui consiste à faire participer le jeune aux activités familiales et communautaires.
Voltaire nous faisait remarquer que « le travail éloigne de nous trois grands maux : l’ennui, le vice et le besoin ». De quel travail s’agit-il ? Les enfants sont-ils concernés ?
Certes, le travail permet de vivre et d’accomplir un devoir car il est une nécessité et une forme d’accomplissement, mais il n’en demeure pas moins qu’il peut être source de problèmes pour les plus jeunes. Pour Blanchard (1993), « le travail n’est pas toujours un mal pour les enfants ; ce qui est inquiétant c’est le genre de travail qui menace sa vie, sa santé et son bien être, qui permet de profiter de sa faiblesse , qui fait de lui un faux adulte exploitable à bon compte, qui lui prend son effort sans l’aide à grandir et qui en l’empêchant de s’instruire et de se former compromet son avenir. Voila le genre de travail contre lequel doivent agir les pays la communauté internationale ».

Le problème n’est donc pas que les enfants travaillent mais plutôt les conditions dans lesquelles ce travail s’exerce et le degré d’exploitation de l’enfant. En effet, le travail des enfants comporte un certain nombre de risques du fait qu’ils sont vulnérables et sans défense.
Ainsi, le travail des enfants comme source de problème a été soulevé depuis XIXème siècle par les industriels philanthropes, les médecins, les militants politiques (Stella, 1996). Face à cette situation, une lutte contre le travail des enfants a été entamée depuis longtemps. Cependant, les lois promulguées pour l’amélioration des conditions de travail des enfants ou l’éradication de ses pires formes n’ont pas atteint leurs objectifs du fait qu’elles sont mal ou différemment appliquées selon les pays. Le travail des enfants est présent en Afrique.
Aujourd’hui le travail est devenu un phénomène mondial. Le BIT estime que deux cent cinquante millions(250.000.000) d’enfants âgés de 5 à14ans sont économiquement actifs de part le monde, dont cent vingt millions(120.000.000) travaillent à temps plein. Parmi ces enfants, 61% se trouvent en Asie, 32% en Afrique et 7%en Amérique Latine. En Afrique, ce sont quelques quatre vingt millions (80.000.000) d’enfants qui sont utilisés pour effectuer les taches pour le compte des tiers (Franco et Ndao, 2002). Aussi, une étude du BIT (1996) montre qu’en Afrique.

Dans certaines régions du Ghana et du Sénégal, 25% des enfants de 15 ans sont économiquement actifs, que la plupart des enfants donnent leurs biens à leurs parents et que les parents confirment que le travail de leurs enfants procurent plus du tiers du revenu de ménage. Au Sénégal comme dans la plus part des pays d’Afrique ou du monde, le travail des enfants est aujourd’hui d’actualité. En effet, le nombre d’enfants travailleurs y est de plus en plus important .On retrouve ses enfants dans toutes les régions du Sénégal, mais la plupart sont établi dans la capitale à Dakar. Pour l’essentiel, ils sont agriculteurs, apprentis cireurs de chaussures, vendeurs de sachets d’eau, domestiques, etc.

Malgré la volonté politique, les actions menées pour améliorer les conditions de travail ces enfants; il reste encore beaucoup à faire et la tâche est loin d’être terminée. Il est impératif pour les Etats et les organisations de protection de l'enfance, de mettre sur pieds une véritable politique pour la prise en charge des ces enfants en détresses, exposés aux abuseurs de tout genre. Suivez mon regard………………………….

elkedj@gmail.com

NO y NO en el trabajo infantil
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿L? ¿niño d? ¿aujourd? ¿hoy será l? adulto de mañana. ¿Deben protegerle de las hostilidades de l? medio ambiente que puede obstaculizar su desarrollo y su expansión. ¿Esta preocupación de protección s? se traduce siempre en una forma de socialización que consiste en hacer participar el joven en las actividades familiares y comunitarias.
Voltaire nos señalaba que “el trabajo se aleja nosotros tres grandes males: ¿l? problema, el defecto y la necesidad”. ¿De qué trabajo s? ¿actúa? ¿Se refiere A los niños?
¿Ciertamente, el trabajo permite vivir y d? ¿realizar un deber ya que ha una necesidad y una forma d? ¿realización, pero él n? ¿en residencia no menos qu? puede ser fuente de problemas para los más jóvenes. ¿Para Blanchard (1993), “el trabajo n? no es todavía un mal para los niños; ¿lo que es inquietante c? ¿es la clase de trabajo que amenaza su vida, su salud y su bienestar, que permite aprovecharse de su debilidad, que hace él a un falso adulto explotable a buena cuenta, que le toma su esfuerzo sin l? ¿de ayuda que debe crecerse y que en l? ¿impidiendo de s? informar y de formarse compromete su futuro. He aquí la clase de trabajo contra la cual deben actuar los países la comunidad internacional”.

¿El problema n? ¿no es pues que los niños trabajan sino más bien las condiciones en las cuales este trabajo s? ¿ejerce y el grado d? ¿explotación de l? niño. ¿En efecto, el trabajo infantil implica una serie de riesgos del hecho qu? son vulnerables y sin defensa.
Así pues, el trabajo infantil como fuente de problema fue levantado desde hace Siglo XIX siglo por los industriales filántropos, los médicos, los militantes políticos (Stella, 1996). Ante esta situación, se empezó desde hace tiempo una lucha contra el trabajo infantil. ¿Sin embargo, las leyes promulgadas para l? ¿mejora de las condiciones de trabajo infantil o l? ¿erradicación de sus peores formas n? ¿no lograron sus objetivos del hecho qu? mal o se aplican diferentemente según los países. El trabajo infantil está presente en África.
¿Aujourd? hoy el trabajo se convirtió en un fenómeno mundial. ¿La OIT considera que dos ciento cincuenta millones (250.000.000) d? niños viejos de 5 à14ans son económicamente activos en el mundo entero, cuyos ciento veinte millones (120.000.000) trabajan a tiempo completo. Entre estos niños, 61% se encuentran en Asia, un 32% en África y 7%en América Latina. ¿En África, son aproximadamente cuatro veinte millones (80.000.000) d? niños que se utiliza para efectuar las manchas por la cuenta de los terceros (Franco y Ndao, 2002). ¿Por ello, un estudio de la OIT (1996) muestra qu? en África.

En algunas regiones de Ghana y Senegal, un 25% de los niños de 15 años son económicamente activos, que la mayoría de los niños dan sus bienes a sus padres y que los padres confirman que el trabajo de sus niños obtienen más del tercio de la renta de hogar. ¿En Senegal como en la más parte de los países d? ¿África o del mundo, el trabajo infantil es aujourd? ¿hoy d? actualidad. ¿En efecto, el número d? niños es cada vez más importantes. Se encuentran a sus niños en todas las regiones de Senegal, pero se establece la mayoría en la capital en Dakar. ¿Para l? ¿parte fundamental, son agricultores, aprendices cireurs de zapatos, vendedores de bolsitas d? agua, criados, etc

A pesar de la voluntad política, las acciones llevadas para mejorar las condiciones de trabajo estos niños; ¿queda aún mucho por hacer y la tarea es lejos d? terminase. Es imprescindible para los Estados y las organizaciones de protección de la infancia, crear una verdadera política para la asunción de los estos niños en desamparos, expuestos a los embaucadores de toda clase. Siga mi mirada??????????.

elkedj@gmail.com

NON e NON al lavoro dei bambini
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
L? bambino d? aujourd? oggi sarà l? adulto di domani. Deve essere protetto delle ostilità di l? ambiente che può ostacolare il suo sviluppo e la sua espansione. Questa preoccupazione di protezione s? è tradotto da sempre da una forma di socializzazione che consiste nel fare partecipare il giovane alle attività familiari e comunitarie.
Voltaire ci faceva osservare che “il lavoro allontana da noi tre grandi mali: l? difficoltà, il difetto e la necessità„. Di quale lavoro s? agisce -il? I bambini sono interessati?
Certamente, il lavoro permette di vivere e d? compiere un dovere poiché è una necessità ed una forma d? compimento, ma egli n? in residenza non meno qu? può essere fonte di problemi per i più giovani. Per Blanchard (1993), “il lavoro n? non è sempre un male per i bambini; ciò che è inquietante c? è il tipo di lavoro che minaccia la sua vita, la sua salute ed il suo benessere, che permette di approfittare della sua debolezza, che fa di lui un adulto falso realizzabile a buon conto, che gli prende il suo sforzo senza l? aiuto da crescere e che in l? impedendo di s? informare e di formarsi compromette il suo futuro. Ecco il tipo di lavoro contro il quale devono agire i paesi la Comunità internazionale„.

Il problema n? non è dunque che i bambini lavorano ma piuttosto le condizioni nelle quali questo lavoro s? esercita ed il grado d? sfruttamento di l? bambino. In effetti, il lavoro dei bambini comporta un certo numero di rischi del fatto qu? sono vulnerabili e senza difesa.
Così, il lavoro dei bambini come fonte di problema è stato sollevato da xixo secolo dagli industriali filantropi, i medici, i militanti politici (Stella, 1996). Di fronte a questa situazione, una lotta contro il lavoro dei bambini è stata iniziata da tempo. Tuttavia, le leggi promulgate per l? miglioramento delle condizioni di lavoro dei bambini o l? estirpazione delle sue forme peggiori n? non hanno raggiunto i loro obiettivi del fatto qu? o sono male o differentemente applicate secondo i paesi. Il lavoro dei bambini è presente in Africa.
Aujourd? oggi il lavoro è diventato un fenomeno mondiale. I BIT ritengono che due cento cinquanta milioni (250.000.000) d? bambini di 5 à14ans sono economicamente attivi di parte il mondo, di cui cento venti milioni (120.000.000) lavorano a tempo pieno. Fra questi bambini, il 61% si trovano in Asia, il 32% in Africa e 7%en America latina. In Africa, sono circa quattro venti milioni (80.000.000) d? bambini che sono utilizzati per effettuare le macchie per conto dei terzi (Franco e Ndao, 2002). Inoltre, uno studio dello BIT (1996) mostrassero qu? in Africa.

In alcune regioni del Ghana e del Senegal, il 25% dei bambini di 15 anni è costituito da economicamente attivo, che la maggior parte dei bambini dà i loro beni ai loro genitori e che i genitori confermano che il lavoro dei loro bambini procura più del terzo del reddito di famiglia. In Senegal come più nella parte dei paesi d? Africa o del mondo, il lavoro dei bambini è aujourd? oggi d? attualità. In effetti, il numero d? bambini lavoratori vi sono sempre più importanti. Si trovano i propri bambini in tutte le regioni del Senegal, ma la maggior parte è stabilita nella capitale a Dakar. Per l? essenziale, sono agricoltori, apprendisti cireurs di scarpe, rappresentanti di sacchetti d? acqua, servi, ecc.

Nonostante la volontà politica, le azioni condotte per migliorare le condizioni di lavoro questi bambini; rimane ancora molto da fare ed il compito è lontano d? essere terminato. È imperativo per gli stati e le organizzazioni di protezione dell'infanzia, organizzare una vera politica per l'assistenza ai questi bambini in emergenze, esposti agli abuseurs di qualsiasi tipo. Seguite il mio sguardo??????????.

elkedj@gmail.com

NICHT und NICHT an der Arbeit der Kinder
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
L? Kind d? aujourd? heute wird l sein? Erwachsener von morgen. Er muß von den Feindseligkeiten l geschützt werden? Umwelt, die ihre Entwicklung und ihre Entfaltung stören kann. Diese Sorge um Schutz s? seit jeher durch eine Art der Sozialisierung übersetzt wird, die darin besteht, den Jugendlichen an den familiären und gemeinschaftlichen Aktivitäten teilnehmen zu lassen.
Voltaire hob uns hervor, daß „die Arbeit von uns drei große übel entfernt: l? Problem, der Fehler und das Bedürfnis“. Von welcher Arbeit s? handelt er? Sind die Kinder betroffen?
Sicherlich erlaubt die Arbeit zu leben und d? eine Pflicht zu erfüllen, denn er ist eine Notwendigkeit und eine Form d? Verwirklichung, aber er n? in Wohnsitz nicht weniger qu? er kann Problemquelle für die Jugendlichen sein. Für Blanchard (1993) „die Arbeit n? immer ist ein übel für die Kinder; , was beunruhigend ist c? ist die Art von Arbeit, die ihrem Leben, ihrer Gesundheit und ihrem Gut droht zu sein, das erlaubt, von seiner Schwäche zu profitieren, die von ihm einen falschen nutzbaren Erwachsenen an gutem Konto macht, das ihm seine Anstrengung ohne l nimmt? zu wachsende Hilfe und die in l? verhindert s? zu unterrichten und sich zu bilden stellt seine Zukunft in Frage. Da die Art von Arbeit, gegen die handeln müssen die Länder die internationale Gemeinschaft“.

Das Problem n? ist also, das die Kinder arbeiten, aber eher die Bedingungen, unter denen diese Arbeit s? übt aus und der Grad d? Betrieb l? Kind. In der Tat umfaßt die Arbeit der Kinder einige Risiken der qu-Tatsache? sie sind und ohne Verteidigung verletzbar.
Somit ist die Arbeit der Kinder als Problemquelle seit XIX. Jahrhundert von den Philanthropenunternehmern, den ärzten, den politischen Militanten (Stella, 1996) aufgerichtet worden. Angesichts dieser Lage ist eine Bekämpfung der Arbeit der Kinder seit langem begonnen worden. Jedoch die für l veröffentlichten Gesetze? Verbesserung der Arbeitsbedingungen der Kinder oder l? Entfernen seiner schlechteren Formen n? ihre Zielsetzungen der qu-Tatsache erreicht haben? sie werden schlecht oder anders nach Ländern angewendet. Die Arbeit der Kinder ist in Afrika anwesend.
Aujourd? heute ist die Arbeit ein weltweites Phänomen geworden. Das IAA glaubt, daß zwei hundert fünfzig Millionen (250.000.000) d? alte Kinder von 5 à14ans sind von Teil wirtschaftlich aktiv die Welt, deren hundert zwanzig Millionen (120.000.000), arbeiten ganztägig. Unter diesen Kindern befinden sich 61% in Asien, 32% in Afrika und 7%en Lateinamerika. In Afrika sind es etwa vier zwanzig Millionen (80.000.000) d? Kinder, die benutzt werden, um die Flecke auf die Rechnung der Dritten durchzuführen (Franco und Ndao, 2002). Auch zeigt eine Studie des IAA (1996), qu? in Afrika.

In einigen Regionen von Ghana und von Senegal sind 25% der Kinder von 15 Jahren wirtschaftlich aktiv, daß die Mehrzahl der Kinder ihren Familienmitgliedern ihre Güter gibt, und daß die Familienmitglieder bestätigen, daß die Arbeit ihrer Kinder mehr als ein Drittel das Einkommen des Haushaltes verschaffen. In Senegal wie im mehr Teil der Länder d? Afrika oder der Welt die Arbeit der Kinder ist aujourd? heute d? Aktualität. In der Tat die Zahl d? fleißige Kinder ist dort immer wichtiger. Man findet seine Kinder in allen Regionen von Senegal wieder, aber die Mehrzahl wird in der Hauptstadt in Dakar aufgestellt. Für l? Wesentliches sind sie Landwirte, Lehrlinge Schuhcireurs, Säckchenverkäufer d? Wasser, Angestellte usw.

Trotz des politischen Willens die Maßnahmen, die ergriffen wurden, um die Arbeitsbedingungen zu verbessern, diese Kinder; man muß noch viel noch machen, und die Aufgabe ist weit d? beendet zu werden. Es ist für die Staaten und die Organisationen des Kinderschutzes überaus wichtig, eine echte Politik für die Betreuung der dieser Kinder in Not zu schaffen, die den Betrügern jeder Art exponiert sind. Folgen Sie meinem Blick??????????.

elkedj@gmail.com

NÃO e NÃO ao trabalho das crianças
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
L? criança d? aujourd? hoje será l? adulto de amanhã. Deve ser protegido das hostilidades de l? ambiente podendo obstruir o seu desenvolvimento e seu épanouissement. Esta preocupação de protecção s? é traduzido de qualquer tempo por uma forma socialisation que consiste de fazer participar o jovem nas actividades familiares e comunitárias.
Voltaire fazia-nos observar que “o trabalho afasta denós três grandes mais: l? aborrecimento, o defeito e a necessidade”. De qual trabalho s? age? As crianças são referidas?
Certamente, o trabalho permite viver e d? realizar um dever porque é uma necessidade e uma forma d? cumprimento, mas ele n? em residência não menos qu? pode ser fonte de problemas para mais jovem. Para Blanchard (1993), “o trabalho n? não continua um mal para as crianças; o que é inquietante c? é o tipo de trabalho que ameaça a sua vida, a sua saúde e o seu bem-estar, que permite aproveitar da sua fraqueza, que faz deele um falso adulto explorável à boa conta, que toma-lhe o seu esforço sem l? _ ajuda crescer e que l? impedindo de s? instruir e formar-se compromete o seu futuro. Aí está o tipo de trabalho contra o qual devem agir os países a comunidade internacional”.

O problema n? não é por conseguinte que as crianças trabalham mas antes as condições nas quais este trabalho s? exerce e o grau d? exploração de l? criança. Com efeito, o trabalho das crianças comporta diversos riscos do facto qu? são vulneráveis e sem defesa.
Assim, o trabalho das crianças como fonte de problema foi levantado desde XIXème século pelos industriais filantropos, os médicos, os militantes políticos (Stella, 1996). Perante esta situação, uma luta contra o trabalho das crianças tem sido iniciada por muito tempo. Contudo, as leis promulgadas para l? melhoria das condições de trabalho das crianças ou l? erradicação das suas piores formas n? não atingiu os seus objectivos do facto qu? mal são aplicadas diferentemente de acordo com os países. O trabalho das crianças está presente na África.
Aujourd? hoje o trabalho tornou-se um fenómeno mundial. O BIT considera que dois cem cinquenta milhões (250.000.000) d? crianças idosas de 5 à14ans são economicamente activas de parte o mundo, do qual de cem vinte milhões (120.000.000) trabalham a tempo inteiro. Entre estas crianças, 61% encontram-se na Ásia, 32% na África e 7%en a América Latina. Na África, são cerca de quatro vinte milhões (80.000.000) d? crianças que são utilizadas para efectuar as manchas por conta terços (Franco e Ndao, 2002). Também, um estudo do BIT (1996) mostra qu? em África.

Em certas regiões do Gana e o Senegal, 25% das crianças de 15 anos são economicamente activos, que a maior parte das crianças dá os seus bens aos seus pais e que os pais confirmam que o trabalho das suas crianças procura mais do terço do rendimento de família. Ao Senegal como na mais parte dos países d? A África ou do mundo, o trabalho das crianças é aujourd? hoje d? actualidade. Com efeito, o número d? crianças é cada vez mais importantes. Reencontra-se as suas crianças todas as nas regiões do Senegal, mas a maior parte é estabelecida na capital em Dacar. Para l? essencial, são agricultores, aprendizes cireurs de sapatos, vendedores de saquinhos d? água, empregados, etc.

Apesar da vontade política, as acções efectuadas para melhorar as condições de trabalho estas crianças; permanece ainda muito fazer e a tarefa é distante d? ser terminado. É imperativo para os Estados e as organizações de protecção da infância, erigir uma verdadeira política para a tomada deestas crianças em aflições, expostas abuseurs de qualquer tipo. Sigam o meu olhar??????????.

elkedj@gmail.com

NOT and NOT with the child work
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
L? child D? aujourd? today will be L? adult of tomorrow. It must be protected from the hostilities of L? environment which can block its development and its blooming. This preoccupation with a protection S? is translated from time immemorial by a form of socialization which consists in making take part the young person in the family and Community activities.
Voltaire pointed out to us that “work moves away from us three great evils: L? trouble, the vice one and the need”. Of which work S? does it act? Are the children concerned?
Admittedly, work makes it possible to live and D? to achieve is a duty because it a need and a form D? achievement, but it N? in residence not less qu? it can cause problem for young people. For Blanchard (1993), “work N? is not always an evil for the children; what is worrying C? is kind of work which threatens its life, its health and its good being, which makes it possible to benefit from its weakness, which makes of him a false exploitable adult cheaply, which takes its effort without L to him? helps to grow and which in L? preventing S? to inform and to be formed compromises its future. Here is the kind of work against which must act the countries the international community”.

Problem N? is thus not that the children work but rather the conditions in which this work S? exerts and the degree D? exploitation of L? child. Indeed, the child work comprises a certain number of risks of fact qu? they are vulnerable and without defense.
Thus, the child work like source of problem has been raised for XIXème century by the industrialists philanthropists, the doctors, the political militants (Stella, 1996). Vis-a-vis this situation for a long time, a fight against the child work was started. However, laws promulgated for L? improvement of the working conditions of the children or L? eradication of its worst forms N? their objectives of fact qu did not reach? they badly or are differently applied according to countries'. The child work is present in Africa.
Aujourd? today work became a world phenomenon. Does the ILO estimate that two hundred and fifty million (250.000.000) D? old children of 5 à14ans are economically active of share the world, of which a hundred and twenty million (120.000.000) works full-time. Among these children, 61% are in Asia, 32% in Africa and 7%en Latin America. In are Africa, they a few four twenty million (80.000.000) D? children who are used to carry out the spots on behalf of the thirds (Free and Ndao, 2002). Also, a study of the ILO (1996) shows qu? in Africa.

In certain areas of Ghana and Senegal, 25% of the 15 year old children are economically active, that the majority of the children give their goods to their parents and that the parents confirm that the work of their children get more of the third of the income of household. In Senegal as in more the share of the countries D? Is Africa or of the world, the work children aujourd? today D? topicality. Indeed, the number D? hard-working children is increasingly important there. One finds his children in all the areas of Senegal, but the majority are established in the capital in Dakar. For L? are essence, they farmers, apprentices shoeshiners of shoes, salesmen of sachets D? water, servants, etc

In spite of the political good-will, the actions carried out to improve the working conditions these children; it remains still much to make and it task is far D? to be finished. It is imperative for the States and the organizations of child welfare, to set up a true policy for the assumption of responsibility as of the these children in distresses, exposed to the imposters of any kind. Follow my glance??????????.

elkedj@gmail.com

INTE och INTE med barnarbetet
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
L? barn D? aujourd? i dag ska var L? vuxen människa av i morgon. Det måste skyddas från hostilitetarna av L? miljö som kan kvarteret dess utveckling och dess blomma. Denna preoccupation med ett skydd S? översätts från urminnes tid av en bilda av socialization som består i danandetakedel den unga personen i familjen och gemenskapaktiviteterna.
Voltaire pekade ut till oss som ”fungerar flyttningar i väg från oss tre stora ondska: L? besvära, det vice och behovet”. Av vilket arbete S? agerar det? Angå barnen?
Admittedly gör arbete det möjlighet för att bo och D? att uppnå är en arbetsuppgift därför att det ett behov och en bilda D? prestation men det N? i uppehåll inte mindre qu? den kan orsaka problemet för ungdomar. För Blanchard (1993), ”arbete N? inte alltid är en ondska för barnen; oroar vad C? är sorten av arbete, som hotar dess liv, dess vård- och dess bra vara, som gör den möjlighet för att gynna från dess svaghet, som gör av honom en falsk exploitable vuxen människa billigt, som takes dess försök utan L till honom? hjälp som växer och som i L? förhindra S? att informera och vara bildade kompromisser dess framtid. Här är sorten av arbete som måste agera mot länderna internationellt samfund”.

Problem N? thus inte de är barnen fungerar, men villkorar ganska i vilket detta arbete S? utövar och graden D? exploatering av L? barn. Sannerligen riskerar barnet som arbete består av ett visst nummer av, av faktumet qu? de är sårbara och utan försvar.
Således barnet som arbetsnågot liknandekällan av problemet har lyftts för det XIXème århundradet av industrialistsfilantropen, manipulerar, de politiska kämparna (Stella, 1996). Vis-a-vis detta läge på länge, startades ett slagsmål mot barnarbetet. Emellertid lagar som promulgeras för L? förbättring av arbetet villkorar av barnen eller let? eradication av dess värst bildar N? deras mål av faktumet qu nådde inte? de dåligt eller appliceras olikt enligt länder. Barnarbetet är närvarande i Afrika.
Aujourd? i dag blev arbete ett världsfenomen. ILO-bedömningen som två hundra och femtio miljon (250.000.000) D? gammala barn av 5 à14ans är economically aktivet av aktien världen, av som hundra och tjugo miljon (120.000.000) arbeten heltid. Bland dessa barn är 61% i Asien, 32% i Afrika och Latinamerikan 7%en. I är Afrika, dem några fyra tjugo miljon (80.000.000) D? barn, som är van vid, bär ut fläckarna på vägnar av thirdsna (fritt och Ndao, 2002). Också visar en studie av ILOEN (1996) qu? i Afrika.

I bestämda områden av Ghana och Senegal är 25% av de 15 åriga barnen economically aktivet, att majoriteten av barnen ger deras godor till deras föräldrar och att föräldrarna bekräftar att arbetet av deras barn får mer av thirden av inkomsten av hushållet. I Senegal som i mer aktien av länderna D? Är Afrika eller av världen, arbetsbarnen aujourden? i dag D? aktualitet. Sannerligen numrera D? arbetsamma barn är mer och mer viktiga där. En finner hans barn sammanlagt områdena av Senegal, men majoriteten är etablerad i huvudstaden i Dakar. För L? är extrakt, dem bönder, lärlingar som shoeshiners av skor, representanter av påsar D? bevattna, tjänare, etc.

Trots villkorar den politiska gooden-will, handlingarna som ut bärs för att förbättra arbetet, dessa barn; det återstår stilla mycket att göra, och är det uppgiften avlägset D? att avsluta sig. Det är imperativet för påstår och organisationarna av barnvälfärd, till uppsättningen upp en riktig politik för antagandet av ansvar som av dessa barnen i nödlägen, utsatt till bedragarna av någon sort. Följ mitt ögonkast??????????.

elkedj@gmail.com

НЕ и НЕ с работой ребенка
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
L? ребенок d? aujourd? сегодня будет l? взрослый завтра. Его необходимо защитить от враждебностей l? окружающая среда может преградить свое развитие и свой зацветать. Эта озабоченность с предохранением s? переводит от времени незапамятного формой социализации состоит в делать принимает участие молодой человек в семье и деятельностях при общины.
Voltaire point out к нам что «работа двигает далеко от нас 3 больших зла: L? тревога, вице одно и потребность». Of which работа s? он действует? Дети относятся?
По общему признанию, работа делает его по возможности жить и d? достигнуть будет обязанностью потому что оно потребность и форма d? достижение, но оно n? в резиденции не меньше qu? он может причинить проблему для молодых людей. Для Blanchard (1993), «работа n? не всегда зло для детей; тревожится c? будет вроде работой угрожает своей жизни, своего здоровья и своего хорошего быть, который делает она по возможности помочь от своей слабости, который делает его ложный exploitable взрослый дешев, который взятия свое усилие без l к ему? помощь, котор нужно вырасти и в l? предотвращая s? сообщить и быть сформированными компромиссами свое будущее. Здесь вроде работа против должны подействовать страны сообществ».

Проблема n? не таким образом те дети работают но довольно условия в эта работа s? прилагает и STEPENь d? эксплуатирование l? ребенок. Деиствительно, работа ребенка состоит из определенное количество рисков факта qu? они уязвимы и без обороны.
Таким образом, работа ребенка как источник проблемы поднята на столетие XIXème philanthropists промышленников, докторами, политическими militants (Стелла, 1996). Vis-a-vis эта ситуация for a long time, была начата драка против работы ребенка. Однако, законы обнародованные для l? улучшение условия труда детей или l? изживание своих самых плохих форм n? их задачи факта qu не достигли? они плох или по-разному приложены согласно странам. Работа ребенка присутствует в Африке.
Aujourd? сегодня работа стала явлением мира. ILO оценивает что 200 и 50 миллионов (250.000.000) d? старые дети 5 à14ans экономично активно доли мир, of which 100 и 20 миллионов (120.000.000) работы полную рабочую неделю. Среди этих детей, 61% находятся в Азии, 32% в Африке и 7%en латинская америка. В Африка, они немного 4 20 миллиона (80.000.000) d? дети использованы для того чтобы унести пятна именем третей (свободно и Ndao, 2002). Также, изучение ILO (1996) показывает qu? в Африке.

В некоторых OBLASTях Ганы и Сенегала, 25% из 15 год - старые дети экономично активно, что большинство детей дает их товары к их родителям и что родители подтверждают что работа их детей получает больше из трети дохода домочадца. В Сенегале как в больше доля стран d? Будет Африка или мира, детей работы aujourd? сегодня d? хроникальность. Деиствительно, номер d? hard-working дети все больше и больше важны там. Находить его детей в всех OBLASTях Сенегала, но большинство установлено в столице в Dakar. Для l? будет сутью, они хуторянин, shoeshiners подмастерьев ботинок, продавецов sachets d? вода, холопки, etc

In spite of политический good-will, действия унесенные для того чтобы улучшить условия труда эти дети; оно остает все еще много, котор нужно сделать и задача будет далеким d? быть законченным. Повелительно для положений и организации охраны младенчества, установить вверх поистине политику для предположения ответственности от этих детей в огорчают, после того как им подвергли действию к imposters нисколько вида. Последуйте за моим блестняном??????????.

elkedj@gmail.com

NIET en NIET op het werk van de kinderen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
L? kind d? aujourd? vandaag zal l zijn? volwassene van morgen. Hij moet van de vijandelijkheden van l beschermd worden? milieu dat zijn ontwikkeling en zijn ontplooiing kan belemmeren. Deze zorg voor bescherming s? van elke tijd door een vorm van socialisatie wordt vertaald die daarin bestaat om de jongeman te laten deelnemen aan de familie- en communautaire activiteiten.
Voltaire merkte ons op dat „het werk van ons drie groot kwade verwijdert: l? verveling, de fout en de behoefte“. Van welk werk s? handelt hij? De kinderen zijn betroffen?
Weliswaar maakt het werk het mogelijk om te leven en d? een plicht vervullen want hij is een noodzaak en een vorm d? vervulling, maar hij n? in woonplaats niet minder qu? hij kan bron van moeilijkheden voor het jongst zijn. Voor Blanchard (1993), „het werk n? niet is altijd een kwade voor de kinderen; wat verontrustend c is? is het soort werk dat zijn leven, zijn gezondheid en zijn welzijn bedreigt, dat het mogelijk maakt om van zijn zwakte te profiteren, die van hem een valse exploiteerbare volwassene voor goede rekening doet, die hem zijn inspanning zonder l neemt? te groeien hulp en die in l? verhinderend van s? inlichten en om zich te vormen schaadt zijn toekomst. Daar is het soort werk waartegen moeten handelen de landen de internationale gemeenschap“.

Het probleem n? is dus niet die de kinderen maar eerder de voorwaarden werken waarin dit werk s? oefent en de graad d uit? gebruik van l? kind. Immers bevat het werk van de kinderen een aantal risico's van het feit qu? zij zijn kwetsbaar en zonder defensie.
Aldus werd het werk van de kinderen als bron van moeilijkheden sinds XIXe eeuw door de industriëlen filantropen, de artsen, de politieke militanten (Stella, 1996) naar voren gebracht. Tegenover deze situatie, is men met een bestrijding van het werk van de kinderen al lang aangevangen. Nochtans de wetten die voor l worden afgekondigd? verbetering van de voorwaarden van de arbeid voor de kinderen of l? uitroeiing van zijn slechtere vormen n? hun doelstellingen van het feit qu niet hebben verwezenlijkt? zij zijn slecht of verschillend volgens de landen toegepast. Het werk van de kinderen is aanwezig in Afrika.
Aujourd? vandaag is het werk een wereldverschijnsel geworden. ILO is van mening dat twee honderd vijftig miljoen (250.000.000) d? de kinderen van 5 à14ans zijn economisch actief van aandeel de wereld, waarvan honderd twintig miljoen (120.000.000) voltijds werkt. Onder deze kinderen, bevindt 61% zich in Azië, 32% in Afrika en 7%en Latijns-Amerika. In Afrika, zijn het ongeveer vier twintig miljoen (80.000.000) d? kinderen die worden gebruikt om de vlekken voor de rekening van de derden (Franco en Ndao, 2002) uit te voeren. Derhalve toont een studie van ILO (1996) qu? in Afrika.

In bepaalde gebieden van Ghana en Senegal, is 25% van de kinderen van 15 jaar economisch actief, dat het merendeel van de kinderen hun goederen aan hun ouders geeft en dat de ouders bevestigen dat het werk van hun kinderen meer dan de derde van het inkomen van huishouden verschaffen. In Senegal zoals in het meer aandeel van de landen d? Afrika of van de wereld, is het werk van de kinderen aujourd? vandaag d? actualiteit. Immers het aantal d? de ijverige kinderen is steeds belangrijker er. Men vindt zijn kinderen in alle gebieden van Senegal terug, maar het merendeel is in de hoofdstad in Dakar opgesteld. Voor l? hoofdzaak, zijn zij landbouwers, leerlingen cireurs van schoenen, verkopers van zakjes d? water, bedienden, enz

Ondanks de politieke wil, de acties gevoerd om de arbeidsvoorwaarden te verbeteren deze kinderen; men moet nog veel nog doen en de taak is ver d? beëindigd worden. Het is absoluut nodig voor de Staten en de beschermingsorganisaties van de kinderjaren, een echt beleid voor de overname van deze kinderen in wanhoop op touw te zetten, die aan de misbruikers van elk soort worden blootgesteld. Volgt mijn blik??????????.

elkedj@gmail.com

لا ولا مع الطفلة عمل
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
[ل]? طفلة [د]? [أوجوورد]? اليوم سيكون [ل]? بالغ من غدا. هو ينبغي كنت حميت من العداءات ال [ل]? بيئة أيّ يستطيع سددت تطويره وه يزهر. هذا انهماك مع حماية [س]? ترجمت من وقت سحيقة بشكل المشركة أيّ يتألّف في يجعل يساهم ال [يوونغ برسن] في الأسرة وجماعة أنشطة.
[فولتير] أشار إلى نا أنّ "يتحرّك عمل بعيدا من نا ثلاثة شرور عظيمة: [ل]? اضطراب, النائبة واحدة والحاجة". [أف وهيش] عمل [س]? هو يتصرّف? يكون الأطفال تعلّقت?
باعتراف, يجعل عمل هو يمكن أن يعيش و [د]? أن يحقّق واجب رسم لأنّ هو حاجة وشكل [د]? إنجاز, غير أنّ هو ن? في إقامة لا أقلّ [قو]? هو يستطيع سبّبت مشكلة لالناس شابّة. ل [بلنشرد] (1993), "عمل ن? ليس دائما شر للأطفال; ماذا يكون يقلق [ك]? يكون نوع العمل أيّ يهدّد حياته, صحته وه جيّدة يكون, أيّ يجعل هو يمكن أن يستفيد من حالت ضعفه, أيّ يجعل من ه بالغ زائفة ممكن استغلال بأقلّ ثمن, أيّ لقطات جهده دون [ل] إلى ه? مساعدات أن ينمو وأيّ في [ل]? يمنع [س]? أن يعلم وأن يكون يشكّل حلّ وسط مستقبله. هنا النوع العمل ضدّ أيّ ينبغي تصرّفت البلاد الالمجتمع الدولي".

مشكلة ن? ليسوا لذلك أنّ الأطفال يعمل غير أنّ بالأحرى الشروط في أيّ هذا عمل [س]? يبذل والدرجة [د]? إستثمار ال [ل]? طفلة. حقّا, الطفلة [كمبريز] عمل [ا سرتين نومبر وف] أخطار من حقيقة [قو]? هم حصينة ودون دفاع.
لذلك, الطفلة رفعت عمل مثل مصدر المشكلة يتلقّى يكون ل [إكسيإكسم] قرن بالصاحب مصنع [فيلنثروبيست], الدكاترة, المناضلات سياسيّة ([ستلّا], 1996). [فيس--فيس] هذا حالة [فور ا لونغ تيم], بدأت معركة ضدّ الطفل عمل كان. مهما, قانون يذاع ل [ل]? تحسين من ال [ووركينغ كنديأيشن] من الأطفال أو [ل]? استئصال من أشكاله مريضة ن? لم يبلغ أهدافهم الحقيقة [قو]? طبّقت هم على نحو رديء أو بطريقة مختلفة وفقا ل [كونتريس'.]. الطفلة عمل حاضرة في إفريقيا.
[أوجوورد]? اليوم أصبح عمل عالم ظاهر. ال [إيلو] يقدّم أنّ [توو هوندرد] وخمسون مليون (250.000.000) [د]? أطفال قديمة من 5 [14نس] اقتصاديّا نشطة من سهم العالم, [أف وهيش] مئة وعشرون مليون (120.000.000) أعمال [فولّ تيم]. بين هذا أطفال, 61% في آسيا, 32% في إفريقيا و [7ن] [لتين مريك]. في يكون إفريقيا, هم [ا فو] أربعة عشرون مليون (80.000.000) [د]? أطفال الذي يكون استعملت أن يوفي البقع [أن بهلف وف] الثالثة (مجّانا و [ندو], 2002). أيضا, يبدي دراسة من [إيلو] (1996) [قو]? في إفريقيا.

في مناطق مؤكّدة من غانا وسنغال, 25% من ال 15 [ير-ولد] أطفال اقتصاديّا نشطة, أنّ يعطي الأغلبية من الأطفال بضائعهم إلى واجداتهم وأنّ الواجدات يؤكّدون أنّ العمل من أطفالهم يحصل أكثر من الثالثة من الدخل المنزل. في سنغال بما أنّ في كثير السهم من البلاد [د]? يكون إفريقيا أو من العالم, العمل أطفال [أوجوورد]? اليوم [د]? موضوعية. حقّا, الرقم [د]? أطفال [هرد-ووركينغ] بدرجة متزايدة مهمّة هناك. واحدة يجد أطفاله في [ألّ ث] مناطق سنغال, غير أنّ أسّست الأغلبية في الرأس مال في داكار. ل [ل]? يكون جوهر, هم [فرمرس], متدربات [شوشينرس] من أحذية, بائعات الكييسات [د]? ماء, خادمات, [إتك]

[إين سبيت وف] ال [غود-ويلّ] سياسيّة, الأعمال يوفى أن يحسن ال [ووركينغ كنديأيشن] هذا أطفال; هو يبقى بعد كثير أن يجعل وهو مهمة يكون [د] بعيد? أن يكون أنهيت. هو يتحتّم للدول ويكرب التنظيمات من طفلة خير, أن يثبت فوق يصحّح سياسة للافتراض المسؤولية بدءا ال هذا أطفال في, يعرض إلى ال [إيمبوستر] من أيّ نوع. تبعت لمحي??????????.

[إلكدجغميل.كم]

Aristote ne soutient-il pas « qu’il n’est pire injustice que de traiter également des gens inégaux » ?

Vivre ou naître avec un handicap n'a rien de facile quel que soit le coin du monde où se trouve la personne. En effet, les obstacles à surmonter sont multiples. Ainsi les Nations Unis ont déclarés la décennie 1983-1992, décennie des personnes handicapés. L’accent est mis sur la lutte contre la stigmatisation avec la mise en place de stratégies de sensibilisation et la création de promotion et d’intégration. Se faisant l’écho des Nations Unis, l’OUA déclare dans la foulée les années 1999-2009 Décennie des Personnes Handicapés.

D'une manière générale, les personnes handicapés vivent pour des raisons diverses en marge de la société et leurs conditions de vie sont encore plus précaires dans les pays sous-développés. L'image la plus connue d'un handicapé est celle d'une personne devant se déplacer en fauteuil roulant mais il existe une très grande variété de handicaps, certains pouvant être très discrets, telle que la surdité.

L’on estime mondialement à 278 millions les personnes souffrant d'une perte auditive modérée ou profonde des deux oreilles. Parmi les personnes qui ont besoin d'une aide auditive, moins d'une (01) sur quarante (40) en dispose. Quatre-vingt pour cent des personnes atteintes de déficience auditive vivent dans des pays à bas ou moyen revenus et un quart des déficiences auditives surviennent pendant l'enfance (OMS, 2005) .

Dans les pays industrialisés, la technologie, la médecine et les services sociaux mettent à disposition des personnes handicapées toute une série de moyens leur facilitant la vie ou atténuant leurs difficultés. En revanche, dans les pays sous-développés et en voie de développement, notamment les pays de l’Afrique subsaharienne, la personne handicapée est contrainte de vivre avec son handicap sans aucun moyen palliatif la plupart du temps.

En Afrique, les gens ont longtemps considéré les personnes déficientes auditives comme des malades mentaux, des « choses », des « truc », les empêchant d'apprendre quoi que ce soit. Dans certains pays, les gens continuent à croire que les personnes sourdes sont possédées par des « esprits démoniaques et maléfiques ». Ces pratiques montrent à quel point les personnes déficientes auditives peuvent avoir une condition misérable. A cause du poids de certaines traditions, la naissance d'un enfant handicapé notamment un enfant déficient auditif dans une famille africaine, donne lieu aux interprétations et préjugés de tout genre. Ainsi, souvent négligés par la famille, marginalisés par la société, ignorés de l'Etat, parfois analphabètes et sans emploi, les sourds en Afrique vivent encore actuellement une situation loin d'être enviable.
L'enfant sourd suscite malheureusement peu d'intérêt sur le plan communautaire mais aussi au niveau familial. L'investissement des parents auprès des enfants sourds est souvent infime. Beaucoup d'enfants sourds d’Afrique ne sont pas inscrits à l'école.

Les enfants déficients auditifs, tout comme les autres enfants en situation de handicap, éprouvent d'énormes besoins d'éducation, de formation, d'encadrement, de logement, de nutrition, de santé, etc. Ils sont aujourd'hui victimes du phénomène d'exclusion dans la société. Pourtant, pour les enfants sourds, la clé est d'apprendre: apprendre non seulement les matières scolaires mais surtout apprendre le monde, apprendre qui ils sont, à savoir des personnes à part entière pleines de capacités et de possibilités qu'on doit éveiller en eux.

Le droit à l’éducation est un des droits fondamentaux de l’homme. Tout être humain a besoin d’une éducation pour acquérir des connaissances lui permettant de tirer profit des avantages et opportunités que présentent la nature et la société de manière générale mais aussi de mener une vie descente et digne, de s’affirmer en tant que membre à part entière de sa communauté pour enfin participer à son développement.

Nombre d’études révèlent que l’éducation a une influence considérable sur la vie sociale et professionnelle des personnes.
En ce sens, l’école constitue la première étape vers la socialisation en dehors de l’environnement familial. Cependant, des milliers d’individus continuent encore aujourd’hui d’en être privées dans le monde.
Il s’agit entre autres des personnes handicapées en général et des personnes atteintes de surdité en particulier qui sont victimes de l’exclusion sociale de tout genre.
Nous remarquons un intérêt grandissant ces dernières années pour les questions d’intégration sociale des enfants handicapés. Mais cette intégration souhaitée par tous, n’est pas sans soulever un certain nombre de questions. Cette insertion est-elle réellement bénéfique pour l’enfant, ou n’est-elle qu’un soulagement provisoire pour sa famille ? S’agit-il d’une véritable intégration sociale et pédagogique permettant à l’enfant de participer aux activités éducatives et à la vie de groupe, ou n’est-ce qu’un gardiennage, attentif mais passif, voire une simple sorte de « leurre » pour la famille qui recule devant la réalité du handicap et l’orientation vers un établissement spécialisé dont l’enfant pourrait bénéficier plus tôt ?


Toujours est-il qu’il est important d’intégrer l’enfant sourd dans le système scolaire dès l’enfance. D’après un Rapport de 1991 présenté par le Rapporteur Spécial des Nations Unies sur les Droits de l’homme et l’invalidité, dans la plupart des pays, une (01) personne sur dix (10) au moins a un handicap physique, cognitif ou sensoriel (ouïe/vue). Autrement dit, il y a entre 50 et 55 millions d’enfants handicapés de moins de 12 ans, dont moins de 5% devraient atteindre l’objectif de l’éducation pour tous, qui est de terminer le cycle primaire. Et ce nombre est sans doute en augmentation du fait même de la situation de l’Afrique à l’heure actuelle, qui est caractérisée par la progression de la pauvreté, les conflits armés, le travail des enfants, la violence et les abus, et le Vih/Sida, etc.


Comment ne pas s'indigner devant la situation ces enfants sourds contraints de rester à la maison lorsque les autres enfants sont à l’école. Sont-ils si différents des autres enfants au point de ne pas recevoir une éducation scolaire ? Existe-t-il des difficultés propres aux enfants sourds ? Sont-ils prédisposés à être en échec scolaire ? Comment reconnaître et prendre en compte leur différence ?
Il est donc important de penser une intégration la mieux adaptée pour l’enfant déficient auditif et prendre en compte ses faiblesses scolaires.

elkedj@gmail.com
Tel. +221772096601

¿Problemática sobre l? integración escolar de los niños defectuosos auditivos en África
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo



¿Aristote no sostiene “qu? ¿él n? ¿es peor injusticia que de tratar también de la gente desigual”?

Vivir o nacer con una desventaja no tiene nada de fácil cualquiera que sea la esquina del mundo donde se encuentra la persona. En efecto, los obstáculos que deben superarse son múltiples. Así las Naciones Unidos declararon la década 1983-1992, década de las personas minusválidos. ¿L? ¿acento se pone sobre la lucha contra la estigmatización con la instauración de estrategias de sensibilización y la creación de promoción y d? integración. ¿Haciéndose l? ¿eco de las Naciones Unidos, l? OUA declara en esa línea los años 1999-2009 Década de las Personas Minusválidos.

Generalmente, las personas minusválidos viven por distintas razones al margen de la sociedad y sus condiciones de vida son aún más precarias en los países subdesarrollados. La imagen más conocida de un minusválido es la de una persona que debe desplazarse en sillón que circula pero él existe una enorme variedad de desventajas, algunos pudiendo ser muy discretos, como la sordera.

¿L? se estiman mundialmente en 278 millones a las personas que sufren de una pérdida auditiva moderada o profunda de las dos orejas. Entre las personas que necesitan una ayuda auditiva, menos de una (01) sobre cuarenta (40) dispone lo siguiente. Ochenta para - cientos de las personas afectadas por deficiencia auditiva viven en países a bajo o medias rentas y un cuarto de las deficiencias auditivas ocurren durante la infancia (OMS, 2005).

En los países industrializados, la tecnología, la medicina y los servicios sociales ponen a disposición de las personas minusválidas toda una serie de medios que les facilitan la vida o que reducen sus dificultades. ¿En cambio, en los países subdesarrollados y en vías de desarrollo, en particular, los países de l? África subsahariano, se obliga a la persona minusválida a vivir la mayor parte del tiempo con su desventaja sin ningún medio paliativo.

En África, la gente mucho tiempo consideró a las personas defectuosas auditivas como enfermos mentales, “cosas”, “truco”, impidiéndolos enterarse de cualquier cosa. En algunos países, la gente sigue creyendo que las personas sordas son poseídas por “espíritus demoníacos y maléfiques”. Estas prácticas muestran hasta qué punto las personas defectuosas auditivas pueden tener una condición miserable. Debido al peso de algunas tradiciones, el nacimiento de un niño dificultado, en particular, un niño defectuoso auditivo en una familia africana, da lugar a las interpretaciones y prejuicios de toda clase. Así pues, a menudo descuidados por la familia, marginalizados por la sociedad, ignorados del Estado, a veces analfabetos y en paro, el sordos en África viven aún actualmente una situación lejos ser envidiables.
El niño sordo suscita desgraciadamente poco interés a nivel comunitario y también a nivel familiar. La inversión de los padres para los niños sordos es a menudo insignificante. ¿Muchos niños sordos d? África no se inscribe a la escuela.

Los niños defectuosos auditivos, al igual que los otros niños en situación de desventaja, prueban enormes necesidades de educación, de formación, de marco, de alojamiento, nutrición, salud, etc Son víctimas hoy del fenómeno de exclusión en la sociedad. Con todo, para los niños sordos, la clave es aprender: enterarse no solamente de las materias escolares pero sobre todo enterarse del mundo, enterarse que son, a saber de personas por completo llenas de capacidades y posibilidades que se debe despertar en ellos.

¿El derecho a l? ¿educación es uno de los derechos fundamentales de l? hombre. ¿Todo ser humano tiene necesidad d? ¿una educación para adquirir conocimientos que le permiten sacar provecho de las ventajas y oportunidades que presentan la naturaleza y la sociedad general y también de llevar una vida digna pendiente y, de s? afirmar como miembro de pleno derecho de su comunidad por fin para participar en su desarrollo.

¿Número d? ¿estudios revelan que l? educación tiene una influencia considerable sobre la vida social y profesional de las personas.
¿En este sentido, l? ¿escuela constituye la primera etapa hacia la socialización fuera de l? medio ambiente familiar. ¿Sin embargo, millares d? ¿individuos siguen aún aujourd? ¿hoy d? estar privadas en el mundo.
¿Él s? ¿actúa entre otras cosas de las personas dificultadas en general y de las personas afectadas por sordera en particular que son víctimas de l? exclusión social de toda clase.
¿Observamos un interés que crece estos últimos años por las cuestiones d? integración social de los niños minusválidos. ¿Pero esta integración deseada por todos, n? no está sin plantear una serie de cuestiones. ¿Esta inserción es realmente beneficiosa para l? ¿niño, o n? ¿es qu? ¿un alivio provisional para su familia? ¿S? ¿actúa d? ¿una verdadera integración social y pedagógica que permite a l? ¿niño de participar en las actividades educativas y en la vida de grupo, o n? ¿es qu? ¿una vigilancia, atenta pero pasiva, o incluso una simple clase de “señuelo” para la familia que retrocede delante de la realidad de la desventaja y l? ¿orientación hacia un establecimiento especializado entre los cuales l? ¿niño podría beneficiarse antes?


¿Todavía es qu? ¿es importante d? ¿integrar l? ¿niño sordo en el sistema escolar a partir de l? infancia. ¿D? ¿después de un Informe de 1991 presentado por el Ponente Especial de las Naciones Unidas sobre los Derechos de l? ¿hombre y l? incapacidad, en la mayoría de los países, una (01) persona sobre diez (10) una desventaja al menos tiene física, cognoscitiva o sensoria (audiencia/vista). ¿Es decir, hay entre 50 y 55 millones d? ¿niños minusválidos menores de 12 años, 5% de los cuales menos de deberían alcanzar l? ¿objetivo de l? educación para todos, que es terminar el ciclo primario. ¿Y este número está seguramente en aumento por lo mismo que la situación de l? ¿África a l? hora actual, que es caracterizada por la progresión de la pobreza, los conflictos armados, el trabajo infantil, la violencia y los abusos, y el Vih/SIDA, etc


¿Cómo no indignarse ante la situación a estos niños sordos obligados permanecer a la casa cuando los otros niños están a l? escuela. ¿Son tan diferentes de los otros niños en el punto no recibir una educación escolar? ¿Existe dificultades consustanciales a los niños sordos? ¿Se les predispone a ser en fracaso escolar? ¿Cómo reconocer y tener en cuenta su diferencia?
¿Es pues importante pensar una integración mejor adaptada para l? niño defectuoso auditivo y tener en cuenta sus debilidades escolares.

elkedj@gmail.com
telf. +221772096601

Problematica su l? integrazione scolastica dei bambini difettosi uditivi in Africa
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo



Aristote non sostiene -il “qu? egli n? è peggiore ingiustizia che di trattare anche della gente disuguale„?

Vivere o nascere con un handicap non ha nulla di facile indipendentemente dall'angolo del mondo dove si trova la persona. In effetti, gli ostacoli da superare sono multipli. Così le nazioni uniti hanno dichiarato il decennio 1983-1992, decennio delle persone minorati. L? è data importanza alla lotta contro la stigmatizzazione con la messa in atto di strategie di sensibilizzazione e la creazione di promozione e d? integrazione. Facendosi l? eco delle nazioni uniti, l? OUA dichiara la scia gli anni 1999-2009 decennio delle persone minorati.

Generalmente, le persone minorati vivono per ragioni diverse in margine della società e le loro condizioni di vita sono ancora più precarie nei paesi sous-développés. L'immagine più conosciuta di un minorato è quella di una persona che deve muoversi in poltrona a rotelle ma egli esiste molto una grande varietà di handicap, alcuni potendo essere molto discreti, come la sordità.

L? si stimano universalmente a 278 milioni le persone che soffrono per una perdita uditiva moderata o profonda dei due orecchi. Fra le persone che hanno bisogno di un aiuto uditivo, meno di una (01) su quaranta (40) ne dispone. Ottanta per - cento delle persone raggiunte di mancanza uditiva vivono in paesi a basso o redditi medi ed un quarto delle mancanze uditive si verificano durante l'infanzia (OMS, 2005).

Nei paesi industrializzati, la tecnologia, la medicina ed i servizi sociali mettono a disposizione delle persone minorate tutta una serie di mezzi che facilitano loro la vita o che attenuano le loro difficoltà. In compenso, nei paesi sous-développés ed in via di sviluppo, in particolare i paesi di l? Africa subsahariana, la persona minorata è costretta a vivere con il suo handicap senza alcuno mezzo palliativo di solito.

In Africa, la gente ha a lungo considerato le persone difettose uditive come malati mentali, “cose„, “un trucco„, a impedendogli di apprendere nulla. In alcuni paesi, la gente continua a credere che le persone sorde siano possedute “da spiriti demoniaci e maléfiques„. Queste pratiche mostrante a quale punto le persone difettose uditive possono avere una condizione misera. A causa del peso di alcune tradizioni, la nascita di un bambino ostacolato in particolare un bambino difettoso uditivo in una famiglia africana, dà luogo alle interpretazioni e pregiudizi di qualsiasi tipo. Così, spesso trascurati dalla famiglia, resi marginali dalla società, ignorati dello Stato, a volte illetterati e disoccupato, i sordi in Africa vivono ancora attualmente una situazione lungi dall'essere invidiabile.
Il bambino sordo suscita purtroppo poco interesse sul piano comunitario ma anche a livello familiare. L'investimento dei genitori presso i bambini sordi è spesso trascurabile. Molti bambini sordi d? Africa non è iscritta a scuola.

I bambini difettosi uditivi, come gli altri bambini in situazione d'handicap, provano necessità enormi d'istruzione, di formazione, di inquadramento, d'alloggio, di nutrizione, di salute, ecc. Sono oggi vittime del fenomeno d'esclusione nella società. Tuttavia, per i bambini sordi, la chiave è di apprendere: avere la notizia non soltanto delle materie scolastiche ma soprattutto avere la notizia del mondo, apprendere che sono, cioè delle persone interamente piene di capacità e di possibilità che si deve destare in loro.

Il diritto a l? istruzione è uno dei diritti fondamentali di l? uomo. Ogni essere umano ha bisogno d? un'istruzione per acquisire conoscenze che gli permettono di trarre vantaggio dai vantaggi ed opportunità che presentano la natura e la società generalmente ma anche di condurre una vita discesa e degna, di s? affermare come membro a pieno titolo della sua Comunità infine per partecipare al suo sviluppo.

Numero d? studi rivelano soltanto l? istruzione esercita un'influenza considerevole sulla vita sociale e professionale delle persone.
In questo senso, l? scuola costituisce la prima tappa verso la socializzazione al di fuori di l? ambiente familiare. Tuttavia, migliaia d? individui continuano ancora aujourd? oggi d? in essere private nel mondo.
Egli s? agisce tra l'altro dei minorati in generale e delle persone raggiunte di sordità in particolare che sono vittime di l? esclusione sociale di qualsiasi tipo.
Osserviamo un interesse crescente in questi ultimi anni per le questioni d? integrazione sociale dei bambini minorati. Ma quest'integrazione auspicata da tutti, n? non è senza sollevare un certo numero di problemi. Quest'inserimento è realmente benefico per l? bambino, o n? è -elle qu? un sollievo provvisorio per la sua famiglia? S? agisce -il d? una vera integrazione sociale e pedagogica che permette a l? bambino di partecipare alle attività educative ed alla vita di gruppo, o n? è -ce qu? un custodia, attento ma passivo, o un semplice tipo “di esca„ per la famiglia che arretra dinanzi alla realtà dell'handicap e l? orientamento verso un istituto specializzato di cui l? bambino potrebbe beneficiare prima?


Sempre è -il qu? è importante d? integrare l? bambino sordo nel sistema scolastico fin da l? infanzia. D? dopo una relazione del 1991 presentato dal relatore speciale delle Nazioni Unite sui diritti di l? uomo e l? invalidità, nella maggior parte dei paesi, una (01) persona su dieci (10) almeno ha un handicap fisico, conoscitivo o sensoriale (udito/vista). In altre parole, ci è tra 50 e 55 milioni d? bambini ostacolati di meno di 12 anni, di cui meno del 5% dovrebbero raggiungere l? obiettivo di l? istruzione per tutti, che è di terminare il ciclo primario. E questo numero è certamente in aumento per il fatto stesso della situazione di l? Africa a l? ora attuale, che è caratterizzata dalla progressione della povertà, i conflitti armati, il lavoro dei bambini, la violenza e gli abusi, ed il viu/AIDS, ecc.


Come indigner dinanzi alla situazione questi bambini sordi costretti a restare alla casa quando gli altri bambini sono a l? scuola. Sono così diversi dagli altri bambini al punto non di ricevere un'istruzione scolastica? Esistono difficoltà proprie dei bambini sordi? Sono predisposti ad essere in fallimento nella scuola? Come riconoscere e tenere conto della loro differenza?
È dunque importante pensare un'integrazione meglio adeguata per l? bambino difettoso uditivo e tenere conto delle sue debolezze scolastiche.

elkedj@gmail.com
tel. +221772096601

Problematik auf l? Schulintegration der fehlerhaften Gehörkinder in Afrika
Automatically translated into German thanks to WorldLingo



Aristote unterstützt er „qu nicht? er n? schlechter ist Ungerechtigkeit, als ebenfalls von den ungleichen Leuten zu behandeln“?

Leben oder mit einem Schwachpunkt geboren werden hat nichts einfach es ungeachtet der Ecke der Welt, wo die Person sich befindet. In der Tat sind die zu überwindenden Hindernisse mehrfach. So haben die Nationen vereint das Jahrzehnt 1983-1992 erklärt Jahrzehnt der Personen behindert. L? Schwerpunkt wird auf die Bekämpfung der Stigmatisierung mit der Einführung von Sensibilisierungsstrategien und der Förderungsschaffung und d gelegt? Integration. Macht sich l? Echo der Nationen vereint, l? OUA erklärt in den Spuren in den Jahren 1999-2009 Jahrzehnt der Personen Behinderte.

Im allgemeinen leben die Behindertpersonen aus unterschiedlichen Gründen in Spielraum der Gesellschaft, und ihre Lebensbedingungen sind in den unterentwickelten Ländern noch unsicherer. Das bekanntste Bild eines Behinderten ist jenes einer Person, die sich in rollendem Sitz verschieben muß, aber er besteht eine sehr große Vielfalt von Schwachpunkten einige, die sehr diskret sein können, wie die Taubheit.

L? man schätzt weltweit auf 278 Millionen die Personen, die unter einem gemäßigten oder tiefen Gehörverlust der zwei Ohren leiden. Unter den Personen, die eine Gehörhilfe benötigen, weniger als eine (01), auf vierzig (40), darüber verfügt. Achtzig - hundert von den erreichten Personen von Gehörmangel leben in Ländern an niedrigem, oder durchschnittliche Einkommen und ein Viertel des Gehörmangels kommen während der Kindheit (WGO 2005) vor.

In den Industrieländern stellen die Technologie, die Medizin und die Sozialdienste den behinderten Personen eine ganze Reihe von Mitteln zur Verfügung, die ihnen das Leben vereinfachen oder die ihre Schwierigkeiten vermindern. Andererseits in den unterentwickelten und Entwicklungsländern insbesondere die Länder l? Subsahraisches Afrika die behinderte Person ist gezwungen, meistens mit ihrem Schwachpunkt ohne durchschnittliches Palliativ zu leben.

In Afrika haben die Leute lange Zeit die fehlerhaften Gehörpersonen als geistige Patienten betrachtet „Sachen“, ein „Ding“, sie, die daran hindern, was auch immer zu lernen. In einigen Ländern glauben die Leute, weiterhin daß die tauben Personen durch „dämonische und maléfiques Geister“ besessen werden. Diese Praktiken zeigen, welcher Punkt die fehlerhaften Gehörpersonen eine elende Bedingung haben können. Wegen des Gewichts bestimmter Traditionen die Geburt eines insbesondere behinderten Kindes gibt ein fehlerhaftes Gehörkind in einer afrikanischen Familie zu den Interpretationen und Vorurteilen jeder Art Anlaß. Somit oft vernachlässigt von der Familie marginalisés durch die Gesellschaft ignoriert vom manchmal analphabetisch und arbeitslosen Staat leben die tauben in Afrika noch momentan eine Lage, alles andere als enviable zu sein.
Das taube Kind ruft leider wenig Interesse auf gemeinschaftlicher Ebene, aber auch auf dem Familienniveau hervor. Die Investition der Familienmitglieder bei den tauben Kindern ist oft sehr gering. Viele taube Kinder d? Afrika sind nicht in der Schule eingetragen.

Die fehlerhaften Gehörkinder genauso wie die anderen Kinder in Schwachpunktsituation prüfen gewaltige Bedürfnisse der Erziehung, der Bildung, des Rahmens, der Wohnung, der Ernährung, der Gesundheit usw. Sie sind heute Opfer des Ausschlußphänomens in der Gesellschaft. Jedoch für die tauben Kinder besteht der Schlüssel darin zu lernen: nicht nur die Schulmaterialien zu lernen, sondern auch die Welt zu lernen die sie sind, nämlich von Kapazitäten und von Möglichkeiten volle Personen vollständig zu lernen, daß man in ihnen erwecken muß.

Das Recht auf l? Erziehung ist eines der Grundrechte von l? Mann. Jedes menschliche Wesen hat Bedürfnis d? eine Erziehung, um Kenntnisse zu erwerben, die ihm erlauben, aus den Vorteilen und Gelegenheiten Nutzen zu ziehen, die die Natur und die Gesellschaft im allgemeinen, aber auch vorstellen, ein Leben würdigen Abstieg und zu führen, von s? als Vollmitglied von seiner Gemeinschaft zu behaupten, um schließlich an ihrer Entwicklung teilzunehmen.

Zahl d? Studien enthüllen nur l? Erziehung hat einen beträchtlichen Einfluß auf das soziale und professionelle Leben der Personen.
In diesem Sinn, l? Schule stellt die erste Etappe in Richtung der Sozialisierung außer l dar? Familienumwelt. Jedoch Tausend d? Individuen setzen noch fort aujourd? heute d? in Wesen privat in der Welt.
Er s? handelt unter anderem um die im allgemeinen behinderten Personen und um die erreichten Taubheitspersonen insbesondere, die Opfer l sind? soziale Ausgrenzung jeder Art.
Wir bemerken ein Interesse, das diese letzten Jahre für die Fragen d wächst? soziale Integration der behinderten Kinder. Aber diese durch alle gewünschte Integration n? ist, ohne einige Fragen aufzuwerfen. Ist diese Einfügung für l wirklich vorteilhaft? Kind oder n? ist sie qu? eine provisorische Erleichterung für seine Familie? S? handelt er d? eine echte soziale und pädagogische Integration, die l erlaubt? Kind an den Erziehungsaktivitäten und am Gruppenleben oder n teilzunehmen? ist es qu? eine aufmerksame, aber passive überwachung, sogar eine einfache Art „Lockvogel“ für die Familie, die vor der Wirklichkeit des Schwachpunktes und l zurückgeht? Orientierung in Richtung einer spezialisierten Einrichtung darunter l? Kind könnte früher profitieren?


Immer ist er qu? es ist wichtig d? l zu integrieren? taubes Kind im Schulsystem von l an? Kindheit. D? nach einem Bericht von 1991, das vom speziellen Berichterstatter der Vereinten Nationen vorgestellt wurde, über die Rechte l? Mann und l? Invalidität in den meisten Länder eines (01), Person auf zehn (10), hat wenigstens eine Körper-, Erkennungs- oder sensorische Behinderung (Gehörsinn/Sicht). Mit anderen Worten hat er dort zwischen 50 und 55 Millionen d? behinderte Kinder unter 12 Jahren, deren weniger als 5% erreichen müßten l? Zielsetzung l? Erziehung für alle, die darin besteht, den primären Zyklus zu beenden. Und diese Zahl steigt zweifellos gerade wegen der Situation l? Afrika an l? derzeitige Stunde, die durch die Zunahme der Armut, die bewaffneten Konflikte, die Arbeit der Kinder, die Gewalt und die Mißbräuche charakterisiert wird, und das HIV/AIDS usw.


Wie indigner vor der Lage diese tauben Kinder nicht, die gezwungen sind, am Haus zu bleiben, wenn die anderen Kinder an l sind? Schule. Sind sie von den anderen Kindern zum Punkt so verschieden, keine Schulerziehung zu erhalten? Gibt es Schwierigkeiten, die den tauben Kindern eigen sind? Werden sie vorbereitet, in Schulmißerfolg zu sein? Wie ihren Unterschied anzuerkennen und zu berücksichtigen?
Es ist also wichtig, eine für l angepaßtes Integration besser zu denken? fehlerhaftes Gehörkind und seine Schulschwächen zu berücksichtigen.

elkedj@gmail.com
Tel. +221772096601

Problemática sobre l? integração escolar das crianças deficientes auditivas na África
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo



Aristote não apoia “qu? ele n? é pior injustiça que de tratar igualmente das pessoas desiguais”?

Viver ou nascer com uma deficiência não tem nada de fácil independentemente do canto do mundo onde encontra-se a pessoa. Com efeito, os obstáculos a superarem são múltiplos. Assim as Nações Lisos declararam a década 1983-1992, década das pessoas deficientes. L? acento é posto sobre a luta contra a estigmatização com instaurado estratégias de sensibilização e a criação de promoção e d? integração. Fazendo-se l? eco das Nações Lisas, l? OAU declara no passo os anos 1999-2009 Década das Pessoas Deficientes.

Geralmente, as pessoas deficientes vivem por razões diversas em margem da sociedade e as suas condições de vida são ainda mais precárias nos países sous-développés. Imagem mais conhecida de um deficiente é a de uma pessoa que deve deslocar-se em cadeira de rodas mas ele existe muito grande variedade de deficiências, alguns que pode ser muito discreta, como a surdez.

L? considera-se mundialmente à 278 milhões as pessoas que sofrem de uma perda auditiva moderada ou profunda das duas orelhas. Entre as pessoas que têm necessidade de uma ajuda auditiva, menos de uma (01) sobre quarenta (40) dispõe. Oitenta para - cem das pessoas atingidas de deficiência auditiva vivem em países à baixos ou médios rendimentos e um quarto das deficiências auditivas ocorrem durante a infância (OMS, 2005).

Nos países industrializados, a tecnologia, a medicina e os serviços sociais põem à disposição das pessoas deficientes qualquer série de meios que facilitam-lhes a vida ou atenuando as suas dificuldades. Em contrapartida, nos países sous-développés e em via de desenvolvimento, nomeadamente os países de l? A África subsariana, a pessoa deficiente é obrigada de viver com a sua deficiência sem nenhum meio paliativo a maior parte do tempo.

Na África, as pessoas muito tempo têm considerado as pessoas deficientes auditivas como pacientes mentais, “coisas”, “truque”, impedindo-o saber seja como for. Em certos países, as pessoas continuam a crer que as pessoas surdas são possuídas por “espíritos demoníacos e maléfiques”. Estas práticas mostram qual ponto as pessoas deficientes auditivas podem ter uma condição miserável. Devido ao peso de certas tradições, o nascimento de uma criança desabilitada nomeadamente uma criança deficiente auditiva numa família africana, dá lugar às interpretações e prejuízos de qualquer tipo. Assim, frequentemente negligenciados pela família, marginalizados pela sociedade, ignorados do Estado, às vezes analphabètes e desempregado, os surdos na África vivem ainda actualmente uma situação distante de ser invejáveis.
A criança surda suscita infelizmente pouco interesse no plano comunitário mas também a nível familiar. O investimento dos pais junto das crianças surdas é frequentemente ínfimo. Muitas crianças surdas d? A África não é inscrita em escola.

As crianças deficientes auditivas, da mesma maneira que as outras crianças em situação de deficiência, provam enormes umas necessidades de educação, de formação, de enquadramento, de alojamento, de nutrição, de saúde, etc. São hoje vítimas do fenómeno de exclusão na sociedade. No entanto, para as crianças surdas, a chave é aprender: saber não somente as matérias escolares mas sobretudo saber o mundo, saber que são, nomeadamente pessoas integralmente cheias de capacidades e possibilidades que deve-se despertar neles.

O direito à l? educação é um dos direitos fundamentais de l? homem. Qualquer ser humano tem necessidade d? uma educação para adquirir conhecimentos que permitem-lhe aproveitar das vantagens e oportunidades que apresentam a natureza e a sociedade geral mas também de efectuar uma vida descida e digna, de s? afirmar como membro inteiramente da sua comunidade para por último participar no seu desenvolvimento.

Número d? estudos revelam único l? educação tem uma influência considerável sobre a vida social e profissional das pessoas.
Neste sentido, l? escola constitui a primeira etapa para socialisation fora de l? ambiente familiar. Contudo, milhares d? indivíduos continuam ainda aujourd? hoje d? para estar privado no mundo.
Ele s? age designadamente das pessoas deficientes em geral e as pessoas atingidas de surdez em especial que são vítimas de l? exclusão social de qualquer tipo.
Observamos um interesse que cresce estes últimos anos para as perguntas d? integração social das crianças deficientes. Mas esta integração desejada por todos, n? não é sem estar a levantar diversas perguntas. Esta inserção é realmente benéfica para l? criança, ou n? é qu? um alívio provisório para a sua família? S? age d? verdadeira uma integração social e pedagógica que permite à l? criança de participar nas actividades educativas e à vida de grupo, ou n? é qu? gardiennage, atento mas passivo, ou mesmo uma simples espécie “de astúcia” para a família que recua na frente da realidade da deficiência e l? orientação para um estabelecimento especializado entre os quais l? criança poderia beneficiar mais cedo?


Sempre é qu? é importante d? integrar l? criança surda no sistema escolar a partir de l? infância. D? após um Relatório de 1991 apresentado pelo Relator Especial das Nações Unidas sobre os Direitos de l? homem e l? invalidez, na maior parte dos países, uma (01) pessoa sobre dez (10) uma deficiência pelo menos tem física, cognitiva ou sensorial (ouvido/vista). Em outros termos, há entre 50 e 55 milhões d? crianças desabilitadas com menos de 12 anos, entre as quais menos de 5% deveriam atingir l? objectivo de l? educação para todos, que é terminar o ciclo primário. E este número está sem dúvida aumento devido mesmo à situação de l? África à l? hora actual, que é caracterizada pela progressão da pobreza, os conflitos armados, pelo trabalho das crianças, pela violência e os abusos, e o VIH/SIDA, etc.


Como indigner na frente da situação estas crianças surdas obrigadas permanecer à casa quando as outras crianças estão à l? escola. São tão diferentes das outras crianças ao ponto não receber uma educação escolar? Existe dificuldades limpas às crianças surdas? São predispostos ser em malogro escolar? Como reconhecer e ter em conta a sua diferença?
É por conseguinte importante pensar uma integração melhor adaptada para l? criança deficiente auditiva e ter em conta as suas fraquezas escolares.

elkedj@gmail.com
tel. +221772096601

Problems on L? school integration of the auditive defective children in Africa
Automatically translated into English thanks to WorldLingo



Doesn't Aristote support “qu? it N? is worse injustice than to also treat unequal people”?

To live or be born with a handicap does not have anything easy whatever the corner of the world where the person is. Indeed, the obstacles to be surmounted are multiple. Thus the Nations Plain declared the decade 1983-1992, decade of the people handicapped. L? is stress laid on the fight against stigmatization with the installation of strategies of sensitizing and the creation of promotion and D? integration. Being made L? echo of the Nations Linked, L? OAU declares in the tread the Handicapped years 1999-2009 Decade of the People.

Generally, the people handicapped live for various reasons in margin of the company and their living conditions are even more precarious in the underdeveloped countries. The most known image of a handicapped person is that of a person having to move in wheel chair but there is a very large variety of handicaps, some being able to be very discrete, such as deafness.

L? one universally considers at 278 million the people suffering from a moderate or major auditive loss of the two ears. Among the people who need an auditive help, less one (01) out of forty (40) has which it. Eighty percent of the people reached of auditive deficiency live in countries with bottom or average incomes and a quarter of auditive deficiencies occur during childhood (WHO, 2005).

In the industrialized countries, technology, medicine and the social services place at the disposal of the handicapped people a whole series of means facilitating the life to them or attenuating their difficulties. On the other hand, in the underdeveloped countries and in the process of development, in particular the countries of L? Sub-Saharan Africa, the handicapped person is forced to live with its handicap without any average palliative most of the time.

In Africa, people a long time regarded the auditive defective people as mental patients, “things”, “trick”, preventing them from learning anything. In certain countries, people continue to believe that the deaf people are had by “spirits démoniaques and malefic”. These practices show at which point the auditive defective people can have a miserable condition. Because of the weight of certain traditions, the birth of a child in particular handicapped an auditive defective child in a African family, gives place to interpretations and prejudices of any kind. Thus, often neglected by the family, marginalized by the company, been unaware of of the State, sometimes illiterates and without employment, the deaf persons in Africa still currently live a situation far from being enviable.
The deaf child unfortunately causes little interest on the Community level but also at the family level. The investment of the parents near the deaf children is often negligible. Many deaf children D? Africa are not registered at the school.

The auditive defective children, just like the other children in situation of handicap, test enormous needs for education, training, framing, housing, nutrition, health, etc They are today victims of the phenomenon of exclusion in the company. However, for the deaf children, the key is to learn: to learn not only the school matters but especially to learn the world, to learn which they are, namely of the people with whole share full with capacities and possibilities that one must wake up in them.

Right to L? is education one of the basic rights of L? man. Does any human being need D? an education to acquire knowledge allowing him to draw profit from the advantages and opportunities which do present nature and the company in a general but also to carry out life descent and worthy way, of S? to affirm as a full member of his community for finally taking part in its development.

D numbers? do studies reveal that L? education has a considerable influence on the social and professional life of the people.
In this direction, L? does school constitute the first stage towards socialization apart from L? home environment. However, of the thousands D? do individuals still continue aujourd? today D? in being private in the world.
It S? acts inter alia people handicapped in general and people reached of deafness in particular who are victims of L? social exclusion of any kind.
We notice a growing interest these last years for the questions D? social integration of the handicapped children. But this integration desired by all, N? is not without raising a certain number of questions. Is this insertion really beneficial for L? child, or N? is qu? a provisional relief for its family? S? does it act D? a true social and teaching integration allowing L? child to take part in the educational activities and the life of group, or N? is this qu? a guarding, attentive but passive, even a simple kind of “lure” for the family which moves back in front of the reality of the handicap and L? orientation towards an establishment specialized of which L? could child profit earlier?


Always is qu? it is important D? to integrate L? deaf child in the school system as of L? childhood. D? after a Ratio of 1991 presented by the Special Rapporteur of the United Nations on the Rights of L? man and L? disability, in the majority of the countries, one (01) nobody out of ten (10) at least has a physical, cognitive or sensory handicap (hearing/seen). In other words, there is between 50 and 55 million D? handicapped children of less than 12 years, of which less than 5% should reach L? objective of L? education for all, which is to finish the primary education cycle. And this number is undoubtedly in increase in the fact even of the situation of L? Africa with L? current hour, which is characterized by the progression of poverty, the wars, the child work, violence and the abuses, and Vih/Sida, etc


How not to be indignant in front of the situation these constrained deaf children to remain at the house when the other children are with L? school. Are they so different from the other children at the point not to receive a school education? Do there exist difficulties specific to the deaf children? Is they predisposed to be in school failure? How to recognize and take into account their difference?
It is thus important to think an integration best adapted for L? auditive defective child and to take into account its school weaknesses.

elkedj@gmail.com
tel. +221772096601

Problem på L? skola integration av de auditive defekta barnen i Afrika
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo



Inte stöttar Aristote ”qu? det N? är värre orättvisa än till också olika folk för fest”?

För att bo eller vara fött med ett handikapp har inte något som är lätt, allt vad tränga någon av världen var personen är. Sannerligen är hindren att surmounteds multipeln. Således plattar till nationerna förklarat årtiondet 1983-1992, årtiondet av det handikapp folket. L? läggas spänningen på slagsmål mot stigmatization med installationen av strategier av sensitizing och skapelsen av befordran och D? integration. Göras L? eka av de anknöt nationerna, L? OAU förklarar i däckmönstret det handikappade årtiondet för år 1999-2009 av folket.

Allmänt handikapp folket direkt för olikt resonerar förser med marginal in av företaget, och deras uppehälle villkorar är även mer bekymmersam i de underutvecklade länderna. Det mest bekant avbildar av en handikappad person är det av en person måste flyttningen rullar in stolen, men det finns en mycket stor variation av handikapp, något vara kompetent att vara mycket åtskild, liksom dövhet.

L? man betraktar universal på 278 miljoner folket som lider från en dämpa eller, ha som huvudämne auditive förlust av tvåna gå i ax. Bland folket, som behöver en auditive hjälp, minus en (01) ut ur forty (40) har som det. Åttioprocent av folket nådde av auditive brist direkt i länder med botten, eller medelinkomstar och en inkvartera av auditive brister uppstår under barndom (WHO, 2005).

I de industrialized länderna förlägger teknologi, medicinen och socialtjänstarna på förfogandet av det handikappade folket per bemedlade hela serier göra livet lättare till dem eller göra smal deras svårigheter. Å ena sidan i de underutvecklade länderna och i det processaa av utveckling, i synnerhet länderna av L? Sub-Saharan Afrika, den handikappade personen tvingas för att bo med dess handikapp utan någon genomsnittlig palliative mest av tiden.

Bemanna en lång tid betraktade det auditive defekta folket som mentala tålmodig, ”saker”, ”trick” som förhindrar dem från att lära något i Afrika. I bestämda länder fortsätter folket för att tro att det döva folket has av ”andedémoniaques och malefic”. Dessa övar showen som peka på det auditive defekta folket kan ha ett bedrövligt att villkora. På grund av väga av bestämda traditioner handikapp ger sig födelsen av ett barn i synnerhet ett auditive defekt barn i en afrikansk familj, förlägger till tolkningar och fördomar av någon sort. Således ofta försummat av familjen, marginalized av företaget, vart omedvetna av av det statligt, ibland analfabeterna och utan anställning, bor de döva personerna i den Afrika stillbilden för närvarande läge långtifrån som ett är avundsvärt.
Det döva barnet orsakar tyvärr intresserar lite på gemenskapsnivån men också på den jämna familjen. Investeringen av föräldrarna nära de döva barnen är ofta försumbar. Många döva barn D? Afrika registreras inte på skola.

De auditive defekta barnen, rättvis något liknande de andra barnen i läge av handikappet, testar jättelika behov för utbildning, utbildning, att inrama, att inhysa, näring, vård-, etc. De är i dag offer av fenomen av uteslutandet i företaget. Emellertid för de döva barnen, är det nyckel- att lära: att lära inte endast skolamaterierna men speciellt att lära världen, att lära vilka de är, namely av folket med den hela aktien som är full med kapacitetar och möjligheter att en måste vakna upp i dem.

Rakt till L? är utbildning en av de grundläggande rätterna av L? man. Behöver någon människa D? en utbildning som får kunskap låta honom dra vinst från fördelarna och tillfällena, som framlägger naturen och företaget i en general, men också bära ut livnedstigning och värdigt långt, av S? att intyga som en full medlem av hans gemenskap för slutligen deltagande i dess utveckling.

D numrerar? avslöjer studier det L? utbildning har en betydlig påverkan på det sociala och yrkesmässiga livet av folket.
I denna riktning L? skolar utgör första arrangerar in mot socialization frånsett L? hem- miljö. Emellertid av tusentals D? fortsätter individstillbilden aujourd? i dag D? i att vara privat i världen.
Det S? agerar inter aliafolk som i allmänhet handikapp, och folk som i synnerhet nås av dövhet vem är offer av L? socialt uteslutande av någon sort.
Vi märker växa intressera dessa sist år för ifrågasätter D? social integration av de handikappade barnen. Men denna integration önskade vid alla, N? är inte, utan att lyfta som är ett visst nummer av, ifrågasätter. Är denna införing egentligen välgörande för L? barn eller N? är qu? en preliminär lättnad för dess familj? S? agerar det D? en riktig samkväm- och undervisningintegration låta L? barn som tar del i de bilda aktiviteterna och livet av gruppen eller N? är denna qu? bevaka, uppmärksamt men passivum, även en enkel sort av ”drag” för familjen som flyttningar drar tillbaka framme av verkligheten av handikappet och let? riktningen in mot en etablering specialiserade av vilket L? kunde barnet gagna tidigare?


Är alltid qu? det är viktigt D? att integrera L? dövt barn i skolsystemet som av L? barndom. D? efter ett förhållande av 1991 som framläggas av den speciala rapporteuren av Förenta nationen på rätterna av L? man och L? handikappet i majoriteten av länderna, en (01) inget ut ur tio (10) har åtminstone kognitiv eller sensorisk handikapp ett läkarundersökning, (utfrågning/sett). Med andra ord, där mellan är 50 och 55 miljon D? handikappade barn av mer mindre än 12 år, som mer mindre än 5% bör nå av L? mål av L? utbildning för allt, som är att avsluta den primära utbildningen, cyklar. Och detta numrerar är otvivelaktigt i förhöjning i faktumet även av läget av L? Afrika med L? strömtimmen, som karakteriseras av fortgången av armod, kriger, barnarbetet, våld och missbruken, och Vih/Sida, etc.


Att hur inte vara indignerat framme av läget dessa tvungna döva barn som återstår på huset, när de andra barnen är med L? skola. Är de så olika från de andra barnen på peka inte som mottar en skolautbildning? Finns det svårigheter som är specifika till de döva barnen? Göras mottaglig de för att vara in skolar fel? Hur man känner igen och tar in i konto deras skillnad?
Det är thus viktigt till funderare per bäst anpassat för integration för L? det auditive defekta barnet och att ta in i det dess kontot skolar svagheter.

elkedj@gmail.com-
telefon. +221772096601

Проблемы на l? обучьте внедрение auditive неполноценных детей в Африке
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo



Aristote не поддерживает «qu? оно n? будет более плохой несправедливостью чем также обслуживанием неравные люди»?

Для того чтобы жить или быть принесенным с гандикапом не имеет что-нибыдь легкое угол мира где персона. Деиствительно, препоны быть surmounted множественны. Таким образом нации упрощают после того как они объявлены декада 1983-1992, декада handicapped людей. L? усилие положено на драку против stigmatization с установкой стратегий сенсибилизировать и творения промотирования и d? внедрение. Делаемо l? отголосок наций соединил, l? OAU объявляет в декаде лет 1999-2009 the handicapped проступи людей.

Вообще, люди handicapped в реальном маштабе времени для различных причин в допустимом пределе компании и их living услови условия even more precarious в сырьевая страна. Самое известное изображение handicapped персоны та из персоны двинуть в стул колеса но будет очень большое разнообразие гандикапов, некоторый мочь быть очень дискретно, such as глухота.

L? всеобще рассматривать на 278 миллионов людей терпя от вмеру или главной auditive потери 2 ушей. Среди людей нужна auditive помощь, без одного (01) из 40 (40) имеет которое оно. 80 процентов людей достигли auditive дефицита в реальном маштабе времени в странах с дном или средние доходы и четверть auditive дефицитов происходят во время детства (WHO, 2005).

В индустриализированных странах, технология, микстура и место социальных обеспечений на избавлении the handicapped населяют всю серию середин облегчая жизнь к им или ослабляя их затруднения. С другой стороны, в сырьевая страна и in the process of развитие, в частности страны l? Sub-Saharan Африка, персона the handicapped принуждается жить с своим гандикапом без любого среднего паллиатива больше всего времени.

В Африке, населите длиннее время сосчитал auditive неполноценные людей по мере того как умственные пациенты, «вещи», «выходка», предотвращая их от учить что-нибыдь. В некоторых странах, люди продолжаются верить что deaf люди имеются «démoniaques духов и malefic». Эти практики показывают на который этап auditive неполноценные люди могут иметь горемычное состояние. Из-за веса некоторых традиций, рожденио ребенка в частности handicapped auditive неполноценный ребенок в африканской семье, дает место к толкованиям и предубежденностям нисколько вида. Таким образом, часто после того как я упущены семьей, marginalized компанией, после того как я были незнающи положения, иногда illiterates и без занятости, deaf люди в Африке все еще в настоящее время живут ситуация far from быть завидны.
Deaf ребенок несчастливо причиняет меньший интерес на уровне общины но также на уровне семьи. Облечение родителей почти deaf дети часто незначительно. Много deaf детей d? Африка не зарегистрирована на школе.

Auditive неполноценные дети, как раз как другие дети в ситуации гандикапа, испытывают преогромные потребности для образования, тренировки, обрамлять, расквартировывать, питания, здоровья, etc Они будут сегодня жертвами явления исключения в компании. Однако, для deaf детей, ключ должен выучить: выучить not only дела школы но специально выучить мир, выучить они, namely людей с всей долей полной с емкостями и возможностями что одно должно wake up в их.

Право к l? образование одно основных права l? человек. Делает любая людская потребность d существования? образование для того чтобы приобрести знание позволяющ его нарисовать профит от преимуществ и возможностей представляют природу и компанию в генералитете но также унести спуск жизни и достойную дорогу, s? подтвердить как полноправный член его общины для окончательно принимать участие в своем развитии.

Номера d? изучения показывают тот l? образование имеет значительное влияние на социальной и профессиональной жизни людей.
В этом направлении, l? школа образовывает первый этап к социализации отдельно от l? домашняя окружающая среда. Однако, тысяч d? индивидуалы все же продолжают aujourd? сегодня d? в быть приватн в мире.
Оно s? поступки inter alia населяют после того как они handicapped вообще и населяют после того как они достигли глухоты в частности будут жертвами l? социальное исключение нисколько вида.
Мы замечаем интерес эти последние леты для вопросов d? социальное внедрение детей the handicapped. Но это внедрение пожелало всеми, n? не без поднимать определенное количество вопросы. Этот ввод реально полезн для l? ребенок, или n? qu? provisional сброс для своей семьи? S? он действует d? поистине социальное и учя внедрение позволяющ l? ребенок, котор будут принимать участие в воспитательных RABOTах и жизни группы, или n? этот qu? защищать, внимательно но passive, даже просто вроде «прикорм» для семьи которая двигает назад перед реальностью гандикапа и l? ориентация к установке специализировала of which l? смог ребенок принести пользу более раньше?


Всегда qu? будет важным d? интегрировать l? deaf ребенок в школьнаяой системы от l? детство. D? после коэффициента 1991 представил специальным Rapporteur Организации Объединенных Наций на правах l? человек и l? инвалидность, в большинстве стран, одном (01) никто из 10 (10) по крайней мере имеет физический, познавательный или сензорный гандикап (слух/увидено). In other words, там находится между 50 и 55 миллионов d? handicapped дети меньш чем 12 лет, of which меньш чем 5% должно достигнуть l? задача l? образование для всего, которое должно закончить главным образом цикл образования. И это номер будет несомненно внутри увеличением в факте даже ситуации l? Африка с l? в настоящее время час, который охарактеризован прогрессированием скудости, войн, работы ребенка, расправы и злоупотреблений, и Vih/Sida, etc


Как не быть indignant перед ситуацией эти ограниченные deaf дети, котор нужно остать на доме когда другие дети с l? школа. Отличают они настолько другие дети на этап для того чтобы не получить образование школы? Существуют затруднения специфически к deaf детям? Они predisposed, котор нужно находиться в отказе школы? Как узнать и учесть их разницу?
Таким образом важно думать внедрение наиболее наилучшим образом приспособленное для l? auditive неполноценный ребенок и учесть свои слабости школы.

cTel
elkedj@gmail.com. +221772096601

Problematiek op l? schoolintegratie van de gebrekkige gehoorkinderen in Afrika
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo



Aristote ondersteunt hij „qu niet? hij n? slechter is de onrechtvaardigheid dan om eveneens de ongelijke mensen te behandelen“?

Leven of met een handicap ontstaan heeft niets van gemakkelijk ongeacht de hoek van de wereld waar zich de persoon bevindt. Immers zijn de uit de weg te ruimen hinderpalen veelvoudig. Aldus hebben de Volkeren Vlak het decennium 1983-1992, decennium van de personen gehandicapt verklaard. L? de nadruk wordt op de bestrijding van de stigmatisering met het invoeren van bewustmakingsstrategieën en de oprichting van promotie en d gelegd? integratie. Zich doend l? echo van de Volkeren Vlak, l? OUA verklaart in de pas de jaren 1999-2009 Decennium van de Personen Gehandicapten.

Over het algemeen leven de personen gehandicapten wegens verschillende redenen buiten de maatschappij en hun levensomstandigheden zijn nog onzekerder in de sous-développés landen. Het bekendste beeld van een gehandicapte is die van een persoon die moet zich in leunstoel verplaatsen die maar er bestaat een zeer groot aantal verschillende handicaps, sommige die zeer discreet kunnen zijn, zoals de doofheid rolt.

L? men schat wereldwijd op 278 miljoen de personen die aan een gematigd of diep gehoorverlies van beide oren lijden. Onder de personen die een gehoorhulp nodig hebben, minder van een (01) op veertig (40) beschikt erover. Tachtig voor - honderd van de personen die van gehoorgebrek zijn getroffen, leven in landen aan laag of de gemiddelde inkomsten en een kwart van de gehoorgebreken komen gedurende de kinderjaren (WGO, 2005) voor.

In de industrielanden, stellen de technologie, de sociale geneeskunde en de diensten van de gehandicapte personen een hele reeks middelen ter beschikking hun vergemakkelijkend het leven of verzachtend hun moeilijkheden. Daarentegen in de sous-développés en ontwikkelings landen, met name de landen van l? Afrika bezuiden de Sahara, wordt de gehandicapte persoon verplicht om met zijn handicap zonder enig palliatif middel meestal te leven.

In Afrika, hebben de mensen lang de gebrekkige gehoorpersonen als psychische zieken, „dingen“, „een truukje“ beschouwd, ze verhinderend om wat dan ook te leren. In bepaalde landen, blijven de mensen geloven dat de dove personen door „duivelse en maléfiques geesten“ worden bezeten. Deze praktijken tonen hoezeer de gebrekkige gehoorpersonen een ellendige voorwaarde kunnen hebben. Wegens het gewicht van bepaalde tradities, de geboorte van benadeeld kind een met name geeft een gebrekkig gehoorkind in een Afrikaanse familie, aanleiding tot de interpretaties en vooroordelen van elk soort. Aldus vaak verwaarloosd door de familie, gemarginaliseerd door de maatschappij, onkundig geweest van van soms analfabetisch en werkloos de Staat, leeft doven in Afrika nog momenteel een situatie verre van benijdenswaardig te zijn.
Het dove kind wekt helaas weinig belangstelling op communautair niveau maar ook op familieniveau. De investering van de ouders bij de dove kinderen is vaak gering. Vele dove kinderen d? Afrika worden niet op school ingeschreven.

De gebrekkige gehoorkinderen, evenals de andere kinderen in situatie van handicap, voelen de enorme behoefte aan onderwijs, opleiding, kader, huisvesting, voeding, van gezondheid, enz Zij zijn vandaag slachtoffers van het uitsluitingsverschijnsel in de maatschappij. Nochtans voor de dove kinderen, is de sleutel te leren: de schoolmaterie niet alleen leren maar de wereld vooral leren, leren die zij zijn met name volledig volle personen van capaciteiten en mogelijkheden dat men in hen moet wekken.

Het recht op l? de opvoeding is een van de fundamentele rechten van l? man. Elk menselijk wezen heeft behoefte d? een opvoeding om een kennis te verkrijgen die hem toelaat om voordeel uit de voordelen en opportuniteiten te halen die de natuur en de vennootschap op algemene wijze maar ook presenteren om een leven waardige afdaling te leiden en, van s? als volwaardig lid van zijn gemeenschap verzekeren om tenslotte aan zijn ontwikkeling deel te nemen.

Aantal d? de studies openbaren slechts l? de opvoeding heeft een aanzienlijke invloed op het sociale en professionele leven van de personen.
In deze richting, l? de school vormt de eerste etappe naar de socialisatie buiten l? familiemilieu. Nochtans duizendtallen d? de personen gaan nog door aujourd? vandaag d? in wezen particulier in de wereld.
Hij s? handelt onder meer over de in het algemeen benadeelde personen en de personen van doofheid zijn getroffen die, in het bijzonder die slachtoffers van l zijn? sociale uitsluiting van elk soort.
Wij merken een groeiend belang op deze laatste jaren voor de vragen d? sociale integratie van de gehandicapte kinderen. Maar deze gewenste integratie door iedereen, n? is niet zonder een aantal vragen te stellen. Is deze integratie werkelijk voordelig voor l? kind, of n? is zij qu? een voorlopige opluchting voor zijn familie? S? handelt hij d? een echte sociale en pedagogische integratie die l toelaat? kind om aan de educatieve activiteiten en het leven van groep, of n deel te nemen? is het qu? een bewaking, oplettend maar passief, en zelfs een eenvoudig soort „leurre“ voor de familie die voor de werkelijkheid van de handicap en l achteruitgaat? oriëntatie naar een gespecialiseerde instelling waarvan l? het kind zou vroeger kunnen genieten?


Nog steeds is hij qu? het is belangrijk d? l integreren? doof kind in het schoolsysteem vanaf l? kinderjaren. D? na een Verslag van 1991 die door de Speciale Rapporteur van de Verenigde Naties wordt gepresenteerd, over de Rechten van l? man en l? invaliditeit, in het merendeel van de landen, een (01) de persoon op tien (10) heeft minstens een lichamelijke, cognitieve of zintuig handicap (gehoor/standpunt). Anders heeft hij er tussen 50 en 55 miljoen d? benadeelde kinderen van minder dan 12 jaar, van wie minder dan dan 5% zouden moeten bereiken l? doel van l? opvoeding voor iedereen, die is de primaire cyclus te beëindigen. En dit aantal stijgt waarschijnlijk van het feit zelf van de situatie van l? Afrika aan l? huidig uur, dat door de toename van de armoede worden gekenmerkt, de gewapende conflicten, het werk van de kinderen, het geweld en de misbruiken, en het Hiv/AIDS, enz


Hoe zich niet voor de situatie deze dove kinderen verontwaardigen verplicht om aan het huis te blijven wanneer de andere kinderen aan l zijn? school. Zijn zij zo verschillend van de andere kinderen aan het punt geen schoolopvoeding te ontvangen? Bestaan er moeilijkheden eigen aan de dove kinderen? Worden zij gepredisponeerd om in schoolmislukking te zijn? Hoe hun verschil erkennen en in aanmerking nemen?
Het is dus belangrijk om een integratie te denken die best voor l wordt aangepast? gebrekkig gehoorkind en zijn schoolzwaktes in aanmerking nemen.

elkedj@gmail.com
telefoon. +221772096601

مشاكل على [ل]? علمت دمج من الأطفال [أوديتيف] معيبة في إفريقيا
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo



لا يساند [أريستوت] "[قو]? هو ن? يكون ظلم مريضة من أن أيضا متعة الناس غير متساو"?

لا يتلقّى أن يعيش أو كنت [بورن] مع عقبة أيّ شيء يتيح ماذا الركن من العالم حيث الشخص يكون. حقّا, العوائق أن يكون علات يتعدّد. لذلك يمهّد الأمم يفيد العقد 1983-1992, عقد من الالناس يعاق. [ل]? يكون إجهاد وضعت على المعركة ضدّ [ستيغمتيزأيشن] مع التجهيز الإستراتيجيات من يستثير والخلق من ترقية و [د]? دمج. يكون يجعل [ل]? اقترن صدى من الأمم, [ل]? [وأو] يفيد في الأثر [ث هنديكبّد] سنون 1999-2009 عقد من الالناس.

عموما, يعيش الالناس يعاق لأسباب مختلفة في هامش من الشركة وشروطهم حيّة [إفن مور] متقلقلة في البلاد متخلّفة. ال أكثر يعرف صورة من يعاق شخص أنّ من شخص يضطرّ تحرّكت في عجلة كرسي تثبيت غير أنّ هناك تشكيل كبيرة عقبات جدّا, بعض يكون يمكن أن يكون جدّا منفصلة, مثل حالة صمم.

[ل]? يعتبر واحدة عموما في 278 مليون الالناس يعاني من معتدلة أو خسارة كبريات [أوديتيف] من الاثنان آذان. يتلقّى بين الالناس الذي يحتاج مساعدة [أوديتيف], إلّا واحدة (01) من [فورتي] (40) أيّ هو. بلغ نسبة مئويّة ثمانون من الالناس من عجز [أوديتيف] حيّة في بلاد مع سفليّة أو [أفرج ينكم] وربع من أعجاز [أوديتيف] يقعون أثناء طفولة ([وهو], 2005).

في ال يصنع بلاد, يعمّم تكنولوجيا, الطبّ والاجتماعيّة خدمات مكان في التصرف ال [ث هنديكبّد] [سري] كاملة [منس] يسهّل الحياة إلى هم أو يوهن صعوباتهم. [أن ث ون هند], في البلاد متخلّفة وخلال تطوير, [إين برتيكلر] البلاد ال [ل]? أجبرت [سوب-سهرن فريك], [ث هنديكبّد] شخص أن يعيش مع عقبته دون أيّ [بلّيتيف] معدّلة أكثر من الوقت.

عمّرت في إفريقيا, [لونغ تيم] اعتبر الالناس [أوديتيف] معيبة بما أنّ مريضات عقليّة, "أشياء", "خدعة", يمنعهم من يعلم أيّ شيء. في بلد مؤكّدة, يستمرّ الناس أن يصدق أنّ الالناس صمّاء تلقّيت ب "[سبيريتس] [دمونيقوس] و [ملفيك]". يبدي هذا ممارسات [وهيش بوينت] الالناس [أوديتيف] معيبة يستطيع يتلقّى شرط هزيلة. بسبب الوزن من تقاليد مؤكّدة, عاق الولادة من طفلة [إين برتيكلر] طفلة [أوديتيف] معيبة في أسرة [أفريكن], يعطي مكان إلى تفاسير وأضرار من أيّ نوع. لذلك, غالبا يهمل بالأسرة, همّش بالشركة, يكون غير واع من من الدولة, أحيانا [إيلّيترتس] ودون وظيفة, يعيش ال [دف برسن] في إفريقيا بعد حاليّا حالة [فر فروم] يكون محسودة.
يسبّب الطفلة صمّاء لسوء الحظّ بعض فائدة على الجماعة مستوى غير أنّ أيضا في الأسرة مستوى. الإستثمار من الواجدات قرب الأطفال صمّاء غالبا تافهة. كثير أطفال صمّاء [د]? لا يسجّل إفريقيا في المدرسة.

يختبر الأطفال [أوديتيف] معيبة, فقط مثل الأخرى أطفال في حالة العقبة, حاجات ضخمة لتربية, تدريب, يشكّل, يؤوي, تغذية, صحة, [إتك] هم اليوم ضحايا من الظاهر الاستثناء في الشركة. مهما, للأطفال صمّاء, المفتاح أن يعلم: أن يعلم ليس فحسب المدرسة أوامر غير أنّ خصوصا أن يعلم العالم, أن يعلم أيّ هم يكونون, أيّ من الالناس مع سهم كاملة يشبع مع قدرات وإمكانيات أنّ واحدة ينبغي أفقت في هم.

صحّ إلى [ل]? يكون تربية واحدة من ال [بسك ريغت] من [ل]? رجل. يتمّ أيّ إنسانيّة كائن حاجة [د]? تربية أن يكتسب معرفة يسمحه أن يسحب ربح من الميزات وفرص أيّ يقدّم طبيعة والشركة في جنرال غير أنّ أيضا أن يوفي حياة هبوط وطريق جديرة, من [س]? أن يؤكّد ك [فولّ ممبر] من جماعته ل أخيرا يساهم في تطويره.

[د] أرقام? دراسات يكشفون أنّ [ل]? تربية يتلقّى تأثير هامّة على الاجتماعيّة و [بروفسّيونل ليف] من الالناس.
في هذا اتّجاه, [ل]? مدرسة يمثّل ال [فيرست ستج] نحو مشركة [أبرت فروم] [ل]? [هوم نفيرونمنت]. مهما, من الآلاف [د]? فردات بعد يستمرّون [أوجوورد]? اليوم [د]? في يكون خاصّة في العالم.
هو [س]? يعمّر أعمال [إينتر ليا] يعيق في جنرال والناس يبلغ من حالة صمم [إين برتيكلر] الذي يكون ضحايا ال [ل]? استثناء اجتماعيّة من أيّ نوع.
نحن نلاحظ ينمو فائدة هذا سنون متأخّرة للأسئلة [د]? دمج اجتماعيّة من [ث هنديكبّد] أطفال. غير أنّ ب رغب هذا دمج ب كلّ, ن? ليس دون يرفع [ا سرتين نومبر وف] أسئلة. يكون هذا إدخال حقّا مفيدة ل [ل]? طفلة, أو ن? يكون [قو]? راحة مؤقّتة لأسرته? [س]? هو يتصرّف [د]? صحّ اجتماعيّة ويعلم دمج يسمح [ل]? طفلة أن يساهم في الأنشطة تربويّة والحياة المجموعة, أو ن? يكون هذا [قو]? يحرس, منتبهة غير أنّ المبني للمجهول, حتّى نوع بسيطة من "طعم" للأسرة أيّ يتحرّك إلى الخلف أمام الحقيقة من العقبة و [ل]? اختصّ توجيه نحو إقامة [أف وهيش] [ل]? استطاع طفلة ربحت [إرلير]?


دائما يكون [قو]? هو [د] مهمّة? أن يضمّد [ل]? طفلة صمّاء في ال [سكهوول سستم] بدءا [ل]? طفولة. [د]? قدّم بعد نسبة من 1991 بالمقررة خاصّة من الالأمم المتّحدة على الحقوق ال [ل]? رجل و [ل]? يتلقّى حالة عجز, في الأغلبية من البلاد, واحدة (01) لا أحد من عشرة (10) على الأقلّ طبيعيّة, إدراكيّة أو عقبة حسّيّة (جلسة استماع/يرى). [إين وثر ووردس,] هناك يكون بين 50 و55 مليون [د]? يعاق أطفال من أقلّ من 12 سنون, [أف وهيش] أقلّ من 5% سوفت بلغت [ل]? هدف ال [ل]? تربية ل كلّ, أيّ يكون أن ينهي الأوّليّة تربية دورة. وهذا رقم دون شكّ داخل زيادة في الحقيقة حتّى من الحالة ال [ل]? إفريقيا مع [ل]? ساعة حاليّة, أيّ يكون ميّزت بالتقدم الفقر, الحروب, الطفلة عمل, عنف والأسواء, و [فيه/سدا], [إتك]


كيف لا أن [ب] ساخطة أمام الحالة هذا يقيّد أطفال صمّاء أن يبقى في المنزل عندما الأخرى أطفال مع [ل]? مدرسة. يكونون هم هكذا مختلفة من الأخرى أطفال في النقطة لا أن يستلم مدرسة تربية? هناك يتواجد صعوبات خاصّة إلى الأطفال صمّاء? يكونون هم [برديسبوسد] أن يكون في مدرسة إخفاق? كيف أن يميّز و [تك ينتو كّوونت] فرقهم?
هو لذلك مهمّة أن يفكّر دمج على أحسن وجه يكيّف ل [ل]? طفلة [أوديتيف] معيبة وأن [تك ينتو كّوونت] ه مدرسة [ونسّس].

[إلكدجغميل.كم]
[تل.]. +221772096601

Rappelons que l’éducation est un droit fondamental de l’être humain. Le cadre d’action mondial pour répondre aux besoins éducatifs fondamentaux a été adopté depuis 1990, lors de la conférence mondiale sur l’éducation pour tous ; qui a vu la présence de 155 représentants de gouvernements.
Au terme de cette conférence, il a été noté que plus de 100 millions d’enfants, dont au moins 60 millions des filles n’ont pas accès a l’enseignement primaire, encore moins a l’éducation préscolaire. (Déclaration Mondiale de l’éducation pour tous, 1990).
A cela s’ajoute le fait que plus de 100 millions d’enfants et d’innombrables adultes n’achèvent pas le cycle éducatif de base, des millions d’autres le poursuivent jusqu’au terme, sans acquérir le niveau de connaissance et de compétence indispensable.

Ainsi, l’UNESCO, au sortir de la dernière conférence sur l’éducation à Dakar en 2000, s’est engagé à mener le dernier combat du siècle finissant, en faisant sauter tous les verrous qui bloquent encore l’accès à l’éducation à des centaines de millions d’enfants dans le monde. Lors de cette conférence, 164 pays ont décidé de prendre des mesures afin d’éliminer l’écart de scolarisation entre les enfants et parvenir a l’égalité entre les filles et garçons d’ici 2015.
Les résultats du bilan de l’Education Pour Tous à l’an 2000 ont servi de point de départ à la redéfinition des stratégies futures du mouvement de l’éducation pour tous. Le forum mondial sur l’éducation a adopté le cadre d’action de Dakar, intitulé « l’éducation pour tous : tenir nos engagements collectifs ». Ce cadre engage tous les gouvernements à garantir, à tous, une éducation de base de qualité d’ici à 2015, notamment aux filles, et s’accompagne de la promesse solennelle, de la part des pays et organismes bailleurs. Ce cadre veut également qu’aucun pays qui a pris un engagement sérieux en faveur de l’éducation de base ne voit ses efforts contraints par le manque de ressources.

Face aux défis du 21ème siècle, le cadre d’action de Dakar souligne qu’il est indispensable d’apporter une éducation de qualité et d’atteindre tous ceux qui restent exclus de l’éducation : filles, enfants travailleurs, enfants de minorités ethniques et enfants meurtris par la violence, les conflits, les handicaps et le VIH /SIDA.

Toutefois, selon Carol Bellanny, Directrice générale de l’Unicef, il va falloir admettre que pour scolariser les 5 à 30% d’enfants encore exclus, il faudra sans doute des approches plus innovantes et plus coûteuses, que pour les 70 à 95% déjà scolarisés. Cette remarque laisse entrevoir qu’il reste encore beaucoup à faire pour redynamiser l’éducation.

L’UNESCO, à travers sa publication « les politiques de l’éducation et de la formation en Afrique subsaharienne ; problématiques, orientations et perspectives » a mis en exergue les problèmes qui entravent les systèmes éducatifs en Afrique en particulier et dans le monde entier d’une manière générale.

En Inde, la planification et la mise en œuvre de l’Education pour Tous a bénéficié du soutien d’un amendement à la constitution, proclamant le droit fondamental à l’éducation. Le gouvernement central a adopté les objectifs d’EPT (accès pour tous les enfants à 8 ans à l’éducation de base de qualité d’ici 2010) et une importance particulière est accordée à l’éducation de la petite enfance.
En outre, le rapport sur l’éducation dans le monde (1993), révèle qu’en Amérique Latine 50 % seulement de ceux qui accèdent à l’enseignement primaire en terminent le cycle.

Par contre en Asie du sud, on note pour la même cible 50 %, 69 % dans les états arabes et en Amérique du Nord 85 %, en Extrême Orient et 67 % en Afrique au sud du Sahara (CHEIKH MOUSSA DIOP, 2005).
Ces statistiques révèlent les divers dysfonctionnements qui gangrènent le secteur de l’éducation dans le monde, surtout au niveau du préscolaire.

En Afrique, ce secteur est confronté à plusieurs obstacles, malgré la volonté affichée des gouvernements. Des problèmes liés à la pauvreté au manque d’infrastructures, en passant par la crise économique et la forte croissance démographique. Il s’y ajoute que les pays Africains sont, dans leur majorité, confrontés au problème de la formation des enseignants et surtout celle des éducateurs du préscolaire.
En vérité, la croissance rapide de la population africaine qui est passée de 222 millions en 1950 à près de 900 millions en l’an 2000, avec 46 % qui ont moins de quinze ans (CREA ,2002) ; représente autant d’effectifs supplémentaires auxquels, il faut donner une formation et une éducation.

C’est ainsi qu’en Côte- d’Ivoire, on assiste à la mise en place d’un dispositif de formation technique et professionnelle diversifié : enseignement, centre de formation professionnelle et centre de perfectionnement. (CHEIKH MOUSSA DIOP, 2005).

Au Cameroun, le système éducatif est placé, depuis1984, sous le signe de la recherche de la qualité de l’éducation. Les trois types d’éducation ciblés sont les suivants : le préscolaire et le primaire, l’enseignement secondaire général, l’enseignement technique et professionnel, qui sont tous gérés par l’Education Nationale (Ibid.)

Au Burkina Faso, le plan décennal d’éducation de base adopté en 1999 a été remanié pour inclure de façon plus précise les objectifs de Dakar.
Ce pays compte utiliser les écoles plus efficacement pour augmenter la qualité et les chances d’accès (en terme d’enseignements, de manuels, etc.)

Au Sénégal, l’éducation et la formation, qui sont des enjeux importants dans tout processus de développement, constituent, à cet égard, une priorité du gouvernement qui y consacre 40 % du budget de l’Etat. C’est pourquoi, la politique, désormais mise en application dans le secteur est centrée sur le renforcement du système en priorité de l’éducation de base, de l’enseignement technique et de la formation professionnelle. Un Programme Décennal de l’Education et de la Formation (PDEF), articulé en trois phases en sera l’instrument de réalisation. Ce programme constitue le cadre de mise en cohérence de l’ensemble des activités développées dans le secteur.

Toutefois, l’éducation de la petite enfance n’y est pas en reste, avec la création de la case des touts- petits ; même si, la formation du personnel d’encadrement revêt encore quelques insuffisances .

Il est aussi à noter qu’au Sénégal, la petite enfance (0-6ans), représente 26 % des effectifs de la population. Cela est dû à une forte fécondité et à la baisse considérable de la mortalité infanto-juvénile. (ROKHY DIA, 2007).

L’effectif total de cette classe d’âge était estimé à 2 millions en l’an 2000, dont 850000 enfants ayant atteint l’âge d’être admis dans un établissement préscolaire (3- 6ans) (JICA, 2004). En l’an 2000, seulement 2,7 % des enfants sont recueillis dans les établissements du préscolaire (Ibid.).

Au regard de ces statistiques, le constat est qu’en Afrique, environ, 40 millions d’enfants âgés de 6 à 11ans ne sont pas scolarisés, plus de 100 millions d’enfants scolarisés reçoivent une éducation de mauvaise qualité. En plus, entre 20 et 29 % de ceux qui sont à l’école sont des redoublants et le nombre qui abandonne l’école est en augmentation.

En définitive, il faudrait retenir que l’éducation, surtout au niveau du préscolaire dans bon nombre de pays africains est en crise. Il faut agir !

PROBLEMÁTICA DE LA EDUCACIÓN PREESCOLAR EN ÁFRICA
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿Recuerdan que l? ¿educación es un derecho fundamental de l? ser humano. ¿El marco d? ¿acción mundial para responder a las necesidades educativas fundamentales se adoptó desde 1990, en la conferencia mundial sobre l? educación para todos; quién vio la presencia de 155 representantes de Gobiernos.
¿Al término de esta conferencia, se tuvo en cuenta más que de 100 millones d? ¿niños, cuyos al menos 60 millones de las muchachas n? ¿no tienen accesos tienen l? ¿enseñanza primaria, aún tiene menos l? educación preescolar. ¿(Declaración Mundial de l? educación para todos, 1990).
¿A eso s? ¿añade el hecho de que más de 100 millones d? ¿niños y d? ¿innumerables adultos n? ¿no acaban el ciclo educativo básico, de los millones d? ¿otros lo prosiguen jusqu? al término, sin adquirir el nivel de conocimiento y competencia indispensable.

¿Así pues, l? ¿UNESCO, a salir de la última conferencia sobre l? ¿educación en Dakar en 2000, s? ¿se compromete a llevar el último combate del siglo que termina, haciendo saltar todos los cerrojos que bloquean aún l? ¿acceso a l? ¿educación para cientos de millones d? niños en el mundo. ¿En esta conferencia, 164 países decidieron tomar medidas a fin d? ¿eliminar l? ¿divergencia de escolarización entre los niños y llegar a l? ¿igualdad entre las muchachas y muchachos d? aquí 2015.
¿Los resultados del balance de l? ¿Educación para muy a l? ¿año 2000 sirvieron de inicio a la redefinición de las estrategias futuras del movimiento de l? educación para todos. ¿El foro mundial sobre l? ¿educación adoptó el marco d? ¿acción de Dakar, titulada “l? educación para todos: cumplir nuestros compromisos colectivos”. ¿Este marco compromete a todos los Gobiernos a garantizar, a todos, una educación básica de calidad d? ¿aquí a 2015, en particular, a las muchachas, y s? acompañe de la promesa solemne, por parte de los países y organismos proveedores de fondos. ¿Este marco quiere también qu? ¿ningún país que asumió un compromiso serio en favor de l? educación básica no ve sus esfuerzos obligados por la falta de recursos.

¿Ante los retos del siglo XXI, el marco d? ¿acción de Dakar destaca qu? ¿es indispensable d? ¿aportar una educación de calidad y d? ¿alcanzar todos los aquéllos que siguen siendo excluidos de l? educación: muchachas, niños trabajadores, niños de minorías étnicos y niños dañados por la violencia, los conflictos, las desventajas y el VIH /SIDA.

¿No obstante, según Carol Bellanny, Directora general de l? ¿Unicef, va a ser necesario admitir que para escolarizar del 5 al 30% d? excluidos niños aún, será necesario seguramente enfoques más innovadores y más costosos, que para el 70 al 95% ya escolarizados. ¿Esta observación deja entrever qu? ¿queda aún mucho por hacer para redinamizar l? educación.

¿L? ¿UNESCO, a través de su publicación “las políticas de l? educación y de la formación en África subsahariano; ¿problemática, orientaciones y perspectivas” destacó los problemas que obstaculizan los sistemas educativos en África en particular y en todo el mundo d? una manera general.

¿En la India, la planificación y la puesta en? ¿obra de l? ¿Educación para todos se benefició del apoyo d? ¿una enmienda a la constitución, declarando el derecho fundamental a l? educación. ¿El Gobierno central adoptó los objetivos d? ¿EPT (acceso para todos los niños a 8 años a l? ¿educación básica de calidad d? ¿aquí 2010) y se concede una importancia particular a l? educación de la pequeña infancia.
¿Además el informe sobre l? ¿educación en el mundo (1993), revela qu? ¿en la América Latina 50% solamente de los que acceden a l? enseñanza primaria terminan el ciclo.

Por el contrario en Asia del sur, se tiene en cuenta para el mismo objetivo 50%, 69% en los Estados árabes y en Norteamérica 85%, en Extremo Oriente y un 67% en África al sur del Sahara (CHEIKH ESPUMÓ DIOP, 2005).
¿Estas estadísticas revelan las distintas disfunciones que gangrènent el sector de l? educación en el mundo, sobre todo en el preescolar.

En África, este sector se enfrenta a varios obstáculos, a pesar de la voluntad indicada de los Gobiernos. ¿Problemas vinculados a la pobreza a la falta d? infraestructuras, pasando por la crisis económica y el fuerte crecimiento demográfico. ¿Él s? allí añade que se enfrenta a los países Africanos, en su mayoría, al problema de la formación de los profesores y sobre todo la de los profesores del preescolar.
¿En verdad, el crecimiento rápido de la población africana que pasó de 222 millones en 1950 cerca de a 900 millones en l? año 2000, con 46% que tienen menos de quince años (CREÓ, 2002); ¿representa tanto d? personal suplementario al cual, es necesario dar una formación y una educación.

¿C? ¿es así qu? ¿en Costa d? ¿Marfil, se asiste a la instauración d? un dispositivo de formación técnica y profesional diversificado: enseñanza, centro de formación profesional y centro de perfeccionamiento. (CHEIKH ESPUMÓ DIOP, 2005).

¿En el Camerún, el sistema educativo se coloca, depuis1984, bajo la señal de la búsqueda de la calidad de l? educación. ¿Los tres tipos d? educación específicos son los siguientes: ¿el preescolar y la enseñanza primaria, l? ¿enseñanza secundaria general, l? ¿enseñanza técnica y profesional, que todos son administrados por l? ¿Educación Nacional (Ibid)

en Burkina Faso, el plan decenal d? educación básica adoptado en 1999 se alteró para incluir de manera más precisa los objetivos de Dakar.
¿Este país piensa utilizar a las escuelas más eficazmente para incrementar la calidad y las posibilidades d? ¿acceso (en término d? ¿enseñanzas, de manuales, etc)

a Senegal, l? ¿educación y la formación, que son lo que está en juego a niveles importantes en todo proceso de desarrollo, constituyen, a este respecto, una prioridad del Gobierno hay un 40% del presupuesto de l? Estado. ¿C? ¿es por qué, la política, en adelante se centra prioritariamente aplicación en el sector en el refuerzo del sistema de l? ¿educación básica, de l? formación técnica y de la formación profesional. ¿Un Programa Decenal de l? ¿Educación y de la Formación (PDEF), articulado en tres fases será l? instrumento de realización. ¿Este programa constituye el marco de puesta en coherencia de l? conjunto de las actividades desarrolladas en el sector.

¿No obstante, l? ¿educación de la pequeña infancia n? allí no es permanece, con la creación de la casilla de los pequeños touts-; ¿aunque, la formación del personal d? marco reviste aún algunas insuficiencias.

¿Hay también que tener en cuenta qu? en Senegal, la pequeña infancia (0-6ans), representa un 26% del personal de la población. Eso se debe a una fuerte fecundidad y a la baja considerable de la mortalidad juvenil infanto. (ROKHY DIA, 2007).

¿L? ¿personal total de esta clase d? ¿se estimaba edad en 2 millones en l? ¿año 2000, cuyos 850000 niños alcanzando l? ¿edad d? admitirse en un establecimiento preescolar (3 - 6ans) (JICA, 2004). ¿En l? año 2000, se recogen solamente 2,7% de los niños en los establecimientos del preescolar (Ibid).

¿Respecto a estas estadísticas, el acta es qu? ¿en África, alrededor, 40 millones d? ¿niños viejos de 6 a 11ans no se escolarizan, más de 100 millones d? niños escolarizados reciben una educación de mala calidad. ¿Además, entre 20 y un 29% de los que están a l? ¿escuela son repetidores y el número que abandona l? escuela está en aumento.

¿En definitiva, sería necesario retener que l? educación, sobre todo en el preescolar en un gran número de países africanos está en crisis. ¡Es necesario actuar!

PROBLEMATICA DELL'ISTRUZIONE PRESCOLASTICA IN AFRICA
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Ricordiamo soltanto l? istruzione è un diritto fondamentale di l? essere umano. Il quadro d? azione mondiale per soddisfare le necessità educative fondamentali è stata adottata dal 1990, alla conferenza mondiale su l? istruzione per tutti; chi ha visto la presenza di 155 rappresentanti di governi.
Al termine di questa conferenza, è stato notato soltanto più di 100 milioni d? bambini, di cui almeno 60 milioni delle ragazze n? non hanno accessi ha l? insegnamento elementare, ancora meno ha l? istruzione prescolastica. (Dichiarazione mondiale di l? istruzione per tutti, 1990).
A ciò s? aggiunge il fatto soltanto più di 100 milioni d? bambini e d? adulti innumerevoli n? non completa il ciclo educativo di base, di milioni d? altro lo proseguono jusqu? al termine, senza acquisire il livello di conoscenza e di competenza indispensabile.

Così, l? Unesco, ad uscire dall'ultima conferenza su l? istruzione a Dakar nel 2000, s? è impegnato a condurre l'ultimo combattimento del secolo che finisce, facendo saltare tutti i bulloni che bloccano ancora l? accesso a l? istruzione a centinaia di milioni d? bambini nel mondo. A questa conferenza, 164 paesi hanno deciso di adottare misure allo scopo d? eliminare l? divergenza d'istruzione tra i bambini e raggiungere l? uguaglianza tra le ragazze e ragazzi d? qui 2015.
I risultati del bilancio di l? Istruzione per tutti a l? anno 2000 ha funto da punto di partenza alla ridefinizione delle strategie future del movimento di l? istruzione per tutti. La tribuna mondiale su l? istruzione ha adottato il quadro d? azione di Dakar, intitolata “l? istruzione per tutti: mantenere i nostri impegni collettivi„. Questo quadro impegna tutti i governi a garantire, a tutti, un'istruzione di base di qualità d? qui al 2015, in particolare alle ragazze, e s? accompagna dalla promessa solenne, da parte dei paesi ed organismi finanziatori. Questo quadro vuole anche qu? nessun paese che ha assunto un impegno serio a favore di l? istruzione di base non vede i suoi sforzi forzati dalla mancanza di risorse.

Di fronte alle sfide del 21o secolo, il quadro d? azione di Dakar sottolinea qu? è indispensabile d? portare un'istruzione di qualità e d? raggiungere tutti coloro che restano esclusi di l? istruzione: ragazze, bambini lavoratori, bambini di minoranze etniche e bambini straziati dalla violenza, i conflitti, gli handicap ed il VIU /SIDA.

Tuttavia, secondo Carol Bellanny, direttore generale di l? UNICEF, occorrerà ammettere che scolariser i 5 al 30% d? bambini ancora esclusi, occorreranno certamente approcci più innovativi e più costosi, che per i 70 al 95% già scolarisés. Quest'osservazione lascia prevedere qu? rimane ancora molto da fare rivitalizzare l? istruzione.

L? Unesco, attraverso la sua pubblicazione “le politiche di l? istruzione e della formazione in Africa subsahariana; problematiche, orientamenti e prospettive„ hanno messo in evidenza i problemi che ostacolano i sistemi educativi in Africa in particolare e in tutto il mondo d? un modo generale.

In India, la pianificazione e la messa in? opera di l? Istruzione per tutti ha beneficiato del sostegno d? un emendamento alla costituzione, che proclama il diritto fondamentale a l? istruzione. Il governo centrale ha adottato gli obiettivi d? EPT (accesso per tutti i bambini ad 8 anni a l? istruzione di base di qualità d? qui 2010) ed un'importanza particolare è attribuita a l? istruzione della piccola infanzia.
Inoltre, la relazione su l? istruzione nel mondo (1993), rivela qu? in America latina 50% soltanto di quelli che accedono a l? insegnamento elementare termina il ciclo.

Invece in Asia del sud, si nota per lo stesso obiettivo 50%, 69% negli stati arabi ed in America settentrionale 85%, in Estremo Oriente ed il 67% nell'AFRICA subsahariana (CHEIKH SCHIUMÒ DIOP, 2005).
Queste statistiche rivelano le diverse disfunzioni che gangrènent il settore di l? istruzione nel mondo, soprattutto al livello del prescolastico.

In Africa, questo settore è confrontato a molti ostacoli, nonostante la volontà pubblicata dei governi. Problemi collegati con la povertà alla mancanza d? infrastrutture, passando per la crisi economica e la forte crescita demografica. Egli s? vi aggiunge che i paesi africani, nella loro maggioranza, sono confrontati al problema della formazione degli insegnanti e soprattutto quella degli insegnanti del prescolastico.
In verità, la crescita rapida della popolazione africana che è passata da 222 milioni nel 1950 quasi a 900 milioni in l? anno 2000, con il 46% che hanno meno di quindici anni (CREÒ, 2002); rappresenta tanto d? forze di lavoro supplementari alle quali, occorre dare una formazione ed un'istruzione.

C? è così qu? in costa d? Avorio, si assiste alla messa in atto d? un dispositivo di formazione tecnica e professionale differenziato: insegnamento, centro di formazione professionale e centro di perfezionamento. (CHEIKH SCHIUMÒ DIOP, 2005).

In Camerun, il sistema educativo è messo, depuis1984, sotto il segno della ricerca della qualità di l? istruzione. I tre tipi d? istruzione determinati è le seguenti: il prescolastico ed il primario, l? insegnamento secondario generale, l? formazione tecnica e professionale, che tutti sono gestiti da l? Istruzione nazionale (Ibid.)

in Burkina-Faso, il piano decennale d? istruzione di base adottato nel 1999 è stata cambiata per includere in modo più preciso gli obiettivi di Dakar.
Questo paese intende utilizzare le scuole più efficacemente per aumentare la qualità e le possibilità d? accesso (in termine d? insegnamenti, di manuali, ecc.)

al Senegal, l? istruzione e la formazione, che sono sfide importanti in qualsiasi processo di sviluppo, costituiscono, a questo proposito, una priorità del governo che vi dedica il 40% del bilancio di l? Stato. C? è perché, la politica, ormai messa in applicazione nel settore è centrato sul rafforzamento del sistema prioritariamente di l? istruzione di base, di l? formazione tecnica e della formazione professionale. Un Programma decennale di l? Istruzione e della formazione (PDEF), articolato in tre fasi sarà l? strumento di realizzazione. Questo programma costituisce il quadro di messa in coerenza di l? insieme delle attività sviluppate nel settore.

Tuttavia, l? istruzione della piccola infanzia n? non vi è ne resta, con la creazione della scatola dei touts- piccoli; anche se, la formazione del personale d? cornice riveste ancora alcune insufficienze.

È anche da notare qu? in Senegal, la piccola infanzia (0-6ans), rappresenta il 26% delle forze di lavoro della popolazione. Ciò è dovuto ad una forte produttività ed al ribasso considerevole della mortalità infanto-giovanile. (ROKHY DIA, 2007).

L? forza di lavoro totale di questa classe d? età era stimata a 2 milioni in l? anno 2000, di cui 850000 bambini che hanno raggiunti l? età d? essere ammesso in uno stabilimento prescolastico (3 - 6ans) (JICA, 2004). In l? anno 2000, soltanto il 2,7% dei bambini è raccolto negli stabilimenti del prescolastico (Ibid.).

Nei confronti di queste statistiche, la constatazione è qu? in Africa, circa, 40 milioni d? bambini da 6 a 11ans scolarisés, più di 100 milioni d? bambini scolarisés ricevono un'istruzione di cattiva qualità. Inoltre, tra 20 e 29% di quelli che sono a l? scuola è ripetenti ed il numero che abbandona l? scuola è in aumento.

In definitiva, occorrerebbe trattenere soltanto l? istruzione, soprattutto al livello del prescolastico in un buon numero di paesi africani è in crisi. Occorre agire!

PROBLEMATIK DER VORSCHULERZIEHUNG IN AFRIKA
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Erinnern nur an l? Erziehung ist ein Grundrecht von l? menschliches Wesen. Der Rahmen d? Aktion weltweit, um den grundlegenden Erziehungserfordernissen zu entsprechen, ist seit 1990 auf der weltweiten Konferenz zu l angenommen worden? Erziehung für alle; wer sah die Anwesenheit von 155 Regierungsvertretern.
Nach Ablauf dieser Konferenz ist er nur mehr als 100 Millionen d festgestellt worden? Kinder darunter wenigstens 60 Millionen der Mädchen n? haben Zugänge hat l? Primarbereich hat noch weniger l? Vorschulerziehung. (Weltweite Erklärung l? Erziehung für alle 1990).
AN das s? die Tatsache nur mehr als 100 Millionen fügt d hinzu? Kinder und d? unzählige Erwachsene n? den Erziehungszyklus der Basis, der Millionen vollenden d? andere verfolgen es jusqu? am Begriff, ohne den Stand der Kenntnis und unentbehrlicher Zuständigkeit zu erwerben.

Somit l? UNESCO an aus der letzten Konferenz zu l herauszukommen? Erziehung in Dakar im Jahre 2000 s? verpflichtet wird, den letzten beendenden Kampf des Jahrhunderts zu führen, indem man läßt alle Riegel springen, die noch l blockieren? Zugang zu l? Erziehung an Hunderte von Millionen d? Kinder in der Welt. Auf dieser Konferenz haben 164 Länder beschlossen, Maßnahmen um d zu ergreifen? l zu eliminieren? Einschulungsabweichung zwischen den Kindern und l zu erreichen? Gleichheit zwischen den Mädchen und Jungen d? hier 2015.
Die Ergebnisse der Bilanz l? Erziehung für alle an l? Jahr 2000 haben der Neudefinierung der künftigen Strategien der Bewegung l als Ausgangspunkt gedient? Erziehung für alle. Das weltweite Forum auf l? Erziehung hat den Rahmen d angenommen? Aktion von Dakar mit der Bezeichnung „l? Erziehung für alle: unsere gemeinsamen Verpflichtungen zu halten“. Dieser Rahmen fordert alle Regierungen auf, allen eine Grundbildung von Qualität d zu garantieren? hier an 2015 insbesondere an den Mädchen und s? begleitet vom feierlichen Versprechen seitens der Länder und Kapitalgeberorganismen. Dieser Rahmen will ebenfalls qu? kein Land, das eine ernsthafte Verpflichtung zugunsten der l eingegangen ist? Grundbildung sieht ihre Anstrengungen nicht, die durch den Mangel an Mitteln gezwungen wurden.

Angesichts der Herausforderungen des 21. Jahrhunderts der Rahmen d? Aktion von Dakar unterstreicht qu? es ist unentbehrlich d? eine Erziehung der Qualität und d zu bringen? all jene zu erreichen, die Ausgeschlossene l bleiben? Erziehung: Mädchen, fleißige Kinder, ethnische Minderheitskinder und durch die Gewalt, die Konflikte, die Schwachpunkte und das /SIDA-HIV gequetschte Kinder.

Allerdings nach Carol Bellanny allgemeine Leiterin l? UNICEF wird es notwendig sein anzunehmen, daß, um die 5 bis 30% d einzuschulen? noch ausgeschlossene Kinder wird es zweifellos innovativerer und kostspieligerer Konzepte bedürfen, daß für 70 bis 95% schon eingeschult. Diese Bemerkung läßt qu vorhersehen? man muß noch viel noch machen, um l zu wiederbeleben? Erziehung.

L? UNESCO durch ihre Veröffentlichung „die Politiken l? Erziehung und der Bildung in subsahraischem Afrika; Problematik, Leitlinien und Perspektiven hat“ die Probleme hervorgehoben, die die Erziehungssysteme in Afrika insbesondere und in der ganzen Welt d stören? eine allgemeine Art.

In Indien die Planung und das Setzen in? Werk l? Erziehung für alle hat von der Unterstützung d profitiert? eine Abänderung an der Verfassung, die das Grundrecht auf l verkündet? Erziehung. Die zentrale Regierung hat die Zielsetzungen d angenommen? EPT (Zugang für alle Kinder zu 8 Jahren an l? Grundbildung von Qualität d? hier 2010) und eine besondere Bedeutung wird l beigemessen? Erziehung der kleinen Kindheit.
Außerdem der Bericht über l? Erziehung in der Welt (1993), enthüllt qu? in Lateinamerika 50% nur von jenen, die zu l gelangen? Primarbereich davon beendet den Zyklus.

Dagegen in Südasien stellt man für dasselbe Ziel 50%, 69% in den arabischen Staaten und in Nordamerika 85%, in Fernem Osten und 67% in Afrika im Süden der Sahara fest (CHEIKH SCHÄUMTE DIOP, 2005).
Diese Statistiken enthüllen die verschiedenen Probleme, die den Bereich l gangrènent? Erziehung in der Welt besonders beim vorschulischen.

In Afrika wird dieser Bereich mit mehreren Hindernissen konfrontiert, trotz des angeschlagenen Willens der Regierungen. Probleme, die mit der Armut mit dem Mangel d zusammenhängen? Infrastrukturen indem man durch die Wirtschaftskrise und das starke Bevölkerungswachstum übergeht. Er s? fügt dazu hinzu, daß die afrikanischen Länder in ihrer Mehrheit mit dem Problem der Ausbildung der Lehrer und besonders jener der Erzieher des vorschulischen konfrontiert werden.
In Wahrheit das schnelle Wachstum der afrikanischen Bevölkerung, die von 222 Millionen im Jahre 1950 zu etwa 900 Millionen in l übergegangen ist? Jahr 2000 mit 46%, die weniger als fünfzehn Jahre (SCHUF, 2002) alt sind; so dar stellt d? zusätzliches Personal, dem man eine Bildung und eine Erziehung geben muß.

C? so ist qu? in Küste d? Elfenbein erlebt man die Einführung d? eine diversifizierte Einrichtung von technischer und beruflicher Bildung: Unterricht, Zentrum von Berufsbildung und Vervollkommnungszentrum. (CHEIKH SCHÄUMTE DIOP, 2005).

In Kamerun wird das Erziehungssystem depuis1984 unter dem Zeichen der Forschung der Qualität l gesetzt? Erziehung. Die drei Typen d? Erziehung gezielt sind folgende: das vorschulische und die Grundschule, l? allgemeiner Sekundarbereich, l? technische und Berufsausbildung, die alle durch l verwaltet werden? Bildungs- und Schulwesen (Ibid.)

Im Burkina Faso der zehnjährliche Plan d? Grundbildung ist angenommen im Jahre 1999 umgestaltet worden, um die Zielsetzungen von Dakar präziser einzuschließen.
Dieses Land beabsichtigt, die Schulen wirksamer zu benutzen, um die Qualität und die Chancen d zu erhöhen? Zugang (in Begriff d? Unterricht von Handbüchern usw.)

in Senegal, l? allgemeine und berufliche Bildung die wichtige Einsätze in jedem Entwicklungsvorgang sind, stellen in dieser Hinsicht eine Priorität der Regierung dar, die dort 40% des Budgets l widmet? Stand. C? warum ist die Politik, von nun an in die Praxis umgesetzt im Bereich vorzugsweise auf der Verstärkung des Systems von l zentriert wird? Grund-, Bildung l? technischer Unterricht und der Berufsbildung. Ein zehnjähriges Programm l? Erziehung und der Bildung (PDEF), wird gegliedert in drei Phasen davon l sein? Verwirklichungsinstrument. Dieses Programm bildet den Rahmen des Setzens in Kohärenz l? Gesamtheit der Aktivitäten, die im Bereich entwickelt wurden.

Allerdings l? Erziehung der kleinen Kindheit n? ist dort davon bleibt mit der Schaffung des Kastens der kleinen touts-; selbst wenn die Ausbildung des Personals d? Rahmen bekleidet noch einige Unzulänglichkeiten.

Er ist auch, qu festzustellen? in Senegal vertritt die kleine Kindheit (0-6ans), 26% des Personals der Bevölkerung. Das ist auf eine starke Fruchtbarkeit und auf den beträchtlichen Rückgang der infanto-jugendlichen Sterblichkeitsrate zurückzuführen. (ROKHY DIA 2007).

L? Gesamtpersonal dieser Klasse d? Alter wurde auf 2 Millionen in l geschätzt? Jahr 2000 darunter 850000 Kinder, die l erreicht haben? Alter d? in einer Vorschuleinrichtung (3 - 6ans) angenommen zu werden (JICA, 2004). In l? Jahr 2000 werden nur 2,7% der Kinder in den Einrichtungen des vorschulischen (Ibid.) gesammelt.

Im Hinblick auf diese Statistiken ist das Protokoll qu? in Afrika ungefähr 40 Millionen d? alte Kinder von 6 an 11ans werden nicht eingeschult, mehr als 100 Millionen d? eingeschulte Kinder erhalten eine Erziehung schlechter Qualität. Außerdem zwischen 20 und 29% von jenen, die an l sind? Schule sind Sitzenbleiber und die Zahl, die l aufgibt? Schule steigt.

Endgültig müßte man nur l zurückhalten? Erziehung besonders beim vorschulischen in einer beträchtlichen Anzahl afrikanischer Länder ist in Krise. Man muß handeln!

PROBLEMÁTICA DA EDUCAÇÃO PRÉ-ESCOLAA NA ÁFRICA
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Recordam único l? educação é um direito fundamental de l? ser humano. O quadro d? acção mundial para responder às necessidades educativas fundamentais foi adoptada desde 1990, aquando da conferência mundial sobre l? educação para todos; quem viu a presença de 155 representantes de governos.
No fim deesta conferência, foi notado único mais de 100 milhões d? crianças, das quais pelo menos 60 milhões das raparigas n? não têm acessos tem l? ensino primário, ainda tem menos l? educação pré-escolaa. (Declaração Mundial de l? educação para todos, 1990).
Aaquilo s? acrescenta o facto de mais de 100 milhões d? crianças e d? inúmeros adultos n? não termina o ciclo educativo básico, dos milhões d? outros prosseguem-no jusqu? ao termo, sem estar a adquirir o nível de conhecimento e de competência indispensável.

Assim, l? UNESCO, à sair da última conferência sobre l? educação em Dacar em 2000, s? é comprometido a efectuar o último combate do século que termina, fazendo saltar todos os ferrolhos que bloqueiam ainda l? acesso à l? educação à centena de milhões d? crianças no mundo. Aquando deesta conferência, 164 países decidiram tomar medidas assim d? eliminar l? desvio de escolarização entre as crianças e chegar a l? igualdade entre as raparigas e rapazes d? aqui 2015.
Os resultados do balanço de l? Educação para muito à l? ano 2000 serviram de ponto de partida à redefinição das estratégias futuras do movimento de l? educação para todos. O fórum mundial sobre l? educação adoptou o quadro d? acção de Dacar, intitulado “l? educação para todos: ter os nossos compromisso colectivos”. Este quadro contrata todos os governos a garantir, à todos, uma educação básica de qualidade d? aqui à 2015, nomeadamente às raparigas, e s? acompanhe da promessa solene, por parte dos países e organismos arrendadores. Este quadro igualmente quer qu? nenhum país que tomou um compromisso sério em prol de l? educação básica não vê os seus esforços forçados pela falta de recursos.

Perante os desafios do século XXI, o quadro d? acção de Dacar sublinha qu? é indispensável d? trazer uma educação de qualidade e d? atingir todos os que permanecem excluídos de l? educação: raparigas, crianças trabalhadoras, crianças de minorias étnicas e crianças mortificadas pela violência, pelos conflitos, as deficiências e o VIH /SIDA.

No entanto, de acordo com Carol Bellanny, Directriz geral de l? UNICEF, vai ser necessário admitir que para escolarizar do 5 à 30% d? crianças ainda excluídas, será necessário sem dúvida abordagens mais inovadoras e mais dispendiosas, que para o 70 à 95% já escolarizados. Esta observação deixa prever qu? permanece ainda muito fazer para redynamiser l? educação.

L? UNESCO, através da sua publicação “as políticas de l? educação e da formação na África subsariana; problemáticas, orientações e perspectivas” destacaram os problemas que obstruem os sistemas educativos na África em especial e no mundo inteiro d? uma maneira geral.

Em Índia, a planificação e a aposta? obra de l? Educação para todos beneficiou do apoio d? uma alteração à constituição, proclamando o direito fundamental à l? educação. O governo central adoptou os objectivos d? EPT (acessos para todas as crianças à 8 anos à l? educação básica de qualidade d? aqui 2010) e uma importância específica é atribuída à l? educação da pequena infância.
Além disso, o relatório sobre l? educação no mundo (1993), revela qu? em América Latina 50% apenas deos que acedem à l? ensino primário termina o ciclo.

Em contrapartida na Ásia do Sul, nota-se para o mesmo alvo 50%, 69% nos estados árabes e na América do Norte 85%, na Extremo Oriente e 67% na África ao Sul do Sara (CHEIKH ESPUMOU DIOP, 2005).
Estas estatísticas revelam os diversos disfuncionamentos que gangrènent o sector de l? educação no mundo, sobretudo a nível do pré-escolar.

Na África, este sector é confrontado com vários obstáculos, apesar da vontade afirmada dos governos. Problemas ligados à pobreza à falta d? infra-estruturas, passando pela crise económica e o forte crescimento demográfico. Ele s? lá acrescenta que os países Africanos, na sua maioria, são confrontados ao problema da formação dos professores e sobretudo a dos educadores do pré-escolars.
Em verdade, o crescimento rápido da população africana que passou de 222 milhões em 1950 à quase 900 milhões em l? ano 2000, com 46% que têm menos de quinze anos (CRIOU, 2002); representa tanto d? efectivos suplementares aos quais, é necessário dar uma formação e uma educação.

C? é assim qu? em Costa d? Marfim, assiste-se ao instaurado d? um dispositivo de formação técnica e profissional diversificado: ensino, centro de formação profissional e centro de aperfeiçoamento. (CHEIKH ESPUMOU DIOP, 2005).

Ao Camarões, o sistema educativo é colocado, depuis1984, sob o sinal da investigação da qualidade de l? educação. Os três tipos d? educação orientados são os seguintes: o pré-escolar e o primário, l? ensino secundário geral, l? ensino técnico e profissional, que todos são gerido por l? Educação Nacional (Ibid.)

no Burquina Faso, o plano decenal d? educação básica adoptada em 1999 foi alterada para incluir de maneira mais precisa os objectivos de Dacar.
Este país conta utilizar mais eficazmente as escolas para aumentar a qualidade e as possibilidades d? acesso (em termo d? ensinos, de manuais, etc.)

no Senegal, l? educação e a formação, que são desafios importantes em qualquer processo de desenvolvimento, constituem, a esse respeito, uma prioridade do governo há 40% do orçamento de l? Estado. C? é porque, a política, doravante posto em aplicação no sector é centrado no reforço do sistema antes de mais nada de l? educação básica, de l? ensino técnico e da formação profissional. Um Programa Decenal de l? Educação e da Formação (PDEF), articulada em três fases será l? instrumento de realização. Este programa constitui o quadro de aposta em coerência de l? conjunto das actividades desenvolvidas no sector.

No entanto, l? educação da pequena infância n? lá não é permanece, com a criação do compartimento dos touts- pequenos; ainda que, a formação do pessoal d? enquadramento cobre ainda algumas insuficiências.

É necessário também notar qu? ao Senegal, a pequena infância (0-6ans), representa 26% dos efectivos da população. Aquilo deve-se à uma forte fecundidade e em a baixa considerável da mortalidade infantojuvenil. (ROKHY DIA, 2007).

L? efectivo total desta classe d? idade era considerada à 2 milhões em l? ano 2000, do qual 850000 crianças que têm atingido l? idade d? ser admitido num estabelecimento pré-escolar (3 - 6ans) (JICA, 2004). Em l? ano 2000, apenas 2,7% das crianças são recolhidos nos estabelecimentos do pré-escolars (Ibid.).

Em relação destas estatísticas, a constatação é qu? em África, cerca de, 40 milhões d? crianças idosas de 6 à 11ans não são escolarizadas, mais de 100 milhões d? crianças escolarizadas recebem uma educação de má qualidade. Além disso, entre 20 e 29% deos que estão à l? escola é repetentes e o número que abandona l? escola está aumento.

Finalmente, seria necessário reter único l? educação, sobretudo a nível do pré-escolar muitos dos países africanos está crise. É necessário agir!

PROBLEMS OF PRE-SCHOOL EDUCATION IN AFRICA
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Let us point out what L? is education a basic right of L? human being. D tallies it? was action world to meet the fundamental educational needs adopted since 1990, at the time of the world conference on L? education for all; who saw the presence of 155 representatives of governments.
At the end of was this conference, it noted that more than 100 million D? children, including at least 60 million girls N? access does not have has L? does primary education teaching, even less have L? pre-school education. (World Declaration of L? education for all, 1990).
With that S? the fact adds that more than 100 million D? children and D? innumerable adults N? do not complete the basic educational cycle, million D? do others continue it jusqu? at the end, without acquiring the level of knowledge and essential competence.

Thus, L? UNESCO, with leaving the last conference on L? education in Dakar in 2000, S? is engaged to carry out the last combat of the finishing century, while making jump all the bolts which still block L? access to L? education to hundreds of million D? children in the world. At the time of did this conference, 164 countries decide to take measures so D? to eliminate L? does variation of schooling enter the children and to arrive has L? does equality enter the girls and boys D? here 2015.
Results of the assessment of L? Education For All with L? were year 2000 used as starting point with the redefinition of the future strategies of the movement of L? education for all. The world forum on L? did education adopt the framework D? action of Dakar, heading “L? education for all: to keep to our collective commitments”. This framework urges all the governments to guarantee, with all, a basic education of quality D? here at 2015, in particular with the girls, and S? accompany by the solemn promise, the countries and organizations financial backers. This framework also wants qu? no country which pledged serious in favour of L? basic education does not see its efforts constrained by the lack of resources.

Vis-a-vis the challenges of the 21st century, the framework D? does action of Dakar underline qu? it is essential D? to bring an education of quality and D? to reach all those which remain excluded from L? education: hard-working girls, children, ethnic children of minorities and ravaged children by violence, the conflicts, the handicaps and the HIV /SIDA.

However, according to Carol Bellanny, general Director of L? Will UNICEF, it be necessary to admit that to provide education for the 5 to 30% D? still excluded children, one will undoubtedly need approaches more innovating and more expensive, than for the 70 to 95% already provided education for. Does this remark show the possibility for qu? it remains still much to make for redynamiser L? education.

L? UNESCO, through its publication “policies of L? education and of the formation in sub-Saharan Africa; did problems, orientations and prospects” put forward the problems which block the education systems in particular in Africa and in the whole world D? a general manner.

In India, planning and the setting in? uvre of L? Did education for All profit from the support D? an amendment with the constitution, proclaiming the basic right to L? education. Did the central government adopt the objectives D? EPT (access for all the children to 8 years to L? basic education of quality D? here 2010) and is a particular importance attached to L? education of the early childhood.
Moreover, the report/ratio on L? does education in the world (1993), reveal qu? in Latin America 50% only of those which reach to L? primary education teaching finish the cycle of it.

On the other hand in South Asia, one notes for the same target 50%, 69% in the Arab states and in North America 85%, in Far East and 67% in Africa in the south of the Sahara (SHEIK FOAMED DIOP, 2005).
Do these statistics reveal the various dysfunctions which gangrènent the sector of L? education in the world, especially on the level of the pre-school one.

In Africa, this sector is confronted with several obstacles, in spite of the posted will of the governments. Problems involved in poverty with the lack D? infrastructures, while passing by the economic crisis and the strong demographic growth. It S? y adds that the African countries are, in their majority, confronted with the problem of the training of the teachers and especially that of the teachers of the pre-school one.
In truth, fast growth of the African population which passed from 222 million in 1950 to nearly 900 million in L? year 2000, with 46% which have less than fifteen years (CREATED, 2002); D represents as much? additional manpower for which, it is necessary to give a training and an education.

C? is thus qu? in Coast D? Does ivory, one attend the installation D? a device of technical and vocational training diversified: teaching, center of vocational training and center of improvement. (SHEIK FOAMED DIOP, 2005).

At is Cameroun, the education system placed, depuis1984, under the sign of the quality assurance of L? education. The three types D? education targeted are as follows: the pre-school one and the primary education, L? secondary education general, L? teaching technical and professional, which all is managed by L? National education (ibid)

In Burkina Faso, the decennial plan D? basic education adoptee in 1999 was altered to include in a more precise way the objectives of Dakar.
This country intends to use the schools more effectively to increase quality and the chances D? access (in term D? lesson, of handbooks, etc)

In Senegal, L? education and the formation, which are important stakes in any process of development, constitutes, in this respect, a priority of the government which devotes 40% of the budget of L to it? State. C? is why, the policy, from now on application in the sector is centered on the reinforcement of the system in priority of L? basic education, of L? technical teaching and of the vocational training. A Decennial Program of L? Will education and of Formation (PDEF), articulated in three phases be L? instrument of realization. This program constitutes the framework of consistency of L? together activities developed in the sector.

However, L? education of early childhood N? y is not in remainder, with the creation of the box of the small touts-; even if, staff training D? framing revêt still some insufficiencies.

It is also to note qu? in Senegal, the early childhood (0-6ans), accounts for 26% of manpower of the population. That is due to a strong fruitfulness and the considerable fall of infanto-youthful mortality. (ROKHY DIA, 2007).

L? total staff complement of this class D? was age estimated at 2 million in L? year 2000, including 850000 children having reached L? age D? to be allowed in a pre-school establishment (3 - 6ans) (JICA, 2004). In L? year 2000, only 2,7% of the children are collected in the establishments of pre-school (ibid).

Taking into consideration these statistics is, the report qu? in Africa, approximately, 40 million D? aren't old children of 6 with 11ans provided education for, more than 100 million D? provided education for children receive an education of bad quality. Moreover, between 20 and 29% of those which are to L? are school redoubling and numbers it which gives up L? school is in increase.

Ultimately, it would have to be retained that L? education, especially on the level of the pre-school one in considerable African countries is in crisis. It is necessary to act!

PROBLEM AV FÖRTRÄNINGSUTBILDNING I AFRIKA
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Låt oss peka ut vilket L? är utbildning en grundläggande rätt av L? människa. D kontrollräknar det? var den handlingvärldsmeeten de bilda behoven för grunden som adopterades efter 1990, på tiden av världskonferensen på L? utbildning för alla; vem sågar närvaroen av 155 tekniker av regeringar.
På avsluta av var denna konferens, det noterade att mer än 100 miljon D? barn däribland åtminstone 60 miljon flickor N? ta fram har inte har L? har primär utbildningsundervisning, även mindre L? förträningsutbildning. (Världsförklaring av L? utbildning för alla, 1990).
Med det S? faktumet tillfogar att mer än 100 miljon D? barn och D? innumerable vuxen människa N? inte det grundläggande bilda cyklar, avslutar miljon D? fortsätter andra det jusquen? på avsluta utan att få det jämnt av kunskap och nödvändig kompetens.

Således L? UNESCO med att lämna den sist konferensen på L? utbildning i Dakar i 2000, S? är förlovat att bära ut den sist striden av det fulländande århundradet, stunddanandehoppet alla kasta i sig som stilla kvarter L? ta fram till L? utbildning till hundratals miljon D? barn i världen. På tiden av gjorde denna konferens, 164 länder avgör att ta mäter så D? att avlägsna L? skriver in variation av skolgång barnen, och har att ankomma L? skriver in jämställdhet flickorna och pojkarna D? här 2015.
Resultat av bedömningen av L? Utbildning för alla med L? användes år 2000 som startpunkt med omdefinitionen av de framtida strategierna av rörelsen av L? utbildning för alla. Världsfora på L? adopterade utbildning ramen D? handling av Dakar som heading ”L? utbildning för alla: till uppehället till våra kollektiva förpliktelser”. Denna ram manar alla regeringar för att garantera, med alla, en grundläggande utbildning av kvalitets- D? här på 2015, i synnerhet med flickorna och S? medfölj vid det högtidliga löftet, länderna och finansiella hjälpare för organisationar. Denna ram önskar också qu? inget land som förpliktade allvarligt i favör av L? grundläggande utbildning ser inte dess tvungna försök vid bristen av resurser.

Vis-a-vis utmaningarna av det 21st århundradet ramen D? understryker handlingen av Dakar qu? det är nödvändigt D? att komma med en utbildning av kvalitets- och D? att nå allt de som återstår uteslutna från L? utbildning: arbetsamma flickor, barn, etniska barn av minoriteter och härjade barn vid våld, konflikterna, handikappen och HIVEN /SIDA.

Emellertid enligt carolen Bellanny, allmän direktör av L? Ska UNICEF, är det nödvändigt att medge det för att ge utbildning för 5na till 30% D? stilla uteslutna barn, en ska otvivelaktigt behov att närma sig mer införa nyheter och dyrare, än för förutsatt att utbildningen för 70 till 95% den redan för. Visar denna anmärkning möjligheten för qu? den återstår stilla mycket att göra för redynamiser L? utbildning.

L? UNESCO politik till och med för dess publikation ”av L? utbildning och av bildandet i sub-Saharan Afrika; satta eftersände problem, riktningar och utsikter” problemen som kvarteret utbildningssystemen i synnerhet i Afrika och i den hela världen D? ett allmänt sätt.

I Indien, att planera och inbrottet? uvre av L? utbildning för all vinst från servicen D? en rättelse med konstitutionen som rakt till proklamerar det grundläggande let? utbildning. Adopterade centralregeringen målen D? EPT (ta fram för alla barn till 8 år till L? grundläggande utbildning av kvalitets- D? här är 2010) och en särskild betydelse som fästas till L? utbildning av tidig sortbarndomen.
Dessutom rapporten/förhållandet på L? avslöjer utbildning i världen (1993), qu? i Latinamerika 50% endast av de som når till L? primärt utbildningsundervisningfullföljande cykla av den.

Å ena sidan i södra Asien, noterar man för samma uppsätta som mål 50%, 69% i det arabiskt påstår och i Nordamerika 85%, i avlägsen öst och 67% i Afrika i söderna av Sahara (SCHEJKEN SKUMMAD DIOP, 2005).
Avslöjer dessa statistik de olika dysfunctionsna som gangrènent sektoren av L? utbildning i världen, speciellt på det jämnt av förträningen en.

I Afrika konfronteras denna sektor med flera hinder, trots postad ska av regeringarna. Problem som är involverade i armod med bristen D? infrastrukturer, stundbortgång vid den ekonomiska krisen och den starka demografiska tillväxten. Det S? y tillfogar att de afrikanska länderna, i deras majoritet, konfronteras med problemet av utbildningen av lärarna och att speciellt av lärarna av förträningen en.
Fasta tillväxt av den afrikanska befolkningen som passerade från 222 miljoner i 1950 till nästan 900 miljoner i L i sanning? år 2000, med 46% som har mer mindre än SKAPADE femton år (, 2002); D föreställer så mycket? extra arbetskraft att som, det är nödvändigt ger en utbildning och en utbildning.

C? thus är qu? i segla utmed kusten D? Deltar i elfenben, ett installationen D? en apparat av diversifierad teknisk och yrkesmässig utbildning: undervisning centrerar av yrkesmässig utbildning och centrerar av förbättring. (SCHEJK SKUMMAD DIOP, 2005).

På förläggas Cameroun, utbildningssystemet, depuis1984, under underteckna av den kvalitets- försäkringen av L? utbildning. De tre typerna D? uppsätta som mål utbildning är som följer: förträningen en och den primära utbildningen, L? påbyggnadsundervisninggeneral, L? yrkesmässig undervisning som är teknisk och, som allt klaras av av L? Medborgareutbildning (ibid)

i Burkina Faso, det decennial planerar D? den grundläggande utbildningsadopteen i 1999 förändrades för att inkludera i mer preciserar långt målen av Dakar.
Detta land ämnar använda skolar effektivare till kvalitets- förhöjning, och riskerar D? ta fram (i benämna D? kurs av handböcker, etc.)

i Senegal, L? utbildning och bildandet, som är viktiga insatser i några som är processaa av utveckling, utgör, härvidlag, en prioritet av regeringen som ägnar 40% av budgeten av L till den? Statligt. C? är why politiken, från på applikation i sektoren centreras nu på förstärkningen av systemet i prioritet av L? grundläggande utbildning, av L? teknisk undervisning och av den yrkesmässiga utbildningen. Ett Decennial program av L? Ska utbildning och av bildande (PDEF), artikulerat i tre arrangerar gradvis är L? instrumentera av genomförande. Detta program utgör ramen av konsistens av L? tillsammans aktiviteter som framkallas i sektoren.

Emellertid L? utbildning av tidig sortbarndom N? y är inte i rest, med skapelsen av boxas av det litet touts-; om även, bemanna utbildning D? inrama revêt stilla några brister.

Det är också att notera qu? i Senegal tidig sortbarndomen (0-6ans), konton för 26% av arbetskraft av befolkningen. Det är tack vare en stark fruitfulness och den betydliga nedgången av infanto-ungdomlig dödlighet. (ROKHY-DIAMETER, 2007).

L? slutsumman bemannar komplement av denna klassificerar D? beräknades åldern på 2 miljoner i L? år 2000, däribland 850000 barn som har nått L? ålder D? att vara tillåtet i en förträningsetablering (3 - 6ans) (JICA, 2004). I L? året 2000, endast 2.7% av barnen samlas i etableringarna av förträningen (ibid).

Ta in i övervägande är dessa statistik, rapporten qu? i Afrika ungefärligt, 40 miljon D? inte är gammala barn av 6 med 11ans förutsatt att utbildning för, mer än 100 miljon D? provided utbildning för barn mottar en kvalitets- utbildning av dåligan. Dessutom mellan 20 och 29% av de som är till L? skolar redoubling och numrerar det vilket ger upp L? skola är i förhöjning.

Ultimately skulle det måste att behållas att L? utbildning speciellt på det jämnt av förträningen en i betydliga afrikanska länder är i kris. Det är nödvändigt att agera!

ПРОБЛЕМЫ ОБРАЗОВАНИЯ PRE-SCHOOL В АФРИКЕ
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Препятствуйте нам point out что l? образование основное right of l? людское существование. D tallies оно? были встречей мира действия основные воспитательные потребности принятые с 1990, во время конференции мира на l? образование для всех; увидело присутсвие 155 представителей правительств.
На конце находилось это конференция, оно заметило то больше чем 100 миллионов d? дети, вклюая по крайней мере 60 миллионов девушок n? доступ не имеет имеет l? главным образом преподавательство образования, даже имеет l? образование pre-school. (Объявление мира l? образование для всех, 1990).
С тем s? факт добавляет то больше чем 100 миллионов d? дети и d? несметные взрослые n? не завершейте основной воспитательный цикл, миллион d? другие продолжают его jusqu? на конце, без приобретать уровень знания и необходимой правомочности.

Таким образом, l? UNESCO, с оставлять последнее конференция на l? образование в Dakar в 2000, s? включен унести последний бой заканчивать столетия, пока делающ скачкой все болты которые все еще преграждают l? достигните к l? образование к сотниам миллиона d? дети в мире. Во время это конференция, 164 страны решило принять измерения так d? исключить l? изменение обучать регистрирует детей и приехать имеет l? равность регистрирует девушок и мальчиков d? здесь 2015.
Результаты оценки l? Образование для всех с l? год 2000 был использован как точка отсчета с переопределенностью будущих стратегий движения l? образование для всех. Форум мира на l? образование приняло рамки d? действие Dakar, возглавляя «l? образование для всех: держать к нашим собирательным принятиям окончательного решения». Эти рамки принуждают все правительства для того чтобы гарантировать, с всеми, основное образование качества d? здесь на 2015, в частности с девушками, и s? сопроводите торжественным посылом, странами и backers организаций финансовохозяйственными. Эти рамки также хотят qu? отсутствие страны pledged серьезное in favour of l? основное образование не видит свои ограниченные усилия отсутсвием ресурсов.

Vis-a-vis возможности 2його столетие, рамки d? действие Dakar underline qu? будет необходимым d? принести образование качества и d? для достижения всего те остают исключили от l? образование: hard-working девушки, дети, этнические дети несовершеннолетий и ravaged дети расправой, конфликтами, гандикапами и HIV /SIDA.

Однако, согласно Кэрол Bellanny, вообще директор l? UNICEF, оно будет обязательно для того чтобы впустить то для того чтобы обеспечить образование для 5 до 30% d? все еще исключенным детям, одному несомненно будут нужны подходы больше innovating и дороге, чем для образования от 70 до 95% уже обеспеченного для. Это примечание показывает возможность для qu? оно остает все еще много, котор нужно сделать для redynamiser l? образование.

L? UNESCO, через политики свое издание «l? образование и образования в sub-Saharan Африке; проблемы, ориентации и перспективности» put forward проблемы которые преграждают системы образования в частности в Африке и в всем мире d? вообще образ.

В Индии, запланировании и установке внутри? uvre l? Сделало образование для всего профита от поддержки d? поправка при конституция, провозглашая основныа права к l? образование. Центральное правительство приняло задачи d? EPT (доступ для всех детей до 8 лет к l? основное образование качества d? здесь 2010) и будет определенной важностью прикрепленной к l? образование предыдущего детства.
Сверх того, рапорт/коэффициент на l? образование в мире (1993), показывает qu? в латинской америке 50% только тех достигают к l? главным образом отделка преподавательства образования цикл его.

С другой стороны в South Asia, одно замечает на такая же цель 50%, 69% в арабских положениях и в Северной Америке 85%, в Дальнем востке и 67% в Африке в юге Сахары (SHEIK FOAMED DIOP, 2005).
Эти статистик показывают различные дисфункции gangrènent участок l? образование в мире, специально на уровне pre-school одного.

В Африке, этот участок confronted с несколькими препон, in spite of вывешенная воля правительств. Проблемы, котор включили в скудость с отсутсвием d? инфраструктуры, пока проходящ економичюеским кризисом и сильным демографическим ростом. Оно s? y добавляет что африканские страны, в их большинстве, confronted с проблемой тренировки учителей и специально что учителей pre-school одного.
В правде, быстрый рост африканской населенности которая прошла от 222 миллиона в 1950 до почти 900 миллионов в l? год 2000, с 46% которое имеют меньш чем 15 СОЗДАННЫХ лет (, 2002); D представляет как много? дополнительная сила человека для, обязательно дать тренировку и образование.

C? таким образом qu? в свободном полете d? Слоновая кость, одно присутствует на установке d? приспособление технически и ой профессиональной подготовки: преподавательство, центр профессиональной подготовки и центр улучшения. (SHEIK FOAMED DIOP, 2005).

На помещен Камерун, система образования, depuis1984, под знаком обеспечения качества l? образование. 3 типа d? пристрелнное образование следующим образом: pre-school одно и главным образом образование, l? генералитет среднее образование, l? учить технически и профессиональный, которым всему управляют l? Национальное образование (ibid)

в Burkina Faso, decennial плане d? основной adoptee образования в 1999 был изменен для того чтобы включить в более точную дорогу задачи Dakar.
Эта страна предназначает использовать школы эффективно для того чтобы увеличить качество и шансы d? достигните (в термин d? урок, руководств, etc)

в Сенегале, l? образованием и образованием, которое будут важные колья в любом процессе разработки, образовывают, in this respect, приоритет правительства которое посвящает 40% из бюджети l к ему? Положение. C? будет почему, политика, from now on применение в участке центризует на подкреплении системы в приоритете l? основное образование, l? технически преподавательство и профессиональной подготовки. Decennial программа l? Образованием и образования (PDEF), после того как я артикулировано в 3 участках будет l? аппаратура осуществления. Эта программа образовывает рамки последовательности l? совместно деятельности превратились в участке.

Однако, l? образование предыдущего детства n? y не находится в остатке, с творением коробки малого touts-; even if, подготовка персонала d? обрамляя revêt все еще некоторые недостаточности.

Оно должна также заметить qu? в Сенегале, предыдущее детство (0-6ans), определяет 26% из силы человека населенности. То из-за сильной плодовитости и значительного падения infanto-моложавой смертности. (ДИАМЕТР ROKHY, 2007).

L? полный комплект штата этого типа d? время было оценено на 2 миллиона в l? год 2000, включая 850000 детей достигая l? время d? быть позволенным в установке pre-school (3 - 6ans) (JICA, 2004). В l? год 2000, только 2.7% из детей собран в установках pre-school (ibid).

Принимающ в рассмотрение эти статистик, рапорт qu? в Африке, приблизительно, 40 миллионов d? не будут старые дети 6 с 11ans обеспеченным образованием для, больше чем 100 миллионов d? при условии образование для детей получает образование плохого качества. Сверх того, между 20 и 29% из тех которые к l? школа redoubling и номера оно дает вверх l? школа находится в увеличении.

Предельно, оно быть сохраненным что l? образование, специально на уровне pre-school одного в значительных африканских странах находится в кризисе. Обязательно подействовать!

PROBLEMATIEK VAN DE VOORSCHOOLSE OPVOEDING IN AFRIKA
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Wijzen slechts op l? de opvoeding is een fundamenteel recht van l? menselijk wezen. Het kader d? de actie is wereld om aan de fundamentele educatieve behoeften te beantwoorden sinds 1990, bij de wereldbespreking over l goedgekeurd? opvoeding voor iedereen; wie heeft de aanwezigheid van 155 vertegenwoordigers van regeringen gezien.
Na afloop van deze bespreking, werd hij slechts meer dan 100 miljoen d genoteerd? kinderen, waarvan minstens 60 miljoen de meisjes n? niet heeft de toegang heeft l? het lager onderwijs, nog minder heeft l? voorschoolse opvoeding. (Wereldverklaring van l? opvoeding voor iedereen, 1990).
AAN dat s? het feit slechts meer dan 100 miljoen voegt d toe? kinderen en d? talloze volwassenen n? de educatieve basiscyclus niet, van de miljoenen beëindigen d? ander zetten het voort jusqu? aan de termijn, zonder het niveau van kennis en absoluut noodzakelijke bevoegdheid te verkrijgen.

Aldus l? Unesco, aan van de laatste bespreking weggaan over l? opvoeding in Dakar in 2000, s? wordt verplicht om het laatste gevecht van de eeuw te leiden dat, door alle grendels eindigt, te laten springen die nog l blokkeren? toegang tot l? opvoeding aan honderdtallen miljoenen d? kinderen in de wereld. Bij deze bespreking, hebben 164 landen besloten om maatregelen teneinde d te treffen? l uitschakelen? verschil van onderwijs tussen de kinderen en l bereiken? gelijkheid tussen de meisjes en jongens d? hier 2015.
De resultaten van de balans van l? Opvoeding voor allemaal aan l? het jaar 2000 heeft als uitgangspunt aan de herdefiniëring van de toekomstige strategieën van de beweging van l gediend? opvoeding voor iedereen. Het wereldforum over l? de opvoeding heeft het kader d goedgekeurd? actie van Dakar, getiteld „l? de opvoeding voor iedereen: onze collectieve verplichtingen nakomen“. Dit kader spoort alle regeringen ertoe aan om, aan iedereen, een basisopvoeding van kwaliteit d te garanderen? hier om 2015, met name aan de meisjes, en s? vergezelt van de plechtige belofte, van de landen en instanties verhuurders. Dit kader wil eveneens qu? geen enkel land dat een ernstige verbintenis voor l heeft aangegaan? de basisopvoeding kent niet zijn inspanningen die door het gebrek aan hulpbronnen worden verplicht.

Tegenover de uitdagingen van de 21e eeuw, het kader d? onderstreept de actie van Dakar qu? het is absoluut noodzakelijk d? een opvoeding van kwaliteit en d brengen? al degenen bereiken die uitgeslotenen van l blijven? de opvoeding: meisjes, ijverige kinderen, kinderen van etnische minderheden en kinderen meurtris door het geweld, de conflicten, de handicaps en het HIV /SIDA.

Evenwel volgens Carol Bellanny, algemene Directrice van l? UNICEF, zal men moeten toegeven dat om 5 tot 30% d te scholen? nog uitgesloten kinderen, zal er waarschijnlijk meer innoverende en duurdere benaderingen nodig zijn, dat voor 70 tot 95% reeds geschoold. Deze opmerking laat qu voorzien? men moet nog veel nog doen om l te revitaliseren? opvoeding.

L? Unesco, door zijn publicatie „het beleid inzake l? opvoeding en van de opleiding in Afrika bezuiden de Sahara; de problematiek, de beleidsvoorstellen en de vooruitzichten hebben“ de problemen op de voorgrond gesteld die de educatieve systemen in Afrika in het bijzonder en in de gehele wereld d belemmeren? een algemene manier.

In Indië, de planning en de inzet in? werk van l? De opvoeding voor iedereen heeft van de steun d genoten? een amendement aan de samenstelling, dat het fundamentele recht op l afkondigt? opvoeding. De centrale regering heeft de doelstellingen d goedgekeurd? EPT (toegang voor alle kinderen tot 8 jaar aan l? basisopvoeding van kwaliteit d? hier 2010) en bijzondere waarde wordt aan l gehecht? opvoeding van de kinderjaren.
Bovendien het verslag over l? de opvoeding in de wereld (1993), openbaart qu? in Latijns-Amerika 50% alleen maar daarvan die l bereiken? het lager onderwijs beëindigen de cyclus ervan.

Daarentegen in Zuid-Azië, merkt men voor hetzelfde doelwit 50%, 69% in de Arabische standen en in Noord-Amerika 85%, in Verre Oosten en 67% in Afrika ten zuiden van de Sahara (CHEIKH SCHUIMDE DIOP, 2005) op.
Deze statistieken openbaren de verschillende stoornissen die de sector van l gangrènent? opvoeding in de wereld, vooral op het niveau van voorschools.

In Afrika, wordt deze sector geconfronteerd met verschillende hinderpalen, ondanks de te kennen gegeven wil van de regeringen. Problemen in verband met de armoede aan het gebrek d? infrastructuren, door via de economische crisis en de sterke bevolkingsaanwas te gaan. Hij s? voegt er eraan toe dat de Afrikaanse landen, in hun meerderheid, worden geconfronteerd met het probleem van de opleiding van de leraren en vooral die van de opvoeders van voorschools.
In waarheid, de snelle groei van de Afrikaanse bevolking die van 222 miljoen in 1950 bijna 900 miljoen in l is verhoogd? jaar 2000, met 46% die minder dan vijftien jaar hebben (CREËERDE, 2002); vertegenwoordigt net zoveel d? aanvullend personeelsbestand waaraan, men een opleiding en een onderwijs moet geven.

C? is aldus qu? in Kust d? Ivoor, is men van de totstandbrenging d getuige? een gediversifiëerd hulpmiddel van technische en beroeps opleiding: onderwijs, centrum voor beroepsopleiding en vervolmakingscentrum. (CHEIKH SCHUIMDE DIOP, 2005).

In Kameroen, wordt het educatieve systeem, depuis1984, onder het teken van het onderzoek van de kwaliteit van l geplaatst? opvoeding. De drie soorten d? de opvoeding gericht zijn de volgenden: voorschools en het lagere onderwijs, l? algemeen secundair onderwijs, l? technisch en het beroepsonderwijs, die iedereen per l worden beheerd? Nationale opvoeding (Ibid.)

in Burkina Faso, het tienjarenplan d? de basisopvoeding werd goedgekeurd in 1999 gewijzigd om op nauwkeurigere wijze de doelstellingen van Dakar in te sluiten.
Dit land wil de scholen gebruiken meer doeltreffend om de kwaliteit en de kansen d te verhogen? toegang (in termijn d? onderwijs, van handboeken, enz)

aan Senegal, l? het onderwijs en de vorming, die een aanzienlijke inzet in elk ontwikkelingsproces zijn, vormen, in dit verband, een prioriteit van de regering die er 40% van de begroting van l eraan wijdt? Staat. C? waarom, is de politiek, voortaan toegepast in de sector op de versterking van het systeem in de eerste plaats van l wordt gecentreerd? basisopvoeding, van l? technisch onderwijs en van de beroepsopleiding. Een Tienjarig Programma van l? De opvoeding en van de Vorming (PDEF), zal gearticuleerd in drie fases l ervan zijn? instrument van implementatie. Dit programma vormt het kader van inzet in samenhang van l? geheel van de activiteiten die in de sector worden ontwikkeld.

Evenwel l? opvoeding van de kinderjaren n? is er niet blijft, met de oprichting van het hokje van kleine touts-; zelfs wanneer, de opleiding van het personeel d? het kader bekleedt nog enkele tekortkomingen.

Er zij eveneens op gewezen qu? in Senegal, vertegenwoordigen de kinderjaren (0-6ans), 26% van het personeelsbestand van de bevolking. Dat is te wijten aan een sterke aanzienlijke vruchtbaarheid en neerwaarts van hetjeugdige sterftecijfer. (ROKHY DIA, 2007).

L? totaal personeelsbestand van deze klasse d? de leeftijd werd op 2 miljoen in l geschat? jaar 2000, waarvan 850000 kinderen die l hebben bereikt? leeftijd d? in een voorschoolse instelling toegelaten worden (3 - 6ans) (JICA, 2004). In l? jaar 2000, wordt alleen maar 2,7% van de kinderen in de instellingen van voorschools verzameld (Ibid.).

Ten aanzien van deze statistieken, is de constatering qu? in Afrika, ongeveer, 40 miljoen d? de kinderen van 6 aan 11ans worden niet, meer dan 100 miljoen d geschoold? de geschoolde kinderen ontvangen een opvoeding van slechte kwaliteit. Bovendien tussen 20 en 29% daarvan die aan l zijn? de school zijn bisstudenten en het aantal dat l opgeeft? de school stijgt.

Ten slotte zou men slechts l moeten tegenhouden? de opvoeding, vooral op het niveau van voorschools in een grote aantal Afrikaanse landen bevindt zich in een crisis. Men moet handelen!

مشاكل من [بر-سكهوول] تربية في إفريقيا
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
تركتنا أشرت ما [ل]? يكون تربية حق أساسيّة [ل]? كائن إنسانيّة. [د] يوفّق هو? كان عمل عالم أن لقاء الحاجات أساسيّة تربويّة يتبنّى منذ 1990, [أت ث تيم وف] العالم مؤتمر على [ل]? تربية ل كلّ; الذي رأى الوجود من 155 ممثلات الحكومات.
في النهاية من كان هذا مؤتمر, هو لاحظ أنّ أكثر من 100 مليون [د]? أطفال, يتضمّن على الأقلّ 60 مليون بنات ن? منفذة لا يتلقّى [ل]? أوّليّة تربية تعليم, حتّى بعض يتلقّى [ل]? [بر-سكهوول] تربية. (عالم إعلان ال [ل]? تربية ل كلّ, 1990).
مع أنّ [س]? يضيف الحقيقة أنّ أكثر من 100 مليون [د]? أطفال و [د]? بالغ غيرقابل للإحصاء ن? لا يتمّ الدورة أساسيّة تربويّة, مليون [د]? أخرى يستمرّ هو [جوسقو]? في النهاية, دون يكتسب المستوى من معرفة وكفاءة أساسيّة.

لذلك, [ل]? [أونسك], مع يترك المؤتمر متأخّرة على [ل]? تربية في داكار في 2000, [س]? يكون شبكت أن يوفي القتال متأخّرة من ال ينهي قرن, بينما يجعل طفرة [ألّ ث] براغي أيّ بعد يسدّ [ل]? نفذت إلى [ل]? تربية إلى مئات من مليون [د]? أطفال في العالم. [أت ث تيم وف] هذا مؤتمر, 164 بلاد قرّر أن يأخذ إجراءات هكذا [د]? أن يزيل [ل]? تنوع من يعلم يدخل الأطفال وأن يصل يتلقّى [ل]? حالة تساو يدخل البنات وفتية [د]? هنا 2015.
نتيجات من التقييم ال [ل]? تربية ل كلّ مع [ل]? كان سنة 2000 استعملت ك [سترت بوينت] مع الإعادة تحديد من الإستراتيجيات مقبلة من الحركة ال [ل]? تربية ل كلّ. العالم ساحة على [ل]? تربية تبنّى الهيكل [د]? عمل داكار, [هدينغ] "[ل]? تربية ل كلّ: أن يحافظ إلى تعهداتنا جماعيّة". يعجّل هذا هيكل [ألّ ث] حكومات أن يضمن, مع كلّ, تربية أساسيّة نوعية [د]? هنا في 2015, [إين برتيكلر] مع البنات, و [س]? رافقت بالوعد جليلة, البلاد وتنظيمات أنصار ماليّة. يريد هذا هيكل أيضا [قو]? ما من بلد أيّ رهن جدّيّة [إين ففوور وف] [ل]? لا يرى تربية أساسيّة جهوده يقيّد بالافتقار الموردات.

[فيس--فيس] التحديات من ال [21ست سنتثري], الهيكل [د]? عمل داكار يسطّر [قو]? هو [د] أساسيّة? أن يحضر تربية من نوعية و [د]? أن يبلغ كلّ استثنى أنّ أيّ يبقى من [ل]? تربية: خرب بنات [هرد-ووركينغ], أطفال, أطفال عرقيّة أقليات وأطفال بعنف, النزاعات, العقبات وال [هيف] /SIDA.

مهما, وفقا ل كارول [بلّنّي], مديرة عامّة [ل]? [أونيسف], هو سيكون ضروريّة أن يعترف أنّ أن يزوّد تربية ل ال 5 إلى 30% [د]? بعد سيحتاج يستنى أطفال, واحدة دون شكّ مقاربة كثير يبتكر وأكثر غالية, من ل ال 70 [تو] 95% سابقا يزوّد تربية ل. هذا ملاحظة يبدي الإمكانية ل [قو]? هو يبقى بعد كثير أن يجعل ل [ردنميسر] [ل]? تربية.

[ل]? [أونسك], من خلال نشره "سياسات ال [ل]? تربية ومن التشكيل في [سوب-سهرن فريك]; مشاكل, توجيهات وتوقعات" [بوت فورورد] المشاكل أيّ يسدّ ال [إدوكأيشن سستم] [إين برتيكلر] في إفريقيا وفي العالم كاملة [د]? طريقة عامّة.

في هند, تخطيط والعمليّة إعداد داخل? [أوفر] ال [ل]? أتمّ تربية لكلّ ربح من الدعم [د]? تعديل مع الدستور, يعلن الحق أساسيّة إلى [ل]? تربية. ال [سنترل غفرنمنت] تبنّى الأهداف [د]? [إبت] (منفذة ل [ألّ ث] أطفال إلى 8 سنون إلى [ل]? تربية أساسيّة نوعية [د]? هنا 2010) و[برتيكلر يمبورتنس] يربط إلى [ل]? تربية من الطفولة مبكّرة.
فضلا عن ذلك, التقرير/نسبة على [ل]? تربية في العالم (1993), يكشف [قو]? في [لتين مريك] 50% فقط من أنّ أيّ يبلغ إلى [ل]? أوّليّة تربية تعليم إنجاز الدورة من هو.

[أن ث ون هند] في [سوث سا], يلاحظ واحدة ل ال نفسه هدف 50%, 69% في الدول عربيّة وفي [نورث مريك] 85%, في [فر ست] و67% في إفريقيا في الجنوب من صحراء (الشّيخ [فوأمد] [ديوب], 2005).
هذا إحصائيّة يكشفون الاختلال وظيفيّ مختلفة أيّ [غنغرننت] القطاعة ال [ل]? تربية في العالم, خصوصا على المستوى من ال [بر-سكهوول] واحدة.

في إفريقيا, جابهت هذا قطاعة مع عدّة عوائق, [إين سبيت وف] ال يعيّن إرادة من الحكومات. مشاكل يتضمّن في فقر مع الافتقار [د]? بنية أساسيّة, بينما يمرّ ب ال [إكنوميك كريسس] والحالة نموّ قوّيّة ديموغرافيّة. هو [س]? [ي] يضيف أنّ جابهت ال [أفريكن كونتري], في أغلبيتهم, مع المشكلة من التدريب من المعلمات وخصوصا أنّ من المعلمات من ال [بر-سكهوول] واحدة.
في حقيقة, حالة نموّ سريعة من الالسّكان [أفريكن] أيّ مرّ من 222 مليون في 1950 إلى تقريبا 900 مليون في [ل]? سنة 2000, مع 46% أيّ يتلقّى أقلّ من خمسة عشر سنون (يخلق, 2002); [د] يمثّل مثل كثير? قوّة بشريّة إضافيّة ل أيّ, هو يكون ضروريّة أن يعطي تدريب وتربية.

[ك]? يكون لذلك [قو]? في ساحل [د]? عاج, واحدة يحضر التجهيز [د]? نوّع أداة من فنّيّة و [فوكأيشنل ترينينغ]: تعليم, مركز ال [فوكأيشنل ترينينغ] ومركز التحسين. (الشّيخ [فوأمد] [ديوب], 2005).

في يكون كامرون, ال [إدوكأيشن سستم] وضعت, [دبويس1984], تحت الإشارة من ال [قوليتي سّورنس] ال [ل]? تربية. الثلاثة أنواع [د]? تربية يستهدف [أس فولّووس]: ال [بر-سكهوول] واحدة والتربية أوّليّة, [ل]? ثانويّة تربية جنرال, [ل]? يعلم فنّيّة ومحترفة, أيّ كلّ يكون أدرت ب [ل]? [نأيشنل دوكأيشن] ([إيبيد])

في بوركينا فاسو [فس], الخطة عقديّة [د]? أساسيّة تربية غيّرت شخص في 1999 كان أن يتضمّن في أكثر طريق دقيقة الأهداف داكار.
ينوي هذا بلد أن يستعمل المدارس أكثر بشكل فعّال أن يزيد نوعية والفرص [د]? نفذت (في عبارة [د]? دروس, من كتّيّبات, [إتك])

في سنغال, [ل]? يمثّل تربية والتشكيل, أيّ يكون أوتاد مهمّة في أيّ عملية التطوير, [إين ثيس رسبكت], أولوية من الحكومة أيّ يكرّس 40% من الميزانية ال [ل] إلى هو? دولة. [ك]? لماذا, السياسة, [فروم نوو ون] تطبيق في القطاعة يكون ركّزت على التقوية من النظامة في أولوية ال [ل]? تربية أساسيّة, من [ل]? تعليم فنّيّة ومن ال [فوكأيشنل ترينينغ]. برنامج عقديّة [ل]? تربية ومن تشكيل ([بدف]), يمفصل في ثلاثة أطوار سيكون [ل]? جهاز التحقيق. يمثّل هذا برنامج الهيكل التماسك ال [ل]? معا طوّر أنشطة في القطاعة.

مهما, [ل]? تربية من طفولة مبكّرة ن? [ي] ليس في الباقي, مع الخلق من الصندوق من الصغيرة [تووتس-]; [إفن يف], [ستفّ ترينينغ] [د]? يشكّل [رفت] بعد بعض نقصانات.

هو أيضا أن يلاحظ [قو]? في سنغال, يعلّل الطفولة مبكّرة ([0-6نس]), 26% من قوّة بشريّة من الالسّكان. أنّ واجبة إلى فائدة قوّيّة والسقوط هامّة من وفاة [إينفنتو-ووثفول]. ([روكهي] [ديا], 2007).

[ل]? إجماليّة ملاكة تكملة من هذا صنف [د]? كان عمر قدّمت في 2 مليون في [ل]? سنة 2000, بما في ذلك 850000 أطفال يتلقّى يبلغ [ل]? عمر [د]? أن يكون سمحت في [بر-سكهوول] إقامة (3 - [6نس]) ([جيك], 2004). في [ل]? جمعت سنة 2000, فقط 2,7% من الأطفال في الإقامات ال [بر-سكهوول] ([إيبيد]).

يأخذ داخل إعتبار هذا إحصائيّة, التقرير [قو]? في إفريقيا, تقريبا, 40 مليون [د]? ليسوا أطفال قديمة من 6 مع [11نس] يزوّد تربية ل, أكثر من 100 مليون [د]? بشرط تربية لأطفال يستلم تربية من نوعية سيّئة. فضلا عن ذلك, بين 20 و29% من أنّ أيّ يكون إلى [ل]? يكون مدرسة يضعف وأرقام هو أيّ يعطي فوق [ل]? مدرسة في زيادة.

أخيرا, اضطرّ هو كنت احتبست أنّ [ل]? تربية, خصوصا على المستوى من ال [بر-سكهوول] واحدة في [أفريكن كونتري] هامّة في أزمة. هو ضروريّة أن يتصرّف!

Le droit à l’éducation est un des droits fondamentaux de l’homme. Tout être humain a besoin d’une éducation pour acquérir des connaissances lui permettant de tirer profit des avantages et opportunités que présentent la nature et la société de manière générale mais aussi de mener une vie descente et digne, de s’affirmer en tant que membre à part entière de sa communauté pour enfin participer à son développement.

L’éducation peut contribuer à améliorer la sécurité, la santé, la prospérité et l’équilibre dans le monde. Son importance dans le système mondial a incité la communauté internationale en 1948 à en faire un pilier de la déclaration universelle des droits de l’homme.
Nombre d’études révèlent que l’éducation a une influence considérable sur la vie sociale et professionnelle des personnes.
En ce sens, l’école constitue la première étape vers la socialisation en dehors de l’environnement familial. Cependant, des milliers d’individus continuent encore aujourd’hui d’en être privés dans le monde.

Il s’agit entre autres des personnes handicapées qui sont victimes de l’exclusion sociale dont les multiples facettes se rapportent non seulement aux revenus, au statut professionnel, au logement, à la santé, à la perception subjective de vivre décemment mais surtout à l’accès à l’éducation.
La volonté d’éduquer les enfants à besoins éducatifs spéciaux n’est donc pas apparue sans raison dans le débat social.
Plus qu’un simple mouvement spontané, elle procède d’une histoire et d’un contexte sur le devenir de l’enfant handicapé.
A travers chaque époque, la figure de l’anormalité est en oscillation entre son maintien dans une position sociale périphérique, son rejet et son acceptation, son exclusion et son intégration.

Les personnes handicapées sont fortement confrontées à l’exclusion sociale dès leur plus jeune age, du fait de la discrimination et des obstacles dressés par la société. De ce fait, on assiste de plus en plus à un déficit d’éducation dans bien des cas ainsi que le révèle l’enquête « Handicaps- Incapacités Dépendance » (HID) de l’INSEE qui estime que :
- 26% des personnes de 20 ans et + hébergés dans des établissements pour adultes handicapés déclarent avoir interrompu leurs études pour des raisons médicales et 59% de celles qui les ont poursuivies ont une scolarité perturbée par leur handicap. Au total 45 % déclarent ne savoir ni lire, ni écrire, ni compter.
- 3% des personnes de 20 ans et + vivant à domicile déclarent être incapables de lire, d’écrire, de compter et 35% n’ont aucun diplôme.
En effet, l’insuffisance de statistiques est en soi révélatrice du peu d’intérêt porté jusqu’ici à cette importante couche de la société quelles que soient par ailleurs la nature et la sévérité de leurs troubles.

Les enfants vivant avec un handicap ont été très souvent négligés dans les systèmes éducatifs. Cette situation s’explique par le fait que, à des niveaux différents, les enfants handicapés font toujours l’expérience de la ségrégation dans la société, en famille comme à l’école.

En fait chaque personne se développe dans un contexte culturel et écologique particulier. Les capacités fonctionnelles, l’identité personnelle et les habitudes de vie quotidiennes sont affectées par ce contexte. Cette conception de la personne aide à comprendre comment la société contribue à créer des conditions « handicapantes ».La question est de savoir comment les différences fonctionnelles de la personne et les conditions régnant dans le contexte physique et social interagissent pour créer la participation sociale ou la situation de handicap.

L’enfant handicapé vit sa situation avec des attitudes, des sentiments qu’il a acquis en réagissant aux attitudes classificatrices et différenciatrices des milieux qui l’ont perçu comme « différent des autres », ce que l’on a coutume de dire.


Actuellement, le problème des enfants en situation de handicap repose sur le débat de leur éducation en terme de besoins et plus précisément sur la préoccupation liée à leur accès aux structures scolaires. Les documents publiés pour soutenir l’éducation intégrée pendant ces dernières années ont mis l’accent sur les étapes pratiques pour aider les écoles à devenir plus intégratives.

Aujourd’hui les difficultés d’apprentissage ne sont plus en vues comme des traits caractéristiques appartenant à une personne, mais plutôt comme le résultat d’une interaction entre l’apprenant et les ressources humaines et matérielles disponibles pour l’aider dans son instruction.
Une des taches fondamentales d’action relatif à l’intégration transformatrice en matière d’éducation est de maximaliser la participation pour tous en réduisant autant que possible les obstacles à l’apprentissage. L’élaboration d’une pédagogie intégrative est un élément clé de cette entreprise.


elkedj@gmail.com

INTEGRACIÓN ESCOLAR DE LOS NIÑOS EN SITUACIÓN DE DESVENTAJA
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿El derecho a l? ¿educación es uno de los derechos fundamentales de l? hombre. ¿Todo ser humano tiene necesidad d? ¿una educación para adquirir conocimientos que le permiten sacar provecho de las ventajas y oportunidades que presentan la naturaleza y la sociedad general y también de llevar una vida digna pendiente y, de s? afirmar como miembro de pleno derecho de su comunidad por fin para participar en su desarrollo.

¿L? ¿educación puede contribuir a mejorar la seguridad, la salud, la prosperidad y l? equilibrio en el mundo. ¿Su importancia en el sistema mundial incitó a la comunidad internacional en 1948 a hacer un pilar de la declaración universal de los derechos de l? hombre.
¿Número d? ¿estudios revelan que l? educación tiene una influencia considerable sobre la vida social y profesional de las personas.
¿En este sentido, l? ¿escuela constituye la primera etapa hacia la socialización fuera de l? medio ambiente familiar. ¿Sin embargo, millares d? ¿individuos siguen aún aujourd? ¿hoy d? estar privados en el mundo.

¿Él s? ¿actúa entre otras cosas de las personas minusválidas que son víctimas de l? ¿exclusión social cuyas múltiples facetas se producen beneficio no solamente a las rentas, al estatuto profesional, al alojamiento, a la salud, a la percepción subjetiva de vivir decente pero sobre todo a l? ¿acceso a l? educación.
¿La voluntad d? ¿educar los niños a necesidades educativos especiales n? pues no apareció sin razón en el debate social.
¿Más qu? ¿un simple movimiento espontáneo, procede d? ¿una historia y d? ¿un contexto sobre el pasar a ser de l? niño minusválido.
¿A través de cada tiempo, la figura de l? anormalité está en oscilación entre su mantenimiento en una posición social periférica, su rechazo y su aceptación, su exclusión y su integración.

¿Se enfrenta a las personas minusválidas mucho a l? exclusión social a partir de su más joven edad, a causa de la discriminación y los obstáculos elaborados por la sociedad. ¿Por lo tanto, se asiste cada vez más a un déficit d? ¿educación en muchos casos así como lo revele l? ¿investigación “Desventajas Incapacidades Dependencia” (HID) de l? INSEE que considera que:
- un 26% de las personas de 20 años y + albergados en establecimientos para adultos minusválidos declaran haber parado sus estudios por razones médicas y un 59% de las que las prosiguieron tienen una escolaridad perturbada por su desventaja. En total 45% declaran saber ni leer, ni escribir, ni contar.
- ¿un 3% de las personas de 20 años y + vivo a domicilio declaran ser incapaces de lira, d? ¿escribir, de contar y 35% n? tienen ningún título.
¿En efecto, l? ¿insuficiencia de estadísticas está poco en sí revelador del d? ¿interés llevado jusqu? aquí a esta importante capa de la sociedad cualquiera que sea por otra parte la naturaleza y la severidad de sus desordenes.

Se ha descuidado a los niños que vivían con una desventaja muy a menudo en los sistemas educativos. ¿Esta situación s? ¿explica por el hecho de que, a niveles diferentes, los niños minusválidos hacen siempre l? ¿experiencia de la segregación en la sociedad, en familia como a l? escuela.

En realidad cada persona se desarrolla en un contexto cultural y ecológico particular. ¿Las capacidades funcionales, l? identidad personal y las prácticas de vida diarias son afectadas por este contexto. Esta concepción de la persona ayuda a incluir cómo la sociedad contribuye a crear condiciones “que dificultan”. La cuestión consiste en saber cómo las diferencias funcionales de la persona y las condiciones que reinan en el contexto físico y social obran recíprocamente para crear la participación social o la situación de desventaja.

¿L? ¿niño minusválido vive su situación con actitudes, sentimientos qu? ¿adquirió reaccionando a las actitudes clasificadoras y diferenciadoras de los medios que l? ¿percibieron como “diferente de los otros”, lo que l? se tiene hábito de decir.


Actualmente, el problema de los niños en situación de desventaja se basa en el debate de su educación en términos de necesidades y más concretamente en la preocupación vinculada a su acceso a las estructuras escolares. ¿Los documentos publicados para sostener l? ¿educación integrada durante estos últimos años pusieron l? acento sobre las etapas prácticas para ayudar a las escuelas a convertirse en más integrativos.

¿Aujourd? ¿hoy las dificultades d? ¿aprendizaje no están ya en vistas como características características que pertenecen a una persona, sino más bien como el resultado d? ¿una interacción entre l? ¿aprendiendo y los recursos humanos y materiales disponibles para l? ayudar en su instrucción.
¿Una de las manchas fundamentales d? ¿acción relativo a l? ¿integración transformadora en materia d? ¿educación es maximizar la participación para reduciendo al mismo tiempo en la medida de lo posible los obstáculos a l? aprendizaje. ¿L? ¿elaboración d? una pedagogía integrativa es un elemento clave de esta empresa.


elkedj@gmail.com

INTEGRAZIONE SCOLASTICA DEI BAMBINI IN SITUAZIONE D'HANDICAP
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Il diritto a l? istruzione è uno dei diritti fondamentali di l? uomo. Ogni essere umano ha bisogno d? un'istruzione per acquisire conoscenze che gli permettono di trarre vantaggio dai vantaggi ed opportunità che presentano la natura e la società generalmente ma anche di condurre una vita discesa e degna, di s? affermare come membro a pieno titolo della sua Comunità infine per partecipare al suo sviluppo.

L? istruzione può contribuire a migliorare la sicurezza, la salute, la prosperità e l? equilibrio nel mondo. La sua importanza nel sistema mondiale ha indotto la Comunità internazionale nel 1948 a fare un pilastro della dichiarazione universale dei diritti di l? uomo.
Numero d? studi rivelano soltanto l? istruzione esercita un'influenza considerevole sulla vita sociale e professionale delle persone.
In questo senso, l? scuola costituisce la prima tappa verso la socializzazione al di fuori di l? ambiente familiare. Tuttavia, migliaia d? individui continuano ancora aujourd? oggi d? in essere privati nel mondo.

Egli s? agisce tra l'altro delle persone minorate che sono vittime di l? esclusione sociale i cui aspetti multipli si riferiscono non soltanto ai redditi, allo statuto professionale, all'alloggio, alla salute, alla percezione soggettiva di vivere decorosamente ma soprattutto a l? accesso a l? istruzione.
La volontà d? istruire i bambini a necessità educative n speciali? non è dunque apparso senza ragione nel dibattito sociale.
Più qu? un semplice movimento spontaneo, procede d? una storia e d? un contesto sul divenire di l? bambino minorato.
Attraverso ogni epoca, la figura di l? anormalité è in oscillazione tra il suo mantenimento in una posizione sociale periferica, il suo rifiuto e la sua accettazione, la sua esclusione e la sua integrazione.

Le persone minorate sono fortemente confrontate a l? esclusione sociale fin dalla loro più giovane età, a causa della discriminazione e degli ostacoli elaborati dalla società. Pertanto, si assiste sempre più ad un deficit d? istruzione in molti casi come lo rivela l? indagine “handicap incapacità dipendenza„ (HID) di l? INSEE che ritiene che:
- il 26% delle persone di 20 anni e + alloggiati in stabilimenti per adulti minorati dichiara essersi interrotto i loro studi per ragioni mediche ed il 59% di quelle che le hanno proseguite ha una scolarità perturbata dal loro handicap. In totale 45% dichiarano non sapere né leggere, né scrivere, né contare.
- il 3% delle persone di 20 anni e + vivo a domicilio dichiara essere incapace di Lira, d? scrivere, di contare e 35% n? hanno nessun diploma.
In effetti, l? insufficienza di statistiche è in sé rivelatrice poco del d? interesse dimostrato jusqu? qui a quest'importante strato della società indipendentemente d'altra parte dalla natura e la gravità dei loro disordini.

I bambini che vivono con un handicap sono stati molto spesso trascurati nei sistemi educativi. Questa situazione s? spiega con il fatto che, a livelli diversi, i bambini minorati fanno sempre l? esperienza della segregazione nella società, in famiglia come a l? scuola.

In realtà ogni persona si sviluppa in un contesto culturale ed ecologico particolare. Le capacità funzionali, l? identità personale e le pratiche di vita quotidiane sono interessate da questo contesto. Questa concezione della persona aiuta a comprendere come la società contribuisce a creare condizioni “che ostacolano„. La questione è di sapere come le differenze funzionali della persona e le condizioni che regnano nel contesto fisico e sociale interagiscono per creare la partecipazione sociale o la situazione d'handicap.

L? bambino minorato vive la sua situazione con atteggiamenti, sensazioni qu? ha acquisito reagendo agli atteggiamenti classificatrices e différenciatrices degli ambienti che l? hanno percepito come “diverso dagli altri„, ciò soltanto l? si ha abitudine di dire.


Attualmente, il problema dei bambini in situazione d'handicap si basa sul dibattito della loro istruzione in termini di necessità e più precisamente sulla preoccupazione legata al loro accesso alle strutture scolastiche. I documenti pubblicati per sostenere l? istruzione integrata durante in questi ultimi anni ha messo l? accento sulle tappe pratiche per aiutare le scuole a diventare più intégratives.

Aujourd? oggi le difficoltà d? apprendistato non è più in punti di vista come caratteristiche caratteristiche che appartengono ad una persona, ma piuttosto come il risultato d? un'interazione tra l? apprendendo e le risorse umane e materiali disponibili per l? aiutare nella sua istruzione.
Una delle macchie fondamentali d? azione relativo a l? integrazione trasformatrice in materia d? istruzione è di massimalizzare la partecipazione per pur riducendo per quanto possibile gli ostacoli a l? apprendistato. L? elaborazione d? una pedagogia intégrative è un elemento chiave di quest'impresa.


elkedj@gmail.com

SCHULINTEGRATION DER KINDER IN SCHWACHPUNKTSITUATION
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Das Recht auf l? Erziehung ist eines der Grundrechte von l? Mann. Jedes menschliche Wesen hat Bedürfnis d? eine Erziehung, um Kenntnisse zu erwerben, die ihm erlauben, aus den Vorteilen und Gelegenheiten Nutzen zu ziehen, die die Natur und die Gesellschaft im allgemeinen, aber auch vorstellen, ein Leben würdigen Abstieg und zu führen, von s? als Vollmitglied von seiner Gemeinschaft zu behaupten, um schließlich an ihrer Entwicklung teilzunehmen.

L? Erziehung kann dazu beitragen, die Sicherheit, die Gesundheit, den Wohlstand und l zu verbessern? Gleichgewicht in der Welt. Seine Bedeutung im weltweiten System hat die internationale Gemeinschaft im Jahre 1948 angespornt, davon einen Pfeiler der universellen Erklärung der Rechte l zu machen? Mann.
Zahl d? Studien enthüllen nur l? Erziehung hat einen beträchtlichen Einfluß auf das soziale und professionelle Leben der Personen.
In diesem Sinn, l? Schule stellt die erste Etappe in Richtung der Sozialisierung außer l dar? Familienumwelt. Jedoch Tausend d? Individuen setzen noch fort aujourd? heute d? in Wesen privat in der Welt.

Er s? handelt unter anderem um die behinderten Personen, die Opfer l sind? soziale Ausgrenzung, deren mehrfache Facetten sich nicht nur auf die Einkommen, auf das professionelle Statut, auf die Wohnung, auf die Gesundheit auf die subjektive Wahrnehmung beziehen, anständig, sondern auch an l zu leben? Zugang zu l? Erziehung.
Der Wille d? die erzieherischen Bedürfniskinder spezielle n zu erziehen? also ohne Grund in der sozialen Debatte erschienen ist.
Mehr qu? eine einfache spontane Bewegung geht sie vor d? eine Geschichte und d? ein Zusammenhang auf der Entstehung l? behindertes Kind.
Durch jedes Zeitalter die Darstellung l? anormalité ist in Oszillation zwischen seiner Aufrechterhaltung in einer peripherischen sozialen Position, seiner Ablehnung und seiner Annahme, seinem Ausschluß und seiner Integration.

Die behinderten Personen werden stark mit l konfrontiert? soziale Ausgrenzung von ihrem jüngsten Alter an wegen der Diskriminierung und der Hindernisse, die durch die Gesellschaft aufgestellt wurden. Daher erlebt man immer mehr ein Defizit d? Erziehung in vielen Fällen, wie es l enthüllt? Untersuchung „Schwachpunkte Unfähigkeiten Abhängigkeit“ (HID) von l? INSEE, das glaubt, daß:
- 26% der Personen von 20 Jahren und + untergebracht in Einrichtungen für behinderte Erwachsene erklären, ihre Studien aus medizinischen Gründen unterbrochen zu haben, und 59% von jenen, die sie verfolgt haben, haben eine durch ihren Schwachpunkt gestörte Schulzeit. Insgesamt 45% erklären weder lesen, weder schreiben, noch zählen zu können.
- 3% der Personen von 20 Jahren und + lebend zu Hause erklären Lirawesen für unfähig, d? zu schreiben zu zählen und 35% n? haben kein Diplom.
In der Tat l? Statistikunzulänglichkeit ist wenig in ihr kennzeichnender vom d? entgegengebrachtes Interesse jusqu? hier an dieser wichtigen Schicht der Gesellschaft ungeachtet außerdem der Natur und der Strenge ihrer Verwirrung.

Die Kinder, die mit einem Schwachpunkt leben, sind sehr oft in den Erziehungssystemen vernachlässigt worden. Diese Lage s? erklärt durch die Tatsache, daß auf anderen Niveaus die behinderten Kinder immer l machen? Erfahrung der Segregation in der Gesellschaft in Familie wie an l? Schule.

In der Tat entwickelt sich jede Person in einem besonderen kulturellen und ökologischen Zusammenhang. Die funktionellen Kapazitäten, l? persönliche Identität und die täglichen Lebensgewohnheiten sind durch diesen Zusammenhang betroffen. Diese Konzeption der Person hilft umfassen, wie die Gesellschaft dazu beiträgt, „behindernde“ Bedingungen zu schaffen. Die Frage besteht darin zu wissen, wie die funktionellen Unterschiede der Person und die Bedingungen, die im physischen und sozialen Zusammenhang herrschen, interagissent, um die soziale Teilnahme oder den Schwachpunktzustand hervorzurufen.

L? behindertes Kind lebt seine Lage mit Einstellungen, qu-Gefühle? er hat, indem er auf die klassifizierenden und differenzierenden Einstellungen der Mitte reagiert hat die erworben l? als „verschieden von den anderen“, es nur l wahrgenommen haben? man hat Brauch zu sagen.


Momentan beruht das Problem der Kinder in Schwachpunktsituation auf der Debatte ihrer Erziehung in Bezug auf Bedürfnisse und genauer auf dem Anliegen, das mit ihrem Zugang zu den Schulstrukturen zusammenhängt. Die Dokumente, die veröffentlicht wurden, um l zu unterstützen? während dieser letzten Jahre integrierte Erziehung haben l gestellt? Betonung der praktischen Etappen, um den Schulen zu helfen integrierender zu werden.

Aujourd? heute die Schwierigkeiten d? Lehre sind nicht mehr in Sicht als charakteristische Züge, die einer Person gehören, sondern eher als das Ergebnis d? eine Wechselwirkung zwischen l? lernt und die verfügbaren Human- und materiellen Ressourcen für l? in seiner Instruktion zu helfen.
Einer der grundlegenden Flecke d? Aktion bezüglich des l? Umgestaltungsintegration in Material d? Erziehung besteht darin, die Teilnahme für zu maximieren, indem man soweit wie möglich die Hindernisse für l reduziert? Lehre. L? Ausarbeitung d? eine integrierende Pädagogik ist ein Schlüsselelement dieses Unternehmens.


elkedj@gmail.com

INTEGRAÇÃO ESCOLAR DAS CRIANÇAS EM SITUAÇÃO DE DEFICIÊNCIA
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
O direito à l? educação é um dos direitos fundamentais de l? homem. Qualquer ser humano tem necessidade d? uma educação para adquirir conhecimentos que permitem-lhe aproveitar das vantagens e oportunidades que apresentam a natureza e a sociedade geral mas também de efectuar uma vida descida e digna, de s? afirmar como membro inteiramente da sua comunidade para por último participar no seu desenvolvimento.

L? educação pode contribuir para melhorar a segurança, a saúde, a prosperidade e l? equilíbrio no mundo. A sua importância no sistema mundial incitou a comunidade internacional em 1948 de fazer um pilar da declaração universal dos direitos de l? homem.
Número d? estudos revelam único l? educação tem uma influência considerável sobre a vida social e profissional das pessoas.
Neste sentido, l? escola constitui a primeira etapa para socialisation fora de l? ambiente familiar. Contudo, milhares d? indivíduos continuam ainda aujourd? hoje d? para estar privado no mundo.

Ele s? age designadamente das pessoas deficientes que são vítimas de l? exclusão social cujas múltiplas facetas referem-se não somente os aos rendimentos, o estatuto profissional, o alojamento, a saúde, à percepção subjectiva de viver decente mas sobretudo à l? acesso à l? educação.
A vontade d? educar as crianças à necessidades educativas especiais n? por conseguinte não apareceu sem razão no debate social.
Mais qu? um simples movimento espontâneo, procede d? uma história e d? um contexto sobre a evolução de l? criança deficiente.
Através de cada época, a figura de l? anormalité está oscilação entre a sua manutenção uma uma posição social periférica, a sua rejeição e na sua aceitação, a sua exclusão e a sua integração.

As pessoas deficientes são confrontadas fortemente com l? exclusão social a partir da sua mais jovem idade, devido à discriminação e os obstáculos elaborados pela sociedade. Consequentemente, assiste-se cada vez mais um défice d? educação em bem casos assim como revela-o l? inquérito “Deficiências Incapacidades Dependência” (HID) de l? INSEE que considera que:
- 26% das pessoas de 20 anos e + alojados em estabelecimentos para adultos deficientes declaram ter interrompido os seus estudos por razões médicas e 59% deas que prosseguiram-o têm uma escolaridade perturbada pela sua deficiência. No total 45% declaram saber nem ler, nem escrever, nem contar.
- 3% das pessoas de 20 anos e + vivos à domicílio declaram ser incapazes de lira, d? escrever, de contar e 35% n? têm nenhum diploma.
Com efeito, l? insuficiência de estatísticas é em si révélatrice pouco do d? interesse atribuído jusqu? aqui à esta importante camada da sociedade independentemente além disso da natureza e a severidade das suas perturbações.

As crianças que vivem com uma deficiência foram negligenciadas muito frequentemente nos sistemas educativos. Esta situação s? explica pelo facto de, à níveis diferentes, as crianças deficientes fazem sempre l? experiência da segregação na sociedade, em família como à l? escola.

Com efeito cada pessoa desenvolve-se num contexto cultural e ecológico específico. As capacidades funcionais, l? identidade pessoal e os hábitos de vida diários são afectados por este contexto. Esta concepção da pessoa ajuda a compreender como a sociedade contribui para criar condições “que desabilitam”. A pergunta é saber como as diferenças funcionais da pessoa e as condições que reinam no contexto físico e social interagem para criar a participação social ou a situação de deficiência.

L? criança deficiente vive a sua situação com atitudes, sentimentos qu? adquiriu reagindo às atitudes classificatrices e différenciatrices dos meios que l? percebeu como “diferente dos outro”, único l? tem-se costume de dizer.


Actualmente, o problema das crianças em situação de deficiência descansa sobre o debate da sua educação em termos de necessidades e mais precisamente sobre a preocupação ligada ao seu acesso às estruturas escolares. Os documentos publicados para apoiar l? educação integrada durante estes últimos anos pôs l? acento sobre as etapas práticas para ajudar as escolas a tornar-se mais intégratives.

Aujourd? hoje as dificuldades d? aprendizagem não é mais em vistas como traços característicos que pertencem à uma pessoa, mas antes como o resultado d? uma interacção entre l? aprendendo e os recursos humanos e materiais disponíveis para l? ajudar na sua instrução.
Uma das manchas fundamentais d? acção relativa à l? integração transformadoa em matéria d? educação é maximaliser a participação para muito reduzindo tanto quanto possível os obstáculos à l? aprendizagem. L? elaboração d? uma pedagogia intégrative é um elemento chave desta empresa.


elkedj@gmail.com

SCHOOL INTEGRATION OF THE CHILDREN IN SITUATION OF HANDICAP
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Right to L? is education one of the basic rights of L? man. Does any human being need D? an education to acquire knowledge allowing him to draw profit from the advantages and opportunities which do present nature and the company in a general but also to carry out life descent and worthy way, of S? to affirm as a full member of his community for finally taking part in its development.

L? can education contribute to improve safety, health, prosperity and L? balance in the world. Did its importance in the world system encourage the international community in 1948 to make of it a pillar of the universal declaration of the rights of L? man.
D numbers? do studies reveal that L? education has a considerable influence on the social and professional life of the people.
In this direction, L? does school constitute the first stage towards socialization apart from L? home environment. However, of the thousands D? do individuals still continue aujourd? today D? in being private in the world.

It S? acts inter alia handicapped people who are victims of L? social exclusion whose multiple facets refer not only to the incomes, the professional statute, housing, health, the subjective perception of living decently but especially with L? access to L? education.
The will D? to educate the children with educational needs special N? thus did not appear without reason in the social debate.
More qu? a simple spontaneous movement, it proceeds D? a history and D? a context on becoming to it L? handicapped child.
Through each time, the figure of L? anormality is in oscillation between its maintenance in a peripheral social position, its rejection and its acceptance, its exclusion and its integration.

Are the handicapped people strongly confronted with L? social exclusion as of their youth, because of discrimination and of the obstacles drawn up by the company. So one attends a deficit D more and more? does education in many cases as reveal it L? inquires “Handicaps Incapacities Dependence” (HID) of L? INSEE which estimates that:
- 26% of the 20 year old people and + lodged in establishments for handicapped adults state to have stopped their studies for medical reasons and 59% of those which continued them have a schooling disturbed by their handicap. On the whole 45% state to know neither to read, neither to write, nor to count.
- 3% of the 20 year old do people and + living in residence state being incompetents to read, D? to write, to count and 35% N? have any diploma.
Indeed, L? is insufficiency of statistics in oneself revealing little D? interest carried jusqu? here with this important layer of the company whatever in addition the nature and the severity of their disorders.

The children living with a handicap were very often neglected in the education systems. This situation S? explains by the fact that, on different levels, the handicapped children always make L? experiment of the segregation in the company, in family as with L? school.

In fact each person develops in a cultural and ecological context particular. Functional capacities, L? personal identity and the practices of everyday life are affected by this context. This design of the person helps to include/understand how the company contributes to create “handicapping” conditions. The question is to know how the functional differences of the person and the conditions reigning in the physical and social context interact to create the social participation or the situation of handicap.

L? did handicapped child see his situation with attitudes, feelings qu? he acquired while reacting to the classifying and differentiating attitudes of the mediums which L? perceived like “different from the others”, which L? there is habit to say.


Currently, the problem of the children in situation of handicap rests on the debate of their education in term of needs and more precisely on the concern related to their access to the school structures. Documents published to support L? did education integrated during these last years put L? accent on the stages practise to help the schools to become intégratives.

Aujourd? today the difficulties D? aren't training any more in sights like characteristic features belonging to a person, but rather like the result D? an interaction between L? learning and human and material resources available for L? to help in its instruction.
One of the fundamental spots D? action relating to L? transformer matter D integration? is education of maximaliser the participation for all while reducing as much as possible the obstacles to L? training. L? development D? a intégrative pedagogy is a key element of this company.


elkedj@gmail.com

SKOLA INTEGRATION AV BARNEN I LÄGE AV HANDIKAPPET
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Rakt till L? är utbildning en av de grundläggande rätterna av L? man. Behöver någon människa D? en utbildning som får kunskap låta honom dra vinst från fördelarna och tillfällena, som framlägger naturen och företaget i en general, men också bära ut livnedstigning och värdigt långt, av S? att intyga som en full medlem av hans gemenskap för slutligen deltagande i dess utveckling.

L? kan utbildning bidra för att förbättra säkerhet, vård-, välstånd och L? balansera i världen. Uppmuntrade dess betydelse i världssystemet internationellt samfund i 1948 att göra av den en pelare av den universella förklaringen av rätterna av L? man.
D numrerar? avslöjer studier det L? utbildning har en betydlig påverkan på det sociala och yrkesmässiga livet av folket.
I denna riktning L? skolar utgör första arrangerar in mot socialization frånsett L? hem- miljö. Emellertid av tusentals D? fortsätter individstillbilden aujourd? i dag D? i att vara privat i världen.

Det S? agerar den inter aliaen handikapp folk som är offer av L? det sociala uteslutandet vars multipel fasetterar, ser inte endast till inkomsterna, den yrkesmässiga lagar, att inhysa som är vård-, den subjektiva föreställningen av att bo decently men speciellt med L? ta fram till L? utbildning.
Det ska Det? att utbilda barnen med bilda behovssakkunnig N? således syntes inte without resonerar i den sociala debatten.
Mer qu? en enkel spontan rörelse, det intäkter D? en historia och ett D? ett sammanhang på passande till det L? handikappat barn.
Till och med varje gång figurera av L? anormalityen är i svängning mellan dess underhåll i ett kringutrustningsamkväm placerar, dess kassering och dess godtagande, dess uteslutande och dess integration.

Konfronteras det handikappade folket starkt med L? socialt uteslutande som av deras ungdom, på grund av diskriminering och av hindren som dras upp av företaget. Så en deltar i ett underskott D mer och mer? utbildning i många fall som avslöjer den L? frågar ”handikappIncapacitiesberoende” (DOLDE), av L? INSEE som bedömningar det:
- 26% av det 20 åriga folket och + inkvarterat i etableringar för statliga handikappade vuxen människa för att ha stoppat deras studier för läkarundersökning resonerar, och 59% av de, som fortsatte dem, har en skolgång som störs av deras handikapp. Över huvud taget statlig 45% att veta neither för att läsa, neither att skriva nor att räkna.
- 3% av de åriga 20na bemannar och + bo i statligt vara för uppehåll oduglingar som ska läsas, D? att skriva till räkning och 35% N? ha något diplom.
Sannerligen L? är brist av statistik i honom avslöjande lite D? intressera den burna jusquen? här med detta viktiga lagrar av företaget allt vad in tillägg naturen och strängheten av deras oordningar.

Barnen som bor med ett handikapp, var mycket ofta eftersatt i utbildningssystemen. Detta läge S? förklarar vid faktumet, att, på olikt jämnar, de handikappade barnen gör alltid L? experiment av segregeringen i företaget, i familj som med L? skola.

I faktum framkallar varje person i en kulturell och ekologisk sammanhangdetalj. Funktionella kapacitetar, L? den personliga identiteten och övar av vardagsliv påverkas av detta sammanhang. Denna design av personhjälpen som ska inkluderas/förstår hur företaget bidrar för att skapa ”att handikapp” villkorar. Ifrågasätta är att veta hur de funktionella skillnaderna av personen och villkorar att härska i det växelverkande läkarundersökning- och samkvämsammanhanget som skapar det sociala deltagande eller läget av handikappet.

L? såg det handikappade barnet hans läge med inställningar, känslor qu? han fick stunder som reagerar till de klassificerande och görande åtskillnad mellan inställningarna av massmedia som L? märkt något liknande ”som är olik från andra”, som L? det finns vana till något att säga.


För närvarande vilar problemet av barnen i läge av handikappet på debatten av deras utbildning benämner in av behov, och på bekymmer släkt till deras ta fram mer exakt till skola strukturerar. Dokument som publiceras för att stötta L? satte utbildning som integrerades under dessa sist år L? brytningen på arrangerar vana för att hjälpa skolar för att bli intégratives.

Aujourd? i dag svårigheterna D? utbilda något mera inte in siktar gillar karakteristiska särdrag som hör hemma till en person, men snarlik något liknande är resultatet D? växelverkan mellan L? lära och människa och materiella resurser som är tillgängliga för L? att hjälpa i dess anvisning.
En av grunden spots D? handling som förbinder till L? integration för transformatormateria D? är utbildning av maximaliser deltagande för alla stunder som är förminskande så mycket som möjlighet hindren till L? utbildning. L? utveckling D? en intégrative pedagogy är en nyckel- beståndsdel av detta företag.


elkedj@gmail.com

ВНЕДРЕНИЕ ШКОЛЫ ДЕТЕЙ В СИТУАЦИИ ГАНДИКАПА
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Право к l? образование одно основных права l? человек. Делает любая людская потребность d существования? образование для того чтобы приобрести знание позволяющ его нарисовать профит от преимуществ и возможностей представляют природу и компанию в генералитете но также унести спуск жизни и достойную дорогу, s? подтвердить как полноправный член его общины для окончательно принимать участие в своем развитии.

L? может образование способствовать для того чтобы улучшить безопасность, здоровье, зажиточность и l? баланс в мире. Своя важность в системе мира ободрила сообществ в 1948 сделать ее штендер всеобщего объявления прав l? человек.
Номера d? изучения показывают тот l? образование имеет значительное влияние на социальной и профессиональной жизни людей.
В этом направлении, l? школа образовывает первый этап к социализации отдельно от l? домашняя окружающая среда. Однако, тысяч d? индивидуалы все же продолжают aujourd? сегодня d? в быть приватн в мире.

Оно s? поступки inter alia handicapped люди будут жертвами l? социальное исключение множественные фасетки ссылаются not only к доходам, профессиональное законоположение, снабжение жилищем, здоровье, тематически воспринятие жить decently но специально с l? достигните к l? образование.
The will d? дать образование детям с воспитательными потребностями специальным n? таким образом не появил без причины в социальном debate.
Больше qu? просто самопроизвольно движение, он продолжает d? история и d? смысл на быть к ему l? handicapped ребенок.
Через each time, рисунок l? anormality находится в колебании между своим обслуживанием в периферийном социальное положение, своим сбросом и своим принятием, своим исключением и своим внедрением.

Люди the handicapped сильно confronted с l? социальное исключение от их молодости, из-за различения и препон draw up компанией. Настолько одно присутствует на дефиците d больше и больше? делает образование in many cases как показать его l? запрашивает «(СПРЯТАННУЮ) зависимость неспособностей гандикапов» l? INSEE оценивает то:
- 26% из 20 год - старые люди и + после того как я lodged в установках для handicapped положения взрослых для того чтобы остановить их изучения для медицинских причин и 59% тех продолжали их имеют обучать быть нарушенным их гандикапом. На всем положении 45%, котор нужно знать ни для того чтобы прочитать, ни написать, ни подсчитать.
- 3% из 20 год - старых населите и + живущ в положении резиденции incompetents, котор нужно прочитать, d? написать, до отсчет и 35% n? имейте любой диплом.
Деиствительно, l? недостаточность статистик в себе показывает меньший d? jusqu снесенное интересом? здесь с этим важным слоем компании in addition природа и суровость их разладов.

Дети живя с гандикапом очень часто были упущены в системах образования. Эта ситуация s? объясняет фактом, на по-разному уровнях, дети the handicapped всегда делают l? эксперимент сегрегации в компании, в семье как с l? школа.

В действительности каждая персона превращается в культурной и экологической частности смысла. Функциональные емкости, l? личная тождественность и практики повседневной жизни повлияны на этим смыслом. Эта конструкция помощи персоны, котор нужно включить/понимает как компания способствует для того чтобы создать «handicapping» условия. Вопрос должен суметь как функциональные разницы персоны и условия господствуя в физическом и социальном смысле взаимодействуют для того чтобы создать социальное участие или ситуацию гандикапа.

L? handicapped ребенок увидел его ситуацию с ориентациями, ощупываниями qu? он приобрел пока реагирующ к классифицируя и дифференцируя ориентациям средств l? воспринимано как «отличающееся от другие», которые l? будет привычка, котор нужно сказать.


В настоящее время, проблема детей в ситуации гандикапа отдыхает на debate их образования в термин потребностей и точно на заботе отнесенной к их доступу к структурам школы. Документы опубликованные для того чтобы поддержать l? образование интегрированное во время этих последних лет положило l? акцент на этапах практикует для того чтобы помочь школам для того чтобы стать intégratives.

Aujourd? сегодня затруднения d? не тренируйте больше в визированиях как характерные особенности принадлежа к персоне, а довольно как результат d? взаимодействие между l? учить и человек и материальные ресурсы имеющиеся для l? помочь в своей инструкции.
Один из принципа пятнает d? действие relating to l? внедрение дела d трансформатора? будет образованием maximaliser участие для всех пока уменьшающ как можно больше препоны к l? тренировка. L? развитие d? intégrative pedagogy будет ключевого положение этой компании.


elkedj@gmail.com

SCHOOLINTEGRATIE VAN DE KINDEREN IN SITUATIE VAN HANDICAP
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Het recht op l? de opvoeding is een van de fundamentele rechten van l? man. Elk menselijk wezen heeft behoefte d? een opvoeding om een kennis te verkrijgen die hem toelaat om voordeel uit de voordelen en opportuniteiten te halen die de natuur en de vennootschap op algemene wijze maar ook presenteren om een leven waardige afdaling te leiden en, van s? als volwaardig lid van zijn gemeenschap verzekeren om tenslotte aan zijn ontwikkeling deel te nemen.

L? de opvoeding kan de veiligheid, de gezondheid, de welvaart en l helpen verbeteren? evenwicht in de wereld. Zijn belang in het wereldsysteem heeft de internationale gemeenschap in 1948 ertoe aangezet om een pijler ervan van de universele verklaring van de rechten van l te doen? man.
Aantal d? de studies openbaren slechts l? de opvoeding heeft een aanzienlijke invloed op het sociale en professionele leven van de personen.
In deze richting, l? de school vormt de eerste etappe naar de socialisatie buiten l? familiemilieu. Nochtans duizendtallen d? de personen gaan nog door aujourd? vandaag d? in wezen particulier in de wereld.

Hij s? handelt onder meer over de gehandicapte personen die slachtoffers van l zijn? sociale uitsluiting waarvan de veelvoudige aspecten niet alleen op de inkomsten, het professionele statuut, de huisvesting, op de gezondheid, op de subjectieve waarneming betrekking hebben om fatsoenlijk maar vooral aan l te leven? toegang tot l? opvoeding.
De wil d? de kinderen aan educatieve behoeften speciale n opvoeden? dus niet zonder reden in de maatschappelijke discussies is gebleken.
Meer qu? een eenvoudige spontane beweging, handelt zij d? een geschiedenis en d? een context op het worden van l? gehandicapt kind.
Door elk tijdperk de gedaante van l? anormalité is in oscillatie tussen zijn handhaving in een perifere sociale positie, zijn verwerpen en zijn inwilliging, zijn uitsluiting en zijn integratie.

De gehandicapte personen worden sterk geconfronteerd met l? sociale uitsluiting vanaf hun jongste leeftijd, ten gevolge van de discriminatie en de hinderpalen opgezet door de maatschappij. Derhalve is men steeds meer van een tekort d getuige? opvoeding in vele gevallen alsmede het l openbaart? onderzoek „Handicaps Onvermogen Afhankelijkheid“ (HID) van l? INSEE dat van mening is dat:
- 26% van de personen van 20 jaar en + ondergebracht in instellingen voor gehandicapte volwassenen verklaart hun studies wegens medische redenen onderbroken hebben en 59% van degenen die ze hebben voortgezet heeft een schooltijd die door hun handicap wordt verstoord. In totaal verklaart 45% noch kunnen lezen noch, schrijven, noch tellen.
- 3% van de personen van 20 jaar en + levend thuis verklaart wezen van lire onbekwaam, d? schrijven, om te tellen en 35% n? hebben geen enkel diploma.
Immers l? is de ontoereikendheid van statistieken op onthullende zich van weinig d? gedragen belang jusqu? hier aan deze belangrijke laag van de maatschappij ongeacht voorts de natuur en de strengheid van hun onrust.

De kinderen levend met een handicap werden zeer vaak in de educatieve systemen verwaarloosd. Deze situatie s? legt door het feit uit dat, op verschillende niveau's, de gehandicapte kinderen altijd l doen? ervaring van de segregatie in de maatschappij, in familie zoals aan l? school.

In feite ontwikkelt elke persoon zich in een bijzondere culturele en ecologische context. De functionele capaciteiten, l? de persoonlijke identiteit en de dagelijkse gebruiken van leven worden door deze context getroffen. Deze opvatting van de persoon helpt omvatten hoe de maatschappij helpt voorwaarden „creëren benadelen“ die. Het het is de vraag hoe de functionele verschillen in de persoon en de voorwaarden die in de lichamelijke en sociale context regeren, interagissent om de sociale participatie of de situatie van handicap te creëren.

L? het gehandicapte kind leeft zijn situatie met houdingen, gevoelens qu? hij heeft door op de classificatrices en différenciatrices houdingen van het midden te reageren dat l verkregen? als „verschillend van de anderen“ hebben waargenomen, wat l? men heeft gewoonte om te zeggen.


Momenteel berust het probleem van de kinderen in situatie van handicap op het debat van hun opvoeding met betrekking tot behoeften en meer precies op de bezorgdheid in verband met hun toegang tot de schoolstructuren. De documenten gepubliceerd om l te ondersteunen? de opvoeding die gedurende deze laatste jaren wordt geïntegreerd, hebben l gezet? nadruk op de praktische etappes om de scholen te helpen intégratives worden.

Aujourd? vandaag de moeilijkheden d? de scholing is niet meer in standpunt zoals kenmerkende trekken van een persoon, maar eerder zoals het resultaat d? een wisselwerking tussen l? lerend en de menselijke en materiële hulpbronnen beschikbaar voor l? in zijn instructie helpen.
Een van de fundamentele vlekken d? actie betreffende l? verwerkende integratie in materie d? de opvoeding is om maximaliser de participatie voor iedereen door de belemmeringen voor l zoveel mogelijk te verminderen? scholing. L? uitwerking d? een intégrative pedagogie is een sleutelelement van deze onderneming.


elkedj@gmail.com

مدرسة دمج من الأطفال في حالة العقبة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
صحّ إلى [ل]? يكون تربية واحدة من ال [بسك ريغت] من [ل]? رجل. يتمّ أيّ إنسانيّة كائن حاجة [د]? تربية أن يكتسب معرفة يسمحه أن يسحب ربح من الميزات وفرصة أيّ يقدّم طبيعة والشركة في جنرال غير أنّ أيضا أن يوفي حياة هبوط وطريق جديرة, من [س]? أن يؤكّد ك [فولّ ممبر] من جماعته ل أخيرا يساهم في تطويره.

[ل]? يستطيع تربية أسهمت أن يحسن أمان, صحة, إزدهار و [ل]? ميزان في العالم. أهميته في العالم نظامة شجّع الالمجتمع الدولي في 1948 أن يجعل من هو عمود من الإعلان عالميّة من الحقوق ال [ل]? رجل.
[د] أرقام? دراسات يكشفون أنّ [ل]? تربية يتلقّى تأثير هامّة على الاجتماعيّة و [بروفسّيونل ليف] من الالناس.
في هذا اتّجاه, [ل]? مدرسة يمثّل ال [فيرست ستج] نحو مشركة [أبرت فروم] [ل]? [هوم نفيرونمنت]. مهما, من الآلاف [د]? فردات بعد يستمرّون [أوجوورد]? اليوم [د]? في يكون خاصّة في العالم.

هو [س]? عاق أعمال [إينتر ليا] الناس الذي يكون ضحايا ال [ل]? استثناء اجتماعيّة الذي يتعدّد سطيحات يرجعون ليس فحسب إلى الدخول, القانون محترفة, إسكان, صحة, الإدراك لاموضوعيّ من يعيش [دسنتلي] غير أنّ خصوصا مع [ل]? نفذت إلى [ل]? تربية.
[ث ويلّ] [د]? أن يربّي الأطفال مع حاجات تربويّة ن خاصّة? لم يظهر لذلك دون سبب في المناقشة اجتماعيّة.
كثير [قو]? حركة بسيطة عفويّة, يباشر هو [د]? تاريخ و [د]? سياق على يصبح إلى هو [ل]? يعاق طفلة.
من خلال [إش تيم], الرقم ال [ل]? حالة في ذبذبة بين صيانته في موقعة محيطية اجتماعيّة, رفضه وقبوله, استثناءه ودمجه.

يكون [ث هنديكبّد] الناس بقوّة جابهت مع [ل]? استثناء اجتماعيّة بدءا شبابهم, بسبب تمييز ومن العوائق ينصّ بالشركة. يحضر هكذا واحدة عجز [د] [مور ند مور]? يتمّ تربية [إين مني كسس] بما أنّ كشفت هو [ل]? استعلم عن "عقبات عدم قدرة حالة اعتماد" (يخفى) من [ل]? [إينس] أيّ يقدّم أنّ:
- يتلقّى 26% من ال 20 [ير-ولد] الناس و+ينزل في إقامات ل يعاق بالغ دولة أن يتلقّى توقّفت دراساتهم لأسباب طبيّة و59% من أنّ أيّ استمرّهم يعلم يزعج بعقبتهم. على الكاملة 45% دولة أن يعرف لا أن يقرأ, لا أن يكتب, ولا أن يعدّ.
- يعمّر 3% من ال 20 [ير-ولد] و+يعيش في إقامة دولة يكون [إينكمبتنت] أن يقرأ, [د]? أن يكتب, إلى حساب و35% ن? تلقّيت أيّ براءة إختراع.
حقّا, [ل]? يكون نقصان الإحصائيّة في بنفسي يكشف بعض [د]? فائدة يحمل [جوسقو]? هنا مع هذا طبقة مهمّة من الشركة ماذا [إين دّيأيشن] الطبيعة والقساوة من اضطراباتهم.

أهملت الأطفال يعيش مع عقبة كان جدّا غالبا في ال [إدوكأيشن سستم]. هذا حالة [س]? يفسّر بالحقيقة أنّ, على مستويات مختلفة, [ث هنديكبّد] أطفال دائما يجعلون [ل]? تجربة من العزل في الشركة, في أسرة بما أنّ مع [ل]? مدرسة.

[إين فكت] يطوّر كلّ شخص في ثقافيّة وبيئيّة سياق تفصيل. قدرات وظيفيّة, [ل]? أثرت هوية شخصيّة والممارسات ال [إفردي ليف] ب هذا سياق. يفهم هذا تصميم من الشخص مساعدات أن يتضمّن/كيف الشركة يسهم أن يخلق "يعيق" شروط. السؤال أن يعرف كيف الفروق وظيفيّة من الشخص والشروط يسود في الطبيعيّة وسياق اجتماعيّة يتفاعلون أن يخلق المشاركة اجتماعيّة أو الحالة العقبة.

[ل]? يعاق طفلة رأى حالته مع مواقف, أحاسيس [قو]? هو اكتسب بينما يتجاوب إلى ال يصنّف ويميّز مواقف من الأوساط أيّ [ل]? يلاحظ مثل "مختلفة من الأخرى", أيّ [ل]? هناك عادة أن يقول.


حاليّا, يستريح المشكلة من الأطفال في حالة العقبة على المناقشة من تربيتهم في عبارة الحاجات وأكثر تماما على الاهتمام يرتبط إلى منفذتهم إلى المدرسة بنى. وثائق نشروا أن يساند [ل]? تربية يضمن أثناء هذا سنون متأخّرة وضع [ل]? يتدرّب نبرة على المراحل أن يساعد المدارس أن يصبح [إينتغرتيفس].

[أوجوورد]? اليوم الصعوبات [د]? ليس يدرّب أيّ في جهاز تسديد مثل [شركتريستيك فتثر] ينتسب إلى شخص, غير أنّ بالأحرى مثل النتيجة [د]? تفاعل بين [ل]? يعلم وإنسانيّة وموردات مادّيّة يتوفّر ل [ل]? أن يساعد في تعليمه.
يلطّخ واحدة من الأساس [د]? عمل [رلتينغ تو] [ل]? محولة أمر [د] دمج? يكون تربية ال [مإكسيمليسر] المشاركة ل كلّ بينما يقلّد [أس موش س بوسّيبل] العوائق إلى [ل]? تدريب. [ل]? تطوير [د]? علم تربية [إينتغرتيف] عنصر أساسيّة من هذا شركة.


[إلكدجغميل.كم]

Une course de vitesse est engagée à l'échelle planétaire pour préserver un bien commun universel : les millions de kilomètres carrés de forêts qui contribuent à l'équilibre de la nature et du climat. Au rythme actuel, plus de 140 000 km2 de forêts sont détruits chaque année, soit à peu près la superficie de la Grèce.

De plus en plus de routes sont ouvertes dans les forêts humides d’Afrique centrale pour faciliter l’exploitation de leur bois, à commencer par des bois précieux comme le mahogany. La pression s’accroît sur ces forêts vierges. Pour chiffrer l’avancée du déboisement, des chercheurs du « Woods Hole Research Center » de Falmouth publient, dans le cadre de leur projet « Système intégré de suivi des forêts en Afrique Centrale », un article qui montre une accélération de la déforestation en Afrique Centrale. L'article intitulé « Expansion of Industrial Logging in Central Africa » s'appuie sur plus de 300 images du satellite Landsat couvrant 4 millions de km² en Afrique centrale et permettant de suivre la progression des routes forestières depuis trente ans (1973 – 2003).
Avant ce travail, il y avait peu de données fiables disponibles pour le suivi de l'exploitation forestière aussi bien légale qu'illégale dans la sous région

Des données collectées, les chercheurs estiment que près de 30% des forêts d'Afrique centrale (deuxième massif forestier tropical de la planète après l'Amazonie) sont livrées à l'exploitation du bois. Ils ont recensé 51.916 km de routes d’exploitation forestière dans cette région, qui comprend le Cameroun, la République de Centrafrique, la Guinée équatoriale, le Gabon, la République du Congo et la République démocratique du Congo (RDC). La construction des routes forestières est passée de 156 km par an entre 1976 et 1990 à 660 km par an depuis 2000 au Congo-Brazzaville et de 336 km par an entre 1986 et 1990 à 456 km par an entre 2000 et 2002 en RDC. Ces routes ouvertes pour l'abattage du bois représentent 38% de toutes les routes tracées. A travers ces données sur les routes forestières, les auteurs veulent montrer que les forêts denses et humides du Bassin du Congo ne sont plus aussi inaccessibles qu'il y a quelques années, ce qui devrait accroître la déforestation et les menaces sur la biodiversité.

A l’heure actuelle, plus de 30% de ces forêts (soit 600.000 km2) font l’objet de concessions forestières et 12% seulement sont protégés, précisent Laporte et ses collègues. L’avenir de ces forêts humides est menacé par une exploitation non durable des ressources, soulignent les chercheurs, et l’ouverture des routes permet aux chasseurs de gibier d’accéder à des régions de plus en plus reculées, menaçant la survie de certaines espèces.

S'il est besoin de trouver une cause utilitaire à la protection de la biodiversité, il suffit de mentionner que l'homme y puise ses ressources alimentaires, mais aussi les matières premières nécessaires à sa vie.
Et l'homme dans tout ça ? Il est au cœur de la biodiversité et ne cesse d'interagir avec elle.
« Si l’on a coutume de souligner que l’homme est comptable devant les autres hommes et devant les générations futures, il importe aussi de souligner qu’il est aussi responsable devant les autres espèces qui font la vie » (Paul Vergès, président de l’ONERC).

elkedj@gmail.com

Amenazas sobre la biodiversidad: ¿La deforestación de l? África toma proporciones inquietantes
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Un curso de velocidad es contratado a escala planetaria para preservar un bien común universal: los millones de kilómetros cuadrados de bosques que contribuyen al equilibrio de la naturaleza y el clima. Al ritmo actual, más de 140.000 km2 de bosques se destruyen cada año, sean de la superficie alrededor de Grecia.

¿Se abren cada vez más carreteras en los bosques húmedos d? ¿África central para facilitar l? explotación de su madera, a comenzar por maderas preciosas como el mahogany. ¿La presión s? aumenta sobre estos bosques vírgenes. ¿Para calcular l? proyección de la tala, de los investigadores de “Woods Hole Research Center” de Falmouth publican, en el marco de su proyecto “Sistema integrado de seguimiento de los bosques en África Central”, un artículo que muestra una aceleración de la deforestación en África Central. ¿El artículo titulado “Extensión apagado Industrial Explotación en Central Africa” se basa en más de 300 imágenes del satélite Landsat que cubren 4 millones de km ² en África central y que permiten seguir la progresión de las carreteras forestales desde hace treinta años (1973? 2003).
Antes de este trabajo, había pocos datos fiables disponibles para el seguimiento de la explotación forestal tan legal que ilegal en el bajo región

de los datos recogidos, los investigadores consideran que se suministran cerca del 30% de los bosques de África central (segundo macizo forestal tropical del planeta después de la Amazonia) a la explotación de la madera. ¿Contabilizaron 51.916 km de carreteras d? explotación forestal en esta región, que incluye el Camerún, la República del África Central, la Guinea Ecuatorial, Gabón, la República del Congo y la República democrática del Congo (RDC). La construcción de las carreteras forestales pasó de 156 km al año entre 1976 y 1990 por 660 km al año desde 2000 CongoBrazzaville y de 336 km al año entre 1986 y 1990 por 456 km al año entre 2000 y 2002 en RDC. Estas carreteras abiertas para el sacrificio de la madera representan un 38% de todas las carreteras trazadas. A través de estos datos sobre las carreteras forestales, los autores quieren poner de manifiesto que los bosques densos y húmedos de la Cuenca del Congo no son ya tan inaccesibles que hace algunos años, lo que debería aumentar la deforestación y las amenazas sobre la biodiversidad.

¿A l? ¿hora actual, más del 30% de estos bosques (o sea 600.000 km2) hacen l? objeto de concesiones forestales y 12% solamente se protegen, precisan a Laporte y a sus colegas. ¿L? ¿futuro de estos bosques húmedos es amenazado por una explotación no duradera de los recursos, lo destaca los investigadores, y l? ¿apertura de las carreteras permite a los cazadores de caza d? acceder a regiones cada vez más remotas, amenazando la supervivencia de algunas especies.

Si ha necesidad de encontrar una causa utilitaria a la protección de la biodiversidad, basta con mencionar que hay sus recursos alimentarios, y también las materias primas necesarias para su vida.
¿Y el hombre en todo eso? ¿Es de al c? ur de la biodiversidad y no deja que obre recíprocamente con ella.
¿“Si l? ¿se tiene hábito de destacar que l? ¿hombre es contable delante de los otros hombres y ante las generaciones futuras, es importante también destacar qu? ¿es tan responsable ante las otras especies que hacen la vida” (Paul Vergès, Presidente de l? ONERC).

elkedj@gmail.com

Minacce sulla biodiversità: Il disboscamento di l? Africa prende proporzioni inquietanti
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Una corsa di velocità è impegnata su scala planetaria per mantenere un bene comune universale: milioni di chilometri quadrati di foreste che contribuiscono all'equilibrio della natura e del clima. Al ritmo attuale, oltre 140.000 km2 di foreste sono distrutti ogni anno, siano quasi la superficie della Grecia.

Sempre più strade sono aperte nelle foreste umide d? Africa centrale per facilitare l? sfruttamento del loro legno, a cominciare con legno prezioso come il mahogany. La pressione s? aumenta su queste foreste vergini. Per quantificare l? proiezione del disboscamento, dei ricercatori “di Woods Hole Research Center„ di Falmouth pubblica, nel quadro del loro progetto “sistema integrato di controllo delle foreste in Africa centrale„, un articolo che mostrassero un'accelerazione del disboscamento in Africa centrale. L'articolo intitolato “Expansion lontano Industrial Logging in scambio Africa„ si sostiene su più di 300 immagini del satellite Landsat che coprono 4 milioni di km ² in Africa centrale e che permettono di seguire la progressione delle strade forestali da trenta anni (1973? 2003).
Prima di questo lavoro, c'erano pochi dati affidabili disponibili per il seguito dello sfruttamento forestale tanto legale di quanto illegale in sotto regione

dei dati raccolti, i ricercatori ritengono che quasi il 30% delle foreste dell'Africa centrale (secondo massiccio forestale tropicale del pianeta dopo Amazonie) è consegnato allo sfruttamento del legno. Hanno registrato 51.916 km di strade d? sfruttamento forestale in questa regione, che comprende il Camerun, la repubblica della Centrafrique, la Guinea equatoriale, il Gabon, la repubblica del Congo e la repubblica democratica del Congo (RDC). La costruzione delle strade forestali è passata da 156 km all'anno tra il 1976 ed il 1990 a 660 km all'anno dal 2000 alla Congo-Brazzavill'e da 336 km all'anno tra il 1986 ed il 1990 a 456 km all'anno tra il 2000 ed il 2002 in RDC. Queste strade aperte per la macellazione del legno rappresentano il 38% di tutte le strade tracciate. Attraverso questi dati sulle strade forestali, gli autori vogliono mostrare che le foreste dense ed umide del bacino del Congo non sono più così inaccessibili come alcuni anni fa, cosa che dovrebbe aumentare il disboscamento e le minacce sulla biodiversità.

A l? ora attuale, più del 30% di queste foreste (cioè 600.000 km2) fa l? oggetto di concessioni forestali ed il 12% soltanto sono protetti, precisano Laporte ed i suoi colleghi. L? futuro di queste foreste umide è minacciato da uno sfruttamento non duraturo delle risorse, sottolinea i ricercatori, e l? apertura delle strade permette ai cacciatori di selvaggina d? accedere a regioni sempre più arretrate, che minacciano la sopravvivenza di alcune specie.

Se è necessità di trovare una causa utilitaria alla protezione della biodiversità, basta citare che l'uomo vi attinge le sue risorse alimentari, ma anche le materie prime necessarie alla sua vita.
E l'uomo in tutto quello? È al c? ur della biodiversità e non cessa di interagire con essa.
“Se l? si ha abitudine di sottolineare soltanto l? uomo è ragioniere dinanzi agli altri uomini e dinanzi alle generazioni future, occorre anche sottolineare qu? è così responsabile dinanzi alle altre specie che fanno la vita„ (Paul Vergès, presidente di l? ONERC).

elkedj@gmail.com

Bedrohungen auf der Artenvielfalt: Die Abholzung l? Afrika nimmt beunruhigende Anteile
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Ein Geschwindigkeitswettrennen wird auf Planetenebene verpflichtet, um ein universelles gemeinsames Gut zu bewahren: die Millionen Quadratkilometer Wälder, die zum Gleichgewicht der Natur und des Klimas beitragen. Im derzeitigen Rhythmus werden mehr als 140.000 km2 Wälder jedes Jahr zerstört, fast die Fläche Griechenlands sind.

Immer mehr Straßen werden in den feuchten Wäldern d geöffnet? Zentralafrika, um l zu vereinfachen? Abbau ihres Holzes mit wertvollen Hölzern als das mahogany zu beginnen. Der Druck s? steigert auf diesen jungfräulichen Wäldern. Um l zu beziffern? Vorsprung der Abholzung, der Forscher von „Woods Hole Research Center“ von Falmouth veröffentlichen im Rahmen ihres Projekts „integriertes System der Beobachtung der Wälder in Zentralafrika“ einen Artikel, der eine Beschleunigung der Abholzung in Zentralafrika zeigt. Der Artikel mit der Bezeichnung „Expansion of Industrial Logging in Africa-Zentrale“ stützt sich auf mehr als 300 Bilder des Landsat-Satellits, die 4 Millionen km ² in Zentralafrika umfassen und die erlauben, der Zunahme der Forststraßen seit dreißig Jahren zu folgen (1973? 2003).
Vor dieser Arbeit gab es wenig verfügbare verläßliche Daten für die Beobachtung des forstwirtschaftlichen Betriebes sowohl legal, als auch illegal in unter Region

der gesammelten Daten glauben die Forscher, daß etwa 30% der Wälder von Zentralafrika (zweites tropisches Forstmassiv des Planeten nach Amazonien), dem Abbau des Holzes geliefert werden. Sie haben 51.916 km von Straßen d gezählt? forstwirtschaftlicher Betrieb in dieser Region, die Kamerun, die Republik von Zentral-Afrika, das Äquatorialguinea, Gabun, die Republik des Kongos und die demokratische Republik des Kongos (RDC) umfaßt. Der Bau der Forststraßen ist pro Jahr von 156 km zwischen 1976 und 1990 bis 660 km pro Jahr seit 2000 in Congo-Brazzaville und von 336 km pro Jahr zwischen 1986 und 1990 bis 456 km pro Jahr zwischen 2000 und 2002 in RDC übergegangen. Diese Straßen, die für das Abreißen des Holzes geöffnet wurden, stellen 38% von allen gezogenen Straßen dar. Durch diese Angaben über die Forststraßen wollen die Autoren zeigen, daß die dichten und feuchten Wälder des Bassins des Kongos nicht mehr auch unzugänglich sind, wie vor einigen Jahren, was die Abholzung und die Bedrohungen auf der Artenvielfalt steigern müßte.

A l? derzeitige Stunde machen mehr als 30% von diesen Wäldern (das heißt 600.000 km2), l? Gegenstand von Forstkonzessionen und 12% werden nur geschützt, legen Laporte und seine Kollegen fest. L? Zukunft dieser feuchten Wälder wird durch eine nicht dauerhafte Nutzung der Ressourcen bedroht, unterstreicht die Forscher und l? öffnung der Straßen erlaubt den Wildjägern d? zu immer mehr zurückgegangenen Regionen zu gelangen, die dem überleben bestimmter Arten drohen.

Wenn es Notwendigkeit ist, eine Gebrauchsursache am Schutz der Artenvielfalt zu finden, reicht es aus zu erwähnen, daß der Mensch dort seine Mittel der Nahrungsmittel, aber auch die Rohstoffe schöpft, die für sein Leben notwendig sind.
Und der Mensch in all das? Er ist am c? ur von der Artenvielfalt und hört nicht auf interagir mit ihr.
„Wenn l? man hat Brauch, nur l zu unterstreichen? Mann ist Buchhalter vor den anderen Männern, und vor den kommenden Generationen ist es auch notwendig, qu zu unterstreichen? er ist vor den anderen Arten auch verantwortlich, die das Leben machen“ (Paul Vergès Präsident l? ONERC).

elkedj@gmail.com

Ameaças sobre a biodiversidade: O desflorestamento de l? A África toma proporções inquietantes
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Uma corrida de velocidade é comprometida à escala planetária para preservar um bem comum universal: os milhões de quilómetros quadrados de florestas que contribuem para o equilíbrio da natureza e o clima. Ao ritmo actual, mais de 140.000 km2 de florestas destroem cada ano, sidos mais ou menos a superfície da Grécia.

As cada vez mais estradas são abertas nas florestas húmidas d? África central para facilitar l? exploração da sua madeira, começar por madeiras preciosas como o mahogany. A pressão s? aumenta sobre estas florestas virgens. Para calcular l? progresso do desflorestamento, os investigadores “de Woods Hole Research Center” de Falmouth publica, no âmbito do seu projecto “Sistema integrado de acompanhamento das florestas na África Central”, um artigo que mostra uma aceleração do desflorestamento na África Central. O artigo intitulado “Expansão fora Industrial Extracção dentro Central Africa” apoia-se sobre mais de 300 imagens do satélite Landsat que cobrem 4 milhões de Km ² na África central e permitindo seguir a progressão das estradas florestais desde trinta anos (1973? 2003).
Antes deeste trabalho, havia poucos dados fiáveis disponíveis para o acompanhamento da exploração florestal tanto legal como ilegal em sob região

dos dados recolhidos, os investigadores consideram que quase 30% das florestas da África central (segundo maciço florestal tropical do planeta após a Amazónia) são entregues à exploração da madeira. Contaram 51.916 Km de estradas d? exploração florestal nesta região, que compreende o Camarões, a República Centrafrique, a Guiné Equatoriale, o Gabão, a República do Congo e a República democrática do Congo (RDC). A construção das estradas florestais passou de 156 Km por ano entre 1976 e 1990 à 660 Km por ano desde 2000 à CongoBrazzaville e 336 Km por ano entre 1986 e 1990 à 456 Km por ano entre 2000 e 2002 em RDC. Estas estradas abertas para o abate da madeira representam 38% de todas as estradas traçadas. Através estes de dados sobre as estradas florestais, os autores querem mostrar que as florestas densas e húmidas da Bacia do Congo não são mais também inacessíveis que há alguns anos, o que deveria aumentar o desflorestamento e as ameaças sobre a biodiversidade.

A l? hora actual, mais de 30% destas florestas (ou seja 600.000 km2) faz l? objecto de concessões florestais e 12% apenas são protegidos, precisados Laporte e os seus colegas. L? futuro destas florestas húmidas é ameaçado por uma exploração não sustentável dos recursos, sublinhado os investigadores, e l? abertura das estradas permite aos caçadores de caça d? aceder à regiões cada vez mais recuadas, ameaçando a sobrevivência de certas espécies.

Se é necessidade de encontrar uma causa utilitária à protecção da biodiversidade, é suficiente mencionar que há os seus recursos alimentares, mas também as matérias primas necessários à sua vida.
E o homem em qualquer aquilo? É de o c? ur da biodiversidade e não cessa de interagir com ela.
“Se l? tem-se costume de sublinhar único l? homem é tesoureiro na frente dos outros homens e na frente das gerações futuras, importa também que sublinhem qu? é também responsável na frente das outras espécies que fazem a vida” (Paul Varas, presidente de l? ONERC).

elkedj@gmail.com

Threats on the biodiversity: The deforestation of L? Africa takes worrying proportions
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
A race speed is committed on a planetary scale to preserve a universal common good: million square kilometres of forests which contribute to the balance of nature and the climate. At the current rate/rhythm, more than 140.000 km2 of forests are destroyed each year, that is to say about the surface of Greece.

More and more of are roads open in the wet forests D? Central Africa to facilitate L? exploitation of their wood, to start with invaluable wood like the mahogany. The pressure S? increases on these virgin forests. To quantify L? advanced deforestation, researchers of “Woods Hole Research Center” of Falmouth publish, within the framework of their project “Integrated system of follow-up of the forests in Africa Centrale”, an article which shows an acceleration of deforestation in Africa Centrale. Has the article entitled “Expansion off Industrial Logging in Africa Exchange” rested on more than 300 images of the Landsat satellite covering 4 million km ² in Africa central and making it possible to follow the progression of the forest roads for thirty years (1973? 2003).
Before this work, there were few reliable data available for the follow-up of the forestry development as well legal as illegal in under area

Of the collected data, the researchers estimate that nearly 30% of the forests of central Africa (second tropical forest solid mass of planet after Amazonia) are delivered to the exploitation of wood. They listed 51.916 km of roads D? forestry development in this area, which includes/understands Cameroun, the Republic of Central Africa, Equatorial Guinea, Gabon, the Republic of Congo and the democratic Republic of Congo (DRC). The construction of the forest roads passed 156 km per annum between 1976 and 1990 to 660 km per annum since 2000 to Congo-Brazzaville and from 336 km per annum between 1986 and 1990 to 456 km per annum between 2000 and 2002 in DRC. These open roads for the demolition of wood account for 38% of all the traced roads. Through these data on the forest roads, the authors want to show that the forests dense and wet Basin of Congo are also inaccessible only a few years ago, which should increase deforestation and the threats on the biodiversity.

With L? do current hour, more than 30% of these forests (that is to say 600.000 km2) make L? object of forest concessions and 12% only are protected, specify Laporte and its colleagues. L? is future of these wet forests threatened by a nondurable exploitation of the resources, underline the researchers, and L? does opening of the roads allow the game D hunters? to reach increasingly moved back areas, threatening survival of certain species.

If it is necessary to find a cause utility with the protection of the biodiversity, it is enough to mention that the man draws his food resources there, but also raw materials necessary to its life.
And the man in all that? It is with C? ur of the biodiversity and does not cease interacting with it.
“If L? there is habit to stress that L? is man an accountant in front of the other men and in front of the future generations, it is also important to underline qu? it is also responsible in front of the other species which make the life” (Paul Vergès, president of L? ONERC).

elkedj@gmail.com

Hot på biodiversityen: Deforestationen av L? Att oroa för Afrika takes proportionerar
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
En rusad race begås på ett planetariskt fjäll till sylten en universell allmänninggoda: miljoner kvadrerar kilometer av skogar som bidrar till balansera av naturen och klimatet. På strömmen klassa/rytm, mer, än 140.000 km2 av skogar förstörs varje år, alltså om ytbehandla av Grekland.

Mer och mer av är vägar som är öppna i blötaskogarna D? Central Afrika som gör L lättare? exploatering av deras trä, att starta med ovärderlig tränågot liknande mahognyn. Pressa S? förhöjningar på dessa urskogar. Att kvantifiera L? avancerad deforestation, forskare av ”trän spela golfboll i hål forskningscentrum” av Falmouth publicerar, inom ramen av deras projekterar ”integrerade systemet av uppföljningen av skogarna i Afrika Centrale”, en artikel som visar en acceleration av deforestation i Afrika Centrale. Har artikeln berättigat ”utvidgning av det industriella loggande in Afrika utbytet” som vilas på mer, än 300 avbildar av Landsat den satellit- beläggningen 4 miljon km ² i den Afrika centralen och danande det möjligheten som följer fortgången av skogvägarna för trettio år (1973? 2003).
(Understödja tropiska skogheltäckande samlas av planet efter Amazonia) för detta arbete, där var pålitliga data för fåtal som var tillgängliga för uppföljningen av

skogsbrukutvecklingen som så väl var laglig som olagligt in under område av de samlade datan, forskarebedömningen att nästan 30% av skogarna av centralen Afrika levereras till exploateringen av trä. De listade 51.916 km av vägar D? skogsbrukutveckling i detta område, som inkluderar/, förstår Cameroun, republiken av centralen Afrika, Ekvatorialguinea, Gabon, republiken av Kongofloden och den demokratiska republiken av Kongofloden (DRC). Konstruktionen av skogvägarna passerade 156 km årligen mellan 1976 och 1990 till 660 km årligen efter 2000 till Congo-Brazzaville och från 336 km årligen mellan 1986 och 1990 till 456 km årligen mellan 2000 och 2002 i DRC. Dessa öppna vägar för rivningen av det wood kontot för 38% allra de spårade vägarna. Till och med dessa data på skogvägarna önskar blöter författarna att visa att de täta skogarna och handfatet av Kongofloden är också oåtkomliga endast några år sedan, som, bör förhöjningdeforestation och hoten på biodiversityen.

Med L? gör strömtimme, mer än 30% av dessa skogar (alltså 600.000 km2) L? anmärka av skogmedgivanden, och 12% skyddas, specificerar endast Laporte och dess kollegor. L? är framtid av dessa blöter skogar som hotas av en nondurable exploatering av resurserna, underlinen forskarna och let? låter öppningen av vägarna jägarna för lek D? att nå mer och mer rörda tillbaka områden som hotar överlevnad av bestämd art.

Om det är nödvändigt att finna en orsaka som är nytto- med skyddet av biodiversityen, är det nog till omnämnande, att manen drar hans matresurser där, men också rå material som är nödvändiga till dess liv.
Och manen sammanlagt det? Det är med C? ur av biodiversityen och upphör inte växelverkan med den.
”Om L? där är vana som belastar det L? är manen en revisor framme av de andra manarna, och främre av de framtida utvecklingarna, är det också viktigt att understryka qu? det är också ansvariga framme av den annan arten som gör livet” (Paul Vergès, president av L? ONERC).

elkedj@gmail.com

Угрозы на biodiversity: Обезлесение l? Взятия Африки тревожясь пропорции
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Скорость гонки поручена на планетарном маштабе для того чтобы сохранить всеобщее общее благо: миллион квадратных километров пущ способствуют к балансу природы и климата. На текущей ставка/ритме, больше чем 140.000 km2 пущ разрушены each year, that is to say о поверхности Греции.

Больше и больше будут дороги открытые в влажных пущах d? Центральная Африка для того чтобы облегчить l? эксплуатирование их древесины, начать с неоцененной древесиной любит mahogany. Давление s? увеличения на этих виргинских пущах. Квантифицировать l? предварительное обезлесение, исследователя «исследовательского центра отверстия древесин» Falmouth опубликовывает, within the framework of их проект «комплексная система прослеживания пущ в Африке Centrale», статья которая показывает ускорение обезлесения в Африке Centrale. Статья озаглавливает «расширение с промышленного log on обмена Африки» отдохнутого на больше чем 300 изображениях заволакивания Landsat спутникового 4 миллиона километр ² в Африке центральной и делая его по возможности последовать за прогрессированием дорог пущи на 30 лет (1973? 2003).
Прежде чем этой работой, там было немногое надежные данные имеющееся для прослеживания развития лесохозяйства также законного как противозаконн внутри под зоной

собранных данных, исследователя оценивают что близко 30% из пущ центральной Африки (массы во-вторых тропической пущи твердой планеты после Amazonia) поставлены к эксплуатированию древесины. Они перечислили 51.916 километра дорог d? развитие в этой OBLASTи, которая лесохозяйства вклюает/понимает Камерун, республику центральной Африки, экваториальной гинеи, Габона, республики Конго и демократической республики Конго (DRC). Конструкция дорог пущи прошла 156 километров per annum между 1976 и от 1990 до 660 километрами per annum с 2000 к Конго-Brazzaville и от 336 километров per annum между 1986 и от 1990 до 456 километрами per annum между 2000 и 2002 в DRC. Эти открытые дороги для подрывания древесины определяют 38% из всех трассированных дорог. Через эти данные на дорогах пущи, авторы хотят показать что пущи плотные и влажный тазик Конго также труднопоступны только немного лет тому назад, которые должны увеличить обезлесение и угрозы на biodiversity.

С l? в настоящее время час, больше чем 30% этих пущ (that is to say 600.000 km2) делает l? предмет уступок пущи и 12% только защищены, определяют Laporte и свои коллегаы. L? будет будущим этих влажных пущ угрожаемых nondurable эксплуатированием ресурсов, underline исследователя, и l? отверстие дорог позволяет охотники игры d? достигнуть все больше и больше двинул назад зоны, угрожая выживания некоторого вида.

Если обязательно считать причину общего назначения с предохранением biodiversity, то это будет достаточно для того чтобы упомянуть что человек рисует его ресурсы еды там, но также сырыми материалами обязательно к своей жизни.
И человек в всем то? Оно с c? ur biodiversity и не перестает взаимодействовать с им.
«Если l? там привычка для того чтобы усилить тот l? будет человек бухгалтером перед другими людьми и перед будущими поколениями, также важно underline qu? оно также ответствен перед другими видами делают жизнь» (Пол Vergès, президент l? ONERC).

elkedj@gmail.com

De bedreigingen op de biodiversiteit: De ontbossing van l? Afrika neemt verontrustende verhoudingen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Een snelheidswedloop wordt op planetaire schaal verplicht om een universeel gemeenschappelijk goed te behouden: de miljoenen vierkante kilometers bossen die tot het evenwicht van de natuur en het klimaat bijdragen. Het huidige tempo, meer dan 140.000 worden km2 bossen elk jaar vernietigd, is ongeveer de oppervlakte van Griekenland.

De meer en meer wegen worden in de vochtige bossen d geopend? Centraal Afrika om l te vergemakkelijken? winning van hun hout, om met een kostbaar hout zoals mahogany te beginnen. De druk s? vergroot op deze lege bossen. Om l te becijferen? de voorsprong van de ontbossing, van de onderzoekers van „Woods Hole Research Center“ van Falmouth publiceert, in verband met hun project „geïntegreerde Opvolgingssysteem van de bossen in Centraal Afrika“, een artikel dat een versnelling van de ontbossing in Centraal Afrika toont. Het artikel getiteld „Expansie off Industrial Logging in Schakelcentrale Africa“ is gebaseerd op meer dan 300 beelden van de satelliet Landsat betreffende 4 miljoen km ² in centraal Afrika en het mogelijk makend om de toename van de boswegen te volgen sinds dertig jaar (1973? 2003).
Voor dit werk, waren er weinig betrouwbare gegevens beschikbaar voor de opvolging van het wettelijke bosgebruik evengoed als illegaal in onder gebied

van de verzamelde gegevens, de onderzoekers van mening zijn dat bijna 30% van de bossen van centraal Afrika (tweede tropisch bosmassief van de planeet na Amazonie) aan de winning van het hout wordt geleverd. Zij hebben 51.916 km van wegen d geteld? bosgebruik in dit gebied, dat Kameroen, de Republiek Centrafrique, Equatoriaal Guinea, Gabon, de Republiek Kongo en de democratische Republiek Kongo omvat (RDC). De bouw van de boswegen is van 156 km per jaar tussen 1976 en 1990 naar 660 km per jaar sinds 2000 in Kongo-Brazzaville en 336 km per jaar tussen 1986 en 1990 tot 456 km per jaar tussen 2000 en 2002 in RDC gestegen. Deze wegen die voor het ontginnen van het hout worden geopend, vertegenwoordigen 38% van alle geschetste wegen. Door deze gegevens over de boswegen, willen de auteurs aantonen dat de dichte en vochtige bossen van het Bekken van Kongo niet meer zo onbereikbaar zijn als enkele jaren geleden hetgeen de ontbossing en de bedreigingen op de biodiversiteit zou moeten vergroten.

A l? huidig uur, doet meer dan 30% van deze bossen (d.w.z 600.000 km2) l? worden het onderwerp van bosconcessies en 12% alleen maar beschermd, geven Laporte en zijn collega's aan. L? de toekomst van deze vochtige bossen wordt door een niet- duurzame exploitatie van de hulpbronnen bedreigd, onderstreept de onderzoekers, en l? de opening van de wegen laat toe de jagers van wild d? steeds meer achteruitgegaane gebieden bereiken, die het voortbestaan van bepaalde soorten bedreigen.

Als het behoefte is om een utilitaire oorzaak aan de bescherming van de biodiversiteit te vinden, voldoet het om te vermelden dat de mens zijn voedselvoorzieningen, maar ook grondstoffen noodzakelijk voor zijn leven er put.
En de mens in alle dat? Hij is aan c? ur met de biodiversiteit op en houdt niet met interagir met haar.
„Als l? men heeft gewoonte om slechts l te onderstrepen? de man is boekhouder voor de andere mannen en voor de toekomstige generaties belangrijk, is het eveneens om qu te onderstrepen? hij is eveneens verantwoordelijk voor de andere soorten die het leven“ (Paul Roeden, voorzitter van l doen? ONERC).

elkedj@gmail.com

تهديدات على ال [بيوديفرستي]: الاجتثاث أحراج ال [ل]? إفريقيا لقطات يقلق نسب
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
جنس ارتكبت سرعة على مقياس كوكبيّ أن يحفظ عالميّة [كمّون غود]: مليون كيلومترات مربّعة غابات أيّ يسهم إلى الميزان من طبيعة والمناخ. في ال [كرّنت رت]/إيقاع, أكثر من 140.000 دمّرت [كم2] من غابات [إش ر], [ثت يس تو سي] حول السطح يونان.

[مور ند مور] من يكونون طرق مفتوحة في الغابات مبلّلة [د]? [سنترل فريك] أن يسهّل [ل]? يحبّ إستثمار من خشبهم, أن يبدأ مع خشب نفيسة الماهوغاني. الضغطة [س]? زيادات على هذا غابات بتول. أن يكمّل [ل]? ينشر اجتثاث أحراج متقدّمة, باحثات من "أخشاب فتحة بئر بحث مركز" من [فلمووث], [ويثين ث فرموورك وف] مشروعهم "يضمن نظامة من متابعة من الغابات في إفريقيا [سنترل]", مادة أيّ يبدي تسارع الاجتثاث أحراج في إفريقيا [سنترل]. يتلقّى المادة يخوّل "توسع من صناعيّة [لوغ ون] إفريقيا تبادل" يستراح على أكثر من 300 صور من [لندست] غطاء تابعة 4 مليون [كم] ² في إفريقيا مركزية ويجعل هو يمكن أن يتبع التقدم من ال [فورست روأد] لثلاثون سنون (1973? 2003).
قبل أن كان هذا عمل, هناك قليل من معطيات موثوقة يتوفّر للمتابعة من الحراجة تطوير أيضا جائز بما أنّ غير شرعيّ داخل تحت منطقة

من ال يجمع معطيات, الباحثات يقدّمون أنّ تقريبا 30% من الغابات [سنترل فريك] (ثانية غابة استوائيّة كتلة صلبة من كوكب بعد [أمزونيا]) سلّمت إلى الإستثمار الخشب. هم عدّلوا 51.916 [كم] من طرق [د]? حراجة يفهم تطوير في هذا منطقة, أيّ يتضمّن/كامرون, الجمهورية من [سنترل فريك], [إقوتوريل غينا], غابون, الجمهورية كونغو والجمهورية ديموقراطيّة كونغو ([درك]). مرّ البناء من ال [فورست روأد] 156 [كم] سنويّا بين 1976 و1990 [تو] 660 [كم] سنويّا منذ 2000 إلى [كنغ-برزّفيلّ] ومن 336 [كم] سنويّا بين 1986 و1990 [تو] 456 [كم] سنويّا بين 2000 و2002 في [درك]. يعلّل هذا طرق مفتوحة للتدمير الخشب 38% من [ألّ ث] يتتبّع طرق. من خلال هذا معطيات على ال [فورست روأد], يريد المؤلفات أن يبدي أنّ الغابات كثيفة وحوض مبلّلة كونغو أيضا منيعة فقط [ا فو] سنون [أغو], أيّ سوفت زدت اجتثاث أحراج والتهديدات على ال [بيوديفرستي].

مع [ل]? ساعة حاليّة, أكثر من 30% من هذا غابات ([ثت يس تو سي] 600.000 [كم2]) يجعل [ل]? حميت شيء من غابة امتيازات و12% فقط, يعيّن [لبورت] وزميلاته. [ل]? يكون مستقبل من هذا غابات مبلّلة يهدّد بإستثمار [نوندوربل] من الموردات, تسطير سفليّ الباحثات, و [ل]? فتحة من الطرق يسمح اللعبة [د] صيادون? أن تحرّك يبلغ بدرجة متزايدة إلى الخلف مناطق, يهدّد بقاء من نوع مؤكّدة.

إن هو يكون ضروريّة أن يجد سبب نفعيّة مع الحماية من ال [بيوديفرستي], هو كافي أن يذكر أنّ يسحب الرجله طعام موردات هناك, غير أنّ أيضا [رو متريلس] ضروريّة إلى حياته.
والرجل في كلّ أنّ? هو مع [ك]? لا يوقف [أور] من ال [بيوديفرستي] ويتفاعل مع هو.
"إن [ل]? هناك يكون عادة أن يضغط أنّ [ل]? يكون رجل محاسبة أمام الأخرى رجال وأمام الأجيال مقبلة, هو يكون أيضا مهمّة أن يسطّر [قو]? هو أيضا مسؤولة أمام الأخرى نوع أيّ يجعل الحياة" (بول [فرغس], رئيس ال [ل]? [أنرك]).

[إلكدجغميل.كم]